장음표시 사용
151쪽
ΠIsTORIA BOII EMICA. 'r73. decreuere.multitudo arma capere,sestinare muros adire,prouocare hostem.
Pro portis urbis pugnam ciere,egredientes ciues in urbem repellere, Tischa ad oppugnatione urbis cuncta parare. De Ioanne Rochezana presbytero haeretico. Cap. X L V. OPpidum est Pragentis ecclesiae,no longe a Pelaina, cui Rochezana est nomen. Ex hoc loco puer obscuris parentibus, cessio tenuissimo natus Ioannes nomine.Pragam uenit, mendicatu uictum quaerens, grammatica& dialecticam didicit. Quum adoleuisset, nobilis cuiusdam pueri paedago gus faetiis est: lc quum ualeret ingenio. linguain promptus esset. in collegio pauperum receptus, auditor Iacobelli sint. Postremo presbyter ordinatus. praedicare uerbum dei Pragensibus coepit, ex oppido unde ortum habuit. Rochezanae cognomen ducens. Et iam nomine de autoritate ualebat. quum Zischa Praga obsideret. Exint ergo consentientibus ciuibus,ec in castra pro sectus, ciuitati Zischam conciliauit. De morte Ioannis Tischae. Cap. XLVI. SIgismundus autem ubi Tischae cuncta ex sentetia cedere animaduertit.& iam illum es D unu.ex quo res Bohemiae penderet,clam sibi eum concisti are tentauit, gubernatione sibi totius regni, militiae quot ducatu, di ingensauri pondus quotannis promittens,si se regem nominaret, de in uerba sua ciuitates iurare cogeret. In magna profecto regiae maiestatis ignominia, de imprialis gloriae dedecus, atq; infamiam Reipub. Christianae sempiternam. igismundum pluribus regnis praesectu . ex Imperatoribus natu, eg ipsum Imperatorem,cuius nomen Italia,Gallia, Germania,& omnis Europa uenerata est,quem barbarae nationes timuerunt supplicem uidit nostra aetas ho/mini ex parentibus haud admodum nobilibus nato, seni, caeco, haeretico saρcrilego.& in omne scelus audaci. pecunia dc summos honores offerre. ut se, tum esse partium dignaretur.Sed auertit diuina pietas eam pestem .dc tantumalum E medio Christianorum eripuit. Na Zischa coditionibus annuens, dum conuenta completurus Sigismundum petit, inter eundum apud custellu Priscouiam . diuinitus, ut par est credere,peste tactusaexpirauit: mon strum detestabile, crudele, horrendum. importunum:quod postquam munus humana conficere no ualuit,digitus dei extinxit. Ferunt illum quum ingrotaret interrogatum,quo nam loco mortuus sepeliri uellet.iussisse cadaueri suo pellem adimi, carnes uolucribus ac seris obiectari, ex pelle tympanum fieri eocp duce bella geri:arrepturos fugam hostes, quamprimum eius tym pani sonitum audierint. Thaborenses,qui reliquas picturas abominantur.
Zischae tantummodo. θc angeli cuiuspiam calicem manu tenentis effigiem stra ponam urbis pinxere,eil sacra quotannis aῖunt.
152쪽
De Orphanis haereticis, qui se post mortem Zischae separauerula Thabotitis. Caput XLVII. Ischa mortuo ingens moeror inuasit exercitum, trepidare lamentari mi
lit et nitiisere sortunam quae ducem inuictum, morti uincendum dedorit. Nec mora,duae factiones exortae. Altera Procopiu magnu quem rasum
quoi uocauere,cuius supra meminimus,sibi duce praefecit. Altera nullum inueniri posse dictitans, qui iure Tischae succederet, selectis paucis qui com/muni cocilio bellum administrarent, sese Orphanos appellauere: inter quos potior habitus est Procopius,cognomento minor. Atque ita Thabotitae in duos exercitus diuisi, ali j uetus nomen retinuere, aliis Orphanorum,ut diximus,ob mortem ducis, inditum nomen. Qui d si aliquando inter se dissen/. tirent, ubi tamen extrinsecus uis ingruit,iunctis uiribus in unis castris sese de finderunt. Muro circundatas urbes nisi necessariorum emendorum gratia perraro ingredi cum liberis εἰ uxoribus in castris uitam agere. Carros quam Plurimos habete, his pro uallo uti. Procedentes ad pugnam, duo ex hiS cor nua facere in medio peditatu claudere,alae equitum extra munitiones prope adesse.Vbi congredi tempus uisum .aurigae qui comtra ducerent, ad Imperatoris signum,comprehensa sensiin qua uoluerunt hos iu parte, ordineS qua drigarum contrahere: intercepti hostes quibus sui subuenire no possent, par tim gladio a peditatu partim missilibus ab his q erat in carris uiris ac mulie ribus necari. Equitatus extra munimenta dcpugnare, que si sorte hostis op/pressisset fugientem,mox aperti currus excipere,indeq; uelut cX ciuitate moenibus cincta desendi eoq; modo uictorias quam pluri mas cosequi, quia eam
pugnandi peritiam uicinae gentes ignoraret, de ager ille Septentrionalis late Patens, ad explicandos bigarum quadrigarumve ordines peridoneus haberetur. Egrediebantur duo exercitus, alter Stesiam, alter Morauiam popularbatur,uicinas in regiones assiduis excutitonibus infestabant. Theutones per circuitum habitantes, alios Philisteo alios Idumaeos, MoabitasΦ uocabat. Bohemiam terram promissionis esse dicebant. Quumq; in proximam pro/uinciam exissent. prius cum praeda depopulatis agris reuertebantur, quam hostis cognouisset aduentu. Erat 5c tertius exercitus, quem fratrum Orebi
tam appellari diximus. Huic ductor fuit Bredricus presbyter Strataicensis. natione Morauus qui bellis assiduis Stesiam assectauit. Hic etiam hodie ubuit,& urbem Colonia appellata possidet. Qui spreta religione Christiana. calcato Φ pontificio iure uxorem publice duxit. N illa mortua alteram ex Polonia superduxit,ex qua filios suae nequitiae sectatores sustulit. Quum obsi/derent Suessam oppidum in Austria.Thaboritae simul de Orphani duabus
noctibus 8c una die absq; intermissione moenia oppugnauere.Superueniem autem Alberto eius terrae principe cum exercitu. ut auxiliu oppidanis afferaret, pugnatu est quatuor serme horis, nutante hinc ait illinc uictoria. Cees.
153쪽
derunt ex utraq; pane primi bellatores. Postremo ita discessum est, ut currus Thaboritae suos amitterent, Albertus castris exutus abiret,quod negligentia Roperti Uallenisis factum credidere.qui tum ductor exercitus suit. Redidi tamen paulo post Procopius rasus,& oppidum Retium in Austria celebri ob/sidione cinxit. Pragenses eius signa sequuti. 5c Bohesaus Cygneus,cuius se Pra meminimus. qui eo loco sagitta confossus interissi. Retium ui captum .dis reptum atq; exustum, in quo multi mortales petiere, Burchgrauius Malde/burgensis, loci dominus, captus, eg Praga ductus in carcere diem obiit. His gestis, uocati ab Imperatore Bohemorum principes, ad eum usque Pola/nium profecti sunt. Id oppidum Hungariae in finibus Austriae, atqi in ripa
Danubii situm. Neque ingressi moenia, in tentoriis e regione urbis mansere. Egressus ad eos Sigismundus multa de iure suo loquutus, paternum atque avitum regnum repetere si qua essent quς prouincialium mentes ab sese alienatant,ea ablaturum. Bohemis ex quibus natus esset,pacificum.benignu regem futurum. Illi se armis ab eo sine causa impetitos dicere, ciues suos in Constantia contra publicam fidem exustos inauditos, Bohemiae primores tanquam haereticos a Romana ecclesia damnatos, regnum sacris contume liose interdictum: non esse tam exiguam Bohemorum potentiam ,quae suo
aequeat honori consulere.Responsum a Sigismundo benigne datum ad obiecta oblatum in generale concilium,in quo suam innocentia Boliemi ostendere possent si se uniuersalis ecclessae iudicio submittere uellet. Bohemos qui armis uincere consuesset,uerbis uinci no tulit,infectis rebus domu abini. De expeditione in Bohemiam contra haereticos & rcbelles per Maretinum papam quin tu instituta. Et de infelici pugna contra eosdem. Caput XLVIII. AT Martinus pontifex maximus, ubi armatam haeresim crescere in dies animaduc nit,priusquam pestis amplius inualesceret,cardinalem Vin/toniensem natione Anglicum, regia stirpe natum, in Germaniam proficisci iussit, qui contra Buhemicam labem uicinas gentes in arma concireti cui de Imperator adiumento fuit. Instituti sunt tres exercitus. Saxoniae duces, eg quas uocant, stagnates ciuitates in primo militauere secundum ex Franconibus constitutum, Marchio Brandelaburgesis ductauit: tertio praefuit Ottho Treuerensis archiepiscopus,quem Rhenenses sequuti sunt:Baioaim quoque. de ciuitates Sueuorum Imperiales. Ingressi Bohemiam tribus locis: postquasyluam penetrauere, iuncti simul,ante Misnam castrametati sunt. Hac urbe Trichicho Elenotensis inter haereticos quantu doctior ac lacudior tantu cru ali, Primia delitate ac perfidia nequior, praecedenti nocte ex fideliu manibus eripuerat. c. ποErat igit consiliu exercitus,hanc urbe prius recuperare, ultra procederent. Sed quu haeretici colicino raptim milite, in eos properare nunciarentur,no'
154쪽
uisum hostem fugerunt:Thacouiamq; petentes, instrumenta bellica cu praeda ibi dimiserunt. Nondum cardinalis in exercitu fuerat .sed ad Thacouiam fugientibus occurres,admiratus est tot ducum, tot sortium uirorum pauida foeda mi fugam:magnis precibus ut rediret in hostem,omni ex parte debi liorem hortatur. Quod quum frustra niteretur, di ipse turpis fugae comes es sectus. Vix bluam ingressi erant, quum superuenientes Bohemi postrema agmen Iaccssere coeperunt. Eacta est profusior ac pauidior fuga, nec prius Theutones fugere quam Bohemi persequi destiterunt.Hostes impedimen/tis direptis, Thacouiam expugnantes, machinisΦ bellicis potiti sunt. Exin
Misnam populati, quum per Franconiam redirent, ne Bambergen. agrum Nombergensem l uastarent, pecunia placati diuite exercitum reduxere.Sigismundus his cognitis, Normberga profectus noua principii auxilia com parat. Martinus quo O pontifex maximus Iulianum cardinalem sancti A geliditeris ac moribus excellentem, cum ea legatione in Theutoniam mittit. ut Bohemis bellum inferat,ic adueniente tempore in Basiliensi cocilio.quod propediem futurum erat,nomine apostolico praesideat. Is Germania ingressus mox Normbergam ad Sigismundum se confert: quo in loco frequentes Germanorum reguli conuenerat. Decreta est noua in Bohemos expeditio.
ad vii j. Kalen. Iuth. Dux belli Fredericus marinio Brandenburgensis decla/ratus qui cardinalem sequeretur. Ingressus est Bohemia, per uiam quae ducit ad Thopa. Institutus Albertus Austriae princeps, suas copias per Morauia ducere iussus est. In ea expeditione Albertus 5c Christophorus Baioatiae. de Fredericus Saxoniae duces fuere. Ioannes dc Albertus Brandenburgenses principes cum patre,quem penes belli summa erat, Herbipotensis, Bamber/gensis.Ei stetensis episcopi. Societas Sueuoru quam sancti Georgii uocat,6
imperialium ciuitatu magistratus Maguntinus Treuerensis.& Coloniensis antistites auxilia miserui, dc cum his prouinciam suarum primores,supra H. milia equitum fuisse traduntur. Peditu minor erat numerus. Nam Germani
patentibus freti campis, equestres plerum pugnas agitant. Promiserat dc Renatus Lothoringiae princeps in eam expeditione sese uenturum. Sed dome/stico bello implicatus dum comitem Uidemonitaem oppugnare nitae: ne promisso satis fieri potest: neque comes Palatinus Rheni, qui Uidemontea opem tuli duersus Bohemos ire permittitur.Cardinalis dum eos opperii ad Kalendas usq; Augusti profectionem suspendit. Albertus interea ex Austria ducens quu ad dictum diem adesse cardinalem minime intelligeret, impar Bohemicae potentiae retrocessit.Ingressus deinde cardinalis numerosum exercitum ductans, multas haereticorum uillas incendit, oppidacp diripuit,ia quibus non auaritia tantu,sed crudelitas ctiam militia grassata est,qui marescu sceminis obuios, senes puerosP passim necauere. In extremis tam e regni
partibus ea calamitas dequit, qua duces copiam interiora petere formidaret. Bohemi
155쪽
Bohemi qui iam pride hostem assuturum acceperant, expeditas in armis Ie/ giones coegerant,& ubi fidelium domicilia reperiebat, ea ferro atq; igne ua stabant. Inter quae Stilli uergium oppidum ab Orphanis expugnatu ac di
reptum, puberes ad unum necati. Interea siue proditio in exercitu fidelium fuit,quod plurimi putauere , siue inanis sua sponte mentes hominum pauor inualit totis castris trepidatum est , dc prius quam hostis ullus in conspectu daretur, foedisssima cepta fuga. Mirari Iulianus unde hic timor, quae ratio Iuliam adfortantum exercitum fugere' suaderet, ambire duces, hortari arma expedirent. aciem instituerent,sorti animo hostem expectarent. No de regni gloria, aut agrorum possessione certari: de uita, de religione,de Christi honore, de ani/marum salute bellum geri. Turpe Germanis esse,quorum nobilitatem uirtutem cy totus orbis celebraret, ex praelio fugere: moti satius, cb hosti nondum uiso cedere. Necp securos intra moenia habitare posse, qui capos hosti relin queret, arma uiros non muros tegere. Nisi gladiis modo libertatem sua tue/antur.aut casuros breui hostili ferro,aut seruitutem morte miseriore laturos. Sed frustra apud eos cohortatio sult, quorum pudorem metus evicerat. Ab lata sunt raptim ligna, S tanqua nullus esset in exercitu ductor, tumultuose quisl non expectato imperio,no salutato comite, multi etia proiectis armis non aliter quam si host is a tergo instaret, rapido cursu fugam maturauere. Quibus & cardinalis inuitus sese comitem dedit. Hostis paulo post ex metu alieno factus audax assuit impedimentisq; omnibus, quibus per jluam noerat facilis exitus,5c ingeti praeda potitus est. Albertus tamen quu accepisset intrasse Bohemia cardinale, S ipse iterum raptim ex Austria coactis copi j s. in haereticos duxit.P zorouiam Φ munitum oppidum oppugnare adorsus est. Sed fuga cardinalis cognita, ab incepto destitit,& r Morauiam,quae nondum ei parebat. insesta signa circumfercns, supra quingentas uillas serro atq; igne deleuit. Oppida multa vi cepit atq; diripuit mortalium maximam Cedem fecit: adeoin gente illam afflixit, ut iugum eius accipiens, parere sibi ea lege promiserit, ut circa religionem id sequi teneretur,quod Basiliense concilium decerneret. De inchoatione Basilien.concilii Ruocatione Bohemorum ad ipsum conciliu .ut fidei suae rationem redderent. Cap. LXIX.
EXactus ex Bohemia legatus, Basileam se contulit, ibit concilium cele
bravit Sigismundus, qui per tempus expeditionis Normbergae se con tinucrat. Ad coronam impere, Romae suscipiendam iter ingressus, primo stri 'oniiribus regni Bohemiae literas dedit, in queis scriptum erat. se natione Bohe wμ 44 vctomum .nulli genti magis quam suae affectum. Romam non aliam ob causam φῆ petere, quam coronae suscipiendae gratia. Id decus Bohemorum genti ac cedere, cuius honestandae sibi maxima semper cura fuerit. Coeptum ess riam sua opera Basileae concilium. hortari eos qui se audiri de religione cupe
156쪽
I 8 AENEAE SYLVII rent eo proficisci,nec plus sapere uellent quam mater ecclesia catholica:andi turum benigne conuentu rationes eoru, tantum operam dent, ut tum syno do de religione conueniant sibiq; redeunti pacatum regnum reseruendi necfenim se arbitrari Bohemos eius impertu fugere, cuius frater,pater,auuS apua S regnauerint : nec se alia lege regnaturum quam caeteri Christiani reges.
Scripsit de ipsa Basiliensis synodus Boliemis ut legatos mitteret qui fidei sugrationem ostenderent, securitatem itineris de dicendi quae uellent libertatem promittens. Fuerunt inter Bohemos duae sententiae: Orphani 5e Thabortista plebes fame omnes,eundum esse negabant,Ioannis 5c Hieronymi exemplum in medium asserentes, qui Constantia ad synodum profecti, sub fide Sigismundi publice combusti fuissent. Nobilitas uero Mainardum sequuta principem Nouae domus, uirum cordatu N ingenio dextro. petendum esse concilium prorsus aiebat, nec tolerandos uideri, qui nouas peregrinas ue de fide sententias,nouum cp ritu religionis inuenissent, nisi dictoru factorum cyrationem uniuersali ecclesiae redderent.& quς uulgo inculcaueran taeoram do Bobmorum etis defenderent. Vicit haec sententia. Legatio CCC equitum Basilia missa: t g t ρ cuius principes suere, Gulielmus Cosca. non tam equestri dignitate,quam ecclesiaru direptione insignis: Procopius cognomento Rasus, idem magnus multis uictorijs,magnis* sceleribus nobilitatus: Ioannes Rochezana, pscado Pragensium apostolus: Nicolaus Galecus Thabotitarum sacerdos. N Petrus Anglicus patria profugus,ac solis elenchis in disputatione cofidens. Esfusus extra moenia urbanus populus, ex synodo quoq; complures aduenta sortissimae.& iam fama celebratissimς gentis pro portis expectauere. Alii isquentes in plateas qua transitus esset conuenerc: matronae,pueri, puellae senestras atl tecta complere: alia hunc,ald illum digito designare peregrinos habitus,non uisa prius uestimenta mirati: horribiles hominu facies, truces no lare oculos: non esse alienum dicere ab ea hominum specie facta, quae fama prorepitu prodiderat: in unum tamen cuncti Procopiu defigere lumina illum esse qui toties fidelium fudisset exercitus,qui tot oppida subuertisset, tot hominu mistia neci dedisset quem sui pariter ati hostes metuerent:inuictum ducem, audacem,intrepidum,ne qa labore, neq; timore superandum. Oratio Iuliani Cardinalis aci Bohemorum legatos, responῖuaq; eorundem, Cap. L-π7 Meptos Bohemorum legatos hospitaliter postridie in concione accer sitos Iulianus Cardinalis benigne alloquutus, de longa εἰ luculenta ora/tione,quae adhuc extat,ad ea quae pacis de unionis essent cohortatus est: ec clesiam Christi saluatoris sponsam omnium fidelium matrem esse dictitas. claues ligandi atq; soluendi habere, candidam sine ruga, sine macula, in his quae neces latia ad aeternam uitam esse creduntur, errare non posse: qui eam contempserit, alienum,prophanum,& quasi ethnicum publicanum cy censeadum.
157쪽
Η M T O M A BOUT MI c A i st. dutri: eam nusquam melius quam in generali concilio repraesentari. statuta conciliorum ecclesiae placita existimari Iconcili js non minus quam euangeli seredi oportere . quorum autoritate di ipsa sacrarum literarum eloquia rece/pta sunt: Bohemos qui se filios ecclesiae dicerent, uoce matris audire debere. quae filiorum obliuisci non potest eos iampridem seorsim a matre uixisseinem id nouum esse. Complures aliquando fuisse qui matrem reliquere, re drjsse tamen qui salute optauere: regnante diluuio omnes perhsse qui extra
arcam remanseret dominicum agnum in unis aedibus comedendum: extra
ecclesiam no inueniri salutem: hanc esse conclusum hortum, signatum sontem, cuius aquam si quis biberit,non sitiet in aeternum. Ex re sua secisse Bo, hemos, qui eius aquae fluenta apud conciliu requisierint, matremi tandem audire statuerint. Tacessere iam odia debere, ponenda esse arma, omnem belli materiam procul ab ciendam: audituros benigne patres quaecunq; Boliemi pro sua causa dicere uelint: tantum parati animo sint,ne bene consulta sanctae synodi consilia respuant: quibus non Bohemos tantum, sed omnes Christi fideles conquiescere oportet, si modo aeternae uitae participes esse uelhnt. Audita est Cardinalis oratio summo patrum consensu. Bohemi paueca respondere,quibus par facundia non esseESe neq; concilia neq3 ecdesiam vobrasto a contempsisse: aduersus inauditos sententiam Constantiae latam: nihil de re rcyοη ligione Christiana detrahere: incorruptam apud se patrum autoritate ma/nere: quodcunq; Bohemi asserant sacris literis aloe euangelio confirmari: uenisse ut innocentiam suam uniuersali ecclesiae patefaciant petereq; publicam
audientiam in qua laici quoq; adsint. Neq; id negatum. Interrogati quaena illa essent.in quibus a Romana ecclesia dissentirenr,quatuor articulos proposiere. De communione diuinae eucharistiae,quam sub specie panis & uini sumendam his qui salvi esse uelint necessario affirmabant. De ciuili dominio. quod clericis interdictum diuina lege dicebant. De praedicatione uerbi decquam liberam permissam Φ passim omnibus arbitrabantur. De publicis delictis,quae nulla ratione toleranda putabant,etiam maioris mali uitandi gra/tia. Nam quamuis plurima sint quae Hussitarum perfidia aduersus catholi
cae fidei ueritatem astruere ac praedicare non dubitat . coram concilio tamen doctorumque patrum coetu, haec tueri tantummodo posse arbitrati sunt,
eaque regni nomine dicta. Veru quum legatus alia quoq; de Bohemis accepisse se affrmaret,quae Christianas aures offenderent: inter quae illud esset, quod religiones mendicantium inuentum esse diabolicum p*dicarent: assurvns Procopius, Neq; hoc salsum est, inquit: nam si neque Moyses. neque ante eum patriarchae, neque post eum prophetae, neque in noua lege Chii stus dominus, neq; apostoli mendicates instituere. quis no intelligit diaboli tenebraru opus esse Excepta est ingenti auditorii cachinno Procopq uoxilePlus uero ud erat mansuetissimus pater, argumentationem indocti homi
158쪽
tiis placide dissoluitinem enim patriarcham prophetarum q3 placita,& quae
Christus instituit, quae lanxerunt apostoli duntaxata deo esse docuit, ueruecclesiae quoq; decreta,quae sancto dirigente spiritu ducis opera dei esse monstrauit: quavis re aliunde mendicantili uita ex euangelio sumpta uideri possiti Selegerunt Boliemi quatuor magistros,qui suos articulos ex diuina lege sumptos ostenderent. Qui eos conLtarent ex coetu patrum totidem assum/pti uiti praestantes,& ad dicendum parati. Disputatu est quinquaginta dictbus: multa in utrant partem adducta. Postremo quum uicta Hussorum perfidia uinci nollet,ad tractatus uentur tenta tuo si fortasse amice trahi possent. Missi di oratores ex concilio in Botamiam uiri doctissimi,de qui gen iis uersutiam nossent. Multa cum Botatius agitata, nunc pacis spes facta, nunc belli metus.
De uictoria Bohemorum fidelium, dc debellatione morte I; Procopi,ac aliorum haereticorum. Cap. LI.
OVm haec aguntur.Thaboritae de Orphani Mainardo caeterisq; nobilisbus insensi esse coeperunt, eorumq; suspectas actiones habere, tanqua concilio auscultarent. Neq; uana opinio. Conuenere nant saepe inter se Barones, errorem suum recognoscere iseros se dicere: qui quum regis imperiu'' abdicauerint, Procopi j iugum serant illium dominum esto, illum pro sua libidine prouincia regere,uectigalia exigere tributa imponere electum ha bere militum, exercitu quo uelit ducere,rapere,spoliare, occidere, nullum patrquisuis conssiris aduersetur,nobiles iuxta at* ignobiles ei mancipia essemulsum . hominum genus infelicius esse Bohemis quos semper in castris uersari oportet: aestates atque hyemes sub diuo agere,in duro iacere solo arma in omnes horas uersare, nunc ciuilibus bellis nunc externis agitari,aut bellum geri,aut belli metum impendere. Excutiendum tandem crudelis tyranni iugum,nem serendum ut qui caeteras gentes armis uicerint, Procopio serviant. Placet ac/cersire publice conuentum procerum εἰ ciuitatum, in quo regni status resor palabre metur. In eo ininardus ei regno bene esse dicit,in quo neq; per ocium mar/ceant homines,nci per bellum alterantur. Bohemos hactenus expertes s isse quietis attritum assiduis calamitatibus regnum: periturum breui nisi ocecurratur: inculto& iacereagros: homines atq; armenta sensim deficere id accidere,quod omnia in potestate unius sita essenti qui sine consilio procerum ciuitarum pro suo arbitrio rem gereret.Illi salubre bellum essemam si paci tacus A. imperium eius statim casurum. Deligendum unum esse ex nobiIitate ducem cuius potestas annua sit nonnullosq; ei adiungendos, quorum conalio domi belli rempublicam administret. Ne uero usurpare sibi Barones
impertu uiderentur, ex media nobilitate assumendum duce consuluit. Itum
AJ cio est fauente conuentu in sententiam Mainardi. Alscio Risemburgensis antis quae nobilitatis homo,sed tenui censu,tax gentis declaratus, que capitaneia
159쪽
uocauere. Caetem maiestatis insignia penes eum fuere, autoritas apud Mai nardum extitit. Procopius his cognitis,orphanos & Thaboritas in expedistionem ducens, ad urbem Peletinam, quam fideles incolebant, castra ponit: atl undecim continuis mensibus pertinaci obsidione.crebrisw oppugnationibus urget. Oppidani extrema omnia passi,ae iam fame pereuntes, ad sy/nodum Basiliensem mi Ic re oratum. ne fidelem urbem in manus haereticoruperuenire sinerent. Patres, quibus non esset publicum aerarium ex priuato argento symbolum dedere, auri octo milia num um Mainardo mittentes,qui
collecto exercitu subueniret obsessis. Per idem tempus, ea pars Pragae quae Nouaciuitas appellatur ab Orphanis imposito praesidio tenebat:cuius praesectus erat presbyter Lupus Rochezanae insensissimus: aduersus quem praedicando plebem incitabat. Ille in ueteri ciuitate. apud aedem sanctae Mariae ante laetam curiam habitabat, Lupumq; suis N iple sermonibus probrosis maledictis lacerabat. Ob quam rem crescentibus odisss, clauserut Orphani
aditus ueteris ciuitatis in nouam turresin ligneas pluriu tabulatoria crexere.
quibus oppidanos in aduersa ciuitate missilibus infestarent. Ea occassone usus Alscio,conuocata nobilitate, nihil esse imperium suum dicit quod Tha
boritae Orphanio contemnant, regnum mature periturum nisi magistrati/bus parcatur. Rogat proceres in medium consulant. Placet omnibus cum ea manu militum quam Main ardus comparauerat. Pragam peti. Nec morati. ueterem ciuitatem ingrediuntur,ligneas turres amoueti, parereo omnes Alscioni iubent. Negant Orphani ducem esse,quem neq; ipsi neq; Thabori suscepissent. Fit tumultus,comittitur in urbe praelium. Lupus ubi suos cedere animaduertit,plures* cadcre,salutem pedibus petissi. Disiectae turres ciuita, tis omnes, in potestatem Alscionis factae.Peletinenses re cognita,Procopio e muris illudere,hortari suis ciuibus opem serat,alienos ne lacessat. Stultu esse cum qui sua tueri nequeat,infestare alienat nisi suopte ingenio ab obsidione discedat, uenturos breui proceres qui nolentem cogant. Pieta ea Procopius credere,atq; oppidanis ad serendam sortius obsidionem blandimenta obla/ta. At ubi certum nuncium de gestis Pragensibus accepit, soluta mox obsi/dione plenus irarum,cum omnibus copi js uersus Pragam iter dirigit Properanti comunes amici occurrunt de pace inter eum Sc nobiles agunt, diuisum inter cos regnum stare non posse,consulendum comuni quieti, neq; concor/dia sine uiribus neq; uires sine concordia sufficere: iuitatibus eius populi in/cxpugnabile munimetum cisse qui concordibus animis arma tractaret: lites ex arbitrio ducis componi posse, delectis ex utraq; parte pari numero uiris, quorum consilio leges pacis dicerentur. Procopius demum ita se pacem ha/biturum respondet,si noua Praga sibi restituatur si munitiones deiectae refi/ciantur, si Peletina eo in statu reponatur, in quo suerat ante dissolutam obst/dionem .nam comeatus iam ed importati fuerant.Nobiles ubi res fami dis
160쪽
ige AE ME A E sYLVItficilimas peti uident Procopium uincula uerbera,caeges minari quum alia uia pax inueniri non posset, armis decertare constituunt. Relicta itaque ciui tale.cuius nutare animos non ignorabant, obuiam hosti pergunt. Ventum est ad locum inter Brodam Bohemicam 3c Burim,quatuor milibus & quin gentis passibus a Praga distantem .in agris late patentibus. Ibi currus contra currus incurrunt, dc sublato clamore, alteri alteros contumeliose compellant. Decreuerat Procopius haudquaqua pugnae copiam facere, nisi ex occasione praerogativa daretur. Erat ei animus recta uia Pragam petere,ubi non dubi/rabat nouam ciuitatem sibi portas aperturam. At equitatus nobilium munitiones eius pra tergressus,dum forte ultimam partem apertam uidet,raptim ingredituraeaedemin magnam lacit. Hostes improuiso malo praeuenti,quid agant nesciui. Trepidatur totis castris: in solita res terrore auget. New enim intra munitiones curruu intrasse prius equites aliquando uiderant. Caedunt passim pedites,iit fuga aperta ex altera parte mole quadrigaria. Instant no biles,sternuntur ubiq; fugientcs.Procopius ubi suos retinere non potest, nec audire hortamenta periculum metus in sinit, inter consertissmos hostes di/lapsus,cum cohorte quam sibi ex fortissimis magis quam amicissimis delegerat,aliquandiu hostis impetu sustinet: multisci; caesis uictoria pene hostibus
eripuit.Sed circumuentus multitudinc equitum,no tam uictus quam uincenpraeoplarum do sessus, telo in incertu misso transsedit. Pari modo ec alter Procopius,quein. ii- minorem appellari diximus,in eodem globo sertiter pugnans occubit. Atlis finis duobus illis perniciosissimis ac deterrimis monstris Lit. Sic Tha
boritarum dc Orphanoru scelerati exercitus.inuicti prius uicti ac deleti sunt. Procopium rasum quis occiderit ignoratum est, quamuis Coscha,de quo supra meminimus, id lacinus honestu dignum Q praemio seu dixerit qui tum partes nobilium sequebatur. Primus eius uictoriae autor habitus est Mainardus, post eu Ptarsionis magna uirtus visa. Coapcho uero qui Thabomaria equitatum ductabat. rei militaris apprime petitus, 3c qui multis aliquando damnis Prutenos assecerat, dc a rege Poloniae uocatus, usque Gedanum de mare Baltheum .uustorem exercitu duxerat,ex hoc prstio sera dilapsus cum magna parte equitatus in Coloniam sese recepit. Consecto bello quu multa milia captiuorum essent,Mainardus concilio procem accersito, perdere pessimam plebem statuit, quae nutrita in armis omnem aetatem in castris egerat. . nec sub legibus uictura crederes, rapinis, de caedibus at* adulterris assueta. Qua stante pacatum regnum stare non posset.Sed ueritus ne stmul innoceates interficeret,qui ex agris coacti ad pugna uenerant, uoce praeconis edici iubet.nondum bellum peractum esse, segisse Coapchonem, loniam expue gnari oportere, uicinaSP per circuitu getes quς regnu popularent , armis do/mandas. Ad eam rem necessarios qui sub Procopus militassent uiros series.
α in bello exercitatos: decrem eis ex publico stipendiu,donec regnu pacarae. Proinde