Vuitichindi Saxonis Rerum ab Henrico et Ottone 1. Impp. gestarum libri 3, unà cum alijs quibusdam raris & antehac non lectis diuersorum autorum historijs, ab anno salutis 800. usque ad praesentem aetatem ... Huc accessit rerum scitu dignarum copiosus

발행: 1532년

분량: 369페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

3a 4 RERUM GERMANICARUM

solennia sacra populi Romani scito di precibus. ipsum Carolu magna uoce

Imperatore decernit,ac diademate donat, ter acclamante populo Romano.

hominem inunxit, a cum Pipino filio. quem Italiae regem solenni decreto pronunciauit. Quid gloriosius,quid laude dignius Germanis unquam accis dere potuit, quam propter prFlaras belli sacerdotissi defensi uirtutes, supremi regni.& totius orbis monarchiam. summici' principatus habenas de in bernacula meruisse,ae quoad secula stabunt possidere Id certo constat, pro pter ignauia Imperatoris Constantinopolitam a Graecis in Germanos Roν

manum imperium transsatum esse.

Carolus magnus filiis suis regna distribuit impinq; fines decemit. G. X. CArolus aute iam senio grauis,quum intellexisset Pipinu: quem ait dixismus Italiae regem praefecerat. Mediolani mortuu esse Ludovicu filium

minorem natu, Aquitaniae regem Ac imperiss successore: Bemardum ueronta pote Italiae rege declarat, ei li mandat ut Ludovico rebus in ossius obtemperet. Fines imperil hos esse uoluit.in Gallia.Rhenu ac Ligerim g in Celtis otiens eos a Biturigibus diuidit. In Germania uero. Danubiu SSauu fluuios. His aute prouinciis, Aquitaniam.Gasconia.magna partem Hispaniae,Cisalpinam Gallia,Saxonia utraml Pannonia .lstriam, Liburnos addidit. Ma/ritima uero Dalinatiae imperio Constantinopolitano subiecta erat,quae nite pro magna parte Turcis serviunt: in dedecus principii Christianom. qui dii pro sua libidine decertat,magna Europae parte Mahumetanae perfidiae se iectam esse permittunt. Rebus autem ita compositis,dum Aqui rani esset valetudinis causa propter aquas calidas quae ibi scatufiunt.kbre ac dolore laterum moritur,aetatis suae anno ix .quinto Kal.Rbruarii. Salutis uero an/no. D. C C CX U. Eius autem corpus nullo non genere honoris adhibito retemplo beatς uirginis.quod ipse magnis fiamptibus Aqui rani extruxerat. sepelitur,hoc addito epigrammate. MAGNi casto Li regis Christianissimi. Romanorum Imperatoris corpus hoc sepulchro conditu iacet. Fuit aut Carolus si eius res gestas tum domi tum foris inspicis tantae amplitudinis N integritatis Imperator, ut postea neminem superiorem. nedum parem habuerit. Adeo autem quum ei per ocium liceret. studi js literarum delectatus est,ut primus,suadente tamen Albino.gymnastu Parisiense instituerit. Non dubito a te & abbate Spanheimensi in Catalogo Germanoru .de quo mihi scripsisti. con natum esse Bonifatium archiepiscopum Maguntinum . qui Germanos ad Christi fidem conuertit. Neqi praetereas Rhabanum illustrissimum theologum atque poetam. Strabum .dc Harmonem,uiros in sua/dio sacratissimarum literarum praestantes.

De Lodop

302쪽

De Ludovico Pio cAP. π ILudovicus Pius imperator ubi intellexit Stephanum quartum, Roma/num pontificem in Gallias proficiscerem ad sese in Aurelianis aduentare statim honoratissimum ei quem l obuiam misit. Ipse uero ad primu lapidem

prodiens cu hominem uidisset,ex equo descenditati eum data accepta salute vi maxima ueneratione in urbe introducit, sustentat potificem im perator,propter impetum multitudinis studio uidendi concurrentis.crucem

magni ponderis magnae aestimationis sua impensa beato Petro dicauit. dedisse dicier Paschali libera eligendorum Episcoporu potestatem,quae an tea ex imperatorii uoluntate pendebat. Ludovicus em natura clemes & hu/manissimus suit.Ecclesiae iura di dignitate semper tutatus est.Instituit etiamne Christi serui ulli seruituti humanae subiecti essent, di ut unaquaeq; Eccle/sia suos prouentus haberet,unde sacerdotes uiuerent. ne ob inopiam rerum cultum diuinum desereret,neue ob necessitates quaestui sese dederent. Idem praeterea Ludovicus octingetesimo ac trigesimo nostrae redemptionis anno synodum multorum Episcopora habuit in qua uanitates uestium, luxus

gemmarum, auri & argenti nimia pompa Ecclesiasticis interdictae sunt. Vtinam nostris temporibus Ludovice uiueres.Sunt qui scribant rogatu Ludovici Gregorium sanctorum omnium celebritatem Kalendis nouembris instituisse. Ludovicus B ardum fratrem, Italiae regem,qui ab imperio de/fecerat capitali supplicio affecit: Episcoposuero huius sectionis autores, qui Bernardum instigauerant, in monasteria relegauit. Filium suum primoge/nitum Lotharium, imperii socium sibi delegit in conuentu apud Aqui ra/num habito. MisitΦ ad pontificem Paschalem,a quo in Basilica Petri inun gitur de Augustus appellatur. Moritur autem Ludovicus imperq sui anno xxxvi. Sepelituro Metis in Basilica beati Amolphi.

De Lothario Primo. c A P. RII Inter filios Ludovici exortu est odium propter imperim diuistonem.Cun/que Ludovicus & Carolus contra Lotharium fratrem suum acerrime dimi carent,misit Sergius papa H. Georgiu archiepiscopum Rauennatem,com ponendae rei caula. Fratres totius regni calamitatem miserati foedera in huc modum incunt,ut pars illa occidentalis regni,quae a Britannico oceano usi ad Mosam flume pertinet Carolo obtemperaret,in eao etiam Francorum nomen maneret.ut Ludovico Germania cotingeret usi ad Rheni fluen/ta, & trans Rhenum quicquid genitor possedisset. Lotharius aut cum impe/rd titulo urbem Romam obtineret cum Italia,& ea parte Galliae, quae olim Narbonensis nunc Romana prouincia uocatur.Huic autem addidere eam

quoque partem, quae inter Scaldim & Rhodanum fluvios Lothoringiae a Lothario nomen accepit. Leo iiij pontifex accusatus de transferendo impe

rio ad Constantinopolitanos consilium iniisse . thario se purgans satisfe/E cit,qui

303쪽

cit, qui ob id delatione quorundam impulsus,Romam uenerat.Dicunt non nulli Lotharium iam grandem natu sumpto monachom habitu, filium Lu/Noddamu douicum imperatorem reliquisse. Vixit his temporibus Nodegerus Germanus primu abbas sancti Galli, deinde epistopus Leodiensis, in sacris & gen tilibus literis eruditissimus. Quique Ecclesiasticas prosas composuit,quae in Germania ante Euangelium in sacrificio Missae legunturaeas enim ut legi in N re diuina posuit. Nicolaus papa primus approbauit.

De Ludovico secundo CAP. XII

Ludovicus secundus, Lothari j primi filius, quem regni socium pater alibuerat,&in italiam cum ingenti exercitu miserat,cum urbi appropinquasset. sh alam ei obuiam honoris causa Romani cium prodierunt. Sergius secundus pon/tisex, mutuo osculo, mutua P salute data & accepta, eum regem oleo sacro inungit,corona donat. Italiae regem decernit. Approbauit Ludovicus im/uisbuia i perator, edictum quo Nicolaus primus instituit, ne princeps ullus secula/tris aut imperator.concilijs clericorum interesse auderet, nisi de fide agere/misiariis ii tur. Cumque Nicolao mortuo Romani Hadrianum secundum uirum sen/ctum elegi issent, misit Ludovicus imperator literas, quibus Romanos ad modum laudabat, quod summum pontificem sancte di integre creassent. non cxpectato aliorum uoto,qui sorte ea in re ob ignorationem pei sonarum minus iudici j habuissent.Qui enim fieri posse dicebat,ut peregrinus & hospes dignoscere posset in aliena Republica,quis potissimum caeteris praeserendus

sit. Sententia imperatore diῖna. De Carolo tertio. c A P. π II I I

Mortuo Ludovico, Caresum eius filium Ioannes octauus,quo ei libe rius in urbe uiuere liceret, imperii corona donauit. Tertiusw Carolus ap pellatus est. Qui postea in Normannos exercitum mouens, Franciam de Lothoringiam uastantes, ita eos perdomuit, ut Rothisredus eorum rex, pacem petere Ze fidem Christi suscipere coactus sit, quem imperator Ca/rolus in gratiam recipiens,baptismatis sonte leuauit,& filiam in uxorem dradit. Hic Carolus multa monasteria condidit ac rem diuinam auxit: sed haeo eius praecipua laus,quod multos ad scribendum impulit. Nam N ad suam nilo instigationem Milo beati Amandi monachus,eiusdem sancti uitam accomtoavs Scotiu modate scripsit. N Ioannes Scotus quaedam nostrae religionis acutissimὸ disputata grauissime composuit. . De Amolpho septimo a Carolo Magno imperatore. CAP. X VArnolphus septimus a Carolo Magno imperator. primo quidem sint nue, sumptis armis Normannos rebelles perdomuit, uerum mox in Eccle/siasticos saeuiens, dei nutu pediculari morbo,quem Graeci cμειξίασιν uocant breui cosumptus est,relicto Ludovico filio successore. Non inuenimus quopiam filios stiorum suoru uidisse,aut feliciter tandem mortuum,qui clerum,

304쪽

qui ecclestam qui dei ministros persecutus.dano uel columelijs eos assecisset. De Ludovico tertio Arnolphi filio. Cap. X UIL Odovicus in imperio suffectus,nusquam legitur coronam accepisse, in

men cum Berengatio Foroiulianorum duce, qui a Longobardorum re/gibus originem ducens,auitum paternumcp regnum repetebat, armis decertauit. dc primo Berengarium uicit atq; superauit. Mox apud Ueronam renouato prςlio, Ludovicus magna suoru clade superatur,ac oculis genitalibus priuatur,sicut Germanorum annales reserunt, ne successorem sibi generare posset: qua uictoria. regnum Italicum item ad Longobardos peruenit, an/nos sere post centum a Caroli morte, a quo tempore ignaui principes apud Germanos Italos,Francos p occidentales fuere,pariter de in Petri sede.

De Hentico primo Cap. X U II HEnricus Germanis rex.ab hac ignauia liber de immunis,Hungaros qui Alemania Saxoniam in populabatur, apud Meresburga ingeti clade

superauit.Eode sere tepore Rudolphus Burgundionu rex Berengariu secundum ex Italia in Hungariam pepulit.Quo mortuo Berengarius tertius Beerengarii primi ex fit 3s nepos Italico regno potitur, Anno D .cccc. XXXV De Othone primo Cap. X U IIIIJ Is ignauis principibus,successit Otho Germanis rex,ex nobilissima Saxonum domo qui Uencestat Bohemoria regis morte ultus est, eo ma

ximo tempore quo gomanae sedi Stephanus octauus pontifex praesuit, qui& ipse Germanus erat. Quu Berengarius Henrico Bauaroru duce sugato. Italia potitus imperatoris sibi nomen usurparet, filium Φ Adelbettu Italiae regem dixisset coniecta in carcerem Adelhaida Lotharid fratris filia, ne Pa/piam urbem dotalem repeteret,Agapitus pontifex,Italiae Φ proceres ob tacitam Berengari j superbiam,omnia libi contra ius phascp uendicantis, Othonem Germanum regem in Italiam uocant: qui quidem per Forum luith, cum quinquaginta milibus hominum prouinciam ingressus, deturbatis statim e regno Beregario & Adelberto, Adelhaidam Lothar a filia e carcere ducta. in uxore accepit: ex qua postea filiu suscepit,cui Othoni secundo nomen fuit. Otho tame Italia discedes hac modestia usus est,ut Beregatio N Adelberto gubernandae prouinciae arbitriu permiserit copositis inter pontificem Sc Be. renga tu rebus. Idem Otho Ludovicu Franciae rege magnis eo propere de ductis copi is iuuit,que proceres prouinciae,adiuuante Hugone Parisioru co/mite,ipsius Othonis sororio prope e regno depulerat. Otho enim tum ma gno in precio erat domito Boheslao Bohemiae rege superatisq; tribus gra/ui is praelias Hugaris Germania uastatibus,ac captis tribus eoru regulis.

quos Germani, tradicente imperatore,uita laqueo finire coegerui. Interim

mortuo Romae Agapito, Octavianus pontificatum occupat, assumpto sibi Ioannis duodecimi nomine, homo sane ab adolescentia omnibus probris aqE x turpitudine

305쪽

turpitudine eontaminatus, uenationibus magis, ii quid temporis a libidinis bus supererat deditus quam orationi .Hac indignitate moti duo cardinales. Othonem literis obsecrant, ut clerum populum V Romanum. e manibus Ioannis duodecimi,simul etiam Berengarii tyrannide uendicare cone Hanc ob rem Otho in Italiam moues, primo quidem Berengarium N Albertum filium in potestatem suam redegit,alterum* Constatinopolim, alterum in Austriam relegat. Mox urbem ingredies ab ipso Ioanne honorificentissime suscipitur, coronatur .accepto Germaniae Pannoniaein titulo, quod reliqui

imperatores deinceps obseruarunt.Otho aute composito aliquantulum st, tu ciuitatis,eum Ioanne secreto collocutus.hominem primo blande appella/do.a flagit as deterrens. ad uirtutem adhortabatur: uerum quum nequa in moueri e sententia uerbis cum cerneret, ad minas conuersus concilium indi/tit,conuocatis Italiae Episcopis, quorum iudicio uita sceleratissima hominis dijudicaretur. Is ital iudicium bene sentientium resormidans, in Hernicos aufugit, H sylvis Φ. more ferae,aliquandiu delituit. Hanc ob rem Otho,per/s dente clero, Leonem Romanum ciuem Lateranensis ecclesiae scriniarium pontificem creat. Ioanne autem post discessum imperatoris, a suis amicis res uocato, Sc paulo post infeliciter mortuo .Romani in eius locum Benedictum subrogant, idq; ab imperatore qui tum Spoleti crat,confirmari contendundi At imperator iratus Romanos tan in iniusta postulantes a se repulit, eos ferro oc flamma omnia circa urbem polita uastans compulit, eiecto Benediu sto,quem secum in tarmania exulem duxerat, Leonem suscipere,adactos sacramen to,nil se earum rerum immutaturos quas ipse imperator in re pon/tificia constituisset. Leo autem statim Romanorum inconstantiam pertesus, eligendi potificis auctoritatem a clero populoq; Romano ad imperatorem

transtulit. Leone uero mortuo Ioannes tertiusdecimus pontifex, Romano

rum quot seditionibus fatigatur. Acce sito enim Iofredo Campaniae co/mite, Lateranenses aedes ut irrumpente. Ioannem capiunt captum p primo in Hadriani molem quam sancti Angeli Castellum uocat pcrducunt,mo in Campaniam exulatu mittunt. Otho cognita pontificis calamitate, cu O/thone filio ingentibusΦ copiis Romam perueniens, Consules de prs sectum

cum decarchonibus, quales sunt qui regionibus urbis Romanae praesunt, in uincula coniecit.sciturus coniurationis capita. Quaestionum autem re cogni/ta constites in Germaniam mittuntur, Decarchones uero laqueo suspensi, poenas statim dedere. Petrus autem urbis praesectus malorum omnivsonsta origo,diu cum ignominia per publica urbis loca tractus, ac uirgis caesus, in Germaniam uinctus mittitur. Misit Otho filium suum cum exercitibus in Italiam ut Sarracenos ex ea pelleret:nec contentus erat Otho filius. Sanracenos Adere,sed Graecos quoq; qui cum Mauris foedera inierant gravissumis praelijs ita perdomuit, ut eos fere omi Calabria εἰ Apulia eiecerit. Otho deinde

306쪽

deinde egregius adolescens,Nicephorum Constantinopolitanum impera

torem pepulit, id Ioannem filium in imperio confirmauit,Theophaniam in sororem in uxorem accepit,quam Ioannes tertius decimus una cum Otho/ne marito apud Lateranensem basilicam corona imperiss ornauit, annuente Othone sene qui filium consortem imperiss secerat.Otho uero pater in Ger/maniam proficiscens senio consectus, optimus princeps, & acerrimus eccle siae Romanae desensor,Viennae moritur. De Othone II Ca. XIXOTho secundus primi Othonis filius,Henricum Bauarorum ducem re/rum nouarum cupidum, perdomuit . di in Lotharium mouit,qui Lo/thotingiam Romani imperss prouinciam occupauerat, Aqui rancnsem in agrum populatus fuerat.Otho autem superato Lothario,vastatiso Suestis Otiamsonum agris,ac incensis Parisiorum suburbqs,dum in patriam copias redu/cit,apud Auxonam fluuiu nonnihil incommodi accepit. Deinde uero coma parato maiori exercitu,in Italiam contra Basilium N Constantinum Grae/corum imperatores ueniens qui iam Calabriam dc eam Italiς partem quae ad Siciliam vergit occupauerant dum apud Basentellum pugnaretur, pro pter desertionem de fugam quam Romani de Beneuentani coeperant,supe ratus est:&ascensa scapha captus, beneficio linguae Latinam enim de Grae cam calluerat Diuit Petri patrocinio quem inuocauerat ereptus est. Dein/de comparato ingenti exercitu, in desertores Italos animaduertere decreuitepotissimum in Beneuentanos a quibus initium fugiedi factum fuerat. dum apud Basentellum contra Graecos pugnaretur. Ita in Beneuentanos con uersus, urbem capit de inccdit translato inde corpore diui Bartholomei Ro/ corpus mmaein in insula Tyberina collocato. Motitur paulo post Otho Romae,& in Bartholamet vestibulo beati Petri sparadisum uocant labro Porphyretico quod adhuc

introeuntibus ad laeuam apparet,honorificentissime sepelitur. De Othone PD Ca. XX. GErmani qui tum in urbe erant Othonem filium imperatorem eligunt. Cuius authoritate Bruno ex Saxonum genere,Romanus pontifex creatur Gregorq quinti nomine desumpto. Othone autem in Germania abe Gregori ut vunte.Crescentius denuo cu summa potestate a Romanis Consul decernis: cis renitui. qui statim Ioanne queda natione Graecum pontificem creat : Gregotio re Ioam. MuIiecto. Qua indignitate motus Otho,magnis cophs in Italia uenit: Crescen tium cum Ioanne in molem Hadriani, quod est castrum sancti Angeli fugientem obsedit,acriter arcem his qui in praesidio cum Crescentio erant defendentibus.Tandem sub spe ueniae deditione facta dum ex arce ad imperatorem se conserunt: Crescentius a multitudine multis uulneribus conseditur. Ioannes pontificatu deisscitur Gregotio restituto. Gregotius iste cognita imperi j imbecillitate, varietate sortunae, ui is qui caeteris uirtute praestareta

E 3 praeesset

307쪽

33o RERUM GERMAN rcgRuri praeesset etiam dignitate.sanctionem retulit haud abnuente Othone de limperatore deligendo Anno Christi M. II. quam usq; ad nostra tempora serauatam videmus,uidelicet solis Germanis licere principe eligere. qui Caesar Romanoru rex appellatus tum demu imperator de Augustus haberes si eum Ro. pontifex inunxisset: Nel hanc electionis authoritatem electoribus deinceps Ro. potisex adimere potest. Quis enim dedit populo Roma/no imperatoris eligendi potestatem,nisi ius 6c diuinum Nnaturale. De defectione stirpis Caroli magni in Galli js: deq; indignatione Gallorum in electorum institutionem. Ca. X X II. Vamuis autem,magnanimo,costanti,dc ueraci populo,nationiq3,po tius quam pusillanimi, leui de uersipelli, ecclesiae patrociniu imperiussi Romanum commissum esset: tulere tamen id iniquo animo Franci occiden/tales,quos nunc Gallos uocat. Verum quoniam in Ludovico Lotharii filio.

nem ducem cognomento Caputium uenerat,repetere imperium destitere.

Nec indigne cum uera Caroli stirps sicut a Germanis ortum & origine ha/. . buit,lta in Germania permansit:in tribus quide nobilis imis illustrissmis in potentissimis,Saxoniae, Bauariae, Austriae* domibus. Crebris enim ud A. rvi. Orils,nunc Saxones,nunc Bauaros Carolus magnus deuicit,quibus ex suis cognatis duces delanavit: a b rancis autem orientalibus qui Germaniam incolunt,ipse Carolus genus duxit. Omnesq3 Franci transrhenani a Troia/na llirpe post Ilium captum,longa serie progeniti. Caroli aute, 6c huius pa/

eo. is, nus alieuerat qui re apud reges Francorum summo magistratui praepolitus extitit que sub priscis regibus Magistru domus appellauere. Beatus Amolbrae et phus ecclesiae Metensis N X I X episcopus,cum ante adeptu pontificatu, hu/ν ic quoq; magistratui praeseisset: ex legitima coniuge duos filios procreauit,Aἡ s hi Anglistum N Clodulphv. Angliisi huius nomen ab Anchise patre Aeneae ripisu, qui a i rota in Italia uenerat credit esse deductu . Anchises genuit Pipinu.

quo nemo unin fuit audacior ex illo Carolus nascitur uitis sortissimis conse rendus:q inter maxima bella quς gessit,ita p*cipue Sarracenos comuit, ut in hodiernudi egens illa truculeta & perfida, Francoru arma formidet.. y ' Hicitam genuit Pipinu sertitudine sapientia Φ clarissimu . Is Vascones cum principe suo Uaifario perdomuit,mira facilitate debellauit. Carolum magnu de Pipinu patre suum fuisse Germanos. Ca .X X I IH Uic Pipino, filius fuit Carolus magnus, quem ut Germanu fuisse Iuce clarius intelligant,qui Gallum eum arbitrantur, audiant coniugu libe/rorum 2 eius nomina, quae germanica sintaron silum uoce,sed de significato fuisse. Carolus ex Hildegarde coniuge.quatuor filios, & filias quin pro creauit. Habuit tamen ante legale connubium ex Himeltruda nobili puella,

filium

308쪽

stium nomine Pipinum.Natoru sane quos ex Hildegarde genuit, ista sunt

nomina. Primus Carolus patris ac proaui uocabulo nuncupatus.Secundus item Pipinus.Tertius Ludovicus qui cum Lothario in infantia mortuo,uno Partu eit genitus. Mortua aute Hildcgarde apud urbem Vctensem, in be/ati Arnolphi oratorio requiescit. Vbi te duae Pipini filiae humats sunt:Rod, Rq. h thaid una,altera Adelheid appellata. Cum haec nomina quidda apud nos

significent,& apud reliquas nationes sint barbara,consequens est non a gablis parentibus, sed Germanis inuenta.& liberis indita fuisse. Haec ex anna/libus Metensium hausimus. qua ob rem Vibanus secudus in consilio Cla, Vrect uromontensi Carolum germanum fuisse,inter oradum comemorauit. quod de M.An.Sabellicus in Venetorum historia narrauit. Taceo Φ Carolus in . Germania natus in ea crebram dum per bella licuit moram faciens,in Geramania quoq; sepultus, Mensibus de uentis Germanica per sese indidit uo cabula.Multast sacras aedes,multa sanctorum patrum coenobia, Carolusoc fitri nepotes eius, in Germania in Ringauia. 5c Francia transrhenanasiue orientali, dc apud Magonuin instituerunt, fundarunt, dotauerunt, ex tantq; hodie arx εc ciuitas ab eo in Francia orientali sub episcopatu Herbi potensi extructae, quae a suo ipsius nomine adhuc Caroli ciuitas, de arx Ca/roli nuncupantur. Nemo uero credat Gallos aut Francos occidentales, in , Germania transrhenana ditiones de potestatem habuisse . non paterentur id Baioari,Sueui,ac Franci orientales. homines utique magnanimi ac con stantissimi, uiros e Galli js per Rhenum aduenientes, sibi dominari: quos neque Iulius neque Augustus subiugare potuerunt. At Franci transrhena ni,qui sunt orientales in Gallia dominati sunt, arcesque & urbes de autho ritatem in manibus suis tenuere. Dum enim rex quiὰam Francorum occi dentalium regno inutilis a Pontifice deponeretur, Pipinum Caroli magni imperatoris patrem ex Austrassa. quae Germaniae pars est,ortum in eius locum substituit:cuius rei sacri canones, de Baldus acutissimus tutium inter

Innoeetias s

pres,Blondus Fortiuiensis, Ec multi doctrina praecellentes uiri subscribunt. Itaq; Germani Gallis non Calli Germanis dominari ceperiit. Adde quod N Innocentius tertius Romanum imperium a Graecis in Germanos translatum resert in personam quidem magnifici Caroli. Eum ergo germanum fuisse liquido comprobatur,ipsum Q patrem suum .Pipinum ex Germania natum,irequentatissimo prouerbio coniectari potest: quo nostrates uel pu/cri crebro alterutrum colloquuntur huiusmodi uerbis etiam si haberes pru/dentiam regis Pipini, uulgo pippis. Et Aeneas Sylvius in capite historiae Aineu SγL. Bohemorum asseuerat. Francos siue Gallos ex Germanis descendisse. Er/rant igitur uehementer plerit etiam nostratium, qui Alsatiam, qui nobi lem Argentinam .qui caeteras terras a sinistro theni latere sitas quae ad Ro/

manum imperium , di ad nationem germanicam spectant sub dominium

309쪽

cu. Et intellis

sit de staneis

Germatus,naeo tepore no/

dum in Gallia transierant. Lex Hortem capua Rhenus Alsates

Francus raediolanum

coloniensis episcopus. S. Ambrosias

Gallomm,& regnum occidentalis Franciae pertinere arbitrantur. Audacte igitur Caroli gentem nobis uendicemus, nec sinamus superbos gallos sibi arrogare.quod nostrum est,tege mi Faniam de plagi js in tedamus. nititur enim gallicus fastus cuncta sibi contra ius 6c fas usurpare. Memoriae enim proditum est,ec Aeneas S, uius palam scribit,nullam esse gente quae Gabiorum superet ambitione.Scribit praeterea Flauius Vopiscus quod non praetereundum duximus.Proculum imperatorem occisum prodentibus Gallis. quibus familiare esse ait ridendo fidem fiangere. eosdem nouarum rerum

cupidos Iulius Capitolinus refert. Sed missa istaec faciamus. redeo iam ad germanos qui huic inclitae genti successere. De Henrico sancto. Ca. X XII LP Rimus igitur occurrit Henricus ex ducibus Bauarorum, qui secundum institutionem Gregorn Uex superius deto senatusconsulto maioris de

nil autoritatis Hortensia lege,primus ad imperium sufficituri. De cuius uista moribusq; nihil mihi dicendum assumo: supra enim uires pondus est:cu ob sanctitatem uitae in numerum sanctorum relatus sit:& ne solam ei uirtu tem suffragio fuisse intelligas genus etiam Othonis cotingit.suit etenim magni Othonis ex fratre nepos. Et ne ob pietatem religiosiillimam uitares bellicas neglexisse credatur,compositis rebus germanicis in Italiam mouit. accepta Φ imperi j corona Sarracenos a Capua expulit ac Bubaganu Grae/corum duce,qui Mauris fauerat,acri praelio superatu, adeo persecutus est ut eum quoq; Troia spoliauerit,quam is condiderat, in eo loco ubi quondam Amilcaris fit 3 Hannibalis castra suere. Moritur aut e sanctissimus rex,una cum Kunegunde coniuge sacratissima muliere, anno imperii octavo. De Conrado Sueuiae duce imperatore. Ca. N XIIII. Post huius sancti uiri mortem triennale interregnum fuit, cum electoriobus minime constaret quem potissimum deligerent. tandem legitimis suffraghs,Conradum imperatorem creavere, qui Franciae orientalis & Suo uiae dux fuerat: dc ne cum Gallis quispiam erret exploratu est omnes rheni accolas Francos uocari: praecipue uero Alfates conterraneos nostros. Quod si perpetuam historiam scriberem uero certius id demonstrarem. Nomen enim Francus liberum denotat. Scimus autem inter cunctos Germaniae populos, Alsates Romana libertate pollere.Conradus princeps strenuus.& irare militari praestans qui apud Henricu diu ordinu dux suerat ad imperium susseelus, primo pace teneri edita lege sanciuit. Et quia post morte Henrici multae ciuitates Italiae ab imperio descivere: coactis coph s. quas prius sub Henrico duxerat in Italiam descendensi primo in Mediolanum mouit, cituitatem obsidione cinxit,excidium dc interitum urbi interminatur.Suaden te autem Coloniensium antistite, cui ob id diuum Ambrosium in uillone

apparuisse dicut,obsidione soluit. prosectus deinde Roma accepta imperii

corona

310쪽

,vpI TO ME. 3, intona, a laanne pontifice in Sclauos & garos mouit, qui deficientibuet rebellantibusq; Italis auxilia praestiterant.eosq; breui perdomuit.Ea tempestate Rudolphus Burgundionu dux,suom seditionibus uexatus, fidei patro, cinio* Conradi se submisit:qua de re prouincia Burgundiae deinceps imperialis aliqua ex parte dicta est maxime ea quq ad Pyrrhetensem comitatum inter Dubidem sita est. Persecutus deinde est Lupoldu comitem de Kalbo, quod ab eo initium turbatae pacis, id dc quietis ortu suerat.cuius filius Henricus, patre exule rusticam uitam ducente, Conradi filiam uxorem duxit. diuino nutu.tandem l ad imperium quamuis bis ad occidendum traditus esset peruenit. Romanis ctiam Conradus exitiu interminatus est, si diutius quemadmodum coeperant pontificem seditionibus uexassent. Moritur Conradus anno nostrae redemptionis M. xxxix. pridie nonas Iulii in tem/plo Spirensi quod fundarat de dotauerat sepultus. De Henrico secundo imperatore, Cap. XXVIJEnricus imperator gener Conradi,in loco natiuitatis suae monasterium condidit nomine Tempe ceruorum uulgo Hirschouu in Hercynia syl/ua adhuc extans. Mouit deinde in Bohemos exercitu,quoniam rex eorum Polonos iniussu suo uastauerat, decertans primo dubio Marte cum eorum duce Bisitissao: deinde anno sequenti,maioribus copi js collectis, transmissa sylvaferro ac flammis cuncta uastauit.Tum ccrtamine commita,ducem susetat dc capit.uectigalemq; factu dimisit.Domitis deinde Hungaris, in Ita am cum magno exercitu ueniens, habita synodo Benedictum nonu, Sybuestrum tertium,Gregorium sextu, tria pessima teterrimaq3 monstra abdi/care se magistratu coegit. Sindegerum Φ Germanu Bambergensem Episcopum in Petri sede pontifice collocat, Clementem secundum appellatu, acce/ptaq3 ab eo imperii corona,Romanos in sua uerba iurare coegit, pontificum electioni nequa in se interlaturos,nisi iussu imperatoris. Considerabat enim bonus princeps eo rem deuenisseait factiosus quisl ac potens corruptis sus/fragiis summam dignitate niteretur adipisci: quae nisi diuino nutu, tu sanctistate uitae tum doctrina bene meritis demandari non deberet. Inde in Apu/liam prosectus conductis militibus qui Sarracenis hostibus resisterent, in Germaniam est reuersus: quo abeunte,Romano pontifice ueneno sublato. Damasus sine legitimis cleri populit se strag as, atque imperatoris iniussu, pontificatum occupat.Romani eius causa Jegatos ad imperatorem mittunt oratum ut pontificem sibi daret. . De Leone I X. Germano electo in consilio Maguntino. Cap. XXVIIJ Abita synodo Germaniae Galliae ἐν prae suum in Magunciaco, statim

Brunonem Episcopum Tullensem pontificem creat, Leonem nonum

appellatum. Hic Leo ex Allatia genitus est ex comitibus de Dabisburg, si/cut ipse in Bulla propria quae est in coenobio Altdorffensi Argentinensis V dioecesis

SEARCH

MENU NAVIGATION