장음표시 사용
181쪽
. untur re verticales abripi ob punctum seli diversum usi cicimininens in tribus observationibus memoratis. Ea etiam de causa vespertini anguli FAI, H CN, erunt ad orientem. matutiniis G BN ad occidentem. Quaeritur L ita secans verticales Io ΝΜ, ΝΟ, ut parallaxis depresserit puncta LX L, in loca B. C, sive ut II ad XL sint proxime In ratione temporum . , quibus observationes distant, parallaxes autem I. Κ, CL sint ut sinus C, , e pertinentes ad completnent observatarum altitudinum in locis A. C. Tametsi constructio, diligenter instituta sitis a curate omnia exhibeat ad calculum trigonOinetricum, adverte, quod angulus ΛΜΝ datur, utpote aequalis fiammae datorii IAF. BN, item angulus ΜΝ C aequatur summae d
182쪽
VIII. Cometa hujus anni ho modo fuit observatus a die Lad43 Iunii, cum pluriblis fixis collatus, quamam po-sitio .ibi cerassioribus refraetionibus emerserin- per Capellam determinabitur, re per humerum Aurigae ad Cometae motum, parallarim, α dictantiam ,, accuratius investigam
tentia e perfectronibus Dei ejusque permagnum ad virtutem eramque religronem argumentum stabilitum V consideratum eum objectionibus D equa occurrerunt pr-
IIΕritatem perscrutaturos monente Praefatione, ab omnibus impedimentis, de receptae opinionis studio, πι- mos esse oportet. Si quis unquam. certe Samuel Cur 1 egregiam virtutis indagandae indolem nactus est 4 hine argumentum a priori vel hoc notesne maximi aestimandum videtur. quod summo ut Viro fuit carissimum, quanivis nonnulli istud se non intelligere simulent. Summopere ita' 'e Autor nititur, ut hoc argumentum alteri, a'
poneriori dicto; praeserendum esse demonstret. Ex finis hin emni nihil nisi actialim tur argumentum vero a priori πιι ι -- sere. Commemoremus priuiaria Philosophi plaeua, inuri Pagri. Socti ilus proposita. omnis veritas nititur natura r sum; veritas ergo est necessaria atque independens. Exbsentia Dei resertur inter lineis Arias veritates, imo est inisese a m necessariu- innium rerum mustentium ratio deprehenditur in voluntate divina, solius Dei exissentiae principium est necessitas. si meum sine causa erismo et,
183쪽
confirmaret, is eum re ipsa existere negaret. Ex nectiliatate reliqua divi iii Numinis attributa erui possunt; nam, cum ratio existentiae ejus sit semper eadem, aeternum est. Porro causae necessariae vires in omne spatium difffunduntur; ergo Deus est infinitus. Neritas ejusdem generis non est ni- una hinc duo infinita non dantur, quae non concurrant ἔπι Deus igitur est unus. Contingentia ves libere producuntur,
vel sunt efficta Messiaria entis Mee si hoe est fissum' ergo illlad verum. Producuntur autem per voluntatenes j quapropter Deus est agens quidquana. eum ipsi nihil stimor pedina io, potest at intelligit omnia. In sinisses argum Mi hujus usu in disciplina morum explicatur Mor tis Dei ovilestiones a priori stricte non possunt demonsis ri facili tamen negqtio ex naturalibus elisiuntur. Nos o pus Dei sumus; id quod nobis non potest non esse solatio, cte ponderaturis, Deum fundamentum sbi vindicare quo
firmius excogitari nequit, quodque extra omnes atheorum impetus positum est. Moralitas est praxis rationis. Deus ergo optima quaeque semper stituit quia ratio summa est. Perspecto hoc argumento voluntatem Dei revelatam reistius D. intelligemus, eique libentius obtemperabimus Semme III refellit aliquas objectiones, qualis est mnis prima abes de fingitur prior. Sed negatur causam necessariam effectu priorem esse, ni in nostro intelligendi modo. Negatur
etiam, necessitatem moduni posse dici quemadmodum aeternitatem ct infinitatem. Iterum Autor inficiatur veritatem re existentiam rerum non nisi ex Deo proficisci quoniam necessitas est principium veritatis & existentiae autoris rerum summi Dubitarunt denique nonnulli nnm necessutas a posteriori tantum discrepet a necessitate a prioria sed
184쪽
estas refertur ad solam veritate ad factum tantummodo ut an tum efffectum. Causa nonpotes cognosci hie ex sectu; nam necessarium s infinitum estieritum a nobis non potes comprehendi sed eminum arguitur a causa a priori s cripud ad existentiam utinet, unum es necessarium effectum. uniam necessarium en undique perfectum infinitum na- .
iura litin viis exi Mia non misi a priori potes cognsse arguiquo. Paulo post notus persinulere ludet, id unum sit prodere utilitatem argumenti a priori, quod Dei visitatem obet, quae a posteriori demoliurari non 'int sed nis, utcunque is res habet, ultima dubitania ratio non adeo uvis ridetur. Nee Theologiae naturali eo nota consuumtur, argumentum a posteriori insanendo, cum poesertim ex illo Philosophi magni nominis eodem robore idem: quod tora priori demonstratum jactat, deducere soleant.
PO FRANC B DEI, THEOL. D. di P. P. O. Theses Theologici de Arbei Supersitione, variis
obervationi, instratur, ae in usum recitationum Acam demicarurn edita. Suas quoque observationes, Dissertataonem contra theos, fecit
HADR. BUUR T. Injecti ad Nienum apud I. H. an is ea, 737 8. A luci plag. 7. Ut viri sapientiae laude conspieui, ae gloriae divinae studio
inardescentes, permn suam eo convertant, ut e
suasionem; bmnium nominum mentibus alte inseisin Nu-en existere, quod res omnes suo arbitratu se eerit, illas temperet gubernet suoque consilio ae sapientia ad fines sibi gloriosos, rebusque m convenientes, dirigat atquese
ducat confirment, non utile solum est verum etiam n cessarium. Laudi ducitur legum civilisque prudentiae comsultis, ubi herorum suorum gloriam, ortunas, commoda,
185쪽
eum illis in maenam de ii ant qua δε- ῶ ess, si, - seelus dis in sub emaniperio, sedqui aduri etauri minis reliuionis vineliis solvere, mi Baninio eisnere. -- α rum in vitii privare, insitis eo tu labora M.
ut siciant, illi initimulis si oblimo obstricto, α-- - siligulari do ivi, precipiis solidioris mino
Huα notitiae, prae aliis emimenti. Vire ius ritu, qu oellunt, ac doctri- qua multos ante ibuit. benesei nilnii; si obtigere. Iustumi iures αρ manu ut vicim dant, redo inam ac ingenium eo intendant, ut gloria
divina asseratur, vindicetur Interest societatis hinnan ire religimus vinculo cives expediantur,ct jura divina pariterae humana inimati ausi proculcentur: Dissici uti Vinest insanorum istorum homi in pervicaciam, quae invinnariae sapientiae opinione nititur expugnare illorum t me est, qui rem Dei agunt, quibusque piiblica societatis
humanae salus est cordi, videre ne lues ista contagione quadam latius proserpat sed ut impietatis autoribus in as gustias compulsis omnis elabendi occasio ae excusationis
ratio eripiatur. Ne maxime juvenes, quos aut volupta, tum illecebrae, aut licentiosior vivendi ratio. transversos se
elle abripere possunt, sunt praemuniendi, ne malo isto praecipites dentur. In horum precipue gratiam libram hanc plane eximium consgnavita Buddeus Theologus doctrina, Virtutibus, meritis, vere magnus in eodemque plurae
lange praestitit, quam titulus prae se serti Non num exli het heses sed Mores illi, addit declarationes , non auim iriun solum texit his lain. veritin eun in ipsoriimpl- tingas impetivnficit, ipsos prosternit. dc a viis exust qui '
religionis Christiam veritatem communit Pi x libri huius editio iurem adspexit Ieme Λ. 17 7 8, exitu emplae cum ita distra sta essent ut in t rnis librarii, dissiculter amplis. haberi possent. Vir Reuerendus, Riariamu Hino , suasor exstitit bibliopolae, ut eundem suis sumtibus remoriae iii
curaret, isque exitisi visio in die latius serpens,
186쪽
uetus eidemque nervi atque poplites inciderentur. Opila integrum quale a Buddo concinnatum est hie exhibetur. evi notula adjecit Editor, in quibus vel, quae obseuriora esse iudieabat illusiravit vel saltem nutores, qui arg. mentum aliquod prolixius tractamini indicavit. Ut de opere Budisano copiosius agamus, necesse non est, eum illud eruditorum manibus teratur. Id igitur agemus, ut, ubi generalem inna:αν totius hujus Commentationis exinhibuerimus, de quibusdam vae nobis declaratione quadam. indigere visi sunt, sententiam atque judicium nostrum e
promamus. Pr in rubes nitioire . hystoriam philos, pinamAutor ad imuram, que -- perminit ex eadmis ' vinno illos repetit qui Mimi aliquando sent --- lati, quibus cirum jure haec infinita, erit. - injuria si ex Monarii, is, eo siemit dijudicit Iud Cup. I. ἀπι- aureisini genera in istium profrix, ouaeque sint pag. t uti dramata cum athesimo e rinins juncta, malasiti or Cap. II, Lio in vitulas illius easque tum exteritas, tum Mumram, im pa&Isi, Squirit, quae vitia pestem illain comitentur, murat quiquαεisectus consequantur . ea nita qua occasione quaestionei num atheismus majorem noxam reipublicae
quam superstitio in idololatria. Tum argumenta proseri Cap. IVouibus ementia supremi Numinis probari potest, ct exambiasor M. aiis argumentis Cartesii, ab idea desumtis illa ad evitas claLses revorat, eademque ordine exhibetis stringit meta se scilicet, mina re historica. Inde argumenta, quae ab Cap.
atheia pro impietate sua defendenda producuntur, exarni Ran pag. 264 339.tur. Commentationem de Athrismo sequitur altera de Su Cap. VI,VII, persitione quae est alterum illud extremum quod evitare pag.M 487. oportet illum, qui in regia verae religionis via incedit. l. hus indolem diversas species, causas atque esseetus, explorat utor, quibusque remediis malum hoc sanari queat.
Mendit M omnia ita accuratera ordinate persecutua pagorino
est, ut neminem fore arbitremur quem in illis curate legendis meditandisque temporis locati poeniteat. Iuncta me allatia Quae partim in Budaranis hesisua earumquα
187쪽
, explicationibus partim in annotationibus Doctiss. Buuri exa mine aliquo digna sunt visa Producit Cel Buddeus sententiam Balis, Epicurum excusantis ac si Deum non omnino suis sulerit, nec debitum ipsi cultum negaverit sed haec potius menti ejus haeserit persuasio, Deum ob summam naturae suae excellentiam, uinus ob suam beneficentiam, colendum
esse, quam ipsam sententiam tuiti sint Theologi reele de Deo, divinisque rebus, sentientes. Recipit se Balius ad Senecam de Benes Lib. IV Cap. XIX. Sed, si verba Philosophi rite ponderentur, non hoc inde colligere licet aerii hie uiri sententia seerit. Muinpropter majestatem eoo- - , - emaue uuir , coleiiciun esse, veriun quod quiso casione sententiae senis Gargetti cogitare possit simus re sistit, nee tamen illo beneficio genus lini num sita δε--git, ipsin feste ob naturae excellentiam cultu atque s veratione prosequendum esse verum enim uero natur Maliscunque excellentia animadvertitur ex virtutibus atquo operibus, quae mani antur Deus ex me uri sententia. ne summa beatitudo qua gaudet turbetur, nihil extra agit, haec rerum univerittas, ipse homo Deo inscio exissit, nec inter Deum atque hominem ullum commerciunx intercedit. Qui novit igitur Epicurus, Deum tanta praeditum esse excellentia, cujus nulla specimili nnquam idii,
quem ex hac rerum compage quam ex fortuito atomo rum concursu coaluisse somniavit eoonoscere non potuit Igitur in illorum potius propendemus sententiam, qui Epicurum non alia de causa Deum sive Deos in systema suum i troduxisse censent, quam ne capitis ob negatam deitatis vitri arcesseretur. Quo jure vero Editor contra Buddatim negare potuerit sententiam de Deo ob naturae excellentiam co-- lendo inter κυρια δορα mynicorum reserendam esse nondum videmus. Quodsi ex orthodoxis nonnulli illam ad piarunt sententiam, propterea tamen inter primaria Theol
gis mysticae dogmata esse non desnit; quorsum enim tenvit illa tantopere praedicat abnegatio, resignario, an uil
iis, et M ipsius, nisi ut homo sui ipsius ac propriae
188쪽
priae salutis penitus obliviscatur, selie beatitudinis suae promovendae causa nil quidquam operetur Patet hoc ex ver. bis Mehaeli de olinos in Manuae spirit. L. III Cap. XIX LIII p. 33ν Secundiιm principium fi)t magna Dei aestimatio ad Num amandum, adorandum, sequendum, absque ullius proprii spe commodi, quanquam sancti mi ciceronis scriptad Natura morum abolita cupivisse Romanos ab illo potissi . mirin tempore, quo Christiana religio incrementa sumebat, ex Arnobio Lib. mp. rari edit Umenhorst. notat Vener. Budius, Pag. I u.; ut sic pro Deorum patriorum contemtore, imo ipso atheo, fuerit habitus, qualis etiam sequentibus temporibus visus, Fri ex Melamo observat Hadr. Muo, quocum conferri
Ain D,msi Suessorinus inmm. Et T. VID. M, ML diminuero hoc non tam in vituperituri, quam gloriam, --ret Howntiae principi, cui locus aliquis hoc ipso inter.' γritatis testes concedendus esset; sed gravior est Me φλ
quam intentat ipsi fulgidissi in MesHis sidus, Nin iusi
cum praescientiana errum contingentium Deo pii rit, ne libertas voluntatis nostri evertatur, ipsum sere in theoriam numerum rejecit. Aute rem, inquit de Cis ML
utur Deum, quem negat praesciuini 'turorum, etiam fle disit nihil a d -- quia id dixit his ensis remissis, non est Deus. Num vero in tota illa, quam de Deoram oratum re divinatione instituit, diseeptatione animi sui sententiam posuerit, non omnino liquet illud apparet, ipsum P
cureum atque Stoicum invicem ominittere, quorum i . , eum fatalem necessitatem, ille rasum urgeret, ex utriusque sententia rerum futurarum praesensio Deo abjudicanda erat.
Igitur. qi1id in utramque sententiam diu posset, expromsit, judicium vero suum pro more Academiae non interposuit, de divin. Lib. II Cap. LXXII. Qitare Ciceronis sententia ex eo dijudicanda est ubi ipse non aliena, sed propria loquitur persona. Qui civibus suis hoc persuasum esse eupit, dom esse oninium rerum ae moderatores Deos, aquς, qu et Υa rotur,
189쪽
Uantur eorum geri vi , Dionae, ae numi, eosdemque optores de genre hominum merari. c. de Leg. Lib. II Cap. m. illa certe atheismi postulari neqtiit. De priniis cognitionis, . manae staminibus ita disserit Editor non referre vimquam crasso conceptus ad instar funitis navalium vel a rusticis palpandos, sed ima istius conreptus fundamenta in subtilio. tandem conceptus resolvi. Similitudo, quae a funibus navalibus ducitur, est incommoda. Quod autem prima conceptuum fundamenta in subtiliores conceptus desinant.
a rudibus non aeque cognosci possint, id aliter sese hiciere. attendenti ad prima cognitionis omnis principia, arearet, in ita plicia sint, ut modo renides
ilum qui per sis bovunes omnes e Metimii Mimonii, dido rit, si boni aut i mradi ut per rar
sise auia i r nomissi sinimilisca inni acimtha tur Dei existentiam doctri-- cinnae,eritatem. ex nur milis cognosci posse negat θι - . causani falsos etiam do-s m M. ictores miracula edere possi, Devt. XIV, A quam ea illati nem solvit Amor, distinguendo inter miramia α λειμει, concedens res mirabiles, quarem cavis sepe ita oecuutae sunt, ut dissiculter admodum illas vin ire possim . Deo
permittente a falsis doctoribus patrari, minus miracula. Doctiss. Buin nodum hunc non solvit, sed secat diems: Diat se, falsos doctores ope diatili, Decideremittente, miracuia 437. aliquando perpetrasse, saluere vellemus nihilo secius vicIorrinam non Arhuret Spinoaa, provocans ad ea, quae pet ar disseruerat. t enim qui ita liberalia est herbam certe porrigit adversario. Consideremus attentius aliquantulum rem. Miracula ex hypothesi, permittente Deo apι ab angelo malo ac bono Ari possunt. iracula, quod pariter ex concessis simus, patrari possunt tum in confirmationem doctrina --, tum falsa. Ex his, nisi nos onuit fallunt, illud sponis sua sequitur, pro veritate doctrinis ex mirari in nu
190쪽
ariam e ci posse. quia issa eodem modo sese habere possunt
ad me ei trian, ad veritatem. Ne quid dicamus, Deum prosin stitate, sapientia justitia ac veraeitate sua, non pota imdvigere privileg/um pestini genii satelliti qliod solis legatustis proprium esse voluit: ho inicies a Deo juste puniri nouposse ae salsiicientem excusationis rationem habere ubiniendiscnin amplectuntur imo a Deo deficiunt, si ἀoctrina Deo rusinae murmvis uno confirmetur eonfrinari poι- ,
α catenata quadam serie se inviisem excipiunt in virib-, n i 'socinationis beneficio emunitur mysteria utive sint si a rationem, quia illa ex ratione Mi resina
elicinian in in possunt. Sio talis intelligitur nenis. qui imis veritates naturalesin revelatas instituitur adeo, ut, sibi has non adversari onodatur, ferri quidem potest sed tutius tamen esse existimamus, ab ejusmodi distinctionibus prorsus
abstinere. Annotationes si non ad omnium palatiun erunt. venia vel ideo dabitur Autori, quod eaedem inter eontinuas .ecupationes, dum prela ferverent, fuerint erratae negandiunenim non est, aliqua curatius subigi, atque ordinatius disponi, potuisse Interim gratiae ipsi debentur, quod iterata hae tabeione librun hune egregium civibus suis Belgis notiorem reddere voluerit hac inaxime te tripestate, qua male sania mines, proh dolora multi inveniuntur qui imaginariae sapientrae persuasione turgidi ingenium atque doctrinam suam non melius se ostentare posse ducunt, quam si aeternam N minis vim resque divina vel per insidias impetunt, vel, ubi protervia atque malitia gradum secerar, machinis atque ari
tibus adimotis palam inapugnent Tot operiaditor sibi ait Dissertationen d existentia - Λέ mrius, in qua pax um, quae ipso Opere prolixus erant disputata, succincto