장음표시 사용
711쪽
Muens in Monasteriunt in se, si raturi inde Q. Cons. Autor graivilliinas injurias, in Reverendissinio. Episcopos Principes Herbipo,nses Molatas scribendi genere admodum acuto recenset refellitque Palicissima tantum ex iis dabini . Concedit Monasterii Ebraeensi 4s defensor Episcopuli limbipotensem A. Isai Dcialiter a sede Apostolica delegatum, dictim Monasterium visitasse.
nihil vero euiendatione dignum' cum invenerit. bbatem Iamem, innocentiae victimam: dignitate sua privasse ; sed ex Λelis visitationis luculenter probat Cons Autor depositionen illam ob multas Missasis anniversaria intermissa. ob pecuniam fratribus, ut alea luderent missam ob ali nationem honorum Monasterii in ob alias ejusdem ponderis causas justissime decretam fuisse. Alia quoque visitatio creformatio diei Monasterii, A. 13 4 Episcopo - - lata, strenue cum exconviviisiemiones depositioiin Abha. ais disi auum, parum eteligiose viventium, A. insperas reiimul possessio uri, visitandi de corrigendi Monasterium tabracenis sintentia Rotae Romanae perquam dilucide Epise io, iudieata est. Quin imo, ut reliqua arii generis testis mollia inruita relinquamus, totam de praetens. x probata su 'prema Episcoporum Herbipotensium in diistum Monasterium iuristastione'. rota cabili compositione jam sopita
re perpetua oblivione atque amnesti sepulta est. Haec sunt praecipua illa scripti hujus argumenta, in quo miram silivere heroici gravitatem cum rationum ponderibus conjunctam gaiidentesis gratulantes, qui applaudentes etiam,
U Librorum, quibus innititur, conrra A eos, Pobibeos, IAAlatras, Mabometanos , di Iudaeos, demo stratam
712쪽
Romae, ex typographia Rochimiaiid I736, 4 Alph. a. Nuper Tum nimi ac secuia argumenta expostumus su
cincte qui ostendenda ae confirmandae veritati dogmaiatum Romanae ecclesiae probatorum ab Eminentissimo utore fuerunt consecrati Progrediendum nune nobis est adrea, quae Tom tertio continentur, capita sum ιraesidem
da Disserit hie diligentissimila Commentator peri in rade autoritate librorum veteris Te nenti, decreto Concilii Tridentini inserit quoque virum' suo 'nem Protest intra haud . dissuadent authenti)ltatem ino 1- agnoseunt consis testimoniis primae Ecclesiae.
Gre riuio iob collegii, pauculis additis ante albquot anno Cl. Baratierius suo edidit rursus nomine praesxo. Mastrichtii Cano S. Scripturae secutidum seriem Seculorum Novi Testamenti ollectus, prodiit in Biblio- rheea remensi DF. VII Fas I pag. sc arariorii Conspectuna G1ionis Seripturae sacrae et iastici A. aras editum fuisse, constat Origenes apud Eusebium is De VI, as, in Psalmum L plane seripsit : Extra horum censum funt Bbri Machabaeorunc Stant a nobi AlbanUM in 'nem, Concilium Laodicenum, Gregorius Hiamenur, mrosei mitanus, 'iphanius, Hiero nisu in Prologo
Par xi, aut Pausim . amasenus, Meothir, sinui, aliique viribu IXITAuto tractasionem stamiconclusit. Primo agit de peniatmelio rituque umore. scrupulis qui obmoveri solent, hie vero solvuntur. Secundo exponit de libris ossae Daeum, Ruth; φροι de oris Regum primo, modo, retis, r squarto de Libri Paraaψο-- Uriae quinto de libro
Tobia, ejusque autoritate. Sexto agit de libro Judith, ocinquirit an sit eanonicus, historicus, vel parabolicus. α
713쪽
Iibro phre Octavo exponit de Librosia, ejus utore.
tempore conscriptionis, ac expendit an liber ille historiam coinplectatur Verana Non de libro Psalx rum expo- sit. Decimum crum est Libris Vientialibus. Prover
Ioel . mose, vi Abdia decimo octavo de Onain Misaea; decimo nono de Nahumo Habaeuera, &Οmsi vigesimo de Ara o nebaria. o Malaebia. Capite vigesimo primo
expendit, nanti faciendum sit testimonium Prophet etvix pro veritate religionis Christianae quid MantehaeIsenserint civi Hebriel Prophetae de Christo praenuntia arvveruat testimonia Hebraeorum Prophetariim ad probau. dani Christianae religionis veritatem esse utilissima docet. testatus, Hebraeorum Prophetas m vaticinionini sim
ruin dignitate pie saneisque visitae Gμι xtremo in libros inquirit MMLibastum, minans quid contineant. quis itriu,que a1ri si Autor Ouin is sit avonicus, quae
nan, Mi adversariorum ui contrarium argv. enta re quid ad ea si pondendunt Contendit tandem libros achmbaorum iux Chronotagia viisloria haud dissonare. Haee sunt operis lanun fastigia et argumenta succinctiora. D libanda nune sunt exiliora, o ad parte est e dum perlu- Mandas ut extremin Deuteronomii Autor credit, se non scriptum, deberi potius vel Eleazaro, vel Esdrae, vel Iosiae. Nec taliaeu Josephi ct aliorum reprehendit opinionem, qui a Mose per spiritum propheticum id voluere literis consignatum iisse, ut illud de Manna Ex Xι Las. Ad ea quae videntur a recentioli manu in Pentateuchum posta, responderi posse putat, ea inserta fuisse ab Esdra,
714쪽
aing. VIII, ηδ Devia 'a, Respondes ammi demo se ad singula. ut Ela in peditu, quo nuiuis
exstiterit Λutor non penitus definit. Credunt nonmilli ad recentiora tempora esse referendiuno carmen illud epis nidion in Gibeonitas devictos. Vis os- uentem admnis formulam suis. in praesemrondum; Lymentionem te Gabui XIX, an quidena ea appellatio videtur ab Hiram
arcessenda. Parat IL, a 4 memoratam XIX, 47, Danit rum expeditionem adversus Lesen, quae tamen post mortem IVua contigit Jud. XVIII. as, licet haud sit inficiandum, in posteriori loco legi Lais ac Eusebium in libello da nomini bus eortim Hebraicorum diminxisse inter Layen ae Lais os additam de obitu'sua commemorationem, quam a successo
, re Iosiae quodam esse profectain, satis est verosimile M iniberi id indubie in Isiae sui concinnatium Catia osse: in urbs cia r. de te nitur addit-- is armo 'ε-
sonen illi adierum appellavit C i. ex quaiani amisi squissimi in lingua D morum cinii denotavit aliquidistis Sosia invisi teste IUUM Autletu. m. a qui in se si
urbem Gabo quodue attigit μὴ . aris. Dic quae omnino a Zabtilis haud diriri. Terra vero abii ad Gabal vΛseritidis fuit posita ad quam terminus Issacharitidis cinam. J - locum abii ponit haud pertigit. Me Autore
libri Judio inuto statuit nil eerti. nnos Iusicum haud posse sonnecti immediate existimat. Ipsos autem Israeli universo dominatos esse fatetur. Resellit Hisbefium qui librum Ddjeum captivitate Tribuum recentiorear urit. Da libro Tobia fusius commentatur siquidem est certum, eum in Canone Hebraeorum desiderari, pluresque Ecclesiae murae riuo idem ac Iudaeos de ejus autoritate sensisse, nomitiatim Minimem, Origrarem, patres Concilii Laodiceni,
715쪽
Graecam loquunturi Ptolemnis certe norunt, Deum, natis te eteri Testamento, oracula sua monum via saera Iudaeis credidisse Rom. III, 3, ipsamque legem iministi ues suas tradidisse. IX, , hosce vero, a viris sani his edocto, a Prophetis quondar resstos librum Tobia in canonem librorum λοπνεύ τοι haud recepisse Christum d Apostolos eaden sensisse, nee in Iudaeis reprehendisse audaciam detractoruni e canone librorum primae Ecclesiae Patres Aposto. lieos Iudaicam sententiam veritati reperisse conformem Iudaeos librorum pocryphorum et Test aetati suppares, rectius potuisse de libroriim inomni origine' autoritate serre uincium quam Ecclesiim missus se ii, inde rem
Sestina in rccipit; nec non Praefat. in 3-imr Urim, quo Tobiae licet non habeatur in Camne, timeten quiarusi. Pumr ah eccississici viris tale quid memorat Hier . iuret quippe omnium Patrum κριζκωτάτου, in hoc in nrento iudicium est longe gravissmum. Idem sentiunt Protestantes, qui libros Tobiae, relinquunt in Bibliorum complexu legique jubent veluti scripta ecclesiastica. 'iti quibus ad vitam pie agendam non pauca offeruntur praesidia, alimenta Protestantes libros, quos vocat min. Autor deutero nonicos et Test pro canonicis quidem non habent; attamen illos haud repudiant, sed potius reliquis libris Geses nivis praeponunt. Nolunt vero ferri uta 'eium de artiolis fidei et remini historicarum momentis, aliabi in libris canonicia aliter patefinis descriptisum ex iliis
716쪽
libris Nec ipsi Pontificii dotemcanonicorun listroivit sin etentias singulam anteponent propositionibus clarissum, imbrorum proto nonicoriini minenti Autor Hiera umj.dieat loqui de canone libi orum prolocanonicorum Ahia. o ejus, non possumus, quin moneamus, distinctionen illam ab aevo Hum mi esse alienam, Hieronynis ignotam, α diu 3r postea demtini, post Concilii in Tridentinunt potissime, i ventam. In Tobia dantur ε νbes νε- e. g. Cap. It v. 7, α . X v. 31. Respondet Autor vel duas in Media fuisse elui.
tates nomine Rages, vel, quod probabilius ducit, Sarae domum misse non iii civitate Rages, sed in suburbiis vel in agro vieino, ideoque bene dici potuisse Cay. III. Sara paternam domum in Rages exstitisse, sicut dicatur is domun habere Romae, qui eam prope Romam, aut in Vicino agro, habeat. Perplacet nobis soliatio Natalis Auxandri, qui in ulgata
esse sphalma Cap. III, , concedit siquidem in versione Graeca omnium antiqtassini legitur Ecbatanis. Sing laris est responsio, qua Autor ea, quae angelo Rapharii in . finguntur in libs . ite explicare tentat. Respemaeo, imquit, a limose aiit m miariter ab Auris di fres, sed Arariter non quidem spectare cretice litera, sed n distic δε--β. Mn enim fuerit tribu Nephtali custodis lariore aliter deputatus, Here poterat se esse faeli ex tribu Nephtali custodia nempe rotectione . non geneo et propterea Gabel fratrem cis cum eo mansisse, tum quia omnes coutribules vocabantur fratres oum etiam, quia homines cingeli dici possunt quodammodo fratres , et natura cum eundem habeant snditorem Deum, cujus dicuntur filii Iob. I. vet. maxime per grariam, sicut filii De hoe mori Iunius h mines qua ratione dicere se potuit Avaniae filium, cum Ananias idem sonet ae Dei gratia. Cum autem Azarias idem Istae Dei auxilium. Raphael Deo Iubente, auxi tor fuerit utrique Tisia se esse Mariam dicere, tui absque --daeis. An inventori hujus expositionis primo fieri per ' suasum se verisimilia cogitasse, aliis relinquimus. Abducandum. Ad eosdem corymbos videntur ea rese a.
717쪽
annunieranduim. Id tamen e culari haud potest, in libro udith flagitiosam Sichemitarum caedem laudari Cap. v. b. a Jacob ipsi fallidita mim. XXXIV, Io, XLIX,s, DL singuit quideli Elia in Autor in illa caede duo nempe mirifi- cuin privatani vindi stam, & in illo laudando Iuditham
fuisse occupatam credit. Ἀ veremur, e quid reflet scruinpuli in animis lectorum. Dixit ad haec Iudith ad Holofer nem Cap. XL, I : Ego adducam re per mediam Hierusalem, cum venisse perhibetur eum obtruncatura. Respondet Enain.
π: Dici potest, verba audit, veritatem habuisso servi ἀ- aliquem 'sticum interim m. Ea vero quae in libro Iudith enarrantur, pro vere gestis habet, si nimis testim ruis Patriam nonnulloriini, Gementis uinxMetarisu, Tertuμ1 - -rosii Mirum sano, ineptam hanc binoriani nequidem attigisse ae de ob tacuisse . Historiam rudime si contigisse censet soIuta Babylonica Iudaeorum captivitate. tuens sese sententia Augusini de civ. Dei in Vari ae locisa ibri Pudithae V, j. y ct ex omissa Regis Iudaici mentione,
licet rursus gignatur scrupulus de Bethulia in campi magni terminis orientalibus sita. Iudaeorum reducum ditioni disseripta. aliakim seu Joahim summus utique sacerdos fuit .
sub Artaxerxe A tasas potius 4 F r. XII, XIII. m. I. II, OZoseph. Antiqv. II, s. At floruit quoque Eliacimus lub Hechiaci Manasse a Reg. XVIII, EM XXI De eo tamen quaeri potest, an hic posterior exsiterit Pontifex Siunmus. Id vermaninium torquet Nabuisολου- initisse R in Assyriori . haud Pinarum sedentem in urbe Nin ve, qu te regnum post Ous aetatem haud exstitit. Intelli, si quidem min. Autoris tum a Persarum potestate Pendentem; at qui hic ducem bellicum nutu suo per totvgimini mittere poterata bis ab taxem visnaim in re
718쪽
gionibus illis, quas Holofernes diestur reduxisse ad Dionem. certe rebellavit nemo nenio sit insi s devicti . Dari quidem Messi deseremini; at ipsi Oaulo post inint superati, teste Herodis torus L . ., uindiem consili. inus, fur τε subjectum. At in textu ipse inibit de haerelegitur Nec de linis ibi una fit mentio lara re indo CUM M haud occurrit. Assyrios rebelles mei ipse Babylone expugnata. mihi vero apud Herod
tum occurrit, quo latitus Rex Nabuchodonosor 'Medorum, Arphaxad possit defendi. Perstantis manent scrupuli in historia o ditha, quoquo nos vertamus, inextricabiles. -- Librum Estheris Luthera nos rejicere inter fabulas tradit Emin. Λutor. Λ nemo Lutheranorum ita sentit nec sensit unquam. De libro Pudilbae, quo aliqui dram historiae Antiochi Epiphanis contineri platant, fortassislautor id vo. . luit commemorare. Estheris additamenta reiicimus cntu
Sist Senensi Bibliotε sanctae Lib. I, VIII, qui, ea Concilio Tridem c haud relata esse in Canonem, o didit quem is meo Noster resellit. uerrent Meessiones illae sese alexin Ebraim siret eas Alexandrini interpretes τε M.tion habeant. Abassurum usos maritus viisnam missu
rit, re quo tempore floruerit, videtur omiuno obdomanti Terxem fuisse eum, Noster negat, licet certi quid haud smsinuerit afferre. Si Cyaraca rem Medum adscitas. aetas Asam Achaei & Epherae, ac reliqua momenta sunt in portu. MDtor libri ob perinde ae Esthera est incompertus Ueram historiam libro Job contineri, non inficiamur ob D. XIV, ι , sae V, Π Dialogi vero amicorum Iob di ipsius via dentur copiosius, quam ex tempore pronuntiati sunt, fuisque se elaborati Prius illud fuse confiei Noster. De posteri 18. ri momento haud cogitavit. Regionem Job in Idumaea ipse ponit inter montes Galaad Iordanem. t ibi nulla exstitit Idumam. Deflectendum potius est ad regionen D
masco vicinam . quia Chaldaei et Sabaei irruerunt is simuim in vastanda dc diripiemia Pietati, videntur o sat aliquot signia momenta. Ipse enim malediri naviis
719쪽
nil sub et Iob. In s endium optavit m. s. s. muni sibi inuinum esse in crudelem tradidit Xa x, at a Deo innocentem dc impiunt consumi credidit Misa calami . taleis silain peetatis sitis miri eii perlitas ιτ, i ac sese reprelisnsoli haud iam in prosessus sit ram . Ad
primum momentum respondet Autor I uim fuisse Prophe. tam, Et spectasi natalem hominis peccatis insem tanquam orit item omnium aerumnarum. in videtur ea responsio con plexu orationis ui haud satis respondere. Iaeonsu tius subinde uum fuisse in calamitatibus locutum, Deus ipse in pisodio tragici easus significavit. me inscriptionis .
hus Psalmorum Autor ea proseri, quae majorem requirirnt pervestigationem. Dolendunt sane hic pleraque nobi Pag. esse ineerta nimiiimqtie abstrula. Ἀddit ipse Tituti lumana tanti . non divina autoritare sunt Psalmi imp t utpote qui nec a Davide, ne ab alio divino spiritu assato, sed anitatis hominibus iisque interdum parum antiquis,
a ita Cantorum saepius nomina eis sunt praefixa, ut en XIV, 4 , a Par. XXIV so. Bene monet Autor, DL-- nonnullos demum post optiritatem abylonicam Neci concinnatos e. g. XIVI, LXIV. r. IV, fassiua tamen, Patre ' a ' auribuisse Halterium omne mi L 'oriim loca promi it serioue seni dunumst a notis prosecti, unde a potior fit denominatio. De imprecationi M.
bus quae in psalmis Oeeurrunt, ita sentit ut eas credat prae rictionesin denuntiationes irae Dei justissimae. Nisi co 'stant utique ex versibus, at ad metra Graecorum haud adstrictis generis potius antiquissimi cliberioris. Proverbia haud
constare ex selee ione ptimarum sententiariam, Autor adversus Grotium co Npriabat ex ineg. Iriba, ct aliunde Can roa ticum Canticorum habet pro epithalamio spirituali. Quo s. in enim alia id inter libros divino debuillet referri Li iis .hrum Sapientia probabiliter Salomoni esse tribuendum . aris bitratur. Eum esse canoni eum contendit. me Ecclesiasti eo pronuntiat dein De Prophetis Veteris Legis quae rudu
720쪽
tae mini illustre u Pr siem copiose demonstrati nichoriuii errorem de amoritate et Tesburiesiti in rito eas M. veritatem Hlai chmianae ex vaticinii, o phetarum selid. ii subliuiuii. Hebraeomam Prophetas pro vaticiniorum suorum dignitate pie sancteque vixisse adium git Libros Machabaorum Canoni transscribit duos scilicet
priores, quorum Autorem norari profitetur. Nostrorum argumenta, qui biis, eos ' canone abfuisse oliin meritoque a G. credimus, eramina α refellit suci more Hierovo mus certe re in Prologo galaato. in Praefatione ad Iibro M.timonis, Gregorius Magnur, aliique , causam nostram satis tuentur. Nostrum est diligentiam minentissina Viri. ejusque varietaten, eruditionis lectionisque assiduae, admirari, moderationemque, qua in hoc rimo uisus Dit, justissimis laudum praeconiis. celebraret.
matum Theologiae dogmaticae proventus ut de illorum Penuria nemo jure conqueri possit cillos tamen qui nostra aetate ejusmodi labores in se suscipiunt, actum agere, nihilque aut parum emolumenti sacrae Dei civitati asterre. haud videliu existimandum. t. eum hae tempestate in omnibus fere Germaniae scholisis eademiis methodus bonas artes pertractandi phil osophie regnetu Ulamavero theologicum, hac ratione adornatum, a nemvie huc