장음표시 사용
522쪽
500 similem induit formam. alia specimina. imo tenuiora gracilioraque exstant in Heis Willd. 17365 sol. 4. St. 2. ML muricata Delii si aegrat p. 28. t. 50.A. 1. - Θecimina laberiana ad Damiaue iacta.
Ad superiorem accedit speciem. Ximie tenuiter crebre patentim muricata soli: breviora fructus minor, bre
296. g. 1. Caulini fragilis ilid. aet Berol. 1798. o. hilas.
ex . . 88. t. i. g. . quo ad fructi titionem a supra Iaudat Schhu i icone mutuata. Fluvialis minor, soliis angustissimis denticulatis deorsum reflexis, ructu acuto tenuiori monospermo. Mich. Που. plant gen P. 11. . . A. 3. - aiam metita C. et t. 99. A. . Apud Linn sub Najade marina. c. . . 416 sub Najad fluviatili. Monoica Anthera niloculari. Drupa monopyrena, monosperma. - Sehhubri l. c. seriores ae et Q mi nuli, inconspicui, sessiles, numer variabili in mediis apicibus densilaliis ramorurn conserti, sic ut vix dielines, sed potius s videantur, soliis, quorum axillis insident,
nondum evolutis minimis. ce Anthera nuda, Oblonga Ventricosa, apice dentibus 2 dehiscens ante dehiscentiam rubescens, apice albida, colore defloratarum evanescente. Olle ovoideo granulosum, emissum Ino in aqua nebuloso - resolutum. 2 Germen nudum, stylo bifido apiculatum flores secundati in axillis superiorum soliorum bini ternique observantur, quorum unicus ructum Permciens persistere solet. Fructus monosperinus, nunc late-raliter sese aperiens, nunc apicalem amittens partem, Se
mine pyrenai domum libero. Pro ea luce maris e Juss.
523쪽
bipartito, vaginula brevis ad basin antherae rarius est ob servata. Floret Iunio Augusto. VI Iacubus agri erolinensi quondam vulgaris, nunc rarissima. Per Omnem provenit Europam. In egypto Dalil In America urgh. 4. Naus indica.
Causinia indica milia. l. c. . 89. A. 3. Herb.no. 17092 Mein Tranquebar Ianua 1799. Caulinia alternisoli He b. miliae 17093. Naias australis Bor de Vinc ni in schedula, qui in paludibus insulae Mauritii cottigit .
Naias tenuisoli R. Br. rod. P. 345. ex ed. ME MES. P. 201. Villdenowi icon atque descriptio, quo ad solium a et I incongruae. Folia lineari subulata, spinuloso remole dentata, dentibus antrorsis. Stipulae vagina Will d.
, Dioecia Caulis lamentosus teres dichotomus. Folia ad dichotomiam ramorum terna, vagina brevi ramos vaginantia, linearia, hinc inde serrata. Flos 2 intra dichotomiam ramorum a folii tertii vagina inclusus Pistit.: germen valum stylus subulatus stigmata duo simplicia. Pericarpium capsula monosperma. Mein I. c. Haud dubitanter Brownianam novae Ηοllandiae plan. lam hic ducimus. Monoica. V e . . . . DAntheraunilocularis, filamento instructa, spatha indivisa. '5. Mus flexilis. Caulini sexilis milia. I. c. p. 89 A. 1. - Purisam. 1. p.
524쪽
502- lupa Bertero diversa non videtur Specimina autographa
fas canadensis Michx. ursh m. 2. p. 602. brevi diagnos haud eruenda, an hujus loci ΤVidimus specimen pensylvanicum Mitalenbergianum Herdi Willd. 17094, quod specie condendae sui typo. Ipsi in stagnis prope San Francisco novae Calisorniae col. legimus. In aquis uentibus prope Hacienda de Ia Laguna in vicinia urbis Jalapae regni exicani Iegere Schiode et Deppe Exstant specimina Domingensia Herb. Wilid. 17094 bis. - Vidimus specimina norae Sedinensis Roslkο-
.iana Exstant in herb. Chamissoniano specimina florae Berotinensis a Mundito collecta.
Planta germanica nostra ab americana minime est diversa Variat autem in utroque orbe, pro ratione aquarum fluentium vel stagnantium caeterorumque, ut Ongeneres Solent eaule nunc elongato, nunc contracto soliis
longioribus et brevioribus, latioribus et angustioribus, obtusioribus et acutioribus, plus minusve denticulatis. Folia
autem in ipso specimine pensylvanico terna, nec Sena, ramo axillari accedente seudo inena pseudo fasciculataque, prorsus ut in congeneribus ad basin usque inconspicue tenuissime spinuloso - denticulata, denticulis antrorsis apicem Versus crebrescentibus majoribusque Stipula adnata vaginula utrinque obtusa, deorsum arcuata, Spi-nuloso denticulata. Drupa monopyrena, monoSPerma. Naus Iagnensis Pollin sor Veron. 3. p. 49. Gu-
Iinia intermedia Balb sor. Ticinensis . p. 163. t. 15. Noadi fletali caelerum simillima disserre dicitur vaginula utrinque nidentata, qui character disserentialis ini ne haud expressus est. con insuper dentes soliorum
descriptione minutissimos, oculo nudo vix conspicuos, nimis grosse reddit
mus ramine Delit Aegypt p. 282. t. 50. g. 3.
525쪽
simillima etiam N ad flexilia con vaginulam utrinque unidentalam sistit, ut de Gad alagnensi poscitur st, pulam nempe adnatam, a solio utrinque deni acuto producto discedentem ut stipula Rosarum a petiolo. Suntne Gades ala ensis et gramine conjungendae Species Gadi exili similis, at stipulis diversa.
CERATOPHYLLEM Gray. CERATOmn M submeratam DC. I. c. Cerotophyllum demersum Statu man . . p. 253. l. 297. Ceratophyllum apicularum . JIn stagnis prope an Francisco novae Calilamiae collegimus, fructibus suis instructum, belle cum icone laudata conveniens. Conser icon nostra . V. g. . . Occurrunt Cerato hyllorum sormae, fructu acile distinguendae, plures, quam huc usque distinxere auctores. Monographia indiget genus, strenuo ludi atque labore, Iongo tempore, multorumque subsidiorum pe nobis deficientium elaboranda. Rem absolvere nequimus, indigitasse viam nobis salis erit. Herba cujusvis speciei ve sermae, ut plantarum qualicarum omnium, polymorpha, soliis semel bis- , ter-dicholomis subtricholomisque, elaceis dilatatisque longioribus et brevioribus, plus minusve dentalis, ceraloidibus ragilibus et phylloidibus mollibus Iudens verticillis, pro ratione aquarum, dens imbricalis, approximalis, laxis et remotissimis Herba, nisi viva stirpe per longum tempus inquisita, characteres disserenitales haud praebebit Slabi. liores e fructu erunt petendi. An species, an varietates sint, quas observavimus ipsi fructus formas, brevibus ver-
526쪽
bis dicemus, iconibus eas illustrantes. Sub Gratophyllo
merso qualuo formas, indigenas duo, exoticas totidem distinguimus; subierat Ubil Submera duas, quarum altera, nobis haud visa, cicone Vaillanti mutuata est. 1. Gratophylium Iabacanthum, fructu boVoideo, trispinoso, lato spinis longatis, lateralibus complanatis; ala in spinas producta et decurrente, inter spinas ineγ- Iariter paucidentata, dentibus Subspinescentibus faciebus convexis gibbosis, subcarinatis carina sursum in gibbum excrescente. I. V. fig. . .
Vulgarior apud nos forma Ceratophyllum demersum Schlechl. . erol. 1. p. 486. et hujus loci videtur esse Ceratophyllum demersum Noli Nov. l. Hols. p. 79.2. Gratophyllum ci acanthum, fructu elliptico, compresso, trispinoso spinis teretiusculis longatis laciebus convexiusculis. Ala gibbisque nullis). I. V. g. 6. b. Rarior apud nos forma. Vidimus specimina erolinensia in herbario doctissimi amicissimique pharmacopolae Lucae. Hic pertinere videtur aeris de Frucl. 1. t. 44. Encycl. l. 75. g. . ad dextram. - Minus Ongrua icon Valli Hydroceratoρhylion Osi avero, quatuor cornubus donato cl. aris. 1719. l. 2. g. 2. 1, Encycl. I. c. g. . ad sinistram. 3. Ceratophyllum muricatum, huctu elliptico, com-PreSSO, trispinoso, talo, muricato spinis gracilibus debilibus ala angusta mullident alas faciebus convexiusculis,
Grato bilum demersum Sieb. Iant aegypt. XSie. ad Damialte lectum. 4. Ceriatopblium tuberculatum uel ellipsoideo, compreSSiuSCUO trispinoso, tenuiter tuberculato spinis
gracilibus debilibus faciebus convexis. Ma gibbisque nublis. x T. V. g. . . Gratophyllum indicum Herb. Willd. 17546 era
527쪽
tophylium mersum let in schedula, qui e Tranquebaria misit Febr. 1798. se Pasi am. Planta in stagnis Indiae equentissima. Cal. perianthium monophyllum, mullipartitum laciniis 10 12 lanceolatis Corolla nulla. Stamina filamenta
nulla antherae receptaculo insidentes 5 - 20 ovatae. Cal. et cor ut in P. PiSi. germen vatum, calearR-tuni calcaribus duobus oppositis stylus subulatus stigma simplex Pericarptum bacca Mupacea, nilocularis, mo- nosperma. Caulis herbaceus ramosissimus. Folia in verticillo sessilia, pinnatifida, serrata. Flores solitarii, in axillis soliorum sessitos. V Alein I. c. in sched. Maxime Ceratophyllo Vacantho affine a 31 di-Veraum Spinis, vel potius appendicibus carnosis, debilibus mollibus, huctu minus compresso, superficie tenuitex
5. Creato bilum apiculatum e speciminibus cali- fornicis europaeis deficientibus. Ductu elliptic compresso, spina debili apiculato lateribus unituberculatis; faciebus convexi culis. Ala gibbisque nullis . . .
Apud nos rarissimum, proveniens tamen. Vidimus olim specimina erolinensia, quae, si memoriae fides est habenda, hujus erant loci Cerasoρ llum submersum DC , demersum Schkuhr. I. , 6. Ceratophyllam mutictam erit nobis Hydroceriatophyllon folio laeυ octo cornubus donat Valli act. aris. 1719. l. 2. g. E, Encycl. et t. 75. g. 1. Ceratophylium submresum Noli Nov. l. Ois P.
77 - 9. Ex cone Ionge a Cerato Duo viculato abhorret. Herba dicitur disserre soliis laevioribus, magus partitis.
528쪽
bergi communicati. Sterile ad portum Sancti Francisci Caliserniae Iegimuς Laciniae soliorum paulo angustiores, quam in Specimine Iaudato, caelera conveniunt.
Petropoli ad ripas fluvii Nevae cespites intense Mrides sub aquis tarmantem legimus. HIPPUM L. - DC prod. 3. P. 1. HALORAGEAE R. r. ex ed. Nees abras 1 p. 43. - C. I. e. - ΗIpP IDEM Linh. n. est. 1. . . 1. mippΠRIs vulgaris L. Planta polymorpha. Aquatica, sterilis Caese 2 pollicari, erecto, debiliori, apice lantum ex aquis emergente verticillis circiter
phyllis soliis linearibus, inundatis tenuibus accidis elongatis sesqui-bipollicaribusque emersis brevibus 3 - 4 lineas longis.
529쪽
Α seelum bonae spei Americae transbeeringianae in aquis stagnantibus nobis obviam venit. Intermedia inter vulgarem et maritimam, juniori statu nondum uelificans, altitudine digitali verticillis
5 - phyllis, soliis linearibus brevibus 2 lineas
In insula Sancti Georgi crescebat. Tetraphylla L. suppl. maritim Heli DC prod. 3. p. 72. Caul 10 pollicari sub incipiente anthesi, verticillis phyllis, soliis oblongo. ellipticis sublinearibusque brevibus, tres circiter lineas Ionos, lineam Ialis. Ad rerum Schischmaresti Americae minime borealis. Eadem pedalis, fructificans, soliis latioribus ellipticis obovalisque 4 lineas longis, ad summum duas lineas talis. Ad sinum schscholgii. Fructus Hippuridis maritimae non dissere videtur ab illo Himuridis ulgaris, et formae transitoriae in vivis
observatae, in herbariisque recognitae, in sententiam nos traxere oculatissimi Walilenbergit utramque conjungentis. 2. Himuris montana Ledeb. - Reichb icon. 1. p. 71. O. 181. t. 86. - DC prod. . p. 1.
In ursosis montium natastacae editiorum inter caricum radices primum indagavit consors schscholgius. Hanc pro specie nec pro varietate Himuridis vuL garis habemus. Plantula gracilis haud incongrue galloides nuncupata. Migoma truncus subterraneus adscendens, apice et nodis superioribus solitarios extollens cau
Folia linearia, acuta, patentia 4 lineas longa, quartam circiter lineae partem Iala, internodiorum circiter longitudine. Inflorescentia Himuridis utaris. Fructus maturus deficit immaturus videbatur oblongo-pyriformis, tenuiter granulatus, stylo breviori ad basin crassiori instructus.
530쪽
Omnes autem noris et fructus partes in melioribus speei-minibus ulterius sunt inquirendae Planta secundum Esch- scholgium polygama, specimen nostrum semineum P. S. Dum jam praelo haec tenebantur, orato hyLIum a scanthum nostrum in piscina ipsius horti regii boatanici solum congenerum vigens mense Julii sub grossificatione fructus recognovimus. Certe a Ceratophyllo ρω- acantho specie diversum a Cerato hyllo apiculato minus abhorrens. Fructus punctulatus spina picalis stylus semper apice uncinata spinae laterales tardius eum
Iutae, junior aetate vix adsunt, debiliores et breviores, validiores et longiores in aliis deprehenduntur specimi