장음표시 사용
531쪽
Ι Italia septentrionali, . . prope Venetias, Patavium, Mediolanum, inveni redinem, inter species a me cognitas Ionge m imam, forsan eum redine Zeae Schwei-ntigit Fung. Carolin pag. 45. ex descriptione illustriss. Linkii Spec. lant. I. . pag. 3. mo. 4. CongruenS. Cum autem opus es Schwe tigii non possideam dubium mihi remanet quam ob rem descriptionem tangi collecti
praebeo, ut, qui americanum langum possideant, ex comparatione me edocere queant. Fungus, mense Augusto a me lectus Spicam occupat masculam Zeae Maydis masculam credo, quum 8Sent terminales, per prolificationem caulium interdum tantum simulate laterales, ex magnitudine lumarum autem destructarum semineas crediderim. artes sorales ipsae omnino devastatae sibique dissimiles. Glumas inter maxime inflatas libere pulvis jacet tuscus, copiosissimus e unica spica collegi uncias sex, humidus serius ruptione lumarum erumpens Sporidia ipsa minutissima, sphaerica inodora. Reliquas plantae partes non invaserat fungus ab Uredine Maydis Candolli diversum persuasissimum habeo. Iconem, habitum bene exprimentem, in dissertatione im
532쪽
veni: Zea Maydis morbus ad ustilaginem vulgo relatus; specimen physicο- medicum. auci. F. L. Lmhos 1784. Αrgentorali. . labes aenea. ubi tamen spica Meminea fungum prodinit.
Etiam in Germania, e g. prope Hanoviam Gaertneri Argentoratumque Imhos occurrit. Adnot. Camma destruens chlechtendati in glumis caryopsidibusque Panici Dactylon Digitariaeque variarum specierum Italiae superioris et Littoralis Austriaci, nec non anici Capitis bona Spei vidi. 31. 1gori Oecidium Valerianae OV. Spec. Caeoma maculis pallidis acervis irregularibus; semdoperidiis serialis cylindricis, margine renulatis sporidiis pallide Iavescentibus. Ηab in pagina inseriore soliorum Valerianae dioicae Germaniae nec non ediae dentatae Africae borealis Eurο-paeque australis. Ex monte inisero dedit amiciss Funk;e ange reportavit Salamann e Barbaria Mousboes in
Ducalu Megapolitano, in avaria et Italia superiore ipse legi. Iunio. Sporidia vata; pseudoperidia magnal Caeoma proximum Violae dissert maculis pallidioribus, acervis minoribus non essusis, pseudoperidiis margine magis renulatis sporidiisque multo pallidioribus. 32. Agora cricidium Statices nori pec. Caeoma maculis oblitteratis acervis crassis cupulisorumibus pseudoperidiis densissime congestis, margine Sudi integro erecto sporidiis pallidis valo. globosis apiculatis.
Hab amphigenum in soliis Statices Limonii Linn.
Ad littora maris Adriatici ubique requens. Iunio Iulio.
Pseudoperidia interdum orbiculatim posita, centro libero plerumque autem densissime aggregata, centro λ
533쪽
Assin is Caeomati rubellato dissert autem desectu maeularum, acerris mullo crassioribus triplo minoribusque, pseudoperidiis margine erectis vix tenuissime irregularitererenutalis.
34. CLEOMA Oecidium amoenum noV. Pec. Caeoma maculis pallidis savisve acervis hypophyllis rotundis, centro peridiis eclo pseudoperidiis brevibus densis concentricis, margine crasso subincurvo sporidiis savis. Hab hypophyllum in soliis isterae ovatae Rich. Gemmania borealis nec non Ipium Salisburgensium. Vere in alpibus Aesiale.
ribus, margine erasso subincurvo, medium quoque acem
Vorum Occupantibus sporidiisque magis avis. Castomate Ari discrepat maculis avidis, acervis majoribus centro seudoperidiis tecto, pseudoperidiis brevioribus margine crasso subincurvo sporidiisque pallidioribus. Caeoma hoc plures ante annos illustrissim ac micissimo Schlechfendatio pro varietate Caeomatis Iegantis Schidi misi serius aulem de discrimine specifico me edo. cui amiciss isse Auctor, nomenque Caeοmalis pulchelli proposuit, forsitan ob seriorem Schraderianam speciem hujus nomini rejiciendum. Adnot. Clariss et amiciss. Pros. r. unae sub nomine Caeοmalis Orchidis speciem, summae quae ei est, benignitali debeo Caeomati amoeno certe proXimam, nisi identieam. Quum exemplar autem, gratia clariss Auctoris acceptum, in lalu nondum evoluto lectum esset, de- Seriplionemque nusquam invenerim, de assinitate aut di Versitate vix certus sum. Nomen supra datum etsi nulla existeret disserentia servandum credo, quum illustriss Lin-
534쪽
Caeoma jam Orchidum denominavit descripsitque, speciem scilicet cum ungeana specie solummodo nomine
Caeonia maculis viridi-Iutescentibus acervis regularibus subrotundis planis, centro libero; pseudoperidiis denso congestis brevibus sindricis, margine denticulato subre flexo sporidiis iniense aurantiacis.
Hab hypophyssum rarissime et epiphyllum in soliis Ari maculati L. Germaniae borealis ori italici L.
Italiae superioris. Vere Prope Lubeccam legerunt communicaveruntque amiciss Sager et Wiesel e Guesiphalia amiciss misit Dr. ethe.
l. e. Dro. 18. Ponenda, cum Caeοmale autem aroidato
nullum habet similitudinem. Caeomate Onicerae distinguitur acervis planis i regularibus, pseudoperidiis brevioribus margine profundius denticulatis sporidiisque intensius coloralis. Caeomate amoeno discrepat maculis pallidioribus, pseudoperidiis densioribus sporidiisque iniense aurantiacis. Adnot. Fungus in Aro italico Europae australioris disseri acervis paulo majoribus, colore intensiore pseudo- peridiisque margine recteXis. 36. Hori meridium cylindricum M. Pec. Caeoma maculis nullis pallidisve acervis regularibus; pseudoperidiis dense seriatimque congestis cylindricis, margine denticulato erecto sporidiis pallide aurantiacis, IIab in petiolis rarius et soliis Forulae nodissorae Europae australioris. In Dalmatia, Italia littorali u-
535쪽
striaco in monte Spaecat Tergesti copiose. Iunio.
Iulio. Mira species , in vicinia Caeοmatis collocanda Becte ridis, transitum sere admoestellas istens; haracterem autem oestellarum minus in forma aut Iongitudine seu doperidiorum, quam in margine Iaciniat ponendum credo. Acorvi in statu persecto vicincrassati post pseudo- peridiorum autem lapsum Valde tumescunt petiolumque deformatum vermisormiter flectunt. seudoperidia sesquilineam longa, exacte cylindrica, alba, Siccitate pallida, marigine breviter denticulata renulatave denticulis erectis. Sporidi rotundata aut subovata pedicellata. Acervis in senioribus persaepe uccinia mea Ferulae nro. T. Didulatur, serius Iongeque erumpens aeoma ducens qua ex re Sporidia utriusque saepius speciei junctim in conspectum Veniunt. 37. ῬccciΝi mica ma Ferulae M. Spec. Puccinia maculis nullis acervis sparsis oblongis pubvinulatis epidemide rimatim rupta cinctis pulvere prius
prosunde susco dein nigro sporidiis anceolatis pellucidis vix constriclis longe Pedicellatis pedicellis sporidiorum plerumque Iongitudine. Provenit in caulibus, petiolis soliisque Ferulae nodi- florae uropae australioris, Italiae, Dalmatiae, Littoralis Austriae. Iunio Iulio. Ρucciniam Umbelliferarum Candollii ex descriptione
tantum novi ab hac discrepat species modo descripta acervis pulvinulatis oblongis rotundis, non planis, sporidiis susco nigris, pedicelsis longis, non brevissimis, maculisque Omnino nullis VPuccinia Umbelli serarum Schlechlendalli, Hor Berol. II pag. 133. n. 93. quam gratiae Auctoris debeo, magis adhuc declinat.
A cervi valde ense parsi in statu normali nunquam connuunt; si autem species liae in acervis Didificat Caeο-
536쪽
514 malis cylindric nro. 36. paulo post caulis deformatus incrassalusque, ungum serens, Ferulae nodissorae longitu dinaliter rumpit et mox sporidia illius Pucciniae superificiem fissurae obducunt strat erasso, nulluna in hoc casu
38. Occisui Varia Bu Imri46V. Spec. Ρuccinia maculis nullis; acervis oblongis epidormide semper tectis sporidiis atris rotundalo QOblongis pedi. cellatis. Habitat in caulibus soliisque sere siccis Bupleuri aristat Barit Europae australioris. In vicinia fluminis Isongo aliisque regionibus Italiae superioris frequentissime Iegi. Acervi 0 longi, dens sparsi epidemide bullata semper demum rimatim rupla lecti Sporidia medio constricta, utrinque rotundata, plerumque rotundato, oblongata, atra sub microscopi badia. Ρrimo iniuili lam assinis Pucciniae est Allii Lin nae 1829. IV pag. 392 nro. 15. 3, ut vix ine Xploratione microscopica distinguas Sporidia autem dissimillima. Adnot. Illustriss Fri ius in opere suo herum iterumque, at vix satis Iaudato, Planiae Homonemeae I pag. 195. genus ullariae Candollii restituit, et ab Pucciniis longe removit Characterem genericum his veribis constituti: Sporidia oblonga, medio constricta, didyma, pedicello destitula sub piderinide annua mortua semper latentia.' At etiam post iteratum Pucciniarum
genere ullariae Cand adaugendarum Xamen Sententiam meam, in innaea I. c. depositam, repetere Coa
39. AsTEROMA Dothide Fr. Titiae nou. Spec. Asteroma epiphyllum, suscum demum nigrum, fibrillis ramosissimis, divaricatis, longe radiatis, eatenulatim constriclis cellulis minutis consertissimis.
537쪽
Provenit in soliis iliae parvisoliae Germaniae australis Aulumno. Folium sub ungillo colorem induit flavescentem Maaeula nulla. Fibrillae demum nigrae valdeque lexuosae divaricatae mappae similes geographicae Constrictiones fibrillarum catenulatae maxime memorabiles. steromati geographic Candolli cognata, non similis species. 40. alliΝΕΠ violaceum OV. Pec. Erineum hypophyllum, subnervisequum, rotundatum, violaceo- rusum, occis erectis curvatis interdum ramosis Oblique clavatis, extremitatibus superioribus globos rotundalis. Habitat in soliis Melasionialis America australiS. Flocci parvi, saepius oblique- clavali, superne globoso rotundati, obscuri, inseriae avo-brunne pollucidi, saepius uncinatim curvali, interdum ramosi ramis divaricatis pice globosis. Erinois belutino minutissimoque ex occorum forma assino; aphriae rineorum proximum l
Continuatio sequitur. 4r d. amest. 38
538쪽
Progressum e esse, Vir aestumatissime, usque ad
illam maxime naturalem sed aegre dispescendam Rubiacearum familiam, abs e comperi, latimque ecum Communicavi', quae juncto amici studio de hac grege in publicum sint prolata, ecumque nunc iterum communico notiunculani nuperrime ex herbari Will denomiano haustanti Diandriae classem sertuito volventi obviam venit Meyn vinOS ROXburghii, quae tantam cum Rubiaceis nonnullis illic praebuit similitudinem, ut accuralius ad examen invitaret. Genus in pluribus Operibus frustra quaesivi, pauca tantum de hac stirpe inhius offert Jahrb. d. Bot. est . p. 32. quam pone Sidero seu ponendam jubel nomine in Myniam mulato quum jam nobis sit cona Schullesius ad Sapoleas eam ducit Manlissa prima); Oxburghius vero in Florae Indieae primo
volumine Meynae nomen, nec inter genera nec inter Ver
nacula Omina prodit. Miratus insuper, plantam existere Bubiaceam diandram ore reliquo pentamero, in peei-mina Roxburghiana accuratius inquisivi staminaque 5 uno altero e tantum fortuit rupto, e sauce albo - villosa vidi emergentia, summamque vidi cum Canthio angueriaque assinitalem. Nova iace accensa allorum Florae Indicae volumen perlustravi, nec inter Canthia ullam nostrae similem reperi stirpem sed in f anguerire Pino Aa, quae
539쪽
bari Willdenowiani recognovi, errore gravi sis itide-nowio eumque Sequentibus ad Diandriam protractam, a Linhio dein Sideroxylo adnexam, atque eodem duce ad Sapoleas a Schultesio ductam. Expungatur igitur hoc genus, infelici judici a variis sustentatum, langueriaeque evadat synonymon, quae nulla alia ratione, nisi fructu - - spermo nec .spermo a Canthio potest discerni, sectionem potius quam proprium genus e nostra sententia sermans, solus enim partium numerus ad genera distinguenda nil valet, nec video cur in fructu major quam in staminum numero sit auctoritas. Sed ne ultra procedamus. Integrum e servent ii Nobis lavere Perge. Vale. 8.
540쪽
Cantharallos et Merulios praecipue vero Agaricos circumiriesen
497 Achaicoes his idus n. Char. ess. ilei epide id in papillas squamasque secedente, lamellis Ialis consertis simplicibus, stipitesquamulos subpapillato, annici fugaci. Descr. r. Agar Friesii subsimilis, sed aliquoties minor et salis distinctus. Iunior totus tomento papillisque densis aculi vel acuminalis vestitus Lamellae sine collario stipiti approximatae, oblongae, seriales,
denticulatae, ex albido pallescentes; postice latae, rotundatae antice angustatae, aculae Pileus e campanulato- conveXus, 14 unc latus, oblus umbonatus, papillis conicis subangulosis subdeciduis, Versus marginem quamis pilosis obtectus, pallide 4runneus. Stipes 1 - 2unc longus, 1 lin crassus, soccoso, Squamulosu colore pilei, basin versus parum incrassatus subpapilla US; intus brillos . sarcius. Annulus superne adnalus, bril-lοsO- floccosus, incompletus Sapor vix ullus Odor proprius subsortis.