장음표시 사용
31쪽
terim cum senatus adflet ; verum παραπρος im βουλας scribendum crat, hoc est σταρα αγγοςam, nempe Nymphodoro Senatus principe, seu prioposiἰo. Πιαγοναγρεερος, ac si tres; nam partem diceres sollennem quandam
Di te apud Gelenses con notabu publici aerarii adsiδnationem, stu capsulam dicas , his usbus destinatam.
En tibi, Vi R AMicissi bis, monumenta pulcherrima vetustissima simul dc nova; id namque vetustatem scrutantibus nobis jucundissimum obtingere solet, ut nova, si ve numquam hactenus visa , passim occurant. Inter numismata quoque mira, quae nemo viderit, deficiunt
numquam : istiusmodi viginti fere in Veronae illustratae Parte III exhibui nuper; plura insuper his ipsis diebus Venetiis deprehendi in oraestantissimo M. Antonii Diedi a summo Veneti maris Imperio reaucis
MIL NIusco . Unius ex illis ectypum ad te mitto, numquam, quod II. nunc succurrat, audit x Reginae caput exhibentis: de maritima Prusiade, in qua nummus est percussus, optime Cellarius. Regis Tarcondimoti numquam pariter visam e repositoriolo meo sociatam vides effgiem: de illo Veronensia cimelia describens sermonem habui. In alium finem, ut hi duo nummi conjunctim excuderentur, cura V ram, sed nimis multis distineor. Qiiod inscriptiones quamphires a te in variis Galliae tractibus exscriptas missurus ad me sis, gratias ittarum ago atque iterum ; nam modo in iis totus sum, earum so uidem omnium editarum atque ineditarum , qtiis ubicumque sint, collecti nem paro, atque adorno : faciam autem, summo Deo favente, quo erit, ut Modestinus dixit. Augustam Taurinorum quam- t. i. l . primum petiturus sum ; quo deinde sexurus iter sim, nondum constituere potui. Vale interea, BARO Enini et is si Με ,& Galliam tuam, omni
32쪽
sECUNDA . EPISTOLA ILALBERTO FABRICIOSC. M A F F. S. P. D.
RARISSIMA, S sponte mihi oblata occasio, cum ex hac urbe
discedens nobilis Adolescens recta Amburgum contendat, desidiana excivit in scribendo meam, ut ei dein literas ad te darem, quem inter paucos Observo , & tanquam mcritissimum in Germanica Litcratorum Rcpublica procerem impelise colo. Ate quidem nihil epistolarum accepi ab eo usque tempore, quo XII Bibliothecae Graecae tomum, mihi , quae tua benignitas suit, inscriptum perhu- mni iter misisti. Quid agas scire cupio, quomodo valeas, quodnam opus proxime edideris, quodnam adornes, ac pares , neque enim mOmentum pene ullum tibi, ne dum dies praeterstuit, quin cum Musis rem habeas, & in publicum bonum aliquid elucubrare pergas. Intcrpellavit me nuper ornatissimis literis peruditus ex Gallia juvenis, Romanam quae nondum publici juris erat, Inscr*tionem petens, simulque Graecam praestantissimam mecum communicans. Istas ut vi deas, aliamque insuper quam adjeci, Epistolae exemplar qua continentur, & quomodocumque explicantur, tibi mitto ; illam siquidem non defuit qui nimis propere typis committeret. Qii id de Graeca rum praecipue translatione sentias, vehementer scire cupio, res est siquia, dem, quae dici nonnumquam vere possit Periculose picnum opu= - . Bina aspicies ad calcem numismata Graece loquentia. Tarcondim ti Regis spectabis caput, quod in nummis reperire, sperabat nemo. Ci- Iiciae, ut 1cis, partem tenuit ἔ βασιλιῖς υπὸ P'ωμαιων ύνομάσΘη διαπις ἄνοραγαΘίας, ut docet Strabo:superioris Ciliciae Plutarchus dicit, Lib. r ubi Reges, qui Antonio suppetias tulerunt, enumerat : ό της ἔνω Κι- m. Nominis veritatem ex numismate indubie discimus, perperamcnim apud Stra nem Ταρκοδημεκπς, apud Plutarchum Tαρκω, μς,& aliquando in Lucani editionibus Tarco in motu, vel Tarcon motus Romanorum amicitiam coluit: Cicero citra Proconsul csset: Mibi hi Fam. XHrae redduae sunt a Tarcondimoto, qui si ii ii nos socius trans Taurum , I amicise
33쪽
M; cisivitisue populi Romani existimatur. Tradit Dio, a Pompeio primum stet iste, ac demum ad Antonii partes accessisse , quas strenue propugnans navali praelio interiit. Quantum Antoniis adhaeserit, ac 1 est dediderit, nummus patefacit, ex quo discimus, gentilitium eorum nomen sibi sumsisse; praenomen quoque L. Antonii Marci se tris: ac si eorum quodammodo se libertum, aut ab iis Romana civitate donatum profiteretur. Sunt quidem, quibus insuetum nimis atque etiam incongruum hoc videatur ; sed Regem alterum Romanae gentis nomine similiter usum in Inscriptione deprehendi, quam huic epistolae subdam, si tempus suppetet.. Singularis profecto est& nummus alter ΠρουσHων η' κἰς Θαλασσαν,
quae Prusias maritima alias cst a duabus Prusis in eadem Bithyniae provincia ad Olympum ,&ad Hypium, ut Cellarius vestras optime
ostendit: Προυσιαδα τὸν ἐπιθαλασπιον dennon a d Photium nuncupat. Urbis hujus nec Va illantius, nec Harduinus viderunt nummos, sed unu n Spata hemius memoravit ex GoltZio. Regina heic quoque Occurrit, cujus nec videramus faciem, nec fere nomen sane prolatum audiimus: ubi enim ad cam perquireandam ,& apud Historicos explorandam me contuli, in Mithridatis ad Arsacem epistola, quae inter Sallustii fragmenta visitur, reperisse mihi visus sum: Nicomedes bdi viae Rex moriens populum Romanum fecit heredem , regnumque ejustb. a. in provinciae formam redactum est, ut ex Epitome Liviana constat. Ini que eos egisse, persuadere vult Mithridates, quod filius jam extaret mulieris, quam ipse Nicomedes Reginam promulgasset: hanc sententiam ita profert Sallusti editio Aldina: Cum filius Nufa, quem regem appelloerat, genitus haud. dubie esset. Parisiensis , Cantabrigiensis , aliaeque: Cum filius Nus, quam Reginam appellaverant , geniturhadid dubie esset. Ita&Batava cum Variorum adnotationibus, in quibus haec loci cmendatio Apolline minime dextro procuditur: Cum βhus , quem Regem appellaverat Nusas nitus haud dubie esset. Legitur in Cenc vensi: Cum filius Musa, quem Regem appellaverat M. In Plantiniana: Cum filius Musa, quem Regem appellaverat M. EX. nummo mu
licris nomen certo comperimus, neque inauditum quidem, nam Μ- matri Carpus Libertus apud Gruterum parentat. Reginam nuncupatam esse, numisna comprobat quamobrem ita restituendus praeclari Historici videtur locus: Cum filius Mufe, quam Reginam appellavcrat , genitus baud dabis esset. Q laenam haec Musa fuerit, statuere haud in promptum est. Asmodum implexam Bithynorum Regum historiam faciunt Scriptorum sibi adversantes, ut videntur, loci. Ab Appiano eam repetent cS, incipientesque a Prusia, qui Persei postremi Macedoniae Regis sororem in Hisbri duxerat, Nicomedes illi filius successit; huic Nicomedes alter cogia mine Philopator. Docet Historicus eodem loco, Philopatoris nepo
34쪽
em Nicomedem alterum Romanis regnum testamento teli uisse: νιωνῖeἀδι-λμήισις ἀν-ia διαθώοας ρεπελιαε. Non ergo duo tantum a Prusia fuere Nicomedes, ut dici solet; sed tres, nisi quatuor velimus, Prusia altero inter tertium & quartum interiecto , ex iis quibus paulo post subsequentem paragraphum claudit
Appianus. Nihil quidem statuo . cum hos extricare nodos minime in praesens vacet, sed Regum numerum ut augeamus, temporis quinque videtur spatium suadere; qui enim duos tantum post Pruliam Κυνεγον Nicomedes ponunt, sexaginta pene annos alterum ex iis r gnasse, admittant necesse est, quod minus verisimile videri posito.
Quidquid sit de hoc, Regi Bithyniae vita functo Romanorum Sen tum Diomedem ex Nicometer N a progenitum substituisse, Photius
se nostra est, dc Photius ex numismate: pro Sallustio emendandus Ut credam vix adduci possim. Quam Mithridates apud Sallustium memorat, alia certe & posterior est : verum uxorne postremi Nic medis, an filia Z Uxorem patet aliquis, quam pellicis loco primum habitam Reginam postea maritus dixerit, atque ab ea filium suscepe ,rit. Verumtamen sine filiis e vita decessisse, Appianus docet, ubi B- thyniam tertio bello Mithridatico invasam narrat-πΘνεω μἀπώδος. quod de masculis intelligendum est. Ego quidem in id pr pendeo, ut Musam in nummo scalptam Nicomedis filiam Niner, quam Reginae nominae honorarit. Filiam habuisse, & hoc ipso nomine, a Suetonio discimus, qui N e cosam filiae Nicomedis a Caesare in Se- csse. p. natu defensam tradit, Musa heic quoque in Nysam fataliter pene d
torta. Hanc conjecturam si admittimus, tertiam numismatis dicti nem intelligemus, quae ceteroquin quomodo explicari possit, non via deo: nomen siquide in continere dicemus mariti ; ΜΟΥΣΗΣ ΟPΣ BAPIΟΣ, ut in aureo apud me APΣΙΝΟΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΟΥ . Libet
tius profecto legerem OPΣOBAPIOΥ , & si umquam facultas dabitur,
numismaco loci aliquanto detritum iterum attentius inspiciam; nam orsobaris si nomen fuit, ut Rhescuporis , potius f- detur scribi debuisse, ut Σα ιδος a Σούπις, vel ο σοβαρεος , ut 'a Βοκχορις Βοκχορεος habemus in Plutarchi Demetrio. Videmus tamen in Gelcnsium psephismate Σούσιος a Σωσις deduci, quod perinde est pac O σοβαριος ab ο'ρσοβαρις : habetur in eodem 'Σωσίπολια, unde 'Σωσιπόλιος videtur deduci debuiM. Sed de his hactenus , & nimis
. multa fortasse; verumtamen quaecumque occurrerunt proponere V
lui, ut planius de sententia tua me certiorem facias - . Veterem Iascriptionem paulo ante memoravi, in qua Rex alter appareat gentilitio sibi nomine, ac Romano praenomine adscho, ue de Tarcondimoto vidimus in nummo. Illam frustra pluriss rem tam ut in literaru bonum exscriberem, Secusam aliquando me con-
35쪽
tuli. Publici quidem juris jam lacr, sed cum sciam , libros Italieos
ad oras vestras quam tardissime perserrr,exhibere hele tibi volo, ut certus sim, praeclarissimum monumentum tibi nota amplius differri.
Arcus Meusins praenobilem istulam vides o In Actorum ac Diplimatorum Historia, qua Arti Criticae Diplomaticae viam sternere adnixus sum, ipsius Arcu; faciem conspiceres , &caelaturas, quibus et phorus undequaque decoratur . Quod ad Inscriptionem attinet, muta domi servo , ut aliquando illustretur. Perobscura ante hoc det
αν , A I chum monumentum erat Cottiorum historia . Donnum Ideonnem tuiI-
se, &ab iis diversum , aliasque a Cottiῖ regno tenuisse terras, bacte- nus credidimus, ut ex doctissimo Celsario inter alios abunde potele agnosci : errorem Strabonis locus seu perperam scriptus, seta male acceptus invexit. Jami vero intelligerσ possumus . Cottio noltro, qui L te. c. dum Gallia subigeretur a Caesare , in angustiis Latust , deinde m ami-δο- chiam Octaviani rereptur Principis per Alpes sib, cognomines viam aperuit, ut ex Ammiano discimus, Donnum , eorumdem locorum item Regem , patrem fuisse. Juliae gentis nomen in Augusti obsequium Cottium sibr adscivisse, ingens nos Pornix docer, quem ipse, & u-mus quae sub eo ci vitates eranr, extruxere, Regem quidem se nequaquam nuncupat , ac si patcrni Regni administrationem tantum illi Au- ne i ae gustus concesseriis, ita ut tamquam Romanus Praefectus regeret. Fra-Is. trem quoque videtur habuisse cognomento Vestalem, qur pJovinciae Ponti praefuerit, is cnim ab Ovidia regibus ortus dicitur, hematae progenies asti fortissens Donni. Cum tamen Alpium suarum re gimen permissium Cottio sit δια βιου, Regem vocavit Ammianus dincto loco, & Cottii regnum sub Tiberio memoratum a Suetonio caeaA. 6o. posteris dominatum transmisit, filium enim ipsius , aut nepotem M. Iulium Cottium alterum memorat Dis , cur Claudius Imperato
36쪽
hisee verbis, quod ex Arcu didicimus, Regis nomen ab Augusto ne quaquam Cottio permissum. Quem vero Gaudius Regem dixit, Gate liberis decessisse ex eo argucre est,quod sub Nerone Alpes Cotistiae Cottio Rege defuncto in provinciam sint redactae, ut Suetonius docuit, & exinde Eutropius, ac D. Hieronymus inChronico. Cum intra paucos dies Galliam versus iter suscepturus sim, Co tiasque Alpes superaturus, vicorum , dc montium nomina perquirere non intermittam, ut populorum, qui in Inscriptione recensentur, explorem loca, atque in Sabaudia potissimum, di in Delphinatu vesti gia, si fieri poterit,detegam. Istiusmodi recentiorum nominum in uagatione Civitates Vardacatensu θDHUinarium, in Brixiano ma na ore memoratas, & a doctis Geographis numquam agnitas, 'levi opera detexi, ut sub finem libri quinti veronensis Historiae videre est neque enim civitatiunt nomine urbes inelligamus oportet ,quodpe multos in errorem deduxit, sed Communia quaedam a Nico, aut Oppido nobiliori ut plurimum denominata. Amodanam exempli gratiata: Mauriena occurrere animadverti, cum elenchum nuper percurrerem DCLVII Paraciarum, quibus Sabaudia universa in sex provincias, seu valles dicamus , distributa constat : mum Adana fuit, &Adanatium caput Θ Mint Ninis habemus achamberiaco 'eucis dubbus: id nominis a Musis primitus videtur ortum, e quibus The haldi, exinde S. Thebaidi nomen fluxerit. Vallem habemus Uraite, aliis halte; ibine olim Biorum sedes y In Delphinatu ad Druentiam
quae in Cottii terra oritur, vicus extat num a Moviis traducto nominencorum Sigiseia latine bl im appellatus, ut ex veteribus dincumentis constat extat Veniseleu, item haud procul a Chamberiaco Vr-mmes; num a Venisamis, Scariam is ξ Besaudunum hibetur in Diensi comitatu : ibi forte EF iam steterunt, nisi hos Subias eo connotet, aut in Lucernensi valle Bubiana mahetur nudania , sive udavia sti m etasse ab Opadavus. Milans, seu castrum Medulianis, quod memoratur & in Metustis membranis, indicare videtur Medusios. Savines vi cus, aut Samgo in Cene ensi, tubi Sabaudiam attingit, Soincatium sortasse indigitat .locum : sorte etiam Sabaudiae nomini Savincates praelusere. Neque enim Cottii regnum valde angustis conclusum finibus,& ultra montes ad Italiam vergentes nequaquam Progressum existimabimus, ut quidam volunt: a Secusino municipio sc vetustiloquuntur flapides ouod Cottiarum Alpium Initium vocavit Ammianus, usque ad Helvetiorum, & ad Romanae Provinciae fines U-ι detur pertinuisse. Brigantionem is alpe Cottia fuisse, etestatur tabula Theodosiana; eidem accensium Ebrodunum testatur Itinerarium Burdigalense : Caturiges inter cottianas civitates numerat Inscription stra, quorum caput inter dc GU, ubi nunc Choetes habetur,
stetit ; inscriptio siquidem ibi olim detecta, in qua CIV. CATVRIG. C a lege.
37쪽
IEgebatura prisca Itineraria inter Vapincum, & Ebredunum locant. Cottiorum quidem jurisdictionem Sabaudiam fere omnem opinor amplexam aliquando esse, cui&Gratianopolin , hodie Delphinatus caput, olim adscriptam fuisse, Notitia Imperii docet; quod & viro chissimo Hadriano Valesio in Notitia Galliarum adnotatum est. UDoue in oppositam Rhodani ripam alicubi procurisse nuuc discimus, si Belaeorum oppidum Bello nossi is indigitat: suadere hoc quidem via detur nomen Belis in perantiquis documentis servatum , itemque , quod ab excellentis ingenii viro Abbate de Longuerue in Franciae descriptione animadversum est; Belicam scilicet a Sequanorum civitate disjunctam fuisse . Habetur tamen & Blo ad ingressum Tarantasae vallis. Cottianae equidem terae minime restrictos, coarctatosque limites illud indubie probat; nempe sub Nerone Narbonensi nequaquam ὐditam esse, sed novam Romanorum provinciam evasisse I neque enim
tunc temporis exista tractus provinciae constituebantur. Ammianus Lib. I s. Marcellinus post superiorem Rhodani cursum descriptum, exordium Galtarum suisse tradit, qua idem fluvius raptum velo us Andis In ma-λης '--arim; quod ita quidem accipio, ut magnam saltem Allobrogum partem ad Cottiarum alpium provinciam pertinuisse , intelligi inde possit. Mirari autem subit, Caturiges, Veaminios, Egdinios num
hodie V ae Egiliae perperam in editis Plinii mi s Medullos, in
hac inscriptione recenseri, qui & in illa apparent, quam ex Alpium trophaeo Plinius recitat, cum idem auctor Cottianas civitates ibi ne quaquam adjectas fuisse, diserte admoneat. Augustus fortasse post Cottium in amicitiam receptum ejus ditionem adauxit. Alios ins per certe populos Cottio paruisse, ex ipsa Inscriptione discimus, in
qua cum nominibus ceteris locus deficeret, additum est, Et Givit rys se. ac si dixissent, o G tates reliquae. Haud illepida venit in men. em modo eorum nominum explicatio, quae documentum vetus in
Taurinensi Archivo legenti mihi occurrit aliquando ; affirmatur in o siquidem Novali ciensis Monasterii latifundia ibi enumerari, marmori ad perpetuam fidem incisae documenti exemplum domi teneo. Sed nec anteriori aetate Ammianus multo melius censuir, Arcum Lib. II. enim Deusti moendus proximum Cottii Rettili sepulcrum credidit, uis bindicat. Quamplura ex hac urbe ad te mittere eximia monumenta possem, quae in universalem, quam meditor, Inscriptionum collectionem restivo: invicti squidem Regis permissu,&favore ante hos decem annos vctercs lapides chm litoratos tum scalptos, quos in his locis reperire potui, in unum coegi ,&ordinatim dispontos, novaeque Aca-dcmiae porticibus infixos dedicavi: in hoc autem Musto, cui quam
paucissimos id genus antcponas velim, praeclara multa, quae nondum . innotuere, servantur. Verumtamen ad iter instruendum meum , Ordinaum
38쪽
dinandumque, cogitationem convertam necesse est, ventis enim dare vela secundis statim aveo , ac quibusdam heic me tricis exsolvero. quod spero quam primum fore. Non omnino absum a spe, te ipsum conveniendi, quamvis tam lo*ge positum. Regiones autem , quas primum percurrendi, ac lustrandi desiderio teneor, eae quidem sunt: quas modo Linguadocium, & Provinciam. dicimus: multas ibi, &maximas Romanarum antiquitatum reliquias sipeisse, fuere nons mel, qui mihi cumulate dicerent. Is tractus omnis, Viennensi etiam Comitatu adjecto, Romanae, ut scis, Provinciae nomine olim veni bat, & amplificatae quodammodo Italiae accensebatur . Antequam Gallias reliquas Caesar subigeret, Narbonensem Civibus Romanis jam plenam fuisse, Tullius docet. Pro Gallia eam nequaquam habuisse ipse visus est Caesar, cum Galliam omnem in tres dividi partes docuit. Quatuor quidem, ut par erat, Narbonensi addita coustituit Gallias
Augustus ; nihilominus Romae, & Augusto ipsi Galliae in LX populos
distributar excitarunt aram Narbonensi minime in partem ad votalgi Tres Gallias , ic Tres Provincias Gallias , Galbae nummus, & plures nobis antiqui lapides etiam secundi a Christo nato seculi ostendunt . Quin seculo tertio incisum scimus marmor praenobile in Norigo castro adservatum, a tribus pariter Provinciis positum , & Galliarum Conciliam memorans Narbonensi exclusa. Italiam potius quam Provinciam eum tractum dici debuisse, Plinius asserebat : πολιν τῆς Γταλίας Stephanus appellavit Nemausum. Senatoribus jam ab Augusti aevo cum extra Italiam peregre proficisci interdictum esset, a Sicilia,&a Gallia Narbonensi utque in Dionis historici aetatem ea lege non arcebantur. Soli ipsius ingenium, coeli indolem, arbores , &fructus, qui e terra percipiuntur, Italiam prorsus referre, a multis didici, qui eas regiones peragrarunt; Gallicam quoque dialectum ibi ad Italicam valde accedere, multoque magis transactis aetatibus accessisse; quod Italorum olim incolarum, civiumque Romanorum froquentiam denotat. Mirum propterea videri non debet, quod ad vetusta aedificia spectat, & ad Romana monumenta, ceteris provinciis omnibus Narbonensem longe praestare. Meo quidem illam perquirendi consilio commodum esset, si Nicaeam iter dirigerem, & Mariatimas alpes trans rem; sed Cottias, ut dixi, peragrare statui ,&G nevam quoque ubi multae&praeclarae habentur Inscriptiones, adire. In Reipublicae literariae bonum cura ut valeas, atque ut quam diu
39쪽
Uτ videas, nequaquam quod timebas suturum esse, ut amis
corum in hoc itinere obli viscar , primam, quam licuerit con sequi, nondum Vulgatam ad te Inscriptionem mitto, cri' latam quidem illam, vulgares enim A. aritas nihil moror . PRO. SALUTE. DOMUS. DIVINI. o. M. IVNON. REGINA M. Q. AELIUS. AVNVS. Isi P. VIRG. AUGDE. SVo. ITEM. DONAVIT. VICANNINNODUNENS. X. DCCL. EX QUORUM. VM'. GYMNASIVΜ. m. DERCI. TEMPORPER. TRIDVΜ. EISDEM VICAN. DEDIT. IN AEVM YOD. SI. IN ALIOS. VSSVS TRANSFER R. VOLVERINT HANC. PECVN. INCOL. COL. AVENTICENSIUM. DARI. VOLO
Marmor quatuor ab hinc mensibus, cum immanis iaculorum spatio e Solis radii, aere lucida tela diei Lucret. alte terra obrutum percussissent, inopinato casu radices arborum rosodientes coloni dextere. Viris clarissimis exemplar debeo, Ruchar, qui lapidem excripsit, Aba uetit, qui mecum comiter, ac perhumaniter communicavit. Miunodunum hodie Madon est: haud recte in Teodo
40쪽
Theodosiana fabula in Itinerario Mistet Mum; neque item recte, sed ex vitio in numeralibus notis, quod ab Aventico Helvetiorum M. P. XIII distare dicatur, sex enim numerantur Ieueae. No bili monumento locus est datus decreto meumrum ΜΑ--ensii . At Derct tempus quid sonnotat ξ ἐπιχώριον puto plurium: dierum solenisne, vel statum aliquod innriempus, cui e nativa: regilonis dialecto istuc nominis adhaeserit; neque enim a repeteodam opinor vo cem , neque Dercem a Syriaci& usque plagis huc arcessendam.
Alterius vici, Albinni scilicet cnodie A. in Comitatu Geneven- si praeclaram Inscriptionem accipe ante hos XV menses pariter e terra erutam,
Recensitam audio statim fuisse in eximiis Diariis Trevultiensibus, do e eque illustratam. Vici hujus nulla hactenus prodierat mentio , quod enim apud Gruterum in laterculo militari cum alii; pluribus Italiae oppidis memoratur, ALBINtimilium est . Mirum profecto quantum Geographia antiquis lapidibus debeaz - . Jam vero quid agis cum fratre, & quomodo procedunt praeclara quae meditamini λ ne despondeatis animum: editionem Notisi v stram, quῆ viderunt ,. impense laudant ι & ptarci pue Historiam D natisticam, quam si videret Norisius ipse , supplementum libenter adoptaret, & suam vellet uniuersam esse. Perdoctus Dominicanus noster P. Bet nardus de Rubcis ecquid rursus Venetiis paratὸ Meellio, Pindemontio, Montenario, ceterisque, ex Academia nostra salutem di cas: Musellio quoque de re literaria apud nos adeo be-