Jacobi Vanierii é Societate Jesu, opuscula

161쪽

x18 - Epistola. Debita , sed longo tamen empta labore , corona Sedit ubi merito capiti ; formidine belli Discussa , rediit Pax alma ι suasque , suturi Provida , Bellonae Lausis insevit oliva . . Vicerat ut fractos. manus insuperabilis hostes a

Ir genui nostrum sic, expugnabat amorem

oris honos , & quae moderatrix sedula linguae Praetulit usque. facem salsis Pruderita dictis. Noverat aequata justum suspendere lanee τω que vagos alterna pedes per castra serebat,

Fortunam prensare manu, clavoque trabali

Multa reluctantem Gallis affigere sceptris. Qos furor armorum Martisque pericla vocabant ancipitis , spectandus erat, cum fulmine misso

Sanguineos late rivos immitteret agris ;Et quateret diro capitum quasi grandine terram. . Nequicquam coeant hostes idi δc totus in unum, Invidia stimulante, ruit furialiter orbis :Nam vel Atlantae a mundum cervice labantem

Sustinet , Herculeo domitum vel robore vincit. Ac velliti trepida pulsus formidine Cervus Dissu it exanimis sera cum sonuere profundas Cornua per sylvas , sic territus evolat hostis ,Σellantis venit Henrici cum nomen ad aure

163쪽

Nec vani per eastra metus inimiea vaganinr Alter enim duro costas dolet ense revulsas sSanguinea jacet alter humo ; jam non sua cireum Membra videns , nec habens supplex quae brachia

tendat.

Non aliter serus inter oves oviumque magistros, Latratusque Canum, medius Leo saevit ; & ita Terribilis , stantes contra vel sauciat ungues Dissipat aut solo victos terrore Molossos. Felix qui praedae quam laudis ampntior , agros Lustrabat procul, aut positis sapientior armis Dediderat sese Regi ; Briareia centum Jam neque pratulerat Cervinis brachia plantis. Non alia cecidere hominum tot millia dextra :Non tantum , sub clade latens , humus hauserar

unquam Sanguinis 3 errantes nee avari portitor Orci Pervere tot circum sua littora viderat umbras.

Ursis ergo seris & Τygride saevior Afra

Ouci ruis heu i Erebi quae te vis effera cogit Sacrilegas armare manus, & fallere ferro Secta redonantem terris Saturnia Regem. Quae rabies, quae tanta tuam fiducia dextram Fulcierat, trepidus quam non dejecerit horror Instantis sceleris tibi barbara tota surenti Adfuit in nostram Styx conjurata Iuinam.

164쪽

o que sero mussat dan Ias . Amor a bas, Per ι iure nou caillo quei Oambos sense mas,

165쪽

Otia paeato voluisti tollere mungo , Bellorumque novam Gallis inducere nubem Sed viden ut motos compescuit illieo fluctus Turbida Neptuni Delphinus regna capescens. Te male Di perdant e rusus manus impia saerum Virtuti pectus gladio temeravit iniquo. Peccavit levius qui quondam augusta Dianae sacrilega face templa petens, dedit ignibus aras. Siccine terra suum, quo se jactabat, alumnum Perdidit ; & toti quae fax ilIuxerat orbiIn eineres dilapsa jacet: cum plebe Potentes Sieeine Mors nullo Reges discrimine tollit. Nos dubio miseri iactamur in aequore 3 portum Dum tenet, & Superum selieibus appulit oris Henricus; nubesque vagas & Iucida mundi

Sub pedibus videt astra suis, novus hbspes Olympi.

167쪽

AD ILLUSTRISSIMUM

CAROLUM DES ARLIS

EPISCOPUM ET DOMINUM

BI TERRENSEM.

Cum ei Praedium Rusticum mitteret Authora

EN & ego fractis tecum succurrere rebus Aggredior, Bliterae columen , quo sospite nostrae Numina magna Deum sat providere saluti ;Ruris opes uicEt in multos amisimus annos. Tu populis ades, atque Olias solaris ademptas, Consiliis auroque juvans ; ego praedia versu sal Desolata seque , doceo qua Rusticus agros rie colat , cultuque Hyemes emendet iniquas. Obris ad umbrosum littus, villaeque nitentis Delicias inter, nostrum Rus accipe Praesul; Liniacique tui celsis de turribus aude Sordida non duro lustrare mapalsa visu. Τristia non Oleris moveat fastidia nostri, Qm tibi sormosis ridet flos multus in hortis ;Aurea nec Citti nemora inter , glande seraces

168쪽

Despiee quas eolui sylvas 3 nee amantior obris Rivos sperne meos, humili qui gramina lapsu

Lambentes , inopem volvunt sine murmure Lymphama

Dulch quidem fluit , ex altis qui m Mibus obris

Descetidens , jam Liniaco Elementior agro, Laeta moras ultro quaerit prope tecta I tuique Vel desiderio tactus, vel amore locorum , Immemores labi sternit tibi molliter undas pEt juga qui fluctu circum vicina tonabat , Jam placida, Domini mores imitatus, aquarum Majestate , tuas & vim strepitumque remittit Ante fores, ubi fracta virum quoque detumet ira Nostri etiam blando plaudunt tibi murmure rivi , Ingenitareque tuum referunt: nam lenὶ fluentes Prata rigant, nudosque sinus ostendere gaudent ;Et quocumque pedem tulerint, morientibus herbis Languentes revocant animas ι opulentaque fructu Arva beant ; strepitu jactant nec munus inam

169쪽

BAUILLAEUM

IN AESCULUM CONJUR ATIO.

Publiea vota gerens ramis pendentia, Quercus , Frugifero stabat selieiter edita eampo IBrachiaque hue illue lath frondentia tendens , Servabat tutas Aquilonis ab impete messes. Maturis jam tempus erat supponere falcem Frugibus ; infernis cum Styx afflavit ab antris Juratum sata laeta solo prosternere ventum , Fecissetque , sua Quereus nisi fronde tumentes opportuna minas & iniquam frangeret iram. Impatiens vinci Boreas furit acrius , ipsam Sed prius in segetem quam vi bacchetur aperta , Cogitat obstantem sine more lacessere Quercum, Dilacerare comas , & qui jactantior effert In sublime eaput, de stirpe recidere truncum. i Nec mora, ventorum vocat auxiliaria fratrum

170쪽

Asperat in glaclam , qua grandine vapulet arboro Qist Sinas Indosque furerns vexaverat EuIus , Amat ab Eoo quidquid tulit orbe veneni et Caurus ab hesperio venit axe ; comasque per altas Sibilat insultans ; & adacto pulvere segnis Denigrat aesculeas, nequcat si stringere, frondes Non intellecto sceleri . bonus ipse maligno Serviit affatu. Zephirus et qui lene susurrans . . Hactenus Ilieeis affuerat frondibus ultro Blandiri, lenique favens alludere flatu ,

Mutata jam mente, comas quassare , novisque Nititur antiquos. odiis aequare favores. Hos inter motus ventorum & praelia, Quercus 'Colligit hine illine fusos ae forte fluentes

Liberius ramos; & cedere visa , Notorum Vim frangit patiens , ae salvis messibus iras Et conjuratos seri in delecta tumultus.

Ergdne in superas quibus est permissa potestas

Insanire domos, Boreas ait ardua passim Qui subito Regum obruimus palatia casu, Oceanumque patrem totasque a sedibus imis Conturbamus aquas, motosque ad sidera fluctus Tollimus , una omnes superabimur arbore venti Non ita: ramorum subeamus in intima ; versasque Inde sessus agat furor in contraria frondes et

Cedet enim Quercus si dissociata, suisque