Jacobi Vanierii é Societate Jesu, opuscula

141쪽

Pacificos nee dira gravet praesentia Manes. Ingenuas quae Diva Colis tranquillior artes ,. Consternata tuum est suffundere fletibus ora 1 Excidit omne tibi decus 3 dc quo Principis anno Mors inimica tuas uno spes abscidit ictu. Quando erit ut blandas alius florente juventa Delicias spernat; volvendis otia libris Conferat ; & tantum ingenii praecellat acuti Robore , regali quantum supereminet ortu. Inclyta Delphino summos laus inter honores

obtigit, ut Legum Regnique peritior , ipsas

Audierit Musas ι Naturae arcana sagaci Ingenio extuderit ; terras caelumque profundum Et Solis Lunaeque vias, ac pristina norit Tempora , primaevos neque relligionis avitae Nescierit ritus p quos, cum non sanguine possit, Consignat moriens scriptis ; pestemque lacessit,

Quδ nunquam stygio, se judice, prodiit Orco

Regibus aut populis damnosior ι intima regni . Oecultis lieci illa viis in viscera serpat.

142쪽

s ue fur de grandi Etati lui destina son sang.

143쪽

ηο Dissau. Stabant lam persecta mei monumenta dolatu i

Nec satis esse ratus mutas posuisse figuras , lInscribo tumulo versus Α, ut & ipsa perennem lMarmora Delphini famam nomenque loquantur. Ac primum qua parte sedet sapientia , saxum Exaro , pauca notis incidens altilis aureis. Hic jacet augustas Regni qui natus ad artes, Parendo didicit dominari, Regibus ipsis Exemplar morum quondam , vitaque futurus ;Ωuanquam obiit primis , calo maturus, in annis. Hinc aliam tumuli faciem, quam Pallas obortis Tristior irrorat Iaerymis, hoe earmine signo. stui scripsit laudanda pius . celebrandaque fortis Prastitit, ingenio vivet ratumque, suoque. Relligio quo e earmen habet 3 venturaque

retro

. seela docet, sanctam maneant quae praemia vitam De*hini patrio qua condimus ossa sepulchro iPseritas sacris olim venerabitur aris. Ipsa adeo cineri persolvit grata sepulto Gallia , quae seri repetant pia vota Nepotes.

144쪽

Te nom-les vertus mont eire conserve .

145쪽

. Dissoti. mam dulci regere imperium ditione parabat, Illius hae tu is tam molliter ossa quiescant. ornamenta volens structo majora sepulchis Adjicere , & Divum donis praesentibus uti ,

Destituor somno: volat ille nigrantibus alis 3 Atque leves una tumulus vanescit in auras. Qualis inest memori defixus mente, recentem

Hunc tibi transmitto , Teleri rigidissime Veri Cultor, & haereticae pesti Regisque favore , Et scriptis metuende tuis : si sacra profanis Miscuerim ; speetes scis fingere somnia vanas , Et caput atque pedes ues malὸ reddere latinae.

147쪽

AD PRAEDIUM RUSTICUM ,

Cum it Iud Author dono daret

ILLUSTRISSIMO

D. JACOBO DE VERTAMON

CONfERANENSIUM EPISCOPO , Parisios proficiscenti.

WiRgo tuo liber ah l domino felicior , urbem T, Qua nihil est toto majus in orbe , petes. Non equidem invideo quae regia tecta videbis. Quanquam sint oculos digna tenere meos. Ibis , id invideo, claro comes ibis amico, Qilo melior, quo non alter amabilior. Extremos illo penetrem duce laetus ad Indos o Nee longae metuam taedia lenta viae :Namque vel emenso , fandi doctissimus, orbe, Mentis inexhaust s usque refundat opes. I liber , & linguae quanuis utriusque peritum Virgilius metuat Maeonidesque virum ;

148쪽

AD ILLUSTRISSIMUM

VIRUM

DOM. IOANNEM

DE RES SEGUI ERSENATOREM TOLOSANUM,

Cum ille DAPHNID IS nomine ad Authorem ruri commorantem

scripsistit.

Γ, Α P Η N I quid insano me ruris amore teneri Scribis, & annosas arguis usque moras.

Visa quidem mora longa, tui quam rara levavit Colloquii supplens Iittera scripta vices :Nam quanquam mihi rura placent ; hoc displicte

Quod tibi non possim dicere, rura placent, Teque nisi praesentem oculis quoque Videro ruri, Non satis est memori mente quod usquὶ fruar. Huc ades : atque tuis urbem mihi devehe totam Currisus : unus enim tota Tolosa mihi es ἐRumoris non illa vagi, non plena tumultus,

Sed pia, sed doctis sceta Tolosa viris. Hei mihi l quid volui demens ὶ an & ipsa senatus,

149쪽

Visere amni humiles Numina magna easas lNectaris an blandi saturo tibi , rusticus hospes . ova Philemonia simplicitate dabo.

Si tamen urbanos audes contemnere fastus, Qus vocat Aonidum te chorus omnis , ades. Experiere iterum, nemora inter frondea , versus

Quam faciles animo liberiore fluant. Tuti sis hic scribes ; neque te pudor arguet intus , Ad coeptum quoties Musa vocabit opus. eis etenim , δc mecum doluisti saepe , Potitas Livor in urbe malo carpere dente solet. Dat veniam censura, sori si taedia solvit Et tenet assiduas alea jacta manus , Mutatis animus studiis si fortὶ levatur, Semine ut alterno foeta quiescit humus Negligere & causas Vates , & jura Clientum , Unius & versiis dicitur esse sciens rHaec moveat gravior nos indignatio: vulgo Parcere tu debes , invidiamque pati. Nam veluti qui culta legit tua carmina , solos

Aonidum credit te celebrasse choros;

Sie ubi jus dicis , stupet ipse Senatus, & nnis. Te legum studiis insenuisse putat. Perge nec alternos Phoebi Themidisque labores jice , par gemina nomen ab arte seres. Si non illa satis venturi nominis olim

Ingenium stimulat gloria sera tuum h

150쪽

Se ibendi moveat non impermissa voIuptas: Unus enim est per se qui juvat, ille labor. In reliquis plus fama potest quam gratia rerum 3Unus & ad studium nominis urget amor rQui terit historiae sumosa volumina, non tam Discere vult lector, quam iiova posse loqui. Nomen amat, scirique magis quam scire Iaborat, Qui sequitur docti somnia vana Sophi di Sed veluti nemorum Volucris per inhospita , dulces Fundit ab ore sonos , & sibi sola canit ;Sic animo Vates indulget, seque beatum

Esse putat, soli si placet ipse sbi.

Cretera cum socios adjutoresque requirant ἔUnica Musa suas inter abundat opes. Haee dubios vitae casus durosque labores Temperat, haec tristi nubila mente fugat. Si libet in villam secedere , ruris amantem Taedia non capient , si tibi Musa comes ;Et si solus eas, via non lassabit euntem , Uno si tecum Musa vehatur Equo. Cum decus adiiciant ad commoda tanta Camoenae. Te non immemorem muneris esse decet. Ossicium reseres gratusque videbere 3 nostrum

s armine si pergis Robilitare gregem.