장음표시 사용
521쪽
Saturno, statuit genitor, quem carmine farce MoExutum formae volitare per aethera jussit, Et sparsit plumis croceum sugientis honorem. Ante, ut fama docet, tellus possessa Pelasgis, Quis aesis regnator erat, fluvioque reliquit Nomen, et a se so populos tum dixit Asilos . 445
Sed non ruricolae firmarunt robore Castra
jungebant me, set licet Asculum Pseus statuat. h. e. condidit sv l. ad I, 24ὶ: hie vero me nomen, scilicet Piceni, ni fallor: uam ipsi non Placuit, nos doeere. quod nomen intellexerit. Id quidem adridere potest, quoniam v. 443 totius telluris mentio sit, et nomen Piceni vulgo deducitur a pico, cujus avis duetu Sabinos se . not. ad π. iii has oras urnisse memorant Strabo V, p. 166, M. 368, ei Fes tua voe. Picena re iam .' quamvis alii a pke agrum Picenum I quasi pise mὶ putant dictum. Sed illa ellipsis dura est, ei quo lum verba memorabile αι a. referen- 3 Forte post v. 442 excidit alius, quo totam regionem a Pico, Asculi condit re, nometa adcepisse Poeta declaravit. M visus scripti. Vos PQus eorrig. Bariti. Adv. I, s. Ut Pictis Rom. I, 3, Med. Vulgo Vericus, quod exponunt, parvus Heus, ut VeDυis, vestrandis, ele. quia ex homine avis faetus sit; prob. Dauxq. qui non mitias inepte Pro statuit emend. Fauni, vel potius Fatui quod nomen alii Fauno dant, teste Festo voc. Reus geni- vid. Virg. . . Vt . 48 . quod recepit Ceil. Sie et Livineium conjecisse, et in ed. Basit. Itenr. Petri editum esse. notavit ad inarg. Silii sui Corum , et ex eo Ernesti.-MI . Memtiam Rom. ,3. Paris. Med. - 44 a. croceum plumis Col. - 44 S. Afisos ex emendat. Malig. re is pere Celi. et Leseb. quia Asuorum nemo , mentionem facit Becie, opinor; elai Asisium t Piol. 'Ammos . hod. Assisi . Umbriae opp. exi in monte iratis Cissituri s. Franei sei monachi patria, cujus incolae Asisinates apud Gruler. P. a , n. II. et Plin. III, i 4 uia tamen Omnes NM. Asirinales extithentὶ dicuntur, ei 'Am σινοι Proeop. b. Goth. III, 12. Nam ab amis i1omine Asiti vocari ae sormari non possum, et Picenum, Umbriae vicinum. ab qua aesi R. dividitur, olim forte latius patuit, vel Poeta, nominum similitudiue inducius, fines in lueem, quod aeris te-nii not. et Exc. V, in quo de Pico et hujus mythi origine disputat. -- senitor, ut parens H, 654. --
neten memorabile ab alto Saturno, Prorsus ut Sup. v. 3I. Cf. ad v. 4o5,
et IV, 729. - 44 a. varsit, adspersit, plumis honorem, doctius pro, sparsit plumas honore ut sparsit loribus alas, dixit Virg. D. VII, ι si , et hoc pro, dedit ei Pennas erocei, vel pulchri coloris. Cf. ad
IV, 75s, et VII, 447, in V. L.
443. Cf. quae de variis modis, quibus veteres scriptores priscam de Pelaseorum in Italuun adventu famam tradiderint, disputat Ile ne in Exe. III, ad Via r. 2Dieid. lib. VIII, Tom. MI, Pag. 48a, nostrae editionis, ubi praeter alia docet, esto Hellanico apud Dionysium ualle. I, 28, Pelasgos in sinum Hadrint. adpulsos in interiora Italiae inmigrasse. - 444. n. hod. Gesanoὶ urbem Umbriae ejusdem nominis, quae nune Iesi dieitur , praeterfluit, , si Paeonum ab
Umbria dirimit, unda v. 448, ite
rum memoratur. --MS, C . V. L.
446. Apte nunc recensentur fluvii et urbes Umbris , Piceno vici-
522쪽
Deteriore, cavis culentos montibus, Umbri. Hos riis Sapisque lavant, rapidasqtae soria rati Vertice contorquenς undas Per saxa Metaurus, Et lavat ingentem perfundoris flumine sacro . 4 o Clitumnus tauriam, Narque alboscentibus undis
Iti Thybrim properans, Tiniaeque inglorius humor; Et Clanis, et Rubico, et Senonum de Domine Sena. Sed pater ingenti medios inlabitur amne
nui se fingitur, nimis ililatavit. - alis 3xon. Pro quod etiam N. 1letu tum offendisse video. Pua ni Ox ιε' tuitiar, forte ju Dant, vel Potius ra-yunt legendam. - 449. M.ttaurus Col. vid. ait VII. 486. - 4Sa. Tun in qite fieripti. Sed Tiniis di mur Plin. Ill. 5; Τενέας Strab. V. P. tua te Casaith. Tene eque h. l. scrutendum celuebat, quod jam notavit Draven. - 453. xeu Gιι nis hod. la chima ιὶ eum Tinia etiam jungitur a Plin. lli, si, ubi Tiberis, inquii, --.,0obilis. sicisti Tinia et Glanis insuentes in eum. Sed quoniam fluviux I imiriae est. in enitis sninus ex Clusina palude trans Titierim oritur, reme, opinor, Clast, re insuit Iae b. suadente Cluver. lial. ant. p. 7ol, ut intelligatur Ctasius, qui Per Umbriam lapsus Tiniae ct si e Tiberi miscetur. Sena, non . rue, ColoII.
riae; quae nunc Urbino et Spoleto dieitur. Virgilius etiam hanc regionem silentio praeteriit. De RPsi, v.
Savio, cujus Pars supcrior fines I., Pino circa Sarsinam Perstrin-
cum reliquis, L. I. memoratis, Tiberi miscetur. - Tiniae humor: cf.
a Dausq. male confunditur cum Clanio, seu Liri, de quo vid. v. 335 ; cf. V. L. - Rubico , qui Ilaltam pro p. a Gallia Cisalpitia sejungit , vel tironibus notus ex Sueton. aes. c. 3r, et Lucari. , Ι, 18S,ai 3 sq. Hodie dicitur vel Rugo, sθα Riso, judice atavor. P. 296, vel Latio, vel deliique Piscia tello, seu Pi-miclia.. II ac plurimis eliani Volckm anno V. C. Probabilius videtur. Cf. Cl. Oberi in ad Vib. Sequest. P. I 76 sq. et Inipp. ad Plin. III, IS P r. - Sena, ut XV, 556, et Lucan. II, 4 37, Cluverio, p. 6 IO, est fluvius, qui tauric Cesano vocatur, IV millibus ante Seno gallia in , Vel Senam hod. Senigvlia . a Senonibus Gallis, Alpes transgressis, COII.
te minus durum erit, si retuleris ad fluvios modo memorat S, P Si
proprie isti ab utraque parte in Tiberim, qui Umbriam ab Eli uria dirimit, Iulabuntur. Cf. ad v. 399
523쪽
Albula, et admota perstringit n. oenia ripa. 455 Ilis urbes Ama, et laetis Mevania priuiis, II is pellium, et duro monti Per saxa recumbens Narnia, et infestum nebulis humentibus olim Iguvium, patuloque jacens sine moenibus arvo Fulginia : his populi fortes, Amerinus, et armis 4 Vel ra tris laudande Camers, his Sassina dives Lactis, et haud parci Martem coluisse Tudertos.
Ductor Piso viros spernaces mortis RGebat
et Plin. III, i 4. Saxinia Pin. ditis Tell.
moenia Roma . - Perstrivit, cf. Rd IV, 3So. - 456. Arna , Αρνα, Ptol. HI, i, nunc civitella d 'Amo, trans Tiberim, ex adverso Perusiae, unde Arnates, a P. Plin. III, I .
laetis Mevania pratis, cf. IV, 54 ii VI, 6 5 seq. - 457. Hispellum,
tonia Iullia, Grut. p. 35 .ὶ postea Flavia Constans a Flavio Constantino Caesare dicta, hod. Spello.
duro monti Per soxia recumbens. Cf.
Claud. Otis. Hon. VI, 5 5, et Martiat. VII, 92. - 458. Narnia, olliumquinum, sed colonia eo nil verissus Umbros missa, a Nare n. Namnia, nunc Narni, adpellata. Cons. Liv. X, ira, ei Plin. lli, 4. -- 459. Duvium. hod. Gubbio seu ubio, sed rectius Fusubio. Cf. V. L. 46o. Do Fulginia , vid. nd IV,
545. - Ameria. uunc Amelia, municipium notum ex Ci . Pro B OKC. Am. c. 6, 7. Cf. Plin. ΙΙΙ, I , e X tr. 46t. De Camerte, vid. V. L. et ad lV, 157. - Sassina, i Od. dismi
na, Plauti patria, ita simula Sapis ripa, dives Metis, li. D. pecoris. Cf. V. L. st Ilartiat. I, 43. ubi eod. Thuati. Sasina pro Aetna ot fuscina exhibet, moriente X. Hein s. et III, 58. - 462. haud parci Martem coluisse rideretes, Cf. ad IV, 222 , et Cluver. II, 7, 633. 463. De Pisonis morte, vid. X,
524쪽
s quabat senium, atque uStu Superaverat unnos. 463Is primam ante aciem Pictis radiabat in armis, Arsacidum ut fialvo micat ignea summa monili. Jam quo per Etruscos legio completa maniplos Rectorem magno spectabat nomine Galbam. Huie genus orditur Minos, inlusaque tauro o464. ora, Colon. et Oxon. Puti herque habitiam. Colon. pulcherque habitu, R. puerque habitu, Oxon. el l in col. Vulgo Ore Ptier, puerique habitu, prol,b. I atis l. et Bariti. Drapuer; pur umque, vel Pueri que habitu, sed corde succi AEquabat s. maluerit Bumram . nisu in Prob. Dri Lotii, ch. et Leseh. ut sub molliliabitu virilia alii mufi et prudentia latuerit. Con . ipse Burmaim. ad Val. Fl. V. S93. - 4μ. Primum C lin. et Dau sq. rvtis superabat in armis Il. t, 3, Med. eolim male festinantis litirarii. ex praec. versu, ut Passim alibi suid. Dru L. , v cem repete lis; unde conjerlura' N. II eius. hinc ortae, Pictis rutilabat, et rutilis Dibrabat in armis partim si lido Hiluntur hiridarriento. Cotis. a Draxen. laud. 1 rop. IV. i , 17 . Me m dis ins stis mites radiabat M armis. Vulgg. ινι armis Arsacidum, et fulis, etc. in armis: Arsacidum ut fumo Col. Protiti. N. Heius. Drah. ei Iae seti. 47o. yemιs orditor Col. IirOL. Modio,
et VI, 2 o. Plura exempla desideranti suppeditabunt Dra k. et Pios laudat. - 466. Pictis armis, vid. Heyiae ad Viis . .. ne id. VIII, 588:XII, 281, et Iιartii. V. C. ad Pro-Pert. IV, 1 v. uo; X, I . - 467. tationem Virg. aen. X, I 34, notat Drali. et Arsiacidum monile cuiudiloctu positum monet, tum quod gemnuo in Perside reperiantur, tum quod eas vestilms addere solorent, de quo vid. Barth. ad Claud. Cons. Hori. III, 2O3. - Arsacidae, successores Priini Parthorum rosis, h. l. Persae, ut apud Lucani Pharsal. X, S l. 468. Deseribitur Et mιν , hod.
Magnus Ducatus Tu Actae seu Florentinus quam XII primum Populi tenuero, ab oppidis nominati, quae Cluver. et Ilois tun ita recen-xent i Clusium, Perusia, Cortona, Vetulonium, Volaterra, Arretium,
Tarquinii, Rusellae, Falerii, Caere
raee iti Prob. I elati. quum sit elegantia
Veii, Volsinii. De his aliisque OP-pidis, a Silio memoratis, vid. ΗΟΙ- iiii not. et Exo. Ill ad Virg. di ne id. VllI, 4 8 sq. , et Exe. I ad Mai. X,
166 sq. , quae loca, R P et a nostr ex Pressa, omnino Comparari cu-Ρio. - έ . Silius, quod jam alii
viderunt, respoxit Galbam imperatorem, qui a in altio stemma Proposuit, quo paternam Originem ad Iovem, maternam ad Pasi Phaen, Minois uxorem, rese ret, . testo Sueton. Galli. a. Fabula de Pasiphae vel tironibus nota; sed de ejus sensu et origine Consulant Hoyn. ad Virg. AEn. VI, 24sqq. - 47O. Verba tauro inliιsa, Iises . accipit, quo Ren Su corrupis
dicitur, Prop. II, xxxii, 58; ludi
catus Diryinem, Torerit. Eun. IV, III, 3. subposta, et sic inclusa, Virg. l. c. Inludere verbum esse obscenae signifieationis, observat N. Hein s.cou. Suelon. Tib. 4. 3. Tacit. Ann.
525쪽
Pasiphae, Clariquc dehinc stant ordine patres. Lectos Caere viros, lectos Cortoua superbi
Tarcontis domus, et Veteres mi sore Graviscar
Nec non Argolico dilectum litus Haloso
Alsium, et Obsessae Campo SPIulente Fregena'. 4
Graecia, et veteres or itus Pro Orsus dixerim, quod ilIMora eril N. Ite ins . qui iumorior dieendum ceusuerit. - Inlusaque e Colou. recepi cum Leseb. et Ernesti. Idem adridebat N. Heliis. a quo merito rePrchenditur Modius, qui in eodem eod. tmώ-saque, quod Ceil. recepit, scriptum monet Et P l=at, quum lamen vaccae, niati tauro, inelusa fuerit PasiPhae. Idem 1 eius. commissaque tuum lut meoni missa a P. Prop. IV. VII, 39, et horri nos commisit m imum aP. vid. Epist. XI, at in vel incestuque t. lental; sed vuls tam lectionem inutioqite tauro, quam Daris thius inale interpretetur tufamem tauri amoribus, quum verisimile non sit, Silium
genii Sulpiciae voluisse exprobrare dedecus amati a PasiΡliae lauri in defendi posse putat ex Virgil. l. VI. Ovid. Α. A. I, 289 sq. et inpr. Prop. lii, x VII. Ial. t 9 ii: Tratis Pasiphaeὶ Cretini astus quae moti juvem i; ex quibus locis valeat, eam
a tauro repudiatam, adeoque ei invisam suisse; mmissa. vel Dimista corris. Beiaroald. Withos. cori. insessaque tauro P. coli. Stat . Silv. I. a. O8; Ovid. Art. Am. I, 293, et Ep. iter. IV, 57 ; vel, si non vcrius, Certe d Centiu , Itimostique lauro. - 47a. Caere, Καῖνε , vel Καίρη , lion C. e, Col. Corona OxOD. Put. II. 3. 473. Tarconis, ut Τάρκπια ap. Strah. scribeudum Pulo, et siue adspirat . etsi Ταρκο Steph. Byx. dicitur. Cotis. Pier. Ilein . et Me me ad Virgil. . ai. VIlI. 5 , Go3;XI. 727. Grabiure Col. solenni librarr. errore v. e. in . v. S. 543, 6 ; X. 46o; Draven. qui praeterea laudat Brines. commerii. ad inscr. Clas . I, Io. Cons. nol. ad I, 236. Graviscae R. i, et Med. - 474. Haleso, non Aletao, C l. et II. a. - 47S. Usium scripti, Il. r. 3, Med. Nox Fregense ex ed. Marsi recepi, quod
, et Lactant. In St. VI, 23. Sic et ludere ludum , dixit Torctit. , Eli M.
III, v, 39, et ludus cuiatis ιρωτι Liv. XXVI, SO. - 47 2. stant, sunt, vid. ad II, 63s in V. L.ὶ vel poeta potius imagines in
atrio ordine positas innuit. - έ72. Crere hod. Ceroeteri, cujus Pris- eum nomen Agillae, vid. Virg. Tu.
VII, 65a, et VIII, 478. Urbs ipsa
et formula loquendi, in Caeritos, vel Caeritum tabulas referri, notis sima ex Liv. V, 4o, SO; VII, ao, et Gell. XVI, 13, ubi vid. Inipp.
Cortoriis, quae nomen hodieque se
vat, Κυρτω-ον, dicitur Polyb. III, 8a; sed Κοροωνα, Ptol. et aliis. Vid. ad IV, 719. - Tarcon , Telephi f. qui cum Tyrrheno fratre in Italiam
venisse, et Tarquinios, Et miriae urbem, condidisse dicitur. Vid. Steph. BP. Vid. Strabon. V, p. i52, al. 39r 'et 336. A. Justiti. I, Io. Hinc post Cortona distinguen dum crediderim, ut suPerbi Tam contis domus sitit Tarquinii, quod certo Oppidum a Poeta silentio
Praetermissum effie mireris. Cf. turi
526쪽
Adfuit et sacris interpres fulminis alis Faesula, et antiquus Romanis moenibus horror Clusinum vulgus, quum, Porsena magne, jubebas Nequidquam, pulsos Romae inperitare Superbos. Tunc quos a niveis exegit Luna metallis, 4
ei ineste feeit Lelah. tia pro Fregello. quae Voveoriam urbs est, s vid. ad V, Sim legendum esse, Postri DKr. II, 9. et Uuver. p. 498, mn monuere N. Heins. et Drav. Conjicerem Ruset e quat uua ex XII oppidis veterum Tuseorum ei prisca colonia fuit, cujus Clara restant ventilia ; nisi Frege E propius ad vulgalaia leci. adeederet, e L Prior syll. Voc. Rusellin longa sorte esset. Pol Hλλω certe molem. dieitur. - 477. Finsula, non Fraula, χl. iit a P. Graecos suid. not.ὶ et Gruler. P. 533, n. 5. F 'sula soli Plin. σιον,Strab. V, P. 225, et Ptol. co
lii. sita, hod. tarsari Palo, castrum gentis Ursime et Farnosianae inducatu Bruciani, XVII l. M. P. a Bouia, quod Putabant Cluver. P.
497, et liard. ad Pliti. III, 5 seu
8. - Fregenae, IX M. P. ub Alsio, id. Antoniti.) nmic L 'Iacanese, villa Dueis Mallioli, non long ahostiis Tiberinis. In maritimis colo- Diis numeratur a Liv. XXXVI, 3, et idiu in Alsio a ringitur a Plin. l. c. et Strab. V, p. 256. al. 225. Γραουι-
κιον, και καὶ Ἀλπιον, καὶ Φρε-
squalente campo sterili. Cf. Virg. Go. 1, 5o7, et sup . ad 1, a i I. 476. Vortia sacris interpres Diaminis alis , ad haruspicinam spectant, quam Romanos ab Etruscis adscivissct nota res est. - fulmianis alis, ut a P. Virg. En. V, 3 9.
ca vid. Inipp. - sacris alis, ut .
Ula , Φαισολαν Passim adpellat Po-Iyb. ged σα Φαισελα, II, 25. λαι, Ptol. et Appian. b. Civ. II, a. Faesulte, Sallust. Cat. 24 et 27. Cic. Cat. II, 9, nunc Heso te, III, M. P. mi pra Florentiam, ad A pennini radices. - Πaee vel tironibus nota exilI, 5, dieitur. Iav. II, 9 sq. - έγ8. Clusium, hod. Chiusi, Porsenae olim regia, ad Clanem fluvium sita, quae tridui spatio ab Roma aberat, teste P
48o. sqq. Luna, in cujus ruinis alia ejusdem nominis urhs condita
Etruriam a Liguria dirimit, pi Lunam ejusque portum, litori Ligustico adjacentem, interfluit. Portus Lunensis, s ou verius sinus, unde et sinus Emeis ap. Ptolem. et nun
αν, καὶ Hi ηΠονι e εὐτεροθεν πολύ μερος, teste Strab. V, P. 153, al. Iaa, al. 339. Marmore totum quidem litus Ligusti eum, omnisque Αlpium maritimarum ira tus abundabat ; praecipuae tamen lapicidinae in portu seu sinu LMneosi fuere, unde li. l. niveis metallis, h. e. Candido marmore, ut ap. Stat. Silv. I,
527쪽
lnsignis portu, quo nou spatiosior alter Innumeras cepisse rates, et Claudere Pontum, Maeoniaeque decus quondam Vetulonia gentis. Dissenos haec prima dedit praecedere fasces, Et junxit totidem tacito terrore secures: 485 Haec altas oboris decoravit honore curules, Et princeps Tyrio vestem praetexuit ostro :lIaec eadem pugnas adcendere Protulit aere. His mixti Nepesina cohors, Equique Fulisci,
484. Procedere Ox. non inprob. Ν. Heim. eoll. VI. 444. solenni con- ulum Processione. die initi uiuateris agi, monet Druv. - 485. n. l. et Med. vulgari errore, de quo via. Draxen. - 4 . aeg. IIos juxta. Sed Πis mixti Col. His mixta Pui. ei B. a. His juxtia Oxon. DPr. IV, 1il, 99. Commoratarii instas iterum sitit verba Sirab. l. c.
σιν,ἐ τεύθε - τήν Plura de marmore Lunensi, vid. ap. Plin. XXXVI, si et i 8. Inipp. ait Suet. Ner. 5o, et Gro nov. Diatr. Stal. C. O. Lunens iu caseum laudant,
ni iti XI, a ubi etiam ex Etrurice vinis Lunensi palmam dat , ct Martiat. XIlI, 3o. -- xegit, in bellum illisit. 483. Imeoniae, Etruriae. Vid. ad IV, 7 M. Vetulonia, ut'. Plin. II, Io3. Vetulanti, cujus opp. rude ra, latus , ut putant, non lora se a mari et Massa di Maremma,
484 sq. Lictores aliaque regum Donsulianiquo nom. insignia, vel Romuli, vel Tarquinii demum Prisci temporibus, a Tarquiniis potius
Romam translata fuisse testatur
Strab. V, p. Isa, al. 336, sed ab
Etruscis generali ni ea fium a tra
Pura, limbo Purpureo, nomera Rd- Cepit. - έ8κ. PMInas adcendero, cf. ad VII, 6o5. - σι , tuba. vid. ad II, 19, et V, la. - Protiuit, invenit. - 489. A esina cohors ut
cf. ad V, 495. - Imitat. Virg. I n. VII, 605 seq. Do Vialis is, hodie Falari, vel potius cἔνι ta
stellana, de qua vid. Fontaniri. antiq. lIortae colon. Etrusc. P. 8O.
528쪽
Quiquo tuos, Flavina, focos, Sabatia qui quo 49o Stagna tenent, Clininique lacum, qui Sutria tecta IIaud procul, et sacrum Plioebo Soracte frequentant. Spicula bina gerunt; cupiti cudones ferino
Sut Cautum : Ibycios damnant hastilibus arcus. Ha bellare acies norant: ut Marsica pubes 496Εt bellare manu, et chelydris cantare SODOrem,
73 , et Colum. VIII, Isi, tibi Sabatia opp. in Tabula, Et aP. Fost. unde Sabatina tribus ap. Liv. Vt, 5. Cum
ro ravo CDiisundas Arabata, urbem
v rab. Orientale μsse putat, ut jam utito eum alii, literarum similitudino indueti. Sed haec ratio som- per lubrica est, et hebr. hastile potius seu lanceam designaro videtur. Vid. Bochari. Hior. P. l. P. I 35 sq. et Bemn . ad J seph. Ρ. 338. - 94. damnant h*tilibus arcus, hastilibus utentQs non
Curant, sporamni arcus, sagittandi artem usui hastarum PDS ponunt.
Sic Eoos jamio damnare sagittus . dixit Stat . Silv. III, 1i, II 6, ct j -- quercum damnavit arista, Val.
ciam Aquilam seu Ahilleo ultra h. e. ultra Pesearam s. ) obtini hant, et a quibus Italiciam fistia so-eiale bellum Marsicum dicebatur, de quo vid. Flor. IlI, 38 ot Ap Pinia. b. civ. I, 39... 53. vel horob bellum merito h. l. dieitur, bel
lam manu norant. - 496. In itat.
529쪽
Vipereumque herbis hebetare et carmine dentem. Fetae prolem Aiis uitiam mala gramina primam
Monstravisse ferunt, tactuque domaro Venerin, Et lunam excussisse polo, stridoribus amnes SosFrenantem, ac silvis montes nuda se Voratis.
Sed populis nomen posuit metuentior hospes,
hoe is emend. N. Ne in s. quia Penultima in chelydris i, raeter exeniplum eorripiatur. - 498. Angulam e Col. recepere Dra v. Le h. et Mnesii. Agnitiam B. t, et Med. Ego reduxi vulgatam te et . ut ab anquibus earmine ciendis Angustia, non ab iis angendis Aisitis sit diei a. Cons. Η in s. et Ileyue ad Virgil. A D. VII, 7S9, et quos Drah. laudat, Salmas. Exerc. Plin. p. 6o, et Deir. ad Scia. Med. V. mil. I, 4r r, et. Do Marsoriam autem veneficiis et artibus magi is res D ta; uudo Ma 3 sia nenia, tri co, ara
Fur, 'P. Horat. Ephd. V, 6; XVI l, 29. Cu . de Div. I, 58; II, 33, et Ovid. A. A. II, 1oa, tibi vid. IIcitis. Cf. Geli. XVI, in , et IIeyne uot. Et Exc. VIII, ad Virg. l. E. P. I r, et Cluver. II, 5, 759 497. herbis, carmine, magica formula. - m. Anguitia Proles, illiinae loe, regis Cole hici. Solinus e. 8, C. Coedii auetori tute tradit, uaeetae tros filias, Angitiam, Medeam et Cire en fuisset Circen
Circaeos insedisse montes Au gitiam vicina Furino occuPavisse, ibique salubri scientia udversus morti OA resistentem, deam habitam. . Cf. V. L. - mala framiua, mastra et veneficiis idonea, ut τὸ
Theocrit. Id. II, 39, 58, I 63. D.
dein s. Pro Pr. noxia et venenata.
venena, serpentes venenatas, ut
tributi III, 383. - tractu domare, e . ad I, II. - soo sq. lunam ex cussitae, h. e. Oxcuter , et hoc gravius pro vulgari deducere, καταγε ν, pola, caelo. De hac magicae artis vivid. Vtilp. et Brou kli. ad Titi uti. I,
Cerda et Heytist ad Virg. Εel. VIII, 69; Burin. ad Ovid. Met. III, 55a, In ip P. ad Prop. I, 1, 9; II, XXV ιι ,
37, et ad Theocr. Pharmaceu tr. stridoribus. .. ν ciatis, cf. Virg. AEn.
VI, 489 sq. et Tibull. I, 33, 4έ,
Ge. IV, t 35. stra loribus, ut massico stridor ', murnia ire, a P. Tibull. I,
vocatis, es. ad I, 96.5oa. Marsorum originem ac Π moti quidam a Celtico vo C. mar h. e. Colle seu loro superiore, sed notnani scriptorcs more suo u
Graeca fatuita deducunt, et Silius quidem a Mar/ra, Satyro via tibi pine Phrygio, alii vero Goll. XVI I ; Solin. Q. a, al. 8, et Plin. VII a, a Marso, Circes, yt VIussis filio. Vid. Horno Exo. VIII ad Virg. aen. VII, 75O, p. 34ι. Marso R S.
530쪽
Quum fugeret Phrygias trans aequora Marsya Crenas, Mygdoniam Phoebi superatus pectine loton.
Sis3. Marsua Col. unde restituit Ν. Η eius. Marsis n. i, Parm. Med. Ceu Martis edd. recenti. etiam Le b. Phostias . . . oenas ex em n d. ingenio in Saturas. ad Solin. ii. m. al. 834,Sὶ , recepi cum Iae h. et Ernesti. Silium ita scripsisse. Pro certo quidem adfirmare nolim: aed lectionea e d. acr. et edd. minus salia- faciunt, et filuiu,re librarr. natae videntur. Vulgo Phoqios Crenos; ei freticis aerip-
i. n. i, 3, Med. h. imperium, vid. ad I, 144ὶ Prob. X. II eius. ut conveniat ver his Uvid. Me t. XV, siti, una Et Samon et dominos, etc. Idem olim conj. Phrygios threnos, non inprob. Iara, . quum in Phrygia, prieter Aulocrocn fontem. etiam Aulothrenis Αυλοθρην κζὶ vallis fuerit, si antiquis e d. Plin. V, luris Salmas. eouxuluerit, fides habenda. Quod etsi dubium est, trepugnat cerie Harduiu. conjeeium tamen quodammodo firmari potest ex in id. Met. VI, Vasq. An legendum P pυs Mars, a Crenen, vel Ph. 9iam Crenen, seu creniam,
Fast. V, 73. - 5O3. Quum omnesmrthologi in morent, Marsyan
Cantu citharae superatum, detractR uis ah Apollitie interemtum esse,
Silium alios an toros sociatum Ps Fe, qta Drrim auctoritato tradat,
Marsyan post Apollinis lictoriam in Italiam ab iis o, Dra L. Sed fortello Onam seritum ex solo Poetae i senio pro se lum os t. - Phrussi Crenas: nam teste Plinio V, 29 seu
29. . Apamia ubi palus quaedam, quae calamos tignit, ibiae sonum reddentes; unde fallulam do Marsya ortam putabat Strab. XII, p. 578ὶ sita est in radice montis Sinniae, circumfusa Mari ya, obrima, Orna, fluminibus in Maeandrum cadentibus. Marsyas ibi redditur, semere it ortus, ac Paul. mox Conditus, ubi certavit Marsya q) tibiarum rati tu eum Apollirio, Aulor renis : Αὐλου κρηναιe ita uncatur convallis deces m M. P. ab Apamia. Phrygiam Petentibus . . Cf. Plin. l. c. seel. 31, ct XVI, 44 eu 89; Mare in n. VI, P. Ial , et Solin. c. o, quibus tamen locis haec regio-Aulocrene dicitur, ut adeo pluralis h. l. metico Pro singui. positus videri possit: quod tamen,
sententia Drali. et seti. non OPusebi, si crenas , intellexeris do multis tantilius fluviorum, qui Maeandro miscentur, ad quas M andri Crenas Marsyas olim ante victoriam Apollinis tanta cum laude canere Consuevit. quasque de
inde fugit, no quotidi uno illius Io-
ei aspectu dedecoris gui m moriam renovar t. - 5 34. Mygdoniam, vel
I. Uiam, vel, ut h. l. Phrygiam rnam Mygdonos, Lidi et Phryges,
populi vicini, passim inter se conis funduntur, et Mygdones, teste
Strab. VII, P. 295, et XII, P. 575,
vetus fuere Thraciae gens, quae Europa derelicta, PhrTgiae partem Oe- upuvit. - MI Idonia lotos, h. e.
tibia, quae ex toto vel buxo fingebatur, do quo vid. Theoph. IV, 3
IV, p. 38a, ut. Nam tibia vel modus certo Phrygius numeratur in
inventis Phrigum, vel ipsius Marsyae, PhrIgis, cui tribuitur a Dio-