장음표시 사용
561쪽
se ipso, quod saniori et Seolam repugnet, rari
uiae certe sequi, quod immana Cluisti nisum oti ni
teriam remotam, labesierit insecta, rese . ,οι que inservitutem redam is quo minimii, ii S.
vum factum esse. His aliisque argumentis modis nisat ba . um esse corruptae massae Λdamiticae particula . Mi gium enim ex Adamo descendisse non seminali dc natura si propagau. tione, sed Evangelica promissione Genes III, 1 Sisita in Poireti c. Burignoniae opinionem, quod Filius Deijam in Par, v. diso ante lapsum dates fuerit incarnatus, reselli Docet
carnationem λογου saetani esse non inpersona tantiun qua tali, sed etiam in natura divina, ad personam Filii Dei deterini nata. v Defendit Francolariensis Concilii decretum, quod Christus mcundum naturai humanan non adoptivus, sed naturalis Deis . Filius sit. unionis personalis commimicationem idiom
Ο,69. tum dari, evincit. Inde ad finem incarnationis progressiis de 7s ossicio Chiisti mediatorio ejusque oeconomia docte disquirit,d m. cetque, tu istum nonrum mediatorem esse per modum inte si nuncii, arbitri, intercetaris, sponsoris & expromictris. Ubi Filium a Patremissum dicit, triplicemauissionis modio notat. Posse enim aliquemmitti vel per modum in 'ris 4---is,
Moierant a Domino mitti sileant vel per modum reii ris si
remonis, quo aeger Medico mittaturin balne iam bo atque hos duos modosii e sectionem x notare inpertina, quae mittatur desin Filium Des Puorem enim importare subjectitonem, alterani praevi A norantiam. Superesse igitur tertium modum p. ginis proce onis, quo sensa Filius Dei missus sit, quia siloriginem babeat a Patre, id quod nullam imperfectionem volvat. Legem Sinaiticam ratione Hunitionis re seisi tam κωιν habere Evangelicam ejusque repetitionem an
fuisse Filii Dei, ut mediatoris. Si vero consideretur secundum se,&substantiam . prae scindendo a sine & circumstantiis, amillum fuisse repetitionem foederis operum. Institutam autem esse illam foederis legalis repetitionem, ut esset convictio peccatorum re miseriae apud Braelitas. Deinde ut esset instruimo
562쪽
do necessitate satissa stionis Tertio ut esset paedagogus ad Chii stina, a quo urucosatissaetio pro peccatis adlinpletio foederis operuiupotuerit sperati. Tanaem disquirit, an Christus ra P. 33. tione naturae lis inanae in statu exinanitionis fiterit Onanipraesens Notuin est hanc quaestionem sub initium superioris Ieculi inagnas lites excitasse inter Theologos Giessenses Tubim genses Huie liti postia Saxonieo Theologos, ct noviter RSeberrarum sese tinmiscuisse ciertiam sententiam adornasse, rigerus dicit Quamvis autem hali controversam resu sscitare iistit, nihilominus tamen cum aue editus in Systemate si Theologico, quod multorum manibus, in ipsa etiati Wuclei ergia,teratur, imulta de lioc argumento seripserit, resententiam Theiani Tubinmisibus imposuerit, quae ipsis in mentem minquiun venit, seia seritque a Theologis saxonicis, ideo vindiri stum pro Theolnis Tubingensibus, tum pro saxonicis voluitadomare Ante Ouinia tria stomun Theolog rum producit argumenta , quorum prinium a persenalitatis immanicuae inmitudine; auerum ab unione duaruminor,s Q naturarum, earumquψα ριαν, - realiae mutua o tertium a descriptione incarnationis, quae I min. III, in Col. IL , aliisque in locis habitatione definiatius, desunnum est Post ara ea enarrat sententiam Theologorum Saxonicoriim, isset dere conatur, eos cum Tubingensibus sensisse, & Pensterii-um a majorum suorum doctrina recelsuse Tandem addit, re usqcentiorem Doetorem B. Schemerum in eadem opinione fuisse, domuitis argumentis, e quibus sex hoc loco eliguntur omni- praesentiain carnis Chri lii in stata etiam exinanitionis propugnasse. Ultimo loco ad dissicultates, atatanstiatio contra hanc
DEMONSTRAXIONS SOLIDES DEAE VERIT . c.
DEMONSTRATIO SOLIDA VERITATIS RELIGIO-
nis Evangelicae, contra religionem Catholica es Anno DCCXIII, 8 Plag. I. Ut hujus istelli, veritatem repurgatae religionis Alide -IAmonstraturii initiumsicitabitus praejudiciis, quae nobis a Zra a Romana
563쪽
Ruxuuiis Meles objichantur, ostenditque, Concilioriam decreta, nec traditu,nes situm H in Heredendi notinadcregula admitti posse. Probis a M viro
rum repurgatores Vocationem atque jus reserinandi his mone tam se ipsos separasse ab Ecclesiae Romanae Omn-luun esse Pontificum diris. De tu itano vitutem do strinae, ejusque varietatem, Maliaritia clesiae objecta, docte apteque diluit, ac docet, non idissensiones inter ipse Pontificios, quam inter Protestantque obmultitudinem se murum, post Resormatione x
improbari posse ipsam sacroriam enaendationem, tanquam n tiosam. Negat,nostram religionen flagitiis & vitae ina etati p. trocinari, docetque id rectius dici de doctrina Iesultarum-rali paganorum Pliilosophorum placitis naultum deteriore. pite II praecipuam cultus Romani parten agFeditur Missam videlicet, contenditque Papatum nil aliud esse, quun Christiani e paganise, quam Cliristianisi an uanum Missam ipsam nomen non aliunde accepisse, quam a veteri Crurificaerum A gyptiorum forniuia λαοις αφρσις, populis missio tu mi a,qua fini-verint sacra in Isidis honorent instituta Cap. II,NAE V sub examen vocat septem Ecclesiae Rom. Sacramenta, invocationem divorum, cultum imaginum dc reliquiarum, aliaque Romanem-
sum placita que ius, quos divinis literis adversos,superstitimsos, ab ingenio excogitatos, impiosque esse probati mi, o di VII subjungit praeiudicia , quae Papatui iure meritoque ore iriniuit qualia sunt idololatria, odium adversas iScriptu ant,ans mussalutis incertus, perpetuoquetaehians, emi N-h merga Rom. Pontifices, quoriun plurimi sierint idoli atra λα -- vii, flagitiosi, i cliterarum prorsus ignari. Qi'us,ictoria a se remonias a Iudaeis lentilibus vetustisque lare inania acceptas, imperium crudele erga dissentientes, qui inna vides servetur Cum igitur na Ecclesia in doctrinii sit hinivea, incultu idololatrica, in conscientias tyrannica atque Arox, colligit Autorae inseri, salutem in ea acquirravior
564쪽
UrbaLun. C. Theod. de Respons Prud ita illustravit Iavis instinus inemendatos passim codices jam ista etiam aetate cireui iuri si isti, stipore librariorum causisque aliis. ἀηi,admi liquissimos potisfimum corices stri re ex ininio,
sed Mina ι, istis docti priuuantum later illos nomen suu notiri suo jure V CL petras missima, tabis Coniecturalivin Libros mos, ab ipsis, quoda ex inprimis, inius iuvenilibus.
accepimus non ita prid m. iunvero gratiam qualemcunsue ab eodem meretimur si capita quaedana ab illo tacta dis Eusta, mus. ae si citrio dixit Labeo L. AG de ἀ- marmor: viri esse, inlundo dotali leticidinasmarmoreas aperuerat, ibique marmor caesum habebat,neque impensam viro praesta dam, facto divortio quia nee necessaria esset ea impensare findus deterior esset sinus, agri partem occupavit A. agri L. tura nocuit L. Me impensis rem. GLL. 33 s de usifr. Sed demus, maritum quaerendorum Ductuum causa impensas has fecisse, a que etiam ad colandam ipsam rem speciemque ejus, ex suo fecit, nec deducet ex dote. . uis de impens in rem dot. In hunc locum Labeonis cum incideret Iavolenus, recte itidem. annotavit, prestandas a muliere non tantum necessarias, sed re utiles,per regulam t. r. N L. g. cflur matrim. Compensari tamen cum seu stibus illius anni M. L. fg ro L. a g. r d. t. Quodsi ad perpetuam utilitatem pertineant, dolapides ibi crescere possint, certe tunc undiun non esse deteriorem L. ed. t. hactenus autem nec Labeonem nee Javolenum oppugnavit Ulpianus in L. s se matrim. sed addit tantum, esu i ias ibi crescere possit, ne quidem ius inuesse, nee marito e sere non mam salicet, quamsiti iesiuriis in agro dotali fierie, ab eo per impensam fiam inventus. Nam neque hac instumni computabitur, quasi in alieno reperius neque arbores, qua H tempestatis ceciderunt. I arbores caeduae non simini,
ehitur maritus quasi cadendosandum deteriorem fecerit,
565쪽
Labeo neque Javolenus aegre ferre potuit. Extendit autem haec Ulpiamisg. etiam ad cretisodinas α de quibus iterum non eooitarant isti Scholiastes Graecus, δυνατωτα , Mu ou--μέ-
leniri Labeonis non habent Graeci Marcianus autem in dias m. deptibile. s. Eo videtur loqui de illicita fabrica armoruna. Ulpianus non meminit hic marmorum Italiae fecit id tamen Plinius L. 36αIs; anter aliis Italia miracula, marmoraru lapicidinis erescere autor est Pararius Fabianus exemptores quoque
a mant, compleri pine illa montium ulcera. Iam ego jud civin Plinii quaesivera sunt per est nunquam defuturam luxu riam. Sed purius Graeci iterum , - ικυ αυξειοτην
a de Interdict. quod vi aut clam nihil occurrit circa primum membrum. me altero dubites, an mens Ulpiani sylus Ueterum serat Nostri supplementum. Nam si fael est precarii rogatio, videbitur haberi pro impetrata. Ita Ulpianus L. is rae precari cum quidprecario rogatum est hoc Interdicto uti possumus Hic preces adhibuit, 'cis3ipetravit uno ictu. I.3. Addo L. S. L. S, L. Cf. I, 2, 3, L. 8 La 8,L. Io,L. I d. t. In L. ra g. spreca-1ii rogatio concessio unctim. In L. III. OccmTit,'inprecario rogavit, uec qui rogatus est Venusta diisti Venuleji: Si quis precario dominum rogaverit,ut i retinere liceret rem, alia jam titulopossessam, apparet, bim eo ipse, quod rogavit,precario po dere. iis enim desinere exprima causia possidere, meipere ex precario habere, quoniam aliquid ad teper haneprecarii rogationem pervenit, i. e. possessio, qius alien t. L. 2Id. t. Sic igitur capios Ir: Si aut, maum traditiosacta est,aut etiam non- Sani facta est precari rogatio; ἀπο κοινου Tertium membrinuideo de quocunque alio quam citatore intelligi voluit Noster, ne Ulpianus bis dicat idem. Sed de eodem hunc loqui nexus e borum arguit: Si tamen precario sit in posse onem, videamus. vijam, post sactam sic rogationem, idem ille Interdicto uti posss,qui antea non poterat. ConfutaVerat Iulianum,non ussic te, quod intersit emtoris,ui aut clam opus non fieri Lostendit nutetia
566쪽
MENSI DECEMBRIS A. M. DCCXIV. v
.raeterea, magi ficere quod jam etiam qualiter qualiter Mib
M.ture ,- - qualita, quae per hanc precini malismem
ad eum pervenit. Non ery idem bis dixit. Repetit autem inierin*i quod deJumno antea io dixerat. Et
recurrit in L. I, a Gemm . Idem emi nunc possidere μα- cario dic , L. f. ia. t. niinc morari tantum infunda pree xio dc non posse, sed possessioremanere apud eum, qui cono
cessit L. 6 f. a. nuncpenes utrumque est,ssiveri habendi inodo. Lis q. Bactovius attulit sane diiunctionem istam, quam e ser commemorat, sed statim addit, quam e lem formula' responsionis utrobique vispatitur Maluitque adeo expunsine 'gativam. Et sine ea hunc textum a Bariolo ipso lectum fuisse, ex illius summario apparere, eamque lectionis varietatem ibidem notasse Aecursiuna. Liberatus est ergo Bachovius Wis sectaclitus autem transscripsit hic totidem verba Bachovii, ac, ne plagii fieret reus, nomen illius non dissimulavit. Omittere tamen non debuit verba praegnantia, quamforanula responsionis utrobiqste eadem v patitur. Annotavit etiam Ammius, ne ,
gativam non esse apud omnes nores. Et Cova vias mi textum absquεilla. Summarium Barioli semus, inressit ad line sive Hottomannus sive Contius; -,A--isi Hrisi ais odisseti Mubus ligatur, iccis 'cum , prae a pudeumex tutela, perest, intelli ruri Perperam itaque retinuemini hanc maculam Editores recentiores serie omnes fiuctrae punctionem urgentibus Cypr. Regnero, innio, Dinn manno, Echolio, Struvio, Titio qui binnes Wissentactium secuti sere sunt Homo filii utique Scaevola. Ἀ nee relioui inorum responsa sua dant sordibus sc gratiae. m. Nood arbitrabatur,euigia istius moris apud Gellium L. I c. 3 in Theophrasti, Ciceronis atque aliorum praeceptis reperisse Theophrastus autem videbat omino, turpitudinemili xinsaniam quandam, cum lacuna fama, subesse. Gellius etiam caute eum
sollieiteis religiose dixit disputasse, non tamen decrevisse etiam cum fiducia. Ciceronem autem aperte carpit, quod hunc lo-
567쪽
Iam Uulonis praetermiserit, Is enim, si manter gentiles animoangebatur pinxemo vitae suae die quod etsi is suis, ut
amicum capitis reum absolverent, persuasisset. Iamee Scinvolae igitur Digestisin Responsis eadem apparet constantia, quae e Re onsis Modestini vi L. ao dc ex Papiniani, inua 2 lat.
Nec mirum, tinum textum bis recitari. Id enim dc Iuliano ac 'cidere largitur Noster c. I p. 4r. Haesitabat Schtherus exercim g Idy,quod in L. 3Ig. 3 de contutore tantum negetur liber tio ideoque Maeviuin tutorem liberatiun videri etiam reliquis. Sed ad duo respondit Scaevola: Maevius a rationibus tutelae liber esto, non item a reliquis: Titius autem contutor ne a rationibus
ridem istius enim hic nulla mentio Schilterus porro in. 28 f. urget,pestaminansisse pectiniam pupillae apud tutorem, nonaeque inL. 3 9. a. At vero L. 8 7 h. Gam is hoc. Et minutans. et aliberto, mi anu ia erat, non modo reliqua reddenda, sta charias, in quis unistiones conscriptae, recte judicabati Mens utique laganris non
emat, quasi Titiuslucrificeret, ii iiii Li siti viii ii iiii. svi in aliis ius est, quam liberari a praeitatione rationum his, lienegana significatio semper est eadem Neque , Et stibus. In senecae, bis scribe etiam, mutata νη- -- , tristitiam. Si verum est, quod ait Gul Grotius L. ., libro, Ulpiani de ossicio Moconsulis scriptos vivent in ipso Caracalla, qui Divum potuit appellare Iavolata mihimante utriunque Antoninum, sed i ante Sextum di omini, idem dixit quod Ulpianus, L. a1 pr deflatu lib. jure quidem stra- ω hunc liberum non elle, quoniam conditione delicitur; sed silvore libertatis expletam conditionem censeri, si per eam non stetit expleta Pomponius ipse L.s pr. h. t. reete libes, fare ne multi ad libertatem pervenire non possint. Modesinus post Ulpianum re sub Alexandro Severo, L. I. et qua l. puniri ut liberum, sperandae libertatis:praerogativa, ob anabiguam COIDditionem. Et in L. s. ibris, qui testam. lib. sermo est de aliqua eoercitio iob dolum. Possis etiam dicere, levi trajectione rem confici in nostra L./s. ιθ. depaenis statu liberum quasi jam Ii---pinu dunt, i. e. quasi vere liberuin. Sic idem, Ulpia-
568쪽
nus d. L. Is 3 eo Mndum liber erit, citra temporum D. Pii respeetum. Abundant autem, eum, ef 6 reum. Nobis eniin latest, puniendum. Certe in L. a Pomponius non me 'minit reorum. Fateor, ordinem verbortu disjectum in L. I de alim. cibar leg videri posse. Forte melius fluent, si Iegantur ultima loco paulo altiore nee videri inutile esse Mei . commissum, qua ervitutepradii non possessori vicinae posses nis relicta. Hic scribam me enim quaperse relinauitur. Nam haustus aquae die. Mens Ulpiani: Non semperiervitus pra
dii relinquenda possesibri vicino; potestetiam personae relinqui.
sequuntur varia exempla, quibus id comprobetur. Potero tamen,nus trajectione, etiam aliterres, indere exmente Ubpiani ad dubium ab ipse motum. Non videtur Mescommissimi inutile. Primo κοα ἡ πασιν sen σε asservi - smata ne , quivisinus N0N es, vominutiliter geminatur hic negativa)relinquiram, o ae Deinde directe, a priori me enim aqua, de qua loquitur fideicomitissim,Gnni de re aerelinquitur; quia testator personam magis, quam praedium dem.nstravit, L. AE S. P. R.&ideo talis aqua ad heredes non transmittitur, L. 37d t. Quam vellem vero laeta a No-sro etiam verba istas. χχ. L. I4 Si quis alimenta, quae vivus prolabat, reliquerit. ccipiunt lucem e textu Modestini Grae . co L. n. b. qui perperam scriptus vulgo, nec recte translatus est. Bis enim ἡλευθέρωσα pro λευθερώσω. Tum vero illa, ἐπὶ τοὐν ν ρσα, Verte, ea tam n conditione, tu qui que ea omnia. quae vivente me acceperint, nomine cibat itin vestiarii eis constituantur ac superaddantur. Vulgo ετοι χειBees. Alibi ε οι--θα Iterum alibi, pini suis, in Horentino m. legi D Διι, nam prima Euria non omnino certa siue est. Prolibbuitne etiam hic lumnianus, ne quis audeat comparare cum codicibus melioribus ea, quae nunc adeo depravata nuit, nequemuisposita in melius Maiisere lacerata e Non omnino prohibuit barbara vocabula tollere dcgenuina reponere. Noluit autem involare quenquam in potestatem ipsus legislawriam. quae nobis suprema lex ae minan- ταὶ in το εμπρος--, e sera ongum lini vetuit. Taurelio debemus, legem
569쪽
ετοιμῶ ei uno Onima sensiti Hic nobis igitur opiis erat oe is ronoviano. At lue ininainclaionysius Gothostiam pio cςntombus suis servasset nobis emendationes Taiues perpetuas, quod nemo certe prohibuerat Sensum Let . a L.BHaec VL Uir Tu, hunc es copinor: λ mininiexesimi initamini, e colla silio Servii pessivit agere sum magistro navis, ut ceterorum,
qui nihil anai ierimi literces tantisper retineat. Neque respuit hoc Vlpi .iiIus Platu eni in eo latinandum esse retiitere 1i illi sare inas liabeant. M: Uilirunt talia ei navis ultro, i. e. statiin agere posse ex locato cuia1 Iiriden reliquis, ut praestent portionem dum ni neque adeo exspectandum esse eveniunt retentionis. Quid si enim aliqui illorum nul l .is. trabeant arcinas: Hic nulla erit retentio. uidui alii, pii liabent, non conduxerint totam naui in Adluic magiιle navis contra eos aget ex condueto perinde sicut vect ores agerent contra magistrum Lego igitur: atque etsi non totam navem conduxorint ex conducto aget. Ite
Gi eo legit, Aethalia facie te naufragisse ad uitruri se eisiuri Exulat omnino hieomnis Italia sermo est ei siniturus iis uis de Mari, tum vero de 2 eo. Respondet etiam perator, de Mari, ο δὲ νομος, τῆς θαλασσης κυριος, Lex. ina minis. Quis est autem, qui tubo iterum armato inspexit Sa florentinum Forte ibi scriptuna erat, aut debuit scribi, Me χαρον
dc duo illa loca Livii linii ci libus nisus uses, modi non constant sibi per omnia. In Capite VII mei ebatur exponi,caeus putat at esse jus novunivi recens excoo it tum, non aliundesiuiaptum vel translatum. Exlcripsit hunc Ilaroaldus ad e-ton August. sol aoI. retus loco Suetonii in Claudio, spectaculario Lusitata modo edetiam commentitia. Displicuit id Dionysio Gothostedo. Esse enim laicantiquum potius, ct ex antiquitate repetitum. Sed exulat mens quili ab illo significatu Suetonii Canon persetuus α aeternus hic iniuntur pinnas non egredi Pori Disiligo b Corale
570쪽
personam. viae est illa enissima juri regula, I deperp. t tum ac L ,δές σος κανων Theophilo. I e eluem dici tur ριολόγητα , notum est omnium oc conflat, . . I Z L. Mq sit Civili, Constituti hie non est eommentum Iuris civilis, L pride is Alias dabsolutissimi juris regula, neque ditari ali
noscellare, neque ideo Piniri, L. um C ex delin des quam Pnorare nein debuerat L. r C. de furti Marciis Lydam L. vim. 'putabat, poenam tangi mori cunis irrogatur is eoque non sins transii ad tu redes. Paulus autem diserte, ipsam emeni,ationem enae desinere cum eodem Nam benefacitin persan .e limpe ora extinguitur L. ra, .r Hutram trim. Idem Paulus L. a I furi Vtil armori nutam vocat, ut serutis noxae dod .itur, quia semper eqtutu caput quod sumptum ex LL. XII. Graeci, πιλα a m a re τὰς ἰεις καρο-
αυθεν eo. alis notio communis vocatur Priscli mola ἐπίνοια, γρημα, prisca Latinomina in ira contatio mentis, conceptus animi, sententia, cultis perpetii retra inisci in ir, ac semper in
lum in L io . o g. r.L L. Iu od ubi gaudeo de allens lilii siris D. I, unckersit oec L. 3 c. ra indignantis, priscas issas significationes
Vulgo snorari. Ergo in nostro textu exaudientus est Paulus de prila literatura. Fuisse emni ipsiun cre doctum, vel 'solusu ent L. 37 de S. P. α sed talibi coinprobatum, ea quae cavetitur ex L XII Ta .recte aliquando dici ipse jure gem i, uiri, id est, iurenaturali es ict Neque exceptio a nostra repsela est in L. decis nin Ut enim teneatur heres in id, quod pervenit, cum ipsa regula, veniens est. Messat poma, quia
cessat repraesentatio. Ut autem ex dolo destineti heres non tu. cretur, neque ditetur alieno scelere, pars regulae est. Nam neque damnum heredis illa intendit, sed sumit ei aere dem hic non in lucro versari. 4.3pr. s. y L. yr densam. Circa am meri ex Edidio aedilit oh stare sibi locum Ci- omnis de osse. x rebatur Noster Heredum alia causea es.mque pertinet hue . a GRI. quae loquitur de excusatione '