장음표시 사용
91쪽
XIIII stram, ut est nerκdis nostrae augmentum res pertinentes ad suum Episcopatum, quod est construditum in honorem sanctae Mariae in loco, qui dicitur Feride sub nostrae munitatis tuitione susciperemus. Cuius petitioni, ob amorem Domini nostri Iesu Christi libenti animo assensum praebentes decrevimus ita fieri, et iussimus ei fieri hoc nostrae auctoritatis praeceptum, per quod decernimus atque iubemus, ut nullus iudex publicus, uel quilibet ex iudiciaria potestate in ecci sns aut loca, uel agros, seu reliquas possessiones memoratae ecclesiae. 4uas praesenci tempore in quibuslibet pagis et territoriis habet, et einceps ibidem conlatae suerint ad causas iudiciario more audie das uel freda exigenda, ain mansiones uel paratas faciendas aut side-iutares tollendos, aut homines ipsius ecclesiae tam ingenuos quam et latos distringendos. aut ullas reddibitiones, aut inlicitas occasiones requirendas ullo unquam ingredi audeat, uel ea, quae sup ra -- morata sunt penitus exire praesumat. Sed liceat memorato Praesuli sub immunitatis nostrae auctoritate successoribusque eius et mon Chis in memorato monasterio per tempora degentibus iam dictam Ecclesiam cum omnibus ad se pertinentibus uel aspicientibus a Dei et Domini nostri Iesu Christi famulatum diligentius peragendum absisque cuiusquam contrarietate uti et quaecunque ad suos Domini nostri Iesu Christi militia usus et necessitatos pertinent ordinare dispon re iusteque essicere etc.
Quemadmodum Regis summum iudicium nemo poterat subterfugere: ita ipsius auspiciis controuersiae quoque antistitum sacrorum dirimebantur. Exempla uaria, quae proseremus, caussas cognoscendi modum uberius declarabunt. Litem inueteratam inter episcoptan Constantiensem et abbatem S. Galli componit Rex in charta ab HERRGOTT. in cod. probat. Genes. Habspurg. n. Is diuulgata, quae omnem disceptationis historiam enarrat: uiri uenerabiles, Grimal dus Archicapellanus noster, inquit Rex, et Abhamonasterii sancti Galli Confestoris Christi, et Salomon Constantiensis ecelesiae Episcopus, nostrae innotuerunt mansuetudini: quod inter Episcopos praediciae urbis, et inter Abbates praefati monasterii, temporibus ataui nostri Pipini, atque aui nostri Caroli, nec non beatae memoriae
92쪽
Hae Hludovici Serenissimi Augusti et genitoris nostri, semper dissen- πια
io ct discordia ollat; quia Episcopi praefatae ciuitatis praescriptum monanerium ad partem episcopatus uindicare uoluerunt, eidem rationi monachi cum propriis Abbatibus resistentes ad auum atque genitorem nostrum se reclamauerunt. Vnde divae memoriae Karolus auus noster, et Hludo uicus praestantissimus Imperator ac genitor noster, propter futuram dissensionem uitandam, cum suis fides ibus decreuerunt praeceptum confirmationis illis scribere, ut annis singulis,
Partibus eiusdem sedis, Abbates ipsius monasterii sancti Gallii umciam auri, et .caballum unum, libram unam ualentem, persoluerent: et ecclesiam S. Stephani extra muros ciuitatis constructam, quando
necessitas fieret, proprio sumptu cooperirentet et nihil amplius Episcopi eiusdem ciuitatis de rebus iam dicti monasterii exigerent sed
liceret eosdem monachos secure uiuere, absque alicuius infestatione, uel rerum suarum diminoratione. Quamuis uero Praecepta a te cestarum nostrorum nostra auctoritate confirmaremus, tamen a fidelibus nostris praescriptis comperimus, semper etnter illos disco diam et dismensionem haberi. Quapropter petitionibus Archi capes-aani Grimaldi Abbatis, et monachis suis in hac petitione consentientibus, nec non et Episcopo praefatae sedis et canonicis fibi subiectis acquiescentibus, hoc malum dissenuonis penitus per futura tempora exstirpandum, secundum petitionem utriusque partis, placuit novis et nostris fidelibus Episcopis, Abbatibus, et Comitibus, de rebus pra fati monasterii aliquid conferre ad episcopatum: id est, in comita in Chagonis Comitis, in pagello Suuercenhuntare, in uilla Muntinga, capellam unam, et quicquid ad ipsam pertinet . hoc est Ipsam uillam, et in Steti heim, Stiuigringa, et Helginga, et Wiltringa cum mancipiis utriusque sexus, numero centum quinquaginta sex: Et in combiatu Ruadolii Comitis Palacii, in pagello Affa, in uilla Antiauinga, quicquid haberi uisi sunt cum mancipiis utriusque sexus, numero quadraginta quatuor: Et in comitatu Vdatrici Comitis, in pagello Goldineshuntare, in uilla Heriprehtinga, hobam unam cum an Gpiis ibidem manentibus: Et in comitatu Vionis Comitis, in pagello Perachioldespera, in uilla Paldinga, capellam unam cum terra Salica, et hobas uestitas quinque , cum mancipiis ad eas pertinentibus. Has itaque res superius denominatas, cum ecclesiis, domibus, caeterisque aedificiis, aesuper positis mancipiis, terris, cultis et imG cultis, Diuitiaco by Cooste
93쪽
culiis, pratia, siluis, pascuis, aquis, aquarumve decursibus, adiaiscelitiis, pertinet uiis, exitibus et regressibus . quaesitis et inquirendis, uel quantumcunque ad supradimi loca aspicere uidetur , totvirrct i tegrum ad iam dictam sedem conferre, et dare omnibus fidelibus nostris complacuit. Quorum peistionibus ob Diuinum amorem liben- Ronam- ter aurem accomodauimus, ut propter hanc donationem, ab illa χ- cpiscopali monasteriunt supra nominatum penitus ab omni censiuisi:, ehh. et Omiar seruitio absoriatur, et nullis temporibus amodo , et deincepsis et ser per sutura tempora, ullam inquietudinem et molestiam ab Episeopo ε'. ., , Caeces ribus illius pat atur, nisi sicut caetera monasteria canonia hi do, ca auctoritate Episcopis subiecta sunt.. Praeterea comperimus quod tempore, quancti epilcopatus et monasteri una simul contin bantur, in quibusdam socis censati homilaus terras quasdam cum ce
sit ad episcopatum pro serui re deberent, ad iam dictum monasterium sita sponto tradidisseiar, et in hoc magna discordia et dissensio inter italos semper erat; sed hanc dissensionum penitus abrumpendam dedit praedic tus Abba ct fratrei, quicquid habuerunt in Bischosteshoui ex traditione Reginfridi prespiteri, et in pago Arbonensi , in uilla Puo-erqvid- cha, hobam unam, quam Posio illuc tradidit; ita ut deinceps, quod si, di bidia illud monasterium modo in sula potestate et uestitura habere uidetur,.state et absque ullius inquietudine, seu reppetitionc , secure possdeat, ne a amplius tempore succedente ad partem monasterii usurpare praesu- .ure poss- mant aliquid de illa terra, ad illam sedem episcopalem conlata, ut in aere iub γ utraque parte pax et concordia sine ullius contradictione seinper habeatur. Haec omnia per aucturitatem nostrae confirmationis circa utraque loca decrevimus, atque iubeinus, ut sicut utrisque partibus et nostris fidelibus complacuit, pleniter omni tempore absque alicuius in statione aut contrarietate, Domino annuente, perpetuo inconuulsium permaneat ; sed liceat memorato Episcopo, sitisque succestaribus, res ei a praefato monasterio collatas, eum omnibus
ad eas respicientibus secure habere. Similiter iam dicto Abbati, qufratribus sibi subiectis, et succos ribus eorum. res monasterii sui ab re, pernix quo lista inquietudine libere possidere. Litis huius historiam eo- litis bistin pinse enarrat stATPERT. Monachus S Galli de originc et diuersis imonassi S. Galli in Alamannia c. 8 inter GOLDAST. scrip r. rer. Alamann. t. I p. 7: Venerabilis namque Constantiensis ecclesiae Praesul nomine Salomon, cum suae sedis dignitatem non solum non.
94쪽
h minuere sed etiam in omnibus uellet religiose accumulare, ad no- m, strum monasterium nuntios direxit, censum, ut saepius praefati su- mus; nefanda conditione ex monasterio ad Episcopi partes condiah etum sibi restitui in quiens. Quae perturbatio Datres aliqua pam' te inquietavit, niaxime cum illo census ab hoc a Hludovico ImPera. Mois.steal tore ita fuisset concessus, ut ipsum monasterium et ab Episcopis, et ab omnibus secularibus potestatibus absque solis Regibus fuisset a solutum. Grimal dus autem Abbas Cupiens Omnia utrobique cum dieitiira pace et caritate finiri, claustra ingrediens monasterii Principes se trum ad se conuocauit, a quibus inquirere coepit, Cur centiam sicuth ὲcriptura ipsorum continebat ad Episcopatum non persoluerent. 3 Tunc Harimotus prae caeteris respondens: non merito, inquit d hemus hunc censiim , sicut hactenus secimus, persolueroe Grimatia dus dixit: unde debet cessare census istius ad Episcopatum donatio Τ Harimotus respondit, quia illa securitas et illa emunitas, quam nobisi iste censsis liberam Regum donante clementia usque huc fecit, a no- ι his penitus ablata est. Grimal dus dixit, ob quam causam, et per quem eadem libertas uobis ablata est. Harimotus respondit, utique a P ropter vos. Quia enim uobis in beneficium traditi sumus, ideos Epitcopo censum persoluere non debemus. In uestrae enim domis nationis seruitute nobis stillicere credimus, et ideo in diuersa partitis nequimus: His auditis, Grimaldus ex illo tempore coepit cogitare. , rogantibus Harmoto et reliquis Datribus, atque cum illis pertractare, qualiter ipsum monasterium et ab istius census, et ab omni inquiet a dinis liberaretur molestia, quod ita peractum in sequentibus, Deo mi- i strante, monstrabimus. Exinde igitur utriusque loci Rectores, Epii scopii uidelicet et monasterii, .cum sibi subiectis perquirere coepes runt, qualiter salubritas pacis inter utrumque locum ita statueretur et x firmaretur, ut absque discordia quandoque liceret utrisque Christi, seruitis inhaerere. Cum uero huius consilii prolixitas saepius utri s que pertractaretur, tandem, salubri consilio reperto, Rectores pram, sati consentientibus partis utriusque familiis interuenerunt et decreis, uerunt, ut quaedam possessiones de monasterio ad episcopatum contraderentur, per quarum donationem monasterium ab episcopatu so gregaretur, et ab omni census molestia deinceps redderetur securum.
, Quod decretum ab Episcopo et Abbate inuentum placuit ambobus., Miscopi uidelicet filiis, et monasterii incolis. - interea contigit.. - G a Hudo-
95쪽
. XIIm Hludo curri piissimum Regem publico placitum suum habere siet uilla, quae dicitur Vima, praesentibus filiis suis aliisque regni sui
Principibus. Ad quod placitum istius conuentionis causa perlata est.. Et coepit exinde Rex sollarier et caute cum suis cogitare aliaque pertractare. Cumque Summates, qui aderans, in bonam partem causam declinare straderent, tandem piissiimus Princeps ab Epse liuopol et Abbate Monaehisque, qui aderanζ, inquisivit,. si utraque pars ,. Monachorum uidesicet et Clericorum, in hac re consentiret Responsum est ab Abbate et Monachis qui aderant, in hac uoluntate se cunctamque florum eoΠgregationem persistere. Similiter er Episcopus intermgatus pro se sitisque similem reddidit istius consensus responsionem. Rex uero ambarum partim eum conspicerezunitatem , sese huic pacto interposuit messium, atque in semet omne negotium a mens cum manu sua potestative res praedictas ad episcopatum contradidit, atque cum ipsa manu similiter potestative a, Miscopio monasterium abstulit, penitudiue diremit, ita ut deinceps: nullam potestatem Episcopi in rebus eiusdem monasterii haberent.. lneque in Ceίisu, neque in ulla alia causa praeter spiritualem tantum- lmodo Episcopalis ossicii dignitatem, sed pura mente ex hoc, et dein- leeps licentiam haberent Monachi iidem seruire, nullique seculari Po- ltestati, nisi sistis Regibus subiacerent- Haec confirmatio cum per
regiam auctoritatem circa utramque partem fuerit stabilita, oriebatur et alterius. similis causae necessitas in praesenti, quae et protinus in eodem consilio penitus finiebaturi. Nam cum ipsa loca ita unitate: suissent antea copulata, ut uelut uni semper uiderentur cedere po- itestati huius causa communionis quidam haereditatem stram ad Constantiam censis debito cedentem monasterio contradiderunt: e con- itrae tributarii monasterii eandem tributariam hereditatem ad episco- lpatum contradiderunt: et ut in hoz etiam penitus omnis dissensio, auferretur, idem Rea de parte monasterii, consentientibus Abbate et fratribus, quasdam res ad Constantiam condonauit , eae uidelicet ratione, ut omniae, quae tunc in potestate monasterii erant. uel a praefatis tributariis illuc desegatae, uel qualicunque modo ibidem eonfirmata , postea sine ullius contradictione personae firmarentvxihidem ita perpetuum permansura: His uero ita a clementi Rege omni cum consensu compositis, iussit idem Rex suae auctoritatis Uraeceptum utrique Parti ad perpetuam confirmationem istius pacti 'ν , statii. Diuitiaco by Cooste
96쪽
statim in praesenti conscribs. et ut cautius haeet eadem firmi ratis scria XIIILptura communiretur, praecepit primitus tantummodo die tatam, ecin aliqua sceda conscriptam sibi praesentari, et cum ille causam, comprobaret, tunc demum Cancellario praecepst in legitimis cartis con scribere praefati pacti confirmationem, et cum perlariptae fuissentpmpriae manus auctoritatre eas confirmans , unam Episcopo cum ibis, aliamque Abbati Monachisque contradidit perpetuae firmst tis sne aliqua euersione ita retinendas indictoo Quisquis autem uuld scire, quantae fuerint causae ob redemptionem praedicti cens is, et monasterii securitatem, et praeterea ob tributariorum praedictorum re onciliationem ad Episcopatum contraditae, legat in cartis stipraememoratis, et inuenire potuit . quod quaeriti IIaec RAI PER- meeele
ΤUS.. Monasteriuna igitur S. Galli sibi plane relictum potestati tantum .,: et iecclesiasticae episcopi Constantiensis parebat, quae posteae disceptandi caussam subinde praebebat. Hauo ita pridem abbas lihortatem suam aduersus episcopum Constant. in ditione S. Gallensi uisita- ''
rionem tentantem re ipsa et Iibello, SELECTO IUR-PVBL. Rouiss. moliaste P. I p- 4a inserto, tueri studebat. Ecclesiae olhabrugensi Rex, in comitiis caussa cognita deci-raesesiemas ablatas restituit, eamque in suani ruitionem recepit. Testor
mariam, quam HENSELER. in disΓ de diplomate Caroli M., eccle sae Omabrugensi pro scholis Graecis et latinis dato pol γ diuuIga listae resti uit; ECCARDVS autem t. II rer. Franta. p. 398 inde repetiit: νιν senerabilis inneisuggregis Ecclesiae Discopus. nomiise 'Pertus, et L do uici regis elamentiam, Apostoli praeceptum sequens,, urguenia, increpania , obsecrando et linientutem Regis eiusdem non parum incusando adiit,
querimcnnam faciens, uisicopium istin a Couone Comite et Goeberto Susenum Episcopo, quibus, dum Gesuuinas suae infidelitatis in partem Regis Ludovi eum imp. consitius et pro periurio ab 'scoporum consertio semotus fugitiuus obsederet, tuendum Rex commiserat ,. in decimaram direptime,. Hi debite pertinentium, Use decurtarum , et hucusque non me Ludovici Regis culpa indecens et informe, quasi pecus mutilum, permarisisse: Hinc, ut inde issiliam acciperet, et sie suaque smius et sicursus habere uaneret, postulauito Rex eius reuiamatini assensium suo solo conflio praebere non censens, praefato uisicopo suisque a uersariis Francon ori, ubi Princi-IJussuis conuenire statutum erat, ut et ipsi uentirent, Daecepit. Ibi in Regis ceterorumque fialium eius praesentia praefatus Eliseopus literas
97쪽
MIT muri et admirabilis Aaroli, aut Livio uici Regis, Imperatoris Augusti. ipsius sigilla a gnotes in palam protulit. His in Regis caeterorumque considentium praesi tria retitatis, Osineisuggen in Ecc iam Adriani P Fae constitio et con ultu ab eodem magno et illi iri uiro Narolo primittis inprouincia II es ala fundatam, et a uenerabili ui fritho Leodicenis Episcopo
consecratum et eisdem decimis, quia alia ibi tunc temporis non erant donario, dotatam; et priuilegiis Paparum ante Regem rele Iis, omnem hominem, quibare saucita aliquo modo irritaverit , siue irrita reddiderit, mutieatum con stare absque ulla ambiguitate, Rex et Principes didic
runt. Qua de causa ob amorem Domini n6tri Ieru Christi et S. Petri Principis Apostolorum et pretiosissimorum Mart rum Crisipini et Crispini
mi, quorum corpora illuc translata sulit, a sensum libenti aniam praebens Rex, praeceptum inde coincribi iussit, praecipiens, ut sicut reliquae fanclae Dei e sesiae, quae in regno Jho immunitatis tuitione, antecelsorum Regum cuctoritate, confirmantur, ita iam dicta Ecclesia perpetuo per hoc stium Praeceptum, Dontino opitulante, con kZat, ita, ut nullus iudex publicus Dux uel Comes neque alia iudiciaria potestas, rasi illius loci 'Moopus et eius inuocatus aliquid in rebus sibi pertinentibus. potestatem babeat agendi uel homines illius diiudPondi, quod rerum lingua UbarZala dic
tur: sed idem Episcopussuluesuccessores decimas infra terminum stά Ε -
sco si ceterasque res suae Ecclesiae, quas modo possidet, uel deii Ceps aequitierit, quieto ordine obtineat et gubernet; exceptis deciamis dominicalium sue praediorum Moiiachis sorbeten us J et Sancti--nialibus f Heri vordensibus J-quas Foravverch uocabant. quas pater Regis Iuridovvisus de eodem ui copatu per cambiatum siue commutationem acquisiverat, et ad pauperum supentationem et per grinorum fisceptionem iam dictis Monasteriis tradiderat: Serui autem ipsorum et liberi et cuiuscunque conditionis coloni decimas, tit caeteroris in
Saxonia ius est Episcoporum, Roundum Naroli insitutionem Apiseopo plexiter osterant. Memoremus etiam chartam apud SCHATEN. p. i4l et MA-BILLON. Act. S. Ord. S. Bened. saec. IV P. I p. 126, qua Rex noster non solum uaria munificentiae documenta in Corbetense et Herfordiense monasterium conseri, sed et abbatem Corbeiensem Herfordiensium Sanctimonialium prouisorem et patronum esse iubet, ac consentietite Synodo Moguntina de uisitatione episcopali ecclesiarum monasterila his subiectarum, uaria sancit his quidem fodi mulis et D iliaco by Cooste
98쪽
mulis: Viserabilis abbas marmus adiit excellentiam xet iram si psiliciter a. orans, ut nostra munificentia projiceremias monaseriis illi collimisis , quorum unum ess monachorum noua Irbeia ηminutum, ubi et ille ser, cofbhω,L. Mum regulari electione Abbas exsilit, et alteram es Sanctimonialium H eontiirui- .rifori dictum et propriae abbatissae, cuius nomen Addita ,sub CIum sed ... iuxta consuetudinem, quod ancillarum Dei congregationibus procurari δε- therionis his praepositi ex recte seiso ordine , iam dicto Abbati commendauimus, ut his io tam in di ipsina abbatilam iuuare, quavi in cunctis negotiis, q&- fam De Gripi pro sexti et professione sua exsequi non possent, ipsarum prou sor et patronus exsiseret. Is ergo petiit ceptudinem nostram recordari, quodpioe memoriae genitor noster, Hla lovictas imperator, ambo baec moiana tiria exserui iustis, ad normam uide et praecipuorum in Gallia mona seriorum, nouam utique Corbeium ad βnilattanem mitiquae Corbeiae, Ilerisordense uero coenobium ad excitφlum ni Uerii Sanerimonialuim is Suessionis ciuitate exsipentium, et ut in elemosinam fram hac totius generis sui inititutionem earundem perfectio expleretur, cellam iitrissui, quae uocatur Menia, cum decimis et possessonibus undique ad eam pertirientibus, et ecclesiam Eresburg, quam auus noster Carolus primo exstruens in Saxonia acnuis dotauit , circulaquaque babitantium per duas Saxonicas rasas praefatus noster genitor ad nouam Corbeiam tradidit, ad Herfordiei sis autem mouo ierii adiumentum dedit, in epistopatu quidem Osuobrueresi ecclesiam Bugimihi cum subiectis Ni ecclesiis, in parochia uero Mimiger- for se ecclesiam Ibem eum his, qnae ad eam perament, ecclesiis. Ita sane, ut decimarum odiorumque r dituum prouensiones praefatis cederent monasteriis et ab ipsis uisissem procurentur sibiectae plebes in baptimate, in Eucharisia, tu se uuris, in confessione peccatorum audienda. Et presbyteri, qui principales ex his ecubias tenerent, Archipresbyterorum Uycio fungerentur ad agenda omnia , quae silent fleri ab Archipres deris apocoporum. Cum autem ipsi episeopi circationes suas ibi agere deberent ad eorum monsio tica daretur, quod in capitularibus antecesserum nostr νυm praescriptum habetur. nos igitur rata esse uolentes cetera omnia, n. t. tavium saepesias ad ministerium episcopi propter aegritudinem et senectu tur nece tem sius, qui mino es Gozberti, augere debemus. Id iuxta petitionem sa/pedicti Abbatis marini ita moderari placuit, ut desicripto, quantum sa- seopo Ontis fit ad Ieruitiim epifica , hoc nullo modo Lbtrabatur et episcopus uicis- η b ustensi sim ampliora non requirat, nec cum pluribus ueniat, qNam ut euhem susta sere Iossint. is quibus satis esse, consensit praefatus episeopus coram nobis pienti orriget Diuitiaco by Cooste
99쪽
Archi scopo nosero Ibalano, .ceterisque eum eo in θηodo agentibu Item ut delitur ad singulas reclisias porci quatuor ualentes singuli denariis .duθdecim et octo arietes, qui eadem paene s ms, quod quatuor porci, a si arentur; tres porcelli, quatuor aucae, . octo stilli, Giginti situlae .da .medone, uigiuti de nrellita ccretiista, quadraginta de non mellita , centum uiginti paties, centum modii de auerta, manipuli sexcenti; sitque in potestate epistopi, virum haec per Digulos ad unam mansionaticam, an ad duas velit habere. Ne mitem in s m auiti his plus aut minus complectatur. Φoc auctoritatis nostrae praecepto cum consensu Anodali decernimus atquasubemus. Haud aegre feres, lector, si obseruationes quasdam perquam utiles a MABlLLONIO huic dipdomati adspersas huc transcria hamus: est . morem antiquitus suisse, ur Coenobiis puH- , larum Providerentur Praeposui ex ordine ecclesiastico qui Ab- , balisiam in regulari disciplina iuuarent consiliis suis, et ancillarum ,, DKl negotia tractarent. isteri ., Hori sordensem Parthenona ab initio subiectum fuisse Cotbeiae nouae, cuius Abbas Heriforde .,,sium Virginum Praepositum agebat. Id Conradus Imperator an--no MCXLV H et Fredericus Aenobarbus anno MCLU confirmant, decernentes, tit milbold ιs Abhas tacteiensis Herisordensis ecclesiae. , ad similitudinem Suessioneis Monasterii coisructae, procurationem agat, se iuxta consuetudinem, qua ancillarum Dei congregationibus procurari β- silent Praepositi ex ordine ecclesiasis, iam istasciplina , quam in cunctis ,, negotiis etc. Uerum ius istud modo C6rbeiae mouae detractum ,, est. Tertium, Herisordense Asceterium institutum fuisse aderat
,,plum monasterii Sanctimonialium in Sullanis ciuitare existentium, id est, se Suessionici beatae MARIAE Coenobii, quod praecipuum in Gallia
.,, tum habebatur. Quartum, tam Corbeiensi. quam Herisordensi se Coenobio subiectas fuisse, regia auctoritate- paroeciales ecclesias hie designatas, itasane, ut decimarum, aliorumque redituum prouem istisnes praefatis cederent Monasteriis, et ab ipsis uicnis procurarentur
subiectae plebes in Baptismate, in Eucharistia, in sepulturis, in confes-issione peccatorum audienda: Et Preis teri, qui principales ex bis eccleis sim tenerent. Archipresbmerorum incis fungerentur, ad agenda omvia,
is quae soknt fieri ab Arcti rariteris Epistoporum. Quo in loco non
,, tantum ius decimarum istis Monasteriis confertur, sed etiam pimis hium cura in ministrandis Ecclesiae Sacramentis. Quintum, an--nuum uectigal Episcopis praedictas ecclesias uisitantibus cproc
100쪽
Lud OvICI GERMANI CL. π rationem appellant) a Ludovico Rege adsignari et definiri . nes. XIM- quid amplius ab iisdem Monasteriis Episcopi in posteruiu exige- serent; augeri tamen ad tempus. in gratiam Gozberti Ominruggen--sis Episcopi, qui Ebonis Remorum Antistitis nepos, eas in partes. - praedicationis caussa, adductus fuerat, eoque in munere conse- nuerat, uti in Actis K Anscharii Episcopi inferius edendis fusius memoratur. Gaetum denique est. Ludovicum Germaniae regem si ab anno DCCCXXXIV. aut insequenti, in orientali Francia re--gnasse. Siquidem stiperius Diploma datum est anno regni eius ui--gesimo, Indactione I, Hrabano Moguntiae praesidente: qui char Acteres anno D X CLIII conueniunt. Eodem tendit aliud eiusdem A Regis Diploma sit perius memoratum. Id propterea noto, quod ea res a nullo Historicorum ueterum, si bene memini, obserua--ta sit. si His obseruatis msuper notare conuenit, Plerisordense Mona sterium principio Monacharum fuisse, quae sancti Benedicti R se gulae, uti et Suessionenses. addictae erant; postea ad Canonicarina se mores et habitum transiisse Seculo XII, ut colligitur ex litteris HG
driani Papae IU, scribentis , Ludubae Abbatissae Hemordenses IIo- Mnasterii, eiusque sororibus canonicam uitams sis; demumque a C se tholica fide ad Lutheranam defecisse, quod indium anno MDX se XIII, quo Heris densis ciuitas et collegium a Religione auita adis Lutheranam heresim rocesserunt, translatumque anno MDXLUUM dominium temporale ab Horifordensi Abbatissa, Anna Limburgi-- ca, in Ducem Iuliae ac Rauenspergiae Comitem Guillelinum. Haee. se omnia didici ex literis nostri Ouerhami, qui ex uetustia Diplomaia istis quasdam eruit Herisordenses Abbatissas, scilicet in Diplomate si Ludauici pii anno Claristi DCCCXXXVIII inuenit Antistitam no--mine Tettam, cui in superioribus literis laudata, successisse siuidetur. Item anno DCCCLXIlI aliam inuenit Haloest dictam. se modernam uero Abhatissam scribit uocari Eligabethain Palatia senam, doctani principem. Palatini Electoris Heidelbergensis soro--rem; sed quae, pro dolor i Caluiniana labe insecta est. Hade--vvic, seu Hadoic. Warini Abbatis consobrina erat, ut lego iuis historia translationis St. Pusinnae Herisordam in tomo 3 Aprilisse Bollandiani: euius translationis auctor fuit Hadevvic anno DCCA CLX. in editis Haduim appellata, pro Hadmis. ω SCHATENIVS S ATM