Miscellaneous poems: consisting of originals and translations.

251쪽

Rationes Boni 6 Mali unt

A U, quicunque sinati consun s seque misi Virtutemque nihil censes, ili non a nata Ni euntra legesi consuetiri valcitra: Si iiii serte tibi, pleno cum Sol niti orbe, Jamque dies medius caelo spectibili ho il,

Esse diem medium, solemque nitere garet Nonne hominem egregie demirarer ineptum. Ut mentis prorsus vacuum, vacuum; ludo: si Tu tamen Muttii sortis patronus cicer, Causam agis 8 6 sanum credis te, a tali uellen em Credideris licet, atque Deo jure i ii imae iNon tamen efiicies, quin te vicinia ira

Vitet, in medicis .iput insanabile citum. 'urea cum primis acta est morta uia Necdum Astrae honi in una commerci ugerat Quisque fidem coluit, manibusque: ecce Traduxit vacuam scelere o sormidine tam. Non quia lictoris virgas seramque sic Sanguinei extimuit sed nondum eae ila patet:

252쪽

11 RAT IONAE, BONI I, ee. Exciderant animo, nec longe a fonte remotUs, Coenos is haurire infelix Coeperat undas. At simul ejecto vitia irrupere pudore, Disrupto rapidus veluti solat Obice torrens ;Condere tum leges, siquos reverentia divum Iovi adhuc coepere, fides ne sacretaque jura, Ipsaque Virtutis penitus monia menta CrirCnt. Quod si non aliqua, ut misere contendis, inesset Vis nativa Bono, quae lege antiquior omni, Cur non, Cum in vitium proni rapiamur, honestis Post positisque bonis, inhonesta, prava jubentur pScilicet aeterna est virtus, quae, Regule, visi est, Tam formosa tibi: certe dea, Regule, visa est,

Ausus eras prae qua lacrymante rejice re a te UXOrem, natosque tuos, Certus Ue redire, Poenorum rabiem atque Ultricem temnere mortem.

Ergo etiam seri, post tot quoque si 'la, nepotes

Divinum exemplar tacito venerantur honore. At lucis metuens, tenebras, i noctis opacae

Tegmen amat vitium ; sed nec densissima noctis Umbra valet miserum a seipso, celare nocentem. Intus agit stimulos mens conscia seque flagello

Insequitur caeco, tortore seroCior omni . Ne quenquam ergo adeo rationis egere Utarem,

Qui, si, quod turpi satagit conquirere fraude, Lucrari

253쪽

Lucrari illud idem posiet sine fraude, negaret; Et voti nollet seri, nisi crimine, Compos. Jam sibi qui ignoscit propriis vitiis satis aequus, Censorem mendosus agita desaevit' ipse, Censura dignum si quidquam admiserit alter. Rusticiis in adiit consultum uris, Ut aiunt, Percontaturus quid lex sentiret in hac re :Bos vicini, inquit, sepem perrupit, agelli Tutelam nostri .viridem pede presit aristam, . Pressit aristam, ais sepem perrupit 8 abito

Hoc tibi praegrandi praesto Cum Cenore damnum. Rusticus h c, satis est hos nam tuus-imo, ait alter, Si meus est longe res jam diversa profecto. Quam ridenda tuos bene pingit fabula mores Qui si de propriis perdas quid vive dolove, Protinus Xclamas, Sc juras, ut tuus est mos, Nil superi curant mortalia fulmina cessant Cur tam formidata .vindex flamma Tonantis Jam virtus non umbra tibi est, jam fasque nefasque Sunt aliquid P coelesti agnoscis origine nata. At violata fides si te ditaverit auro, Thim superumque minas 4ruta tonitrua spernis,

Sub pedibusque jacent leges, vincula sacra. e a Nequic-

254쪽

,i: RATI NES MI I, e. Nequicquam . namque aud virtus mutabilis aurae Arbitrio populatis, honore i babitur aequori

Ante etenim versus cedet olor ater in album,

Ante diem Luna efiiciet, hoebusque tenebras, Quam diva exciderit solio quo a Xa pC Omne Perstitit, perstabit in i me immobilis 22Uum. Cantabrigiae, in omitiis prioribus, a icta

ζα O mea victrice laurus, insignia belli,

Musa, ne Optat ramos Tetendit olivae; Grammaticas ambire tritis pulpita cogor, Ludere particulis, tu is addere pondus, Orbiliique iterum pendre loquentis ab ore, Discipulorumque inter aut in habitare Cathedras. Verborum miseros m deploravit abusus Lockius, amissas venere, artemque loquendi CorrUptam, tantaeque tro medicamina pesti Attulit: imprudens ii sun evadere sivit Particulam hanc, iratu in vulgum spargere stra res. Dulcia quid memoren convivia mixta tumultu, Extinctosque ignes, dataque foedera amoris pNon

255쪽

Non centum linguis mendac 1 plura vel ipsa Fama refert, leni quam haec syliba tape susurro. Nimirum hoc telum est, quo fata insignia livor, Quaes1tumque decus meritis, i ligna trophaea Impetit; abrumpens sermonem dum premit intus Relliquias odii, taciteque loqua a Verba. Zoilus aspexit si forte poemata arthi, O quantum ingenium t exclamari Sed dicitur ille Quam saepe innuptae ludunt l, voce puellae Quamque pia insidias gaudens partexere lingua, Coelia praefatur l-Mihi non infatda curae est

Mene movet, quoniam est hui Tajor turba procorum,

Pulchrior haec, aut est quia dities est honor uni-Cuique situ verum laudaret si uis amicae Fulgentes oculos, tum protinus il Sed olim Diceret este probam tum sit spirati,-At at tu Nunquid de puero audisti Q ubi prope stantem Tangens Sunt etiam haec vetuli monosyllaba cordi, Sed mea fabellas musa indignaturauites. Cantabrigite in Comiti prioribus, a7' .

256쪽

Q, RATI ONEM BONI I, e. Ne quicquam . namque haud virtus mutabilis aurae Albitrio popularis, honore orbabitur aequo;

Ante etenim versus cedet color ater in album,

Ante diem Luna efficiet, Phoebusque tenebras, Qv in diva exciderit solio, quo si xa per omne Perstitit 6 perstabit in omne immobilis EVuln. Cantabrigi de in Comitiis prioribus, Iic .LO CLIVS non recte statuit de Particula Anglicana BUT. EO mea victrices laurus, insignia belli,

Musa, nec optata ramos taetendit oliVae Grammaticas ambire tribus & pulpita cogor, Ludere particulis, de nugis addere pondus, Orbiliique iterum pendere loquentis ab Ore, Discipulorumque inter paulun habitare Cathedras Verborum miseros dum deploravit abusus Lockius, amissas veneres, artemque loquendi CorrUptam, tantaeque ultro medicamina pesti Attulit: imprudens impune evadere sivit Particulam hanc dirasque in vulgum spargere stra es. Dulcia quid memorem Convivia mixta tumultu, Extinctosque ignes, violataque foedera amoris pNon

257쪽

Non centum linguis mendacia plura vel ipsa Fama refert, leni quam haec syllaba saepe susurro. Nimirum hoc telum est, quo facta insignia livor, Quaelitumque decus meritis, S digna trophaea Impetit; abrumpens sermonem, dum premit intus Relliquias odii, taciteque loquacia verba. Zoilus aspexit si forte poemata Garthi, O quantum ingenium' exclamat Sed dicitur ille Quam saepe innuptae ludunt hac voce puellae Quamque pia insidias gaudens praetexere lingua, Coelia praefatur l-Mihi non infamia curae est Mene movet, quoniam est huic major turba procorum, Pulchrior haec, aut est quia ditior est honor uni Cuique suus verum laudaret si quis amicae Fulgentes oculos, tum protinus illari Sed olim Diceret esse probam tum Lispirabit,-At at tu Nunquid de puero audisti cubito prope stantem Tangens Sunt etiam haec vetulis monosyllaba cordi, Sed mea fabellas musa indignatur uiles. Cantabrigiae, in Comitiis prioribus, 17' .Flu&ua

258쪽

,i: RAT DONEM BONI et I, e. Ne quicquam . namque haud virtus mutabilis aurae Arbitrio popularis, honore orbabitur aequo; Ante etenim versus cedet color ater in album, Ante diem Luna efficiet, Phoebusque tenebras, Quam diva exciderit solio, quo saxa pC Omne Persiit it 6 perstabit in omne immobilis aevum.

Cantabrigiae, in Comitiis prioribus, 17c .LO CLIVS non recte statuit de Particula Anglicana BUT.dri do mea victrices laurus, insignia belli, Musa, nec optatae ramos praetendit olivaes

Grammaticas ambire tribu pulpita cogor, Ludere particulis, iugis addere pondus, Orbiliique iterum pendere loquenti ab ore, Discipulorumque inter paulunt habitare Cathedras. Verborum miseros dum deploravit abusus Lockius, amissas veneres, artemque loquendi CorrUptam, tantaeque ultro medicamina pesti Attulit: imprudens impune evadere sivit Particulam hanc dirasque in vulgum spargere strages. Dulcia quid memorem Convivia mixta tumultu, Extinctosque ignes, violataque cedera amoris pNon

259쪽

Non centum linguis mendaci pthira vel ipsa Fama refert, leni quam haec syllaba saepe susurro. Nimirum hoc telum est, quo secta insignia livor, Quaesitumque dec Us meritis, S digna trophaea Impetit; abrumpens sermonem, dum premit intus Relliquias odii, taciteque loquacia verba. Zoilus aspexit si forte poemata Garthi, O quantum ingenium t exclamatri Sed dicitur ille Quam tape innuptae ludunt hac voce puellae Quamque pia insidias gaudens praetexere lingua, Coelia praefatur l-Mihi non infamia cur ae est;

Mene movet, quoniam est huic major turba procorum,

Pulchrior haec, aut est quia ditior est honor ni Cuique suus: verum laudaret 1 quis amicae Fulgentes oculos, tum protinus illa . Sed olim Diceret si probam tum suspirabit,-At at tu Nunquid de puero audisti cubito prope stantem Tangens Sunt etiam haec vetulis monosyllaba cordi , Sed mea fabellas musa indignatur uiles. Cantabrigiae, in Comitiis prioribUS, I 7'ά,

260쪽

i, RATION S BONI I, e. Nequicquam piarque haud virtus mutabilis aurae Arbitrio popularis, in ore orbabitur aequo; Ante etenim versus de color ater in album, Ante diem Luna effiet, Phoebusque tenebras, Q utina diva excideri Olio, quo saxa Cr omnCPerstitit, persΓabiti omne immobilis peVulia.

, Musa, nec Otatae ramos praetendit oliVae Grammaticas ambiri tribus 4 Ulpita cogor, Ludere particulis, nugis addere pondus, Orbiliique iterum piadere loquentis ab ore, Discipulorumque ne paulun habitare Cathedras. Verborum misero dum deploravit abusus Lockius, amissas veteres, artemque loquendi Corruptam, tantae te ultro medicamina pesti Attulit: impruden impune evadere sivit Particulam hanc, rasque in vulgum spargere stra res. Dulcia quid me moem convivia mixta tumultu, Extinctosque ignes violataque foedera amoris pNon