Miscellaneous poems: consisting of originals and translations.

261쪽

Non centum linguis mendacia sura vel ipsi Fama refert, leni quam haec fullaba arpe susurro. Nimirum hoc telum est, quo facta signia livor, Qtiae 11 tumque decUs meritis,in digia trophaea Impetit; abrumpens sermonem, o premit intus Relliquias odii, taciteque loquacia erba. Zoilus aspexit si forte poemata Garlai, O quantum ingenium' exclamatri Sed dicitur ille Quam tape innuptae ludunt hac voce puellae Quamque pia insidias gaudens ciet xere lingua, Coelia praefatur l-Mihi non infamiacunae est;

Mene movet, quoniam est hui mari turba procorum,

Pulchrior haec, aut est quia ditior est honor ni-Cuique suus verum laudaret si qui amicae Fulgentes oculos, tum protinus illes Sed olim Diceret si probam tum suspirabiἰ-At at tu Nunquid de puero audisti cubito trope stantem Tangens Sunt etiam haec vetulis onosyllaba cordi, Sed mea fabellas mus indignatur antes. Cantabrigiaeci in Comitiis prioribus, a7' .FLIIS

262쪽

Regna Cano, pelagoqUe volans do vela patenti. Principio solem, terras, reteclaraque coeli Lumina, surgentemque in menstrua cornua lunam

Vis infusa regit, coitusque immensa cupido Molem agit,in magno niundi se corpore miscet. AEtheris hinc ignes labuntur, Merrat in orbes Quisque suos, Phoebi arbitrio, qui sydera certo Circumagit gyro, sese exsors ipse movendi: Hinc celeri circum vertigine Cynthia rapta Volvitur, c varias splendoris lubrica formas

Induit, ora modis tantans candida miris. Quae qUOniam terras propitis vaga lumine lustrat, Essicit, ut cupide sursum magis omnia tendant Surgere, dilectumque parent accedere ad orbem.

263쪽

FLUX US REFLUX US NARIS, c. 213 At leni imperio Phoebes parere recUsant Educti coelo montes, hillisque trahuntur Illecebris, solido vires dum Corpore in Cunt. Mollis aquae citius Cedit natura, marisque Agnoscit dominama luctus simul illa volentes Ad sese vocat, atque imo Ciet aequora fundo, Attollens liquidam molem Campos V natantes. Ac velut incensa ingenti a ne tis amore

Ardet acus, properatque coire, alitque, tremensque Nititur ad lapidis latus, Mnova vincula sentita Haud aliter lunae observans iter, altius undas Erigit, assurgitque fretis serventibus aequor. Ne mora, ne requies qua se ser Cynthia, ponti Insequitur Cumulus Comes una, lit Us aquaruIna Cum trimum nostro vasti regina profundi Incumbit pelago, tumidique ad littora fluctus Nota Uunt, parte X alia retinacula solvit Oceani, pontoque omnes effundit habenas Subsidunt humiles undae, relagaeque CCUmbUnt. Nec nihil interea, qui lucida tela diei Spargit, Maspectat terras Sol arduus omnes,

Emotam turba Tethyn agitat Ue Umentem. Cynthia cum fratris radus obnoXia pleno Orbe coit, seu Cum praeacutis cornibus ibit, Cernere erit magno marmor trepidare tumultu :

264쪽

stis FLUX UL AD REFLUX US MARIS, c. At si ii lacti lampas Phoebea sororis D mi liam partem candenti lumine tingit Paulatim sese tollens, mare tardius aestu lan Provolvet segnem : in jam pervenit UterqUe, Qua Libra aequato discrimine dividit orbem, Continuo ad coelum convexo gurgite fertur Ardua congeries pelagi, vada spumea Crescunt Cum sonitu . nullo tantum se turbine Nereus jactat, ipsa suas mirantur coerula Vir . Scilicet has leges natura, cedera lunae Imposuit, solemque dedit, qui tempore Certo

Et premeret, maris S montes educeret altos.

Ni faceret, late circum se immobilis humor Sterneret in morem stagni, obscoenaeque paludis. J.im, jam nulla mora est ratibus P nunc Anglica classis, Aurarumque leves animas, mamina captans, Jura dat oceano, littusque assectat Eoum, Indiam in Europam portans P nunc labitUr alveo

Insolito Ganges, Thamessisque it turbidus Uro. Cantabrigiae, in Comitiis prioribus, 172.

Mundus

265쪽

UM Patrios alii tantur Volvere fastos e , Autoremque suae venerandum CXquirere gentis, Nos hominum Communem investigare parentem Quid vetat, infiniisque exordia pandere mundi ΘAt quis tam stulte sapiens, qui finxerit orbis Hanc faciem plusquam veterem, aeternamque teneri Foedere materiem fatali quando decora Tota juventute XUltat natUra vigetqUO. Spectemus solem quis solis, Origine nulla, Fulgere perpetuos, Ut Vestae, dixerit ignes pA quo praedones reserunt dum furta Cometae Ignea, diffundit radios dum prodigus ipse, Olim deficeret lucis lux ipsa parentem: Nec nos ut vetus it de ranis fabula Phoebo Uxoris sobolisque invidissemus honorem: Nos orbo, nos hei quereremur coelibe Phoebo. Quin dum plus terris, quam redditUr CXit a tiartim, Cur non Naiades 11ccte Neptunus arescit E s Chir

266쪽

jis MUNDUS NON FUIT AB in EM M. Cur nora x sitientes Siritas agros, Nec pandit tellus Erebum i nos a profundum poeii , tun Sol proprio remeantes Orbe planetas Attrahit, inque vicem attrahitur; si aeterna fuisset Vis utri que olim, Cur in On ample Xibus haerent Marsque Venusques ruit Saturnus Cum oves cur non Mundus in immanem confunditur ignis acervum pSed Tarque Crediderim tibi, Luna, aeterna fuisse Cornua, qua sc se jactant aetate priores Arcades, aeternos se diCere parcius aus1. Nec tantum genti assectes ascribere honorem, Cambro-Britaniae, tuae, satis est, quod mille virorum Sanguine unctorum percurrere nomina possis, Quod tibi nescio quis memoretur Regulus Utor.

Nec nos siqua fides, siqua est reverentia fastis

Longo inter allo communi a stirpe remoti, S irpe sibi inflatam confessa celitus auram. At quibus haec hominum rerumque aeterna sigura Creditur, in labyrinthaeis ambagibus errant. Si non, quod dicta est aeterna, aliunde recepit Materies, Deus est Deus est, quodcunque videmus;

Nec soli AEgypto divi nascuntur in hortis.

Qiuod si materies divino ex numine manet, Materiemque Opus exuperans; quae Causa, CONVUm Cur Deus ultro perficeret, quem non regit, orbem λAt vero invitus 8 quis erat qui cogere posset PNempe

267쪽

MUNDUs NON AEUID AB UETERNO. 19 Nempe peregit opus, nullo cogente, coactust Hinc sine principio in indus, sine fine movetur lIncassiim cupiunt rationem eludere verbis, Arbitrioque negant divini numinis orbem In nihil e nihilo productum, posse reverti; Instat flamma dies .ineluctabile temptas, Cernere cum fuerit Consectam aetate parentem Dejectare caput naturam, Cedere morti: Testari ex ipso primordia fine videtur, Et non vitalis sensim vanescere Imdus. Sic ubi perfecit divina Daedalus arte Automaton faber, appendit Cum mobile pondus, Aptavitque rotis axes, mandata facesiit Singula pars placido systema tenore movetur: At cum nativa pondus libratile terras Attigerit gravitate, retardat machina Curius, Principiumque brevis motus consessa quiescit.

268쪽

VRINCIPIUM rerum, coeli, terraeque, marisque, in Naseentem nihilo mundum, rartificemque

JehoVam, Mao num opus, aggredior tenta celebrare Camoena. Ante mare terras, superique palatia coeli, Omnia erant tenebrae, Chaos omnia; cum Deus inquit, Fiat Lux Verbum omnipotens nox protinUS atra

Audiit, inque suas fugit tremebunda latebras; Stipatique ignes radiantia tela diei Misere risit diffuso lumine mundus. Sic primus fulgere dies incepit Morbem

Describens, alios latuit renovandus in OrtUS. Angelicus circum plausu chorus omnis Vabat, Coelesti aurata sonuerunt pollice chordae, Et celebrant cantus magni natalia mundi. Continuo tenues auras super omnia numen,

Late firmamentum ingens, expandit ut illic Suspensae a terris undae, gelidiriue volarent Imbre

269쪽

g E H E I N. at Imbres, gravidae maturo fulmine hibes, Degeneresque hominum motura tonitrua mente S: Imperiumque dedit Ventis, motusque ciere Jussit; ne nimio langUesceret Ura Calore,

Colligeretve sanaul diros immota vapores; Ne vitae sons ipse per aegros spargeret artus Purpureas pestes, Certae semina mortis. Obductas sed adhuc celabant aequora terraS, Omnia pontus erant jussit cum cedere fluctus Omnipotens Opis ex undisque immensa profunda Porrexit justa subito, velut agmine ficto, Conglomerantur aquae; madidum Caput Xerit undis Fundus,' in valles hinc se submittit apertas, Aerios illinc tollens ad sydera monteS. Inclusus sevit minitanti murmur pontUS, Attollitque iras, montes OlVit aquarum. Frustra perpetuas naturae providus author Opposuit moles, atque insuperabile littus. Sed spars1m latis errabant flumina Campis, Manabant gelidi vario sinuamine sontes, Dulci per pronas trepidantes murmUre ripas; Ne sitiens terra inform es aperiret hiatus, Ne sterilis foret, atque igna Vae CampUS arenae. Ecce jubente Deo, fores .gramina terrae Induitur facies rident vernantia Prata,

270쪽

Arvaque partui iunt nullos experta labores.l l l rosa purpureos aperit sormosa colores,

Viigineos pandunt et candida lilia vultus;

Exultat tellas, variaqU Ornata Corona

Ridet, de ambrosios circum diffundit odores. Scandunt Imbrose suprema cacumina sylvete, Ioniisque ascensum superant, funesta cupressus, Et quercus tectis, 4 in Us navibUs aptae. Interea Zephyri, spirantes molliter aurae Ludunt; dum rivi serpunt ad marginis oras, Pinguia qui circum glebis alimenta ministrant. Tunc hilares primum rubuerunt vitibus Uvae; Tempora tunc diversa anni confusa videres: Quicquid frugiferis proscri autumnus in horis, Qtiicquid promittunt renovati tempora eris, Fructusque, flores, fructhis spes pulchra futuri,

Sic tibi disposuit terras animantibus aptaS, In coelis proprio candentem lumine solem Fixit, Malterius pallentem lumine lunam. Auricomum solem stadium decurrere iussit Longius, ast illam breviores sectere gyros ;Metiri ut spatium possent .mensas, in anni,

Et pulchra informes variarent luce tenebras. Ecce iterum terrae pariunt, fusa per agro SUndique depascunt virides antimantia campos.

Reptilium