Respublica et status imperii Romano-Germanici

241쪽

es , tio territus ille concubinam repti diavit, ac priorem conjugem recepit. Vt autem Pontifici satisfacerer, Romam profectus sacram coenam cum aulicis suis sum sit, ut testaretur se poenam a Pontifice impositam tuliste patienter. Ac si falleret, sibi poenam hian irrogavit, ut ad judicium sit meret sacramentum. Quid accidit egressus urbe Carolus in morbum incidit lethalem in Placenti. Sin itinere mortuus est. Aulicorum ver,qui una coenam sumserant, nullus dimidium annum in vita mansit, ut scribit Rhegino. Pontifex etiam fraude comperta, episcopos, qui pecunia clargitionibus corrupti divortium approbarant, sede movit. Anno Chr. 87s CAROLUS CALVus

Ludovici ii filius , rex Gallice, imperator Germanorum factus, imperavit annos 2 mensis et Conatus est re-

'num a fratre Ludovico relictum 11sitionem Francici imperii redigere,ed a filiis Ludovici in praelio vici us S n fugam versus est. Creditur veneno

iecatus per Sedechiam Iudaeum, me licum suum.

242쪽

111 Is TORI Adctus es, Z imperavit annum unum,

alienses . Didius fuit Balbus propter linguam impeditiorem atque tardiorem . Celebratur simplicitatis , justitiae, moderationis, ac pietatis nomine Paci quiden sic studuit , ut ea nihil haberet prius aut potius. Oronatus est a Pontifice praeter multorum principum Voluntatem , quorum mentes magis in Carolum incli

nabant.

cognomento C RAS sus, corporis

scilicet habitudine , Ludovici 1ius, imperator designatus est, imperavit annos . menses 7. Hic Franciae regnum , extincto Ludovico acquisivit. Cum Normannis Treverim S Metim populantibus pacem fecit, ea conditione , ut Christianam fidena susciperent. Quod etiam factum eseo pacto, ut filia Lotharii Francorum regis in uxorem , Frisia vero in do. tem duci eorummo defrido daretur. Sed ne sic quidem retardari aut in. fringi eorum conatus potuit Iccirc Coportuit imperatorem Gallia etiam partem eam , quae Normannia inde appellatur, illis concedere. Cum au. tem praeesse imperio non satis poste vi

deretur, depositus est a proceribus, de

243쪽

ad egestatem tantam redactus, ut vix haberet, qtio famem expleret. Anno Christi 887 ARNOLΡHVS Ludovici senioris , Germaniae regis nepos, dux Francia orientalis, imperator electus est , d imperavit annos 2 et emas est contra eum Ru-dolphus, qui imperavit in Italia annos O. Amulum etiam imperii ha buit Berengarium e Longobardi corum regum stirpe riundum , quena principes Galliae togatae , quae L Ombardia vocatur, Caesarem crearant; Item Guidonem , quem Italiae ordines regem Romanum designarant Acinter varios conflictus, fortunaeque vices Guido regnavit annos s. Berengarius vero post ita idonem tota Italia potitus annos in dominatus es . Is contra Normannos Burgundiam & Calliam populantes exercitum misir, qui primum ab illis caesus cladem ma-d gnam accepit. Sed paulo post imperator ipse cum iis conflixit in ripa Mo- ita si illosque ita cecidit, ut ex innume-:c trabili multitudine ipsorum vix unu evaserit , qui nuncium cladis accei pl. afferret. Ajunt ad centena millia ae Normannorum in hac pugna periiste. os remo Italiae pacandi e causa RO- uel inam prosectus, a Pontifice Formoso

244쪽

nascente extinctus est. Anno Chr. 899. v Dovicus IIII.

Arnolphi filius, juvenis admodum ab optimatibus Franciae in oppido Forcheim imperator creatus est,i imperavit annos 2. Hujus tempore n-gari in Bavariam invaserunt, eamque

ignea ferro vastarunt. Cum his praelium trium dierum commisit Ludovicus ad Augustam Vindelicorum , de saccubuit , praecipua forentissima parte nobilitatis Germaniae amissa. Ungaris ergo animus major accessit, ac caedere, diripere, inflammare Italiam Iombardiam, tum Saxoniam etiam atque Thuringiana perrexe

t unt.

Memorabile est exemplum sophiltices seu calumniosa interpretationis iurisjurandi in hujus imperatoris historia, quod Vrspergensis recitat. Albertus comes Papen bergensis, licros insignis, invaserat Conradum comitem Hassiae , at tu occiderat Eumergo Ludovicus in comitiis Moguntinis ad dicendam causam adesse jus

sit. Qtio cum venire Albertus recus ad Pt , in arce Papenbergia circum-

245쪽

sedit tam imperator. Interposuit sese Hatto Moguntinae sedis archiepiscopus, promittens se Albertum adimperatorem adducturum. Proselius igitur ad Comitem in arce persuasit illi, ut secum ad Caesarem iret, ureiurando confirmans se vel in gratiam apud C. aesarem ipsum est positurum,

vel incolumem in arcem redulturum.

Fidem habuit episcopo come , Umque ad prandium sumendum amanter invitavit. At episcopus Ora nulla interposita dextram illius prehendit,&iter cum eo ingressiis est. Cum

vix urbe exilitent, jam demum, inquit episcopus, poenitet me preti prandii

quod offerebas. Iter enim nobis coniiciendum est longius non potet illatas utique Jejunitam diu anrbulare. MOX Albertus iterum coepit illum rogare, ut reversus in urbem cibum prius caperet. Qiiod cum utrique placui siet, in arcem reductus ab episcopo Albertus, lautei benigne eum tractavit.

Profecti deinde sunt ad Cesarem in

castra , c mox Albertus captus capite truncatus est Quod cum in i quum judicaretur contra datam fidem fecisse diceretur episcopus Ο-phistice facinus excusavit, quasi pronaissumi uina exsolvisset in hoc, quod com iis

246쪽

11 NIsTORIA comitem in arcem suam incolumem reduxisse , cum ex itinere ad prandium sumendum eo rediisset. Mortuo Ludovico stirps Caroli M. defecit , cum jam annos II 2 imperasset.

Anno Christi9 11. Co, At V I. Cunradi ducis Franconiae filius , Ytra Caroli M. stirpem Augustus designatus est , author Othone Saxoniae duce, qui delatum ad se imperium recusavit, aetatis affectae causa. ad

hunc Cunradum transtulit, consentientibus Francorum , Saxonum, cGermanorum procerum suffragiis. Princeps fuit strenuus , animo χOrpore valens , tum in rebus gerendis exercitatus Opposuerunt se illi, quemadmodum Vrspergensis narrat, Arnolphus avariae rex , dc Burcardus Sueviae dux, dc alii : Sed eos omnes oppressit Cunradus partim vi, partim consilio atque prudentia. Ac Ar. nolpitum quidem oratione potiusquam armis vicit. Indicta vero Sy. nodo effecit primunt ut ab episcopi

eX comm Unicarentur, tum ipse et ianeos proscripsit. Et Arnolphum quidem regno deturbavit, alios Uero a pite truncavit. Exitum vitae suae prospiciens, convocavit Germaniae proi

ceres

247쪽

C E R, A N I AI 2IT ceres, eosque hortatus est, ut IIcnricum Ollionis Saxon una ducis filium Augustum crearent: ad quem etiam per fratrem suum ber hardum sceptrum, coronam,&alia insignia imperi inlisit Imperavit annos septem. Anno Christiis I9. HENRICVS I. Saxonum dux, Auceps dictus, imperator electus es a principibus Germaniae Sc Franciae , acclamante Omnipopulo a imperavit annos T. Auceps cognominatus est ab aucupio S venatione, quibus dele istatus fuit Excelluit animi magnitudine ac robore, pietate , moderatione , atque prudentia.

Primum bellum quod gessit , susceptum fuit contra Arnolphum ducem, qui armis infestis Bavariam invaserat. Hunc tamen monendo prius de sententia movere studuit, quam vulnus infligeret. Quamobrem ad colloquium familiare postulavit m rebus omnibus tentatis eo tandem adduxit, ut deposito titulo regio ducis avari enomine contentus esset. Sic pace firmata absq; vulnere dc sanguine discessum est. Adversus Ungaros vero bellum di scilinium subeundum fuit. Illi enim crebris incursionibus Franciam, Alfa- tiam, Sueviam , saxoniamque popu-

248쪽

218 Isaeo RI Alabantur. Quare aggressus eos imperator memorabili praelio ad Merspurgum vicit ac fugavit, clamante ejus

Hae victoria a tributis Ungarorum vindicavit Germaniae populos , eaque tributa ad usus divinosin pauperum convertit. Hinc nominis celebritatem maximam adeptus, pater patriae passim a cuni his appellatus si S ab omnibus gentibus ac regibus cultus. Ob hanc insignem victoriam principibus, a quibus fide summa adjutus erat convivium splendidum Gotingar apparavit, 3 more Gallorum, Anglorum,& Italorum ludos equestres, quos vulgo torneamentum vocant, priVilegiis, .libertatibus confirmavit, anno Christi o. Hi ver ludi nemini patent, nil qui religionem veram profiteatur , C. esari rebellis non fuerit, nullius pudicitiam violarit , per jurio proditione sese non polluerit , caedem dc sacrilegium non commiserit.

Debellavit Dalmatas, Boemos, Normannos, Da nos, Obotritos, quorum

Ob Ocritorum regem etiam ad Christi agnitionem fidemque traduxit , pri- .mumque episcopum in Holsati col. locavit, qui Catechismum ibi docuit. Lxpugnavit Brandeburguna sive Bren-

249쪽

riam, S collocavit in ea Marchionem, hoc est, ducem limitaneum, qui fines imperii contra vicinos Henetos cobotritos defenderet. Quemadmodum etiam in Mysmi atque Lusatia Marchiones adversus Boemos, Stesiuic contra Danos creavit, quod ante ipsum etiam fecit Caroliis M. in Austi ia 3c oravia contra Sarmatas P Ο-lonos,i Vngaros. Septilius est Qued-linburgi. Anno Christi 936. OTA I. filius

Henrici , cognomento Mag/rus, imperator creatus est, mimperavit annos s.

Bella gessit multa' dissicilia cum

Bojemis, Vngaris , Germanis, Gallis, Danis, clavis, Italis, Gr. Ecis. Primum quidem Boleslaus Bojemiae dux inquietus vicinos suos hostiliter invaserat. Hi vero cum manu se vindicare non possent , Othonis auxilium implorarunt. Misit ergo imperator Esi

conem Ascaniae comitem cum exercitu contra illum. Qui cum ad praelium est ventum, prina uin qui leni Bojemos

fugavit, fudit; sed paulo post incautus ab illis oppressus est, .cum omnibus suis copiis deletus Paulo post alium ducem contra eundem mi-

250쪽

11 NIsTORIA sit Hermannum comitem, qui hostem quidem strenue adortus est, lavare aliquid potuisset, nisi invidia suorum, fratris praesertim Eccardi, impeditus fuisset.Tandem C. esar ipse in Bojemosivit, partem eorum magnam cecidit, reliquos tributarios fecit anno Christi 37. At anno set Boles laum sup-lplicem factum in gratiam recepit, δίfinem bello Bojemico fecit. Anno Christi 938. Ungaros in Germaniam Galliam irruptionem fa-icientes fudit , deinde iterum irruen-ltes in Saxoniam profligavit anno 939. Tandem revocatos in Germaniam ab

episcopo Salisburgensi Cunrado

Lotharingi ae duce, ad Lycum fluvium cruento praeli superavit , roburque ieorum ita imminuit, ut redire non lsint ausi. In Germania tempestas seditionis atque discordiae gravissima ei oblata est. Primum enim Palatii comes Eber-hardus,, Tanquardus Saxoniae dux Othonis frater conspiratione facta,

Caesari sese opposuerunt, aut horitatem ejus omnem contemnentes. In hos igitur arma convertit Imperator,

Ratisbonam circumsedit , d ad deditionem eos compulit. Ex his ber, hardum cepit, captivumque aliquam