Breviarium Divionense

752쪽

ν cantitas

Bemeraiotu Do mianus Dominum, omnes gentes. Laud te Dominum, Omnes Mutem

756쪽

ΑD intelligentiam , oeabularum mori et Oxymoni , quae ex antiquo usu Tabruim Modorum misitis diae Ecaesiae Parisiensis adnectuntur, hic dicendum visum est inventa fuisse haec nomina a veteribus Graecis, et ad Latinos translata, ad si Mificandos varios sit liemitonii in Tetrachordo inferiore, seu cujus infima chorda ipsa est chorda finalis; quia Θx eo situ omne Cuntv--genus, omnisque varietas exurgit. Ηemitonium autem citi iisdem Gritas, per metaehoram, --ν dictum quia minore spatio, strictiorique intervallo destin

uatur, ae cognoscitur.

Igitur, eanius primi et secundi Μodi Gregoriani Vocantur. Με πυκνα sive mammia, quia in Antiphonis utriusque Μodi, ac Psulmodiis completis, vel spons nis , talis est chorda finalis, seu chorda inquam desinunt isti . cantus, ut supra se immediath habeat chordam uno tono distantem, postea e sedam distantem hemitonio tantum, deinM chordam . tono distantem . praecedente : quo fit ut hemit

nuam exurgat ex sono duarum chordarum, quae medium Tetrachordi ocu ant, ut videre est in figuris sequentibus. . oessa. la In cantibus ve- Antiphonarum, vel Psalmodiarum completarum, aut Responsoriorum tertii et

' quarti Μ i. hemitonii situs alius est : ώquidem conscitur istud hemitonium ope cliordae finalis ,

757쪽

seu in quam desiturus est cantus, et ope illius quae immediath supemonitur: postea sequitur tonus ab

ista secunda chorda ad teritam, ac rursus tonus a

tertia chorda ad quartam. Inde isti Μodi vocati sunt. Βαρυπυκνοι ves Barra G, qvia hemitonium a ditur in chordis gravioribus seu in orthus T trachordi, ut patet ex sequentibus figuris. Deniqm in cantibus Antiphonarum ves Psalmo diarum eo lorum , aut Responsoriorum de quinto, sexto, s imo et octavo mdo, talis est hemitonii situs si paucos contus excinias) ut in Ioeo acutiori seu sup ori Tetrachorai saeph sa Pus audiatur: ouo fit ut a chorda in quam desinit cantus ad chordam prae redentem sit unus tonus, ab ista secunda chorda ad tertiam rursis tonus, et a tertia chorda ad acutiorem Tetrachordi, hemitonium duntaxat. Inde Graeci finxerunt nomen quo designariant cantus qui momonis Prorsus oppositi sunt. Situm hemitonii iudicantssurae sequentes. Cantus Oxypycni h recentioribus Massores vocaretur. Μmopyona Vmo et Barypycni appetia Latitur, habita ratione sitas hemitonii supra ὀα dam finalem, ut apud Graecos : et in k Μ opycnis secernantur, a quibusdam Mirarare inMensi vo

Cantur, quia hemit um habent infimo loco.