Pindari Carmina, prolegomenis et commentariis instructa

101쪽

hemichoria ilistribuebantur, Oeta parum hanc partitionem sua arte adiuvit et illustravit. Quod vero Meggerus in suis comme Iitariis

3 siphali specioso invento confisus indarum sua carmina damussiti Terpandreorum nomonui in septem partes, ἀρχὰν μεταρχὰν κατατροπὰ δμφαλον μεταπιπα ροπὰν σφραγῖδα ἐπίλογον, divisisse eredidit, Me metris Arma earinino adeo non confirmatum est, in nova pars raro eum initio strophae, plerumque media in stropha, atque etiam non semel medio in vera initium capiat. Quatas causa somnia haec ego esse astara, neque in argumentis singularum ea minui neque in eo reniariis quidquam si invenio tribui. raedillud Dei observasse mihi Hor, indarum provecta Male tu γmina sua eum alia, tum dactylo- epitritis ita di m Musae, ut sim cultas pericopas ex stropha antistropha epodo eo iantes Orbe senten-ntiarin persecto includeret, quam rem emplis Omprobavi in

argumento carminis . XIII extremo. Umini autem haec ara eum motibus orchesticis cohaereat, an ex maiore intervallo, quo simulas

pericopas inter se distare poeta voluerit, explicandum rit, in medio

equidem relinquo.

Denique motus singulorurn earni ilium Ι'itulari ita intor so liscrepavisse moneo, ut alia essent carmina embateria, quae horiis, dum in pompa procederet, cantaret, ut O. V. VI. l. XIV. . UI VI H. li. N. II. IX et prosodiorum ramenta T l 0. 92-l 3 alia 3porehematica ita cantata, ut ad vocem alitorum alii tripudiarent, ut O. II. P. v et dithyrambomam hyporchematumque fragi acti ita is . lii'. 107. 108, alia denique Stasima a choro stante P. V 2 vel aestubante cantanda neque cum ullis corporis Otibus agelida, quo tu numero

pleraque epinicia Pindari fuisse equidem persuasum habeo. Nonnihil tisin ad inetricam oratiun et sententiarii verborumque in lectum referre cognovi, uiuum puer uiu παίδων an viroriun ἀνδρον inorus esset Sed do his et similibus rebus in liniversum disserere purum huctuosiuri esse videtur, quo de causa in commmiseiariolis introduetoriis, quos singulis carimnibus praenusimus, ad has quaestiones passim redibimus.

102쪽

ἀλλὰ καὶ ανθρωπος θεοφιλής. ὁ γουν Πὰν ο θεος φθη μετατυτο Κιθαιρῖνος καὶ τοῖ -κῖνος αδων παιὰν Πινδάρου δῶ καὶ

25 si οἰκία Πινδάρου 'το μουσοποιου τὴν στέγην καίετε - ἡ- μόνη ἀπορθητος Ῥεινεν καὶ ἔστι το - ἐν Θήβαις πρυτανεῖ - ἀλλὰ - ἐν ελφοῖς ο προφροης μέλλ- κλείειν τον νεὼν κηρυσσει πιιο μέγαν Πίνδαρος ο μουσοποιος παρίτω προς αδ δεῖπνον τῶ θεῶ καὶ γὰρ ἐν τῆ των Πυθίων εορτῆ γεννήθη a o αυτύς φησι Πενταετηρὶς ορτὰ βοχε πομπος ἐν πρῶτον

103쪽

ψ πιι δαφνηφορικον σμα γραφεν, καὶ θ γατέρας δύο Πρωτομάχ ν καὶ Θη ιν γεγραφε δὲ βιβλία -τωμαδεκα si νους, πια- ω, διθυράμβων β προσοδίων β φέρεται δὲ καὶ πιαρθε ἀων β καὶ γ' ὁ ἐπιγράφεται κεχωρισμένων πιο νων, πορχημώ- β ἐγκώμια, i0υ μάλα Iρωτομάχα τε καὶ Ei ητι λιγυφωνοι

ωτοθεὶς δὲ διὰ τί τῶ ευ πράττοντι τὴν θυγατερα ου δίδωσιν, οὐ μύνου δεῖσθαι, φησίν, ' πράττοντος, ἀλλὰ καὶ πράξοντος D. 26ερωτηθευ πάλιν τι τινος, διὰ τί μέλη γράφων αδει ν οὐκ ἐπίσταται, εἶπεν rea γαρ οἱ ναυπηγοὶ πωμα κατασκευήι τυ κυβερνῆν

105쪽

Vita ora inibi eorumistariis indaridis ἐκ Πινδαρικον

παρεκβολον excerpta. Tοιουτος δε i την ποίησιν ἀμυδρύτατα πογραψαι τον ἄνδρα χρῖσαι γὰρ το σκιαγράφημα τουτο εις ἐντελὲς ει α πάνυ ἐργοδες, ἐπιμμέληται πο των παλαιῖν και ἐς γένους ἀναγραφηντην κατά τε Πλουταρχον καὶ ἐτέρους, παρ i φερεται τι κώμη Θωαίων οἱ Κυνοκέφαλοια ἐκ ταύτης οἱ του σοφου τουδε γενέτορες, b

γήμας Μεγάκλειαν ' ν δ θυγατερων μεμνWαι καὶ ἐπίγραμμα πα-

106쪽

φασι καὶ Σιμονίδου lac σε, νεώτερος μὶν ἐκείνου v, πρεσβύτερος τί λου. o -των γουν μεμνη-- --τερ --- αλλὰ καὶ παρὰ Ἱέρωνι τω Συρακουσίων τυράννω ἄμφω γενοντο, ἀπω in se σαντες δηλαδὴ καθ' ἐτέρους καὶ αυτοὶ σοφ γῆς εἰς τὴν αλίαν. ἁ

is λωβάνειν ἡ τῖν θυομένων ἐκείνω, καὶ δν ερεα δε βοαν ἐν ταῖς mi τιαις Πίνδαρος ἐπι- δεῖπνον τ' Ma ἄλλως Πῖν- δαρος το ἐπὶ τ δεῖπνον το θεορ κατὰ δὲ datu- is λὶ τοῖς κλείειν ὁ νεωκύρος μελων-- νεὼ κηρυσσει καθ' ημεραν Πίνδαρος ὁ μουσοποιὰς παρίτω πρις τι δεῖπνον τω θεω.

Ἀρκαδίας μεδέων καὶ σεμνον δυτων φυλαξ ii inrose diruum μαρτυρεῖ κώ ἐπίγραμμα παλαιον ἐπιμο Νεβρε ἰώ, ὁπόσον σάλπιγξ περιαχεν αὐλον, ω τόσσον έ πὲρ πάσας κραγε σεῖο χέλυρ, ουδε μάτ=ην ἀπαλοῖς περὶ χείλεσιν ἐσμος ἐκεῖνος ἔπλασε κηρόδετον, Πίνδαρε σεῖο μέλι. μάρτυς δ αινάλιος κερδεις θεος υμνον ἀείσας τον σέ καὶ νομίων λησάμενος δονάκων.

et v. l. νασθην. - 1. --ος Od. Miro ad tabulis vel signum aliquod issem.

107쪽

τοῖς minum cura εω μνήμη συα. δασύνετια γὰρ π tos tu, κάθι 1μα γὰρ μελισσον η λέξις δηλοῖ, καὶ συνιστα et δασυ ἐνταυθαπνευ ὁ παρὰ Ἀριστοτέλει ἐν τω περὶ ζώων ἱστορίας ἀφεθῶς τι δὲ κηρύδετο μέλι ἀφομοιο0- πως τω παρ' Αἰσχυλω κηροπλάστωδύνακι, ὁ δηλοῖ το συριγγα. Μωνήλιος η θεος ὁ Πὰν δες Ἀρκα- 1οδικύς. ii Μαινάλω γαρ τιματο, λ ρκαδίας ὁρει κερόεις δε λαυτύς,

φίλη διὰ τὰς πνοὰς - καπια--- - - καὶ τους ἐκεῖθεν συριγμους, α τῶ Πα-ὶ παντὶ φίλα εἰσί ,αι ἡτω μου, εἰρημένον is ἐπίγραμμα θεοφιλ εμφαίνει γενέσθαι τὸν IIίνδαρον.

My τος αὐ- κιὰ - - κατενεχθέντος εἰς πνον, μελωσα φ στύματι προσκαθίσασα κωί ἐν-- οῖ δὲ υνα φασὶν ἰδεῖν αὐτών, o μέλιτος μὰ κηρου πληρες αὐτ γεγύνοι το στύμα καὶ ουτως ο νι σάμενος ἔπειτα εἰς ποιητικο τράπη, καθ γγησαμένων αυτ του 30 μαθεῖν Ἀου Λάσου, o εῖρπαι, ὴ του Ἀθηναίου - γαθοκλλυς

ται γοργως μνημα του μελιο σείου οὐδε κηρίον, δεδήλωμι ἀνωτέρω.

108쪽

ἐμπρησας Θήβας πυλαξ τὴν οικίαν, καὶ εἰς πρυτανειον στερον

109쪽

δέ πως παρέοικε προς το ἐρωτη ναι μέν τινα σοφιστήν, διὰ τί δ qμ ηγορεω ἄλλους προς χλον διδῶσκιον αὐτὴ ο ὐ δύναται λω

πίπτοι, ὁποῖος καὶ τ κωμια προστέτριπται ος - οὐ φιλοσόφους δια τι πράγμονας ναι σκώπτει ς ἀργούς. ποιήμα- δὲ πολλὰ γράφαι Πίνδαρος λέγεται, ν καὶ φέρονται io

μυθοι καὶ μηδὲ πάνυ ἔχειν ἀσαφῖς κατά γε τα Γλλα. εἰ δε καὶ υμνοι λεγονται οἱ αὐτοί, αλλο αυτ παραχρi σεως εἶδος ἐστί, καθ'

ην καὶ το ἐφνεῖσθαι ἀντιφραστικος που ἐπὶ ψύγου τεθη δηλοῖ καὶ is Ῥμνεων ὐπ' ἀστον φροιμίοις πολυρροθοις. Moisi δὲ ς α --κι -δ το Πινδάρου καὶ τουτ 25 δετιν ἰδέαι, - ν σεμνύτπος νομάοσνται, περ ποκοριδεθὲν εἰς

ποι τηι σεμνυνεται γὰρ πολ- καὶ πολλαχῖς εζρα. ὁ δὲ καὶ ἐτέροις ὀργάνοις αδων 4sμω, καθὰ δηλοι καὶ et ἀμαξιφύρμιγγες sμνοι καὶ ἐξης. εἰ δ' ἴσως ταὐτόν τι φόρμιγξ καὶ λυρα, οὐδ' ἀτως αὐτῶ μύνον τι - λύρας χρημα προς διήν τι ἀποκεκλήρωται. ος δὲ λυρα εἰρπα παρὰ το λυειν αράe οις προς δονὴν γλυκέως ἡρμήττεται, ὴ προ τ μυθμος εἰς λυτρον καταλλακτήριον ευροπιμπιι

110쪽

δους τῶ Φοίβω ἀντ βο- κλοπ , ἀτως ἐλύσατο αυτ - -- ros κλέμματος χύλον, λέγουσι κιὰ αὐτὰ οἱ παλαιοί.

θεον τὴν οἰκιαν ἔχων et hi Psας l. μίμα δε την θεον σφύδρα- ω εὐσεβέστατος, καὶ - Πὰν καὶ - χωλλωνα, εἰς δν καὶ πλεῖστα is γέγραφεν νεώτερος δὲ et Σιμωνίδου, πρεσβυτερος δε Βακχε λιδου πι τὰ δὲ τὴν Σέρξot κατάβασιν ηκμαζε νηδεκία ετιμήθη δὲ σφύδρα

- λυ καὶ τὴν ', λεξανδρον μετὰ ταυτή φασι πεποιηκέναι καὶ γαρ