장음표시 사용
561쪽
562쪽
συνέτυχε Μελεάγρω τω ἰνέως. a rex δεηθέντος γημαι την δ. .
li o sorti pom se apud Pindarum at ius Callini adhinii, qui ei Apollinem momoria interiecto Delphie domnis latuean induuine qua suppliceam
Semus ad Verg. Georg. i 14 Pindarus . . . eum Aristaemn ait do ea insula in Arcadiam migrasse ibiquo vitam oluisse Nani apud Areas pro Iovo olitur, quod priimis sionderit qualiter apes di Hant reparari. Cons. P. I M.
γαπαφέρεσθαι, προσέταξε τοῖς παισὶν υποστηρίζαι ταύτην mi δε μέλλουσα συμφθείρεσθαι δρυ νύμφη πιστὰσα τῶ λι, ω χάριν μεν φασκε i ειδέναι 'περ της σωτηριος, ἐπετρεπεν ὁ αἰτνφασύαι τι βουλοιτο. ως δε κεῖνος
563쪽
FRAGMENTA. 433ἄποφθεγξάμενος εἰς ὀργὴν Ἀεψε--μφην, στε πηρωθηναι αυτόν. - Πωαρος δέ φησι σαρ Nυμφῶν ποιουμενος το λόγον ισοδένδρου τέκμαρ αιῶνος λαχουσαι sis Isiis . Similia tradita sunt in libro spurio Plut quaest. nat. 36, quo loco fabulata Rhoseo et melissa ipsa ad Pindarum relata est, parum illud probabiliter Pindari enim ipsius solumis io ess videturi.
Strab. III Tu καὶ τὰς Πλαγκτας καὶ τα Συμπληγάδας ἐνθάδε μεταφερουσί τινες, ταύτας εἶναι νομίζοντες στηλας, ας Πίνδαρος κc χει πω λ ως Γαδειρίδας εις ταύτας στάτας ἀφῖχθαι φάσπιον τον φακλέα. Idem p. 172:
θένης Σιμωνίδη Mil Πινδάρω καὶ ἄλλοις, μολόγοις. omian niueiavsrit
564쪽
Ps. Plu vit Hom. II 2 Mμηρον τοίνυν Πίνδαρος μεν εφη id τε
κα ὶ Σμυρναῖον γενέσθαι, Σιμωνίδης M A M. Viae Hom. in Mγένος κατὰ μὲν Πίνδαρον Σμυρναῖος, κατα δε Σιμωνίδην se, scit 'Oμηρος);
cons. r. 204. Contra Vit Hom. I Ἀναξιμένης καὶ σπάστης καὶ Πίνδαρος X ν δ πιμηρον ἀποφαίνονται καὶ Θεόκριτος, unde hausit gelges Exeg. . . . Beroius huc traxit r. 204, quod si recto scit, etiam
magis auges a fidos prioris sententiae.
Palis lx lii 2 ὁ δε Σακάδα os Ἀργείου τυν ανδριάντα πλάσας, υσυνιεις Πι id αρου - ἐς υτ ιν προοίμιον, ἐποίησεν ουδεν ἐς et μῆκος τοὐ
565쪽
FRAGMENTA. 435 270 193J. x More αἰαὸν Ἀβαρον χυλυμπιάδα λέγει παγγενέσθαι, ὁ δε Πίνδαρος
μὲν τὸν Προκοννήσιον ἀφανισθέντα τε set δαιμονίως ἐζ ἀνθρώπων καὶ αυθις li αyγος φανέντα, καὶ πολλοῖς στερον χρόνῬις πολλαχου τῆς ικουμένης πιδημησαντα καὶ θαυμαστα αναγγείλαντα, καὶ του Ἀπόλλωνος ἐπισκή
Quini in x 1, 10s: Non enim pluvias, ut ait Pindariis, quas eolligii, sed vivo gurgii exiuidia Cicero,
Uni Misera num vind. 22 p. 567 F προκεχειρισμένων δὲ πια ταυτη
Theodor Meloch. p. 282 Τίνα ε τῶν ἐν μακραῖς συμβιουντων Ουσίαις
κατατρέχουσι , σπαρ--οι hi τινες Κῆρες ὀλβοθρέμμονες, φησὶ I μ εος μεριμναμάτων λεγεινῶν.
Theodor Moloch. p. 493: in φέρειν νάγκην χοντες κατὰ Πί αρον ἀλλότρια μεριμνάματα Mis κέ- ἀλλοτρίας φυσεως . . .
566쪽
280. Philotas carit. 24 λειτα δ' ori φρονήματος πόπλεως ἀλόγου γενῶμενος - ἀλαων λε ανδρα ἐναε μίθεον μυλλον δε coni. Bergh δαίμονα κατα τον Πίνδαρον πολαμβάνει αυτῶν, περ τους -- τυα ιππίνης φυσεως ἀξιῶν βαίνειν. 281. Philo do provid aiora pro honor igitur, ut dixit olim Pindarus, silantium laeta iidus suaesitiam 4
ariaου αγουσαν απορον - ἐ-ῖν φασιν, πορον δὲ ἐνθυμηθηναι πουογὸρ καὶ περὶ δαιμόνων δουσιν, οἷ καὶ Πινδάρω κια σοφίαν μνηται περὶ
του δαίμονος, ον ταῖς πηγαῖς ταυταις ἐφίστησιν υπὸ συμμετρίας του Νείλου. Joni Philostr. Imag. I , et Pori hyrii librum περὶ tων Lino Πίνδαροντο ma M. Interpretes Pindari οἱ περὶ Πίνδαρον ἐκατοντορόγυι- άνδριάντα, quem Pindariis sonuinis Nili adstar in Minno Iovis
στασις ἐκινή . Vulgarem do Iove per pluviam auresui Damiani vis toiabulam sequitur Pindarus P. xii 17 II. 285.
ponunt . . . ius quod .... secundiu Pindani solus inire omnes avos sexaginta tuatuor significati tu, habet vomini. Haec ex commentariis ad P. Mi 2 petita esse videntur. . 281. Wilamowitatus Ind mei. GML 1889 p., hoe reserendum esse
docuit in Sunonidis . . non Pindari, Ἀκιωδυνον γέρας
567쪽
I Iulia epist. Uὲν Πινδάρω μευ ἀργυρέας εἶναι δοκεῖ τας Μούσας, ola via το εκδηλον αυτῖν - περιφανες της τέχνης ει το της λης λαμπρότερον ἀσα eooc Idem dictum Pindari specta TMietes p. 42 p. 38M ML 75 p. 7. Petitam ha 40mmenta videntiae ad Lis Ῥυφιυρος
Liban. p. 34 ὁ μὰν Πίνδαρος που φησὶ μήλων τε χρυσῶν εἶναι φυλαξ τα δε εἶναι Μουσῖν καὶ τούτων χλοτε αλλοις νέμειν. Similia de sua Musa praedicat Pindarus O. II -I1.
Stob. Flor Oxi 2 Πινδάρου Πίνδαρος εἶπε τας ἐλπίδας εἰναι χρη-γooότων ἐνύπνια respicit Plut Erol. 6 κω ο ὶ ως τις εἶπεν, αἱ ποιητικαὶ φαντασίαι, δια την ἐνάργειαν γρqγορότων ἐνύπνιά εἰσιν. Simile
291. Prolius ad Verg. cl. vii 1 Pindarus initio Alciden nominatum, postea Iercui Milii it l, era, quam Iunonem diei mus, quod eius imperiis opinionem amantque virtutis sit consecutus. Similia sino poetaonomin vadit Diodorici L . iv ast 1.
Plato Theast 173 δε διάνοια .... πανταχη φέρεται πέτε-- v. l. - - ανδαρον, τά τε γα ς πένερθε καὶ τα ἀπιδα γεωμε- τρομα οὐρανο τε περ ἄστρονομοῖο Ma -- πάντη φυσιν ἐρευνω- μενη. Indo clam Alex. Strom. v 707 πέταται κατα ίνιαρον τὰς τεγας πένερθεν ουοανου τε περ στρονομῶν καὶ πασαν πάντρ φυσινερευνάμενος. Respiciunt Theodor. p. assi cur. xii 169, 11 Galen rotis. I. Porphyri de abstin. I 36. 293. SAEUI Pind. P. xi 5 πυκι Q δε τίθησιν ὁ Ιανδαρος κατα- ἀρσενι via ἄδυτον.
568쪽
Eust ad d. 1400 14 διαβάλλειν ὁ Οὐ μόνον συκοφαντικον χει M. Eint ad B. 128, 38
298. Selicit Aristopli. v. ἐμὶν τεῖν Ἀλευάζει των διθυοαμβorcoiῖντον συνεχ ἐν τοις τοιούτοις Λωριο- και μάλιστα τον Πίνdαρον συνεχῖς
Πίνδαρος νεφέλην την ἔγκυον ουσαν χουσου, καθ κa την δωρ 'χουσαν ζοφώδη. Ambr. Od. qui bis scholium tibiit, altero loco: καθάπερ ταν
569쪽
306. Schol. Townt ad L. O 22 κιὰ Πίνδαρος ἰχθυν παιδοφάγον ἐπὶ το κτους. Idem fragm. sine nomine poetas Memb. I 383, 64.
Schol. Pind. N. II 17 ορειῶν . . . κατα φεισιν - , ῶς καὶ τό
Serv. ad Vorg. m. v 830 secors pedem i. e. podium, hoc est sinem, quo tenditur vestim, quod foedi πόδα vocatis ui est pud Pi dat uni et Aristophanem 316 317 182. 183 l. Eust ad Il. p. 877, 55 εἶτά φησιν γριστοφάi ης ut ῶς καὶ Πίνδαρος που τὰς ιομυ- λπους πρὀβατι καλεῖ την φάτνην ossi λέγων προβάτων τράπεζαν ούτω δέ που, φησί, καὶ σὰ το Πηγάσου muεῖ
. 309. pro Πινδύο Meinphius seripsi Πεισάνδρω probabilitor M. 316. Servii verba spectare videntur ad vereum Pind. N. v os non Dei intellectum.
570쪽
Eust ad Dionys. Perleg 167 m Ma -κώφρω, Alex. sso τριδε ννησον λέγει αὐτὴν Σικελίαν καὶ ὁ Πίνδαρος τριγλώχινα. Callimachus Ap. Choorob. I 267, 27 . dixit τριγλώχιν ὀλοῶ νησος Ἐγκελάμ, unde
Eustathium nomen commutasse scite iudicat ergk. 323. Schol. Pind. P. II inscr. καταφέρεσθαι ti φησί geli Divi l lia s-
Pindari orba repetiit Aristoph. Nub. 597. 326 220J.
Galen d pula. a. viii 681 ανδαρος τις ' ' Ωκεανο τα πέ-327. Philodem rhpt. 179, 21. d. Sudi, sin auctoris nomine σπινθῆρες Ἀφαίστου σταλαγμοί. Verba coloris Pindarici sunt. 328. Aristot. r. 524 d. acad. 'Αριστοτέλης ἐν ρχομενίων πολιτεμ diu τεθάφθαι φησὶ τον σίοδον καὶ ἐπιγράμματος τούτου Τυχεῖν