장음표시 사용
301쪽
quamvis longo intervallo, proximus sit; sano mirari quem subeat, non nisi duas ejus exstare editiones, easque e Seculo XVI, alteram Latinam Ficini, alteram, eamdem repetitam addito Graeco exemplo: hasque ipsas satis superque esse pro paucitate legentium; quippo qui ab hodiernis hominibus rarissime citetur, nec nisi in argumento philosopho; numquam in grammatico, ubi de verbi aut dictionis usa probando agitur, quo in judicio is nullam omnino testimonii dicrionem habere existimatur. Caussa neglectionis posita est in obscuritate ora tionis r haec partim in scriptore, partim in lectoribus. In his, quod Thucydideum illud valet, ἀταλαιπωρoe vola πολλοις ἡ τῆe, καο επὶ τὰ ἔτσιμα μελλον τρέποντα ' la. borem debitum investigationi veritatis impendere non audent. In Scriptore, qui ad demoum strandum argumentum orationis genus adiere simillimum Esoterico illi Aristotelis, quod, ut ait Themistius, cognitionem magis habet abditam et obseptam, quam regia, quae est Ecbatanis. Vid. Logica nostra IlI, I , 9 : eam tamen, quae saepius relegendo et usu scientiaque Organi Aristotelici recludi possit, uberrimosque intelligentiae fructus serat. Nos quidem, nostra aetate, quod sciamus, soli, Plotinum, cum ad rerum, tum ad verborum et ora
302쪽
tionis explicationem, adhibuimus: nostramqui rationem secutus Creugerus novam scriptori
editionem instituit, cujus hunc librum specimen este vult, qua huic Scriptori illam daedum desideratam intelligentiae lucem accensurum confidimus; si quidem jam nunc apparet
eum in toto Platonico et Plotiniano argumenti sic habitare, ut in rebus et verbis omnem hujus fontis amplitudinem, omnemque rivulorun Varietatem, tenear. Itaque harum tantarum hujus libri copiarum indicia promere quum infinitum sit, relinquimus eas in . conjectura leciorum, quam ducant cum e titulo libri; ture numero paginarum, tum Cognita Creuget
doctrina. De quibusdam tamen locis dicendum cst. - cephorus , uisanael est ille antea Nicephorus ciummus , deinde, monachusactus, Nathanaia cognominatus, tempore Andronici Palaeologi I, qui regnavit ab anni I 28u ad I 33a, libris scriptis et aulico munercognitus; ut Creuaerus e Villoisono Anecdos Gr. p. 72, et ex aliis colligit. Disputatio paginis constat quinquaginta, nec elegantia et perspicuitate caret: rebus ipsis magis monach quam philosophj. -- Epistola ad nos script: plena est benivolentiae, humanitatis, ossicii propositam habet connitationem sycophantarunsa trorum, cum popul prium, tuae peregri ryniu
303쪽
unius Titimanni nominatim. Sed popularium
nomina non posuit, utpote nostra et nOStrorum Sodalium oratione insta omnes mortuos amanda. torum i convicia saltem ab illis in nos conjecta paucis verbis memoravit. Titimanni auteni vanitatem, puerilem gloriolam , ignorantiam, 'stuporem . non Wyttenbachio soli sed omnibus Batavis literatoribus conviciati, ut retuderit, non est opus reserre, post illam ii Sodalibus Philomathiae in. hoc libro proditam censuram. Illud unum, sed ipsius Creugeri verbis, reseo 'ramus, quae eum caussa impulerit, ut adversius istos sycophantas nostrum patrocinium susciperet: , , Scio equidem V inquit, indignabundos et ista Pitimanni convicia et alia gemina audiisse plerosque nostratium, et siminios quosque, sed mentio excepisse, utpote qui probe ten rent, viris gravibus et bene meritis nec patrono nec laudatore opus esse. Neque vero
ipse non tacuissem in Tud causso, iottenbacti, ni pietas prohiberet, qua una in rebus divinis atque humanis nil esse homini sanctius
debet. Quocirca nunc equidem non quaeram, an Tu patrono egeas: neque magis quaeram
illud, num quid ego, qui vixdum bene velitis functus sum ossicio, peterani militis propugna- r possim existere. Illud quaeram unice,
quia veritati, quid honest ii, quid partis
304쪽
pirtute egregia meritis, debeatur. Et Bavius mihi per satur ante oculos, qui me, ex sorore nepotem , neminem quemquam magis in Literis suspicere just , nullius magis vestigia premere, quam Tua. Cujus ego νiri memoriam nisi eidem, quam ipsius mei germani parentis, caritate prosequar, omnium mortalium ingratissimus fuerim. Neque ego ullus dubito , hominem natura lenissimum nosti enim potuissee
fieri nihil illa mitius et ipsum stomaehaturum esse, si videre post, quam in partem honestissima Tua eonsilia a Iisidis rapiantur 'Αurei profecto generis animal νυν γὰρ δὴ γένοeεστὶ σιδήρεον. Nunc it sycophantis lacessiti, ex iis qui se serunt amicos adeo audimus, quid hoe ad met me non petunt sycophantae et ego pacem cum iis color tu lac item. Haec . est manifesta civitatum Iabes, et item eruditae civitatis, in qua ex vetere ochlocratia frequens sycophantia servet. Cui unice Solonis remedium adhibendum est: qui interrogatus, quae eisitas optime valeat 7 respondit, ea, in qua
Dedentem tuas pariter ae laesi persequuntur: eamque rationem in legum suarum latio. ne secutus esia De quo qui plura cognoscere cupit, videat nostram animadversionem ad Plutarchi Convivium Sapientum P. IS , D. Nos vero haec reputantes eo magis dole
305쪽
mus, tali et Academiam nostram doctore, et nos collega, carero.
EPHORI CUMAEI Fragmenta. Cosse git atque iliustrauit MEI ER MARX,
Literarum in Academia Heidelberge si Magister. Prassatus est FRID. CRE UZER. Ἐκ μυους γαρ γινώσκομεν, ex μέρους προφητεύομεν. ΡΑVLUS
Rem sino ad studiorum incrementa utilissimam agunt, qui reliquias amissorum Scriptorum colligunt, illustrant, et edenda frequentant; nisi enim et harum, item ut superstitum integrorum operum, peculiares editiones exstent, sed in illorum quasi corporibus inclusa commixtaeque circumserantur, veteris literaturae materiam, suis nec finibus circumscriptam, nec partibus descriptam, tenebimus, nec ejus quasi landum censere poterimus, ut sciamus
quousque pateat , quid qua cubum, quid in-
306쪽
cultum, quid cujusque domini sit. Et est riuia modi reliquiarum collectio in primis apta arogumento, in quo doctus et industrius adolescens progressuum suorum specimen prodat; ut et alibi ostendimus, et Bibliothecae Criticae P. XI, p. 47, in Mahnii nostri Diatribe de recensenda: nec dissentientem a nobis experti sumus quemquam , nisi sycophantam, eumdemque idiotam, in libello volatico in nos involare solitum. Legat iste prudentem Creveteri admonitionem in Praelatione p. Vt se Liud, inquit, neminem quaesiturum is nobis arbitror, cur Scriptorum maxime fragmentis ju-xenum erudirorum studia contineri velimus. Est enim longum explicare minus doctis et doetioribus non est nee sse. Illis tamen nunc quidem credo haec oratio satisfaciet: nolle nasealidius quidquam feri a commilitonibus nostris; velut cum adolescentuli in primarios Scriptores involant, ac sicubi aliquid conjecturarum cuderint, iuuae eontinus effundunt, integrosque textus, indotatos aliunde nudosqua,
foras projiciunt. Quorum editorum studia si
ab ea temeritaιe ovocarentur, GUringerenturque certis consiliis, ex hoe ipso maxime, quod ad historiarum aliasque reliquias pertinet, noli dubitare, quin multo melius consultum fuerit, ut antiquitatis βμ io, ita reliquarum lite
307쪽
rarum omnium. Et Creugetus ipse hoc egerat in tribus antiquissimorum Historicorum, Herataeo Milesio, Xantho Lydio, Charone Lampsaceno, quorum fragmenta annos abhinc cir . citer decem edidit. Tribus deinceps, illis principibus, Herodoto, Thucydide, Xenophonte, integris servatis, proximi erant, quibus' haec opera navaretur, duo clarissimi scrimores, Ephorus et Theopompus: quorum fuerunt luc lentissima de rebus rebus et factis Graecorum scripta, unde POSteri, qui . supersunt, . maximam suarum copiarum partem transscripserunt. Horum Ephorum discipulo suo Marxio. omandum tradidit: Theopompus ut in eadem schola edistorem reperiat, ii quo magistri ductu et auis .ctoritate item Ornetur, speramu&. . Hujus etiam quasdam res Creugerus in Praelatione attingit, quas reserre utile sit. Ueluti quod eum liberat ii crimine mentiendi, cujus facultatem et studium ipsum professum - esse perhibuerat Casaubonu S, ex perperam intellectis ipsius verbis apud Strabonem I, p. 74, Λ: . Θεόπομπος καὶ μούθως ἐν iτωρ Hστο- ριαις ἐρεῖ . κρειττον ἡ ως καὶ Κνησιας Ἀλλανικας , - . CreuZerus opportune monet, esse hoc idem atque id quod Plutarςhus dicat τὸν μυθον ανασωζειν. M. ἀλήθειαι ' l. e.
rem fando traditam rerisimiliter . explicare, invis
308쪽
vita Alexandri p. 686, B. Dicana, quae mihi
ratio in mentem venerit, in schola paucis abhine mensibus interpretanti Ciceronem De Legibus I, Ir et apud Herodotum patrem hissoriae, et apud Theopompum, sunt innumerabiles fabulae. Λttendendum et ad significationem nominis fabulae, quod et origine et, usu valet de narrationibus fando traditis, sive veris sive fictis, a verbo fari, unde et fama , fatum , i. e. dictum, Oraculum. Vera res est apud Ovidium
Mel. IV, I 89, quam Dii ipsi viderant, mee fuit in toto notissima fabula eoelo. Similiter Trist. IV. Io, 68r Nomine sub nostro fabulanusia fuis. Q. Cicero De Petit. Cons. I 4,xitare fabulam. Sed ab iis sabulis, quae duindum incerto auctore antiquitus traditae serebaniatur, quasque susceperunt historici, V. c. Her dotus et Theopompus, atque ut tales fabulas prodiderunt, diserte.distinguuntur illae, quas ipse quis, vel poeta vel alius, finxit, addito fetae, aut alio adjectivor v. C. Fin. V, I9,
fletae fabulae opponuntur historiae, et proin. - de sabulis historicis. Ossio. III, 9: fictam es. eommenticiam fabulam prolatam dieunt is PM- rone. Miloniana ar non sine eaussa etiam si-eiis fasulis doctissimi homines memoriae prodiis, derunt - scilicet poetae in tragoediis de O-- reste: - sic Λmicit. 7. de eodem fabula Pacuvii
309쪽
Fem fetam perhibebat: item Fin. V, age Molibus exemplis non fletae solum fabulae , veis rum etiam historiae, refertae sunt. Haec ad
usum Latinitatis. In Graecis eamdem esse vim Focis ρευθος nemo nescit, certe summus vir IcCaseu bonus non ignorabat, sed tunc illa scrNbens non cogitabat. Si fabula fleta signifie tur , dicitur μύθος και πλασμtae, per figuram Dδυοῖν, cujus sormae exempla apposuimus Bibliothecae Crit. P. X, p. st Vel πλοισμένος, ut Plutarcho Symposiac. VI, Io,
p. 68s, L. Iam Theopompus non dixit, μιπλασει μυθουι, se fingere porse fabulas , sed μι ἐρεῖ μυθους, se narraturum esse fabulas:
quod sane ut exercitatus scholis rhetoricis profiteri poterat se melius iacturum, quam illos minus hac in arte exercitatos historicos. Ese autem fabulae narratio unum ex argumentis Progymnasmatum rhetoricorum. Hujusmodi est
sabula Theopompi de Sileno in Aeliani vati. Hist. III, I 8, quam et nos attigimus ad Pluistarchi Consolationem ad Apollon. P. II S. B. - Est et Eephrasis rhetoricum progymnasma, quo Tempe Thessalica descripsit, quae exstat in eodem Aeliano Var. Hist. III, Ir Theone Sophista Progymn. II, p. 19. - Ηaec nos. Alia
habet opportune animadversa Creumrus; v. c.
de fabulis apud Iustinum ex Theopompo du-
310쪽
etis: de stilo oratorio apud eumdem ac Diodoώrum Siculum ex ejusdem Theopompi scriptis expresso: de sorma dictionis Isocrateae, ejusisque per imitationem degenerante stilo historico Ephori et Τheopompi a simplicitate veterum, Herodoti, Thucydidis, Xenophontis. Quod autem Ephorus in excerpto Cosmae, quod est Topographiae Christianae P. I 8, sic laudatur, ἀτει ὀ Eφορος παλαιόρ ἐστι συγγραφευς, φιλ σοφος, κοὰ I 'οριορα pae . quod igitur philoso-σhus appellatus, sortasse ipse suum historiae
studium philosophiam et philosophari vocaverit,
quod item nomen et verbum ejus magister Iso. crates de sua oratoria usurpare solebat. Et
Aristides or. Aegyp t. T. II, P. 348, citatus . scriptori rhujus dissertationis p. 2I r 'Eφόρου τού φιλο-όφου καὶ σοφιστου - . Hactenus do Praefatione. Sequitur ipse liber, supra noω1 ram exspectationem ille doctrinae copia re- . sertus, ut satis habere debeamus ejus fines ca-- pitumque titulos significasse. Pars prima est, Commentatio de Ephori Vita, Scriptis, Diceni di genere, Auctoritate. - Caput. Ir de Di si Nomine, Patria, Rebus: quo in argumento locus Plutarchi qui dicitur de X oratoribus apponitur: τού δε Κυμα ου 'Eφόρου απράινου