장음표시 사용
311쪽
Mφρον αὐτὴν ὲκαλει Scriptor hujus disputationis edidit Δέορον, et in parenthesi ap. posuit haec Var. Leci. Δίφρον, Διαφορον, illud
Neepisse miror. ' Atqui non recepi, sed reliqui: erat- vetus lectio in omnibus scriptis codicibus prsditat et habebat quo se tueretur ut paronomasia nominis μορος; et ab hoc o tum, vid. Et mol. Μ. in Voce, et Eustath. Iliad. β. 4Ia sin, et pronunciando ad hoc idisum accedens et hoc ipsum significans: et hahens adjunctam notionem ridiculam huic rei eonvenientem quasi sellae seu scamni, cui in schola insidetur: itaque pro mea religione. δίφορον sub textu posui, λφρον in textu reliqui. - Caput. IL de Ephori seriptis. g. i rLibri Historiarum. Hi suerunt numero triginta, de rebus Graecorum quidem maxime, sed et barbarorum cum his conjunctis, tempus complexi v reditu Heraclidarum ad Perinthum urbem h Philippo Macedone expugnatam: i. e. ante nostram aeram ab anno II O3 34 I. s. ae Libri Inventorum,' περὶ ευρεμάτων. g. 3τ περ
ἀγαθων καὶ Meiaci r incertae auctoritatis nec nis apud Suidam produntur. 3 4 . παραλξων τῶνεκαφα χρου βίβλια ιέ' i. e. rerum in quavis r gione mirabilium libri quindeeim: ltem incertae auctoritatis, .nec nisi a Suida memorati.
312쪽
patriae suae Cymae. 6t περὶ de dictione 3. 7: Dubia. - C ut IlI: g. I : δε Ephori scribendi genere, auctoritate, famar S. a: quomodo in ipsa historia ejusque pari bus νersatus sit. S. 3: non se continuit intra spatium temporis quod sibi pracsripserat, sed
ad antiquiora, etiam egressus esti unde in Sui da legitur . eum initium hissonae fecisse ab excidio Trojae. Et reliquam materiam quam in historiae . opere condere non posset, in libros Mentorum, tamquam in appendicem inclusit. : de rerum cognitione et side Ephori. C put IV. de Ephori Chronologia. Quum ante
institutam eam Opympiadum numerationem quae facta est anno ante nostram aeram 776, Graeci pullam haberent communem temporum notationem, utebantur, generationibus et annis mingum, magistratuum, quam materiam scriptores genealogiarum in ordinem redigere studuerunt,
in primis Pherecydes Lerius, Hellanicus Le bius etiam ad Indicem Sacerdotum Templi amtiquissimi Iunonis Argivae exegisse dicitur; a Bisoriae quudem scriptionem notatis Olampiadum a Timaeo primum induraa est. Hoc ed, tor demonstrare sibi videtur appositis his vet. bis , Is . Nos ibi legimus, magnam fuisse Timaei in temporibus notandis Digentiam: comparatione Regum et Ephor
313쪽
rum Spartanorum, Archontum Atheniensium, Argivaru in Sacerdotum, et victorurn' olympi edium, non item, historicos ante eum nullam adhibuisse Obmpiacorum annorum commemoratisnem. Marshamus quoque 'in Canone Chronico Sec. XVI, p. 488, eam dein sentcntiam de Timaeo appositis Polybii verbis sepeas, dicit tamen νIdetur, ut eonjecturae assine, caeterum addit non satis perspicuum illud. ' Quidquid ante aetatem Tim ei ad Olympiadem aliquam accommoda:ur id quidem κατὰ eomatum videtur. Quae tria postrema verba quid significent, non capi6. Caeterum editois ris in hac 'disputatione conclutione .n probaismus 'quanitim, inquit, diserti peterum loci, me ulla p aejudicata siententia perpe , ν eisimilitudinis misiI suggeruὴς, in projae 'ex-ditatu suae posuit fluviercitionis cardinem. unde per distinctos annos pes etiam g/nerat ones, iii apud Straboneri VT.'. 4IO, 235 et γ i i, rerum gestarum tempora deinceps adnotayiE. Hactenus pertinet Commentatio. Seis quuntur Fragmenta Elsiori, ex 'e tefibus, qui Post eum suerunt, Scriptor bus 'collecta; maxime' Strabone, apud quem hujus commemoratio et narrationis relatio sere ut ranique paginari facit: cui broximo accedit Diodorus Si. culus: tum Polybius, Dionysius Halicarnassen-V a sis,
314쪽
sis, Plutarchus, Pausanias, β cymnus Chius rporro h caeteris omnibus Graecis Latinisque omnis generis scriptis. Haec igitur Fragmenta
adeo cumulate collecta, tum diligenter distributa et ad suum quodque librum relata, tamque erudite illustrata, lectionem praebent omnibus historiae et Graecarum literarum studi sis, et utilissimam et jucundissimam, tot seculorum res gestas in reliquiis clarissimi auctoris recognoscentibus. Et nos quum horum ex numero lectorum simus, perceptae suavitatis causissa grati aliquid symbolae adjicimus, leve illud
et quasi guttam in mare Aegaeum; quando scriptor hujus libri suis copiis omnem reliquam nostrae suppellectitiis accessionem praecepit. Duae autem sunt symbolae. Priina ad Librum
iII, de deductis in Asiam coloniis Aeolensium et Ionum. Eo magis dolendum perpauca ex hoc Ephori libro superesse fragmenta, quod hunc locum item tractatum a Trogo Pomprio Iibro I , ut h Prologo constat, omisit Iustinus. Altera de Epaminonda, cujus laudes in primis celebravit Ephorus, Diogenis Laertii II, s , qui ex Ephori libro XXV refert in pugna nan- ἰneensi Epaminondam et Golium , Xenophomtis filium, obiisse. -. Nos vero jam finem hujus
Censurae faciamus, ac magistro tam doctum diis
315쪽
stipulum, discipulo tam egregium magistrum, gratulemur. XIX. ,
MORALIA, id est inera, exceptistis, reliqua. Graeca emendarit, N talionem emendationum, et Latinam Diandri interpretationem c Stigatam , subjunxit. Animadpersiones explicam. dis rebus et perbis, item radixes c
. Duae Partes. Iaau. Tandem ad nos venit hie liber, quum jam quartum annum E typographeo exiisset, et continuo tunc in' Parisiensium hominum, Larcheri et aliorum, manibus versaretur. N
316쪽
autem propter tempora suspiciose et severe in
terdictum Batavis cum Britannis commeatum, librum arCessere non auderemus, atque omnino, quod Plutarchum edendum Britannis comississemus, nobis domini nostri passim vitio veris tercnt. Nunc, mutatis rebus, hune tomum nacti. pauca de eo dicemus, uberiorem deis str ptionem relinquentes idoneis judicibus, et aequis, id est. et nostrae et omnino humanae conditionis rationem habentibus. Fuit aut mnostrae conditionis haec pars; ut, quod diximus in praelatione, is opus nostrum in duas di,tribueretur partes: quarum prima, libros Plutarebeos . Graece et Latine, emcndatos, addita brevi Emendationum annotatione , comis' plecteretur: . altera AnimadVersiones ad rerum verborumque interpretationem comparatas et Inis Indices contineret; qira e partitio eo Valebat, ut, si satum non sineret hujus alterius partis materiam a me aut alio in lucem proferri, opus ta-mcn meliore sui parte salvum esset, id est, ea quae ad ipsus Auctoris manum et scripturam
sanandam et constituendam refertur, in qna pro . prium ac praecipuum editoris munus versetur,
quae vel ipsa per se sola justae instar editionis
e stratur. Qua in re . ut Parya magnis conseram,
cavi ne idem committerem quod in . Polybioicommisi,se Calaubqpum dolemus: qui magni et
317쪽
egregii commentarii molitione Occupatus emenismi nom Graeci exempli vix attigit, quamvis facile ah solvendam, si h commentario eam disjunxisset et anticipasset: nune utri ue simuI intentum parti mors, eum reliquae interitu operae conjuncta , occupavit. Accedebat etiam urgens festinandi caussa, imminens anno MDCCXCIv exercitus Francici adventus et
metus ne chartarum nostrarum in Britanniam
transmissio in eideret in tempus interclas commeatus: igitur complures loci in Emendationibus levius attingendi et in Animadversiones rejiciendi erant: quod item valet de aliis locis, quorum emendationes postea demum se mihi 'Obtulerunt. Hujus ergo meae conditionis rationem habere debebant. homines docti, Animadversiones nostras exspectare, nec ex solis prioribus voluminibus de toto opere judicare. At vero hanc aequitatem eorum non magnopere experti sumus. Ut alios taceam, fuit nuper in Germania magis . Velocitate, quam judicio et et lectione Valens, obiter in Plutarchum nostrum invehens: hic in libro de Solertia Animalium p. 966, A, pro σύν μονον pronunciabat legendum σύν μόνιον, quasi me ista correctio fugisset: quam ego minime ignoratam dictionem , non pro correctione hujus loci habebam, quippe aliam medicinam postulantis. Hoc v
318쪽
disset si meam Animadversionem exspectasset. Illud vero sestivum est, quod alio loco, De Superstitione p. ITO, E, Pro κάρτα θύοντες, ex
codicibus nostris annotaveram καρα σεωτες.
Ad haec quid edicit ἡ scilicet ineptissimam , esse, veram Plutarchi manum W3rtenbactius exhibiturus fuisset, si datis opibus recte uti voluisset. Dictatoria profecto critica l quod si criticus hoc volumen Animadve sonum nostrarum de quo nunc dicimus, quodque tunc quum ille hoc scribebat, quartum an num emtorum manibus terebatur, inspexisset vidisset, me de de utraque lectione in utramquα partem disputasse, et cum illo Sqphoclis Antigia 29O. alia uberiora attulisse.
primis Latinarum studio recte colendo ,
NAUNE, Gymnasii Zierlactani Rectore. - nerieteae, apud Abrah. de Vos Iac. FH. a. MDCCCXVI. 8. Pa . Io I. Praefat. XI. Addend. 26. Quum nuper. stante dominatione Francica. Grumasium Zierigeanum in dioecesi Λcademiaa
319쪽
Bruxellensis esset, hujus Rector, vir nobilis. simus idemque eruditissimus, Car. Ηulthemius, prudenter secit, quod civibus suis ad linguae Latinae studium usumque revocandis, iis de optima ratione hujus propositi essiciendi commissionem et certamen scriptionum Latinarum, vel oratione , vel carmine, vel dialogo, scribendarum proposuit. Ibi tum Mahnius ad dialo. gum scribendum excitatus, eum perscriptum judicibus Bruxellam misit. At hello tunc fiagrante, quo mox illa dominatio Iahelactata est, ignorans quid illi commissioni, suoque dialogo evenisset, eum perire nolens, nunc seorsum ipse edidit: eaque editione optime de Literis
meritus est. Habet enim ejus lectio insignem et utilitatem et jucunditatem, cum ab argumenti gravitate ejusque diligenti explicatione, tum a formae orationisque elegantia doctrinaeque varietate: quae ratio prope ad Erasmianam accedit, nimis illam, quamvis hereditarium bonum,h recentioribus Batavis ignoratam. Addenda continent annotarionem locorum ex aliis Scriptoribus in hoc libro vel appositorum, vel significatorum: tum vero castigationem complurium errorum et barbarismorum RecenseIuis Retensentium aliorumque, depromptam illam ex interiori Latinitatis intelligentia, qua Mahnium in primis valere constat. Caeterum, ne isti
320쪽
perpetui sycophantae et syllabarum aucupes illud captent, sciant lectores operarum vitium commissum esse in Praelatione p. VIlI, ubi legendum , ut Scriptor in suo exemplo dederat, si uiri harum rerum periti me errantem in viam reducere, et lumen mihi de suo Iumina accendere velint.
1ecimen Litorarium Inmugurale, cocti lens uiscellanea, Luteraria, quas Iaro gradu Doctoratus, Summ=sque in Philosophia 2 hoorotica et Liaeris Humanioribus honoribus et privilegiis, in Academia LugdunO-Batava rite et legitime consequendis, examini s mittit
. Senda - Frisius, die IV Iunii. Lugduni-Batavorum MDCCCXVI. 4. Pugg. Su. hujus libelli adspectum duo nobis in
mentem venerunt Homerica: primum, O demis ἄλλον μυθον αριεDονα τουδε νοῆσαι ' cui dei