Georgii d'Arnaud De diis παρεδροισ, siue adsessoribus et coniunctis, commentarius

11쪽

i DE D1 Is Π APE AP ΟΙΣ ne Omnia, quae humanis evenire solent istis affingere non sunt reveriti. lnde est quodcuncta, quae ab hominibus fieri videbant, apud Deos immortales. quoque obtinere existimarent. Domus incolere, haud aliter quam nos homunculi, coelestia numina finXere. Iovi tanquam Regi palatium, reliquis majoribus Diis circa illud domos tribuerunt: ovid. Metlib. I. ys. Iro. Hae iter est Superis ad magni tecta Tonantis. Regalemque domum dextra laevaque Des.

Atria nobilium valvis celebrantur apertis. Imo in ipsa Iovis domo, honoriS gratia, quihusdam aedes exstructas esse ammant. The . ocr. Idyll. XVII. s f. I7.

Illum quoque pater aequalem fecit beatis

Diis . ct aurea ei in Iovιs regia domus Aedificata es. Forte tamen per Διος ο μον, Iovis domum, t tum hoc. quod nostris capitibus superjacet, coelum intellexit Theocritus. Quemadmodum

12쪽

C OMMENTARI vs. C A P. I. 3Vero apud nos passim cvenit, varia stupellcctili coelestes illae domus censebantur instruetae. Sedium mentio frequens apud Poetas injici-'tur, quas cum Graeci vocare soleant , θρονους & aliis porro nominibvq. Deos quoque a sedium illarum juxta se invicem situ

θωκους, & amnibus appellationibus indigi.

tarunt. Non autem credendum cst rudes illas vulgi. dc maximam partem Poetarum, opiniones calculo suo comprobasse saniores gentilium aut Philosophos , aut TheologoSὰ Cicero certe, cujus de Diis egregia extant testimonia, Homerumjure castigat Tuscul. Disp. lib I. cap. 26. Nec Homerum audio, qθι Ganymedem a Diis raptum ait propter formam, ni pocula ministraret. - Fingebat haec HomerusO .mcna ad Deos transferebat divina mallem, ad nos. Nihilominus, verba ab hominum vulgii & Poetis usurpari solita, non repudiarunt

Philosophi & Theologi, sed isto adhibito tem

peramento retinuerunt, ut quae illi propria &usu communi recepta significatione intelligerent, ipsi figurate quam maxime & allegorice explicarent. Quae duplex res divinas tractim-di ratio, nobis in hoc commentario probe erit observanda. Alii enim sunt Dii πάρεδ λοι aut

adsessores, si communem significationem spectes, alii si ad senium religiosum, qui est ille A a Phia

13쪽

4 DE DIIs Π AP EAP ΙΣPhilosophorum & ΤheoIogorum, nonnunquam etiam Poetarum, quo sensu θμὶ παρεω λοι videntur esse Dii coluncti.

Πά est qui alicui rei aut personae adsidet. Πα- ρεδρον αλγος, dolor permanens. Hesychius illustra-rur. Σύνεδρος ω σύ, θρονος. Cuique Deo fluus ad criptus erat locus in conventibus, qui fiebant aut ad coenandum, aut ad sententiam in senatu serendam.

PRima & smplici virtute παρεδρ' Graecis est, qui alteri vel homini, vel cuilibet aliae res adsidet. Ita verbum usurpatum invenies apud Eurip. in Τroad ys. 7 a.

Infelix mulier ad dens aeneis

Iectoris armis. - -

Auctor libri Sapientiae cap. VI. i s. I s. 'Ορθώ-

τ πολων αὐό. I ui manesurrexerit cura aerummis sapientiam acquiret: inveniet enim ad fores sedentem. Hesychius, Παλλον,ν ν. παρέμενον. Cave credas pro hoc ultimo scribendum esse παρέμενον, quod facile alicui in mentem Venire posset: recte enim dixe-

14쪽

COMMENTARIVS. CAP. II. ris πάρελον αλγος dolor permanens. Simili

τω παρέον2. Vbi enim assidue urget afectio morbusque increscit. plurima in animi angustia ad rem praesentem opportuna elabuntur. Ita recte Iocum constituit & vertit Foesius. Idem quod παρεδρ . prima fgnificatione quoque denotae συνεδρ . Eurip. Iph. in Aulide Ps. I92. Καπῖδον γ δυ Aioυνέδρω,

Vidi autem ambo Abaces fisibi invicem adsi

dentes ,

Oilei ct Telamonis filum.

Statim illum excepit delphinus citharae canorae

Adsidentem, natabat autem ex alto volis vens sese. Idem puta de reliquis vocabulis, ut μν9ωκος συνλιυς &c. quorum exempla heic non addi-

15쪽

6- DL Diis IIA EAP ΟΙΣ mus ne in re fatis nota explicanda nimis videamur curiosi. Dicti autem Dii sunt πάρεhοι. ουνεδροι & aliis vocibus adsiessores significantibus. quod sibi invicem adsidere fingerentur: unicuique enim Deo suus in coelo locus adscribe-hatur. Iulianus Imperator in Caesaribus , ex versone Cunaei: Etenim quod Homerus sis. xit, Musis opinor dicuntibus, Rus cuique nim. Deo) attributus est locus, quem perpetuo tenere jus illi fasque est. Plutarch. Sympos. lib. I. pag. 6 17. B. τest 'olis το - ωρ Ποσειδων. O πιρ υςατρο εἰς P κλη

quoque hujus rei siedis sci licet in ratio hal turr

ptvnπs enim, quamvis ultimus In concionem advenerit,

Sedit in medio. - - -

inpote cui iste locus competebat. Quod non perinde fuisse in initio rerum, quando omnia adhuc erant confusa, testis est Ovid. Fast. lib. v. Par erat omnis honos Saepe aliquis solio, quod tu Saturne tene. bas,

Aufus de media plebe sedere Desis.

16쪽

COMMENTARIVS. CAP. III. Et latus Oceano quisquam Deus advena junxit: Tethys ct extremo saepe recepta loco est.

ob duas vero potissimum rationes conveniebant Dii. sive ad epulas celebrandas, sive ad sententias in senatu. aut concilio, reserendas. Ε- Ieganter Lucian. in concit. Deorum pag. 9ose Loquitur Momus de Diis supposititiis. Ουκ α-

ων, κm εὐωχοῦν κου επ' ἴσης. Non contentis no-hiscum in eadem admittuntur concilia, is iisdem coenis intersint. C A- P. III.

Dii immortales demum habebantur, qui Iovis epulis adis ' erant. Sedentes, secundam morem antιquum , ed hant Dii. Aliquando tamen in lectulis decumbentes inducumur. Concilia Deorum varia erant. Primum omnium Deorum. Secundum Selectorum Et Constitium. Tertium Consentium tantum.

LPulas Deorum quis ignotat 8 Adnoto tanis

tum Deos demum habitos fidisse eos qui conviviis intererant: Horat. lib. I v. odeg. a s 3 O. Dignum laude virum Musa vetat mori: Coelo Musa beat. Sic Iovis interest optatu epulis impiger Hercules.

17쪽

s DE DIIs Π a P E Δ P Ο Ι ΣEleganter Aeolus apud Uirg. Aeneid. lib. I. 8 3. Iunonem alloquitur :Tu mihi, quodcunque hoc regni, tu siceptra

Iovemque Consilias, tu das epulis accumbere Divum. Servius ad novissima illa verba: Hoc es Deum me facis: duplici enim ratione divinos honores meremur. Dearum conjugio, o convivio Deo. rum: unde in Bucolicis legimus: Nec Deus hunc mensa Dea nec dignata cubili est Inde & Maximus Tyrius in fine Serm. I. primi ordinis Deos, maximi illius numinis, Omniumque regis, eμοτροπιος, mensae consortes.

Sedebant vero etiam illius aevi comisae; saepius igitur Homerus dicit:

18쪽

COM MENTARIVS. CAP. III. sordine sedebant in sellis & thronis. Servius ad Aeneid. lib. I.-83. Obmseden-

res vescebantur , sicut is Virgilius memi

nit:

Gramineoque viros locat ipse sedili. Perpetuis soliti patres considere mensis. o apud Homerum sedentes Dii epulant . Catuli. in Epithal. Thetid. & Pelei VL. 3o3. Rui postquam niveis flexerunt sedibus artus. Large multiplici confractae sum dape mensaea Propria haec observatio in sacris Herculis: --titum enim erat ne lectisternium fieret apud

aram maximam. MaCrob. Saturn. lib. III.

cap. 6. Vide praeterea Fcithium Antiq. Hom. lib. III. Cap. q. Ideo ista aduolo, ut inde Con. stet qua ratione Dii in conviviis πάρεολοι ecse potuerint. Addendum vero recentiores Poetas, etsi Homerum ut plurimum hac in re secuti fuerint; aliquando tamen ad stiae aetatis ritum habita ratione, Deos, se que Heroas, lectulis incumbentes, ad cibum sumendum, nobis exhibuisse. Ita tu principio secundi Aeneid. libri Aeneas toro decumbit. iunge Horat. lib. III. Ode 3. 9s . IO.

19쪽

ro DE DIIs Π A P E A P Ο ΙΣHac arte Pollux, o vagus Hercules Innixus arces attigit igneaS: Inter quos . Vultus recumbens 'Purpureo Abit ore nectar. Iam pauca de Deorum conciliis mihi sunt commentanda. Diversiorum ea generum fuisse constat ex notissimis Virgilii versibus Georg. lib. I. Has .nque adeo quem mox quae sint habitura

Deorum Concilia incertum est. - - - -Τria potissimum videntur fuisse: primo omnium omnino Deorum: Coelestium, Marinorum, Fluvialium & Srlvestrium, ita apud Hom. Iliad. T. ps. 7. Ζευς δε Θεπι- κελευσε θεους ἀγήνδε κα-

Iupiter Cerojussit Themidi, ut Deos in cona

cionem vocaret

20쪽

COMMENTARIV s. C A P. III. IEDe vertice salebrosi Olympi: illa autem undique circumiens jugit ad ravis domum venirent. Aeque ullus fluvio rem aberat, praeter O

ceanum;

Neque etiam Nympharum, quae fisas incolunt . Ei suminum fontes, o prata virentia. Plura apud Homerum alio ne suppetunt exin empla ; sed hoc nobis sufficiet. Secundo videtur concilium fui sic ex duodecim majorum gentium Diis cum octo Selectis ita dictis avarrone in fragm. pag. I. Tertio denique loco Consentes, sive illi duodecim majorum gentium Dii, soli convocabantur, illique Iovis consilium constituebant; ted de ipsis mox

fulsius.