장음표시 사용
591쪽
66. Dum vero Iam navigationem parant, tortis quibusdam se euneis nostrum omnium pedibus impositis, si e unum post alium velut inanima quoddaem pondus barbari navibus constipant, nee vel libero aere respirare concedentes, sed hunc quoque continua suffocatione trudentes. sic enim alios aliis adstrinxerunt, ut omnia multitudo unum indivulsum corpus videremur, nulla prorsus separatione disiunctum aut E continua illa constipatione abruptum. quia vero solis iam occasu diei lux in noctia tensebras dic caliginem ibat, victoriae melos quoddam cum cymbalis atque tympanis pulsantes, aeremque estpitibus uisusum ensium circum- duetibus eollustrantes, sic ad multam noetem incondito horrendoque ululatu producto ditque ancoris navibus avulsis o terra prosueterunt. Rudis ea multitudinem partim tacite solum patriam gemitu deplorare, partim no trum quemlibet in cordis occulto missa ad deum voce supplicare, ut quibus ipsi liburet, malis salubriter castigatos denuo patriae redderet, neque in finem deserena nulla spe liberationis in illis versari in perpe
6T. Ut iam autem diluculo discussaque nocte navigare coePimus, tum alia nos quoque silura mala conficiebant, famis, sitia, ipsa cum Pres sio exque ea sugillatio cin una enim illa navi, in qua nos vehebamur,
592쪽
DE EXCIDIO TIIESSALONICENSI. 5 s
in ea ducenti erant , tum praeterea infantulorum voces atque clamoreR, nulla ratione vim tantam malorum ferre v entium, ae quibus aliud nihil qum mors immatura ita celerabatur. sed omnium maxime enecabat alvi resolutio, eui sane nullo remedio occurri poterat, naturali necessitate recrementa foras expellente. multi namque rei ipsa necesaltate pudorem pluris facientea, nec vim tolerare valentes, haud raro in discrimen adducebantur. ceterum elara iam luce memorati Ecboli sinu praeternavigato, et in serum vesperum declinante iam die, Bolbum quem vocant pervenimus; quo loco nonnulli equites ad nos accesserunt cerant hi qui et antea in urbem veneranti certas quasdam matronas redempturi; quas harbari actutum nEvibus eductas, ingenti auri vi pro eis accepta, dediderunt. Inde vero rursus educti Pallenes insulae extremis haesimus; dumque i hi paululum immoramur . secundo vento stante ad occidentem rursus vela impul3a sunt; quae validissimo venti impetu inflata violenter nos deferebant, donec sequentis diei initio locum is nautis Diadromus nuncupatum attigimus. is habet dura iugulas, utrinque longo limito exten-
593쪽
sas, sibi adversas; inter quas veluti fluvius mEre praeterlluens insulas unius duntaxat stadii spatio dividit. ubi huc venissemus, iiifortunatam
in navem incidimus, frumento onustam, sicque repente ut ex subitaneo eventu, qui in ea vehebantur, nautae nihil moliri potuerint, quo fluae consultum saluti reset. quanquam enim videbantur ad insulam Ediacentem navem detrusisse ac fugam capessivisse, nihil inde tamen commodi retulerer quam ocissime enim egregat barbari comprehensos omnes, uno duntaxat excepto, contrucidant. Isine denuo navigantes duos dira ae noctes Euboeae magnae insulae oram legebamus; versusque mare magis horeale directis velis prope Andrum, non sine immani ventorum sibilo, pervenimus. neque enim recta navigabamus neque certa ad loca, sed hac atque illae, pro eo ac navarehis videbatur, Eliud alio obversimque iter mutabamuA. timebant enim ne quo loco Romana elassia consisteret, adversumque incautos Einistrum aliquid molita damnum inserret. proptereaque ud alias atque Elias insulaa perinde atquo erranea circumferebamur.68. Dum hoc pacto vagamur, In Palmum insulam defleximus; in qua sex dies m orum omnium experimentia divexati mansimus. cum
594쪽
enim locus esset inaquosus, sitis captivos vastabat. non enim tantum aequae nobis praebebatur quantum sat esset ad vitam sustentandam, Red quantum ad mortem, ipsam iam ingruentem, tantisper remorandam; quam bibens, nisi in ipsa gustatione compressia naribus, ne a principio Uaveolentiam persentisceret, nullo modo haurire potierat, cum ante etiam Phtionem unus ip spectus naturam offenderet ae molestius haberet porro cibus pania duntaxat erustum erat, idque putridum, vitam evertens Ra internecinum . quae enim hostea in proprios usus domo exPortarant, cum ita superflua essent omninoque earie vitiata, ut nec ullae brutarum unimantium saltem oculos posset Edvertere, haec nobis in cibum Rp8onebantur, quanta nee dici possit, graveolentiae ae insuavitatis plena, Ipsa vermibus scatentia multoque murare conspersa et ad corpus sustinendum nullas plane vires habentia. inde enim coniectura erat tum
finitam fere multitudinem quotidio in mortem cogi per sitis famisque iniuriam, morientiumque corpora e navi in mare iactari, atque in multum tempus inter undas subaultantia ferri. praeque reliquia insantum miserabile genus, necdum eis constante natura, pluribus incommodis malisque assiciebantur. vivi rursus haud multum a demortuis distabant, atque parem interitum rea illorim spectabant. inter quos omnes nos,
595쪽
qni tortis colligabamur, acrior eruciatus urebat. solliculorum enim Inanimatorum instar unus iuxta alium sedentea, cuneisque, quibus appensieramus, convulnerati atque compressi, quas nemo verbis eloquatur aereferat angustiag sustinebamus, quibus ne minimum quidem contorqueri aut solatii aliquid captare licebat, nisi duntaxat paululum sustollere capita, si quando libam aliquid aeris naeribus attrahere liberet, ne omnium ullorum malorum cumulo, praesentium rerum immanem foetorem halitu hauriremus. (6s 3 pediculorum etiam ingens vis, malorum genus aliud improbissimum i haud secus enim ac mora repena omnium vitam depascebantur. hinc omnium ora immutata, sicque assecta ut opinione vivere, non re ipsa videremur. quot vero plagas insaniter in nos ferocientes intulerint, aut quibus probris ac iniuriis per horas singulas momentaquIDnerarent, quibus poti Asimum pugnae congressione iram servare videbantur , quae oratio enarrare sumetati quis vero puditus rei huius tragoediam possit excipere ego sane mente moveor, quotiescunque vel solum in memoriam venit innumerabilium illorum malorum quibus per totam illam navigationis periodum fuimus obnoxii, quomodo multiformem
Adeo Rerumnam noxamque humana corpora Austinere potuerint, anteactu
tempore luxu ac deliciis dimuentia, nee molestiis, quae per praeduum interri solent, usquam nasueta quomodo intolerabilem et duplicem
596쪽
uestionem, tum sellieat incendii sitia, tum aestivae tempestatis naturalem humorem exsiccantis quodque his miserabilius est, qua ratione detinebatur et in nobia perseverabat anima, cum extensis noctu Per omnes naves pellibus noa omnes miseros iis includerent, ut lucia quoque, ut et reli3ua, usuram nobis Inviderent; quo scilicet tenebria aestuque, dum plici malo inevitabili, vitae a nobis debitum exigeretur. verum exim stimo divinam, et quae rerum huius universitatis euram gerat, Providentiam ad haec omnia toleranda vires nobis roburque supra humanam omnem aestimationem coutulisse, ut in posterum intelligentes ex quibus tunc malis praeter omnem spem liberati fuerimus, tum nos ipsos tum reliquos exemplo ad frugem corrigeremug. D. Verumtamen eum iam tempus instaret ut se barbari in patriam reciperent, inde rursus solventea in quandam insulam devecti sumus, Naxum nomine, Cretensibus tributariam. In eum cum appulifigemus, insulani muneribus et donis, ita maxime quibus in usum navie'tionis indigere sciebant, navarchos aecipiebant. ibi duos dies immorati versus Cretam cursum intendimus et invitabat enim secundissimus ventus, donec
ad locum sic ineolia dictum Zontarium c ac si Vivarium dicas 3 venimus, sed contraria nobis veritate agnitum. sic enim a vita dictus Iocus mul-
597쪽
los nostrum vita exemptos morti tradidit. dum enim ad eum Epplicantes E noto et africo sibi noxam non timent, in eo quam in urbis navali in ancoris stare barbari maluere. quo eum venissent, cognoverunt Cretenses r u mari enim procul nos prospiciebant, atque Romanorum classem invadere insulam deprehendisse se putabant. quo et metu conte riti sunt, quod Ed bellum i mearati erant. postmodum nobis Repropinquantihus, signis nEvium Egnitis, cum magno gaudio Ruoa Recipientes, nc velut morum commercio genuinae inter se amicitiae usum commonstrantea, d Iocum accesserunt: semper enim, ut Proverbio fertur, Simile ad sibi simile aecurrit. tune itaque primum barbari omnes, ex- scenau ex navibus in littus effusi, nos quoque a mutua illa comeressione Paululum relaxari siverunt. suppeditata quoquo aquarum copia, quae multae ibidem irriguae in maria se undaa am uentor exonerant. Et Sictoin e nocte E eontinuis refecti laboribus, existimabamus sequenti lucomitiorum nos tantisper potituros, quod dives insula rebusque ad vitae uSum necessariis confertissima esset. verum nesciebamus prioribus Rem quo malis, seu etiam acerbioribus, divexandos, proptereaque illis accipi ut per ea atrocioribus istia eonservaremur.
1. Iam enim dissipatis noetia tenebria, ac cum lucis fulguribus Diuit tred by
598쪽
exorium mane splendeseeret, dominica seilicet illucescente, ululatus Inquavis navi audiri, hactaris velut gratam quandam ac laetam vocem Pari conspiratione edentibus cymbalisque perstrepentibus, ut locus ille totua concuti et clamoris tragore turbari videretur. tum post inconditum terribilissimumque sonitum navium onus atque vecturam in terranhelicere coeperunt, eum subiectum locum pro numero navium certis spatiis divisi aeni, quo navis cuiusque onus, quale tandem illud esset, distincte ac seorsum Eb aliis inferrent, ut uniuscuiusque opes ac substantia nihil prorsus aliis commixta extarent. totum igitur diem illum exonerandis navibus insumpserunt. sequenti vero navarchi, ipsi quoquo egressi, aliis rursus partibus tum captivorum multitudinem divisere tum spoliorum copiosam ampi Emque messem, cuius admiratione obstupentes Cretenses, cui exemplo comparent quae ob oculos posita erant, nullum habebant. quia vero id primum harbaris eonstitutum erat, ut infortunato illo populo eommixto, qui ullo amnitatis iure sanguinisque necessitudine devincti essent, alii alios denuo agnoscerent, tune utique horribilis turbatusque audiri eiulatus, omni hua velut uno ex fonte lacrimarum rivos large fundentibus, identidemque susurrantibus, num quo loco ullius carissimorum compotes forent, nec illia temere constitutum tempus inquirendi suos elaberetur, incertique manerent qua se spe recreandua
599쪽
interpretes 16 εῖσι χεν Aillis amplexandis fruendisque per eam indulgentiam existimassenti ei cuibant miserae mulieres, capillis dissolutis, quEqu&versum circumspicientes, et irriguos lacrimis oculos circumferentes, si quem primum filiorum ossenderenti filii vero, velut tenelli vituli subducto iis laete ac uberibus nobilem edunt gemitum, sic et illi miserabile quidpiam ac mis randi pronum affectu vagiebant ac eiulabant, alius alia in parte dispersionis illius palantes ac mEtres appellantes; in quos et deploratae illae
haud raero incidentes, naturali in eos miseratione commotis visceribus, cervices amplecti, omnia illorum membra exosculari, rigare lacrimis, ingens illud solatium unumque admirandum mElorum illa immanitate existimantes , praeter spem servata adhucque vita sospite carissima eis
pignora reddita esse. et haec quidem de illis quae iam filios in manibus habebant rosque illorum in tuto esse experimento didicerant. quid vero de alii a dicam, quorum insantuli in aquis Perierant, et eorum exitus latebat quomodo tunicas discerpebant, cum intimum cordis turbinem non sustinerentv quomodo nullo loco subsistere ferebant, sed frustra hac illaeque vesani asserius impetu circumagebantur, in omnem P rvtem oculos distorquentea, sicubi desideratissimorum stliquem videre licem rerum aut ex Rliquo qui certo seiret vidissetquo audire, ut eo solatio animi
600쪽
DE EXCIDIO TMSSALONICENSI. 58T
donec multo defessis Iabore, alii quidam ex notis, quo evasissent qui quaerebantur, certiorea reddebant, fame scilicet aut siti dulcissima ea- Pita plerumque enecta esse. quare etiam illae maiori dolore exasperatae clamosioribus laementia aliisque discruciationum generibus defunctos accipiebant. quid enimvero his seripto enarrandia frustra laboro, qui nec minimam illorum partem quae tunc gesta sunt repraesentare Sufficium etenim adesae par esaei, qui Hierosolyma deplangendo Threnos conscripsit, sacratissimum Ieremiam. quo scilicet, in tanto populo tantia doloribus maligque oppresso, in consolabiles lacrimas funderet. neque enim R-hel sic vocem in Rhina emisit, eum sublatos filios deploraret, ut divinae tradunt literae (Ier. 3 213, quemadmodum vallis illa, in qua haec agitabantur, captivorum dolores malaque Euctavit. 2. Quale vero tunc rursus ab impiis deique osoribus patratum eat malum y ut enim iam diximus, cum illis primum in mentem venisaei, si modo captivi, qua neeessitudine alii alios contingerent affineaque eassent, consust miscerentur. fore ut multa dolorum parte levarentur Ec servitutem , postquam addicti resent, ut in malorum procella, quovia modo tolerabilem ducerent, ut illos penes familias necessitudinisque iure devinctos ac consociatos inquo morem insolubilis catenae alterum alteri cohae-