Ad musicam practicam introductio : non modo praecepta, sed exempla quoque ad usum puerorum accommodata, quam brevissime continens

발행: 1550년

분량: 205페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

nitionem graduum nihil faciuistiquare a Mustris minus principalia uocantur. st o . Repetitionis uel reinceptionis dicitur inorium,quia quot puncta in qualibet parte uel dextri uel finistri lateris ponuntur,toties notas illas quibus subiungitur,cantari necesse est. Sed hoc signumper, Pexam iam uulgo usurpari,quis non uideaeo S Concordantiae cardinalis signum, quod ominneSuoces simul cessare indicat. M Conuenientiae, significat enim in cantilanis multarum vocum ubi harmonia conueniat. Habet etiam usum in fugis,ubi monet quando uox sequens

Priori succedat,oc quando destinat. tiarai Galbationis, quia notas inter scribendum casu denigratas,monstrat albas esse debere. Sequitur exemplum.

113쪽

Declaratio exempli. Discantum esse temporis persedit,signum internum indicat. Altus uero habet simul externum internum signum, ideo coincidunt modus maior perfectus 8c tempus perfectum,ato erit haec nota. rum ratio, o ualet semitactu, α tribus, z uouem, quia tres breues cople si itur,nisi imper i ficiatur

cui hoc loco fit, octodecim ualet semitactibue

In Tenore duae modales pausae coniunctar m dum maiorem perseeum repraesentant,unica modii minorem. Quia uero sequitur signum temporis imperse fit,nullum silentium inducunt, o semit actu ualet, R duobus, a sex,eo quod longa in modo minoreperfecto tres s breues comvraehendata octoderacis semitactibus censetur, nam tres lora uas conetinet. Sed prima maxima in Tenore sequente loninga imperficitur,ideo duodecim tantum semiractibus O mensiu

114쪽

inensuratur, Item Iongar omnes ,raeter primam iri

perseetae fiunt propter breues,ideo quatuor semitas ctuu mensuram habent. Maxima autem circa finem

manet persecta. In Basi est augmentio, quam duae minimae pauis statim initio reserunt. Sed huiusinondi notas uocabimus ad calculos sequenti capite.

CAPUT TERTIUM

de Augmenratione. Augmentatio est ualoris notarum auistio, quaeipsts ex certis signis aut canonibus, ultra essentialem ualorem, accedit. Eu autem essentialis valor,utobi ter hoc admoneam, quando semibreuis integrum

laetum in his signis OC ab luit, quare cum semis Breuis pluribus tactibus ualuerit, eam auctam esse dicimus. Cum* augmentatio prolationi assinis sit, quia isdem utuntur signis,paucissimis earum disirimen, etiamsi supra quo F ea de re dictum est,hoc loco inindicabo. Est autem inter augmentationem & prolationem usitate haec disserentia. inando signum Prolatio

115쪽

prolationis maioris externum uel internum, in una tantum cantilenae parte ponitur, tunc augmentati sonem designat, in qua singulae minimae singulis ta ictibus ualent, & semibreuis in tres minimas resolusetur. Cum uero OmnibuS cantilenae partibus signum temporis cum puncto insecto Praeponitur, prolatio, significatur, in qua semibreuis perfecta uel tres minimae, sub tactum proportionatum cadunt. Augmentatio significatur tribus modis. Primo per signa tam externa quam interna perfectae prolationis in una tantum uoce posita. Secundo, cum notularum paucitas sine signis repetitionis, in una duntaxat cantilenae parte, reporitur. Sed prius,quam adiungo exempla,Figuras rum ualor indicandus erit.

116쪽

In hoc signo

In utrisq3 illis signis ualer

f is in hoc uero i el

tactus Sequitur exemplum.

TENOR. BASSUS.

117쪽

Sequitur secundum eXemplum,in quo paucitas notularum augmentati

onem innuit, O 3

118쪽

DISCANTUS.

119쪽

Tertium exemplum dicatis diserimen inter augmentationem Sc prolationem.

TENOR. DISCANTUS.

'tibi

120쪽

Tertio cogisoscitur augmentatio per canonescant onibus adiectos, ut crescit in duplo triplo 3cciuel breuis sit maxima,& semibreuis longa 8cta Exemplum.

TENOR.

Breuis sit maxima.

BASSUS. DISCANTUS.

SEARCH

MENU NAVIGATION