장음표시 사용
251쪽
mertenti poteris largiri, eis meis verbis testari, illiin,praesa- ras ingenii dotes mdoctrinam, ut toti Germania nostra cognitas, ita nee mihi esse ignotas, mes esus' amicitiam magnopere expetere , te interprete nobis comparandam. Plurimum debεο Optimo Principi Antonioinrico de literario dono ad nos rebIo, Eratiis insure actis de perpeιva nostri memoria, qua conservat.
Iam diu nihil literarum h Galliis a Balvetio nostro ad me en assutum praesentis belli motu infestis itineribus: exspecto tamen cistam inde insigni librorum IupellectilerVertam, quam Pariliis emi j s. Utinam tandem pax redeat optima rerum D iusis nostris amicas Gatricus exercitus Duce Luxenhvmpico, iam Hispanis D Bata us copiis, trajecto Mosa ad hiberna deductis , recta in caesareos movet, ut propediem de magno praelio quid simus audituri, quod DEUS Optim. Mammeliori causa jubeat bene emenire Huxaria nune a Gallis lrelicta is destructo funditus ponte illic Visurgi instrato, m iris ditionibus in omnem easum melius quam nobis encautum: ltimeo enim ne superioris anni hospiteae has regiones sint inmi- furi denuo d ita quicquid deliranι Regeν, plectuntis Achim LVale meo, de studiis se laboribus tuis porro redde certiorem. Neuhini Mn. Decemb. AI DC LXXIII.
Domine clementi me. SPectata manu Tua equidem plurimo sum gaudio perfusus: cum primis vero ubi ex literis ipsis intellexi, ScTua hactenus omnia salva & mei patrocinium inte- .grum superesse. Legato Caesareo, simulac ex Dania, ubi
252쪽
praeter exspectationem diu detinetur, redierit, reddam quae jussisti additis verbis tuis. . Quae indubie per illi erunt grata, di cum aliis Caesareae AulaeMinistrisco iunicabuntur, in nominis Tui, PrincepS Optime, cultum praecipum. Antonio Utrico Duci proxima hebdomade reddam itidem Epistolae Tuae verba: quo amicitia vestra magis magisque confirmetur in Reipublicae bonu . , Pontem Η uariensem ab ipsi et Gallis esse destructum bene est: alioquinis labor nostris debuisset suscipi. - stris terris hac quidem liveme riuiit adversi heluo, praesertim si modeste se se gesserit Monasteriensis; idque quoniam ad Rhenum e icubans Luxenburgicus non patitur Caesareum militem cq pias suas dividere. Praelii aleam ancipitem ne Gallos quidem ausuros iubire, equidem arbitror; quoniam Tunenianus exercitus perquam est debilis, S si Luxenburgico res haud successerint, tota Gallia in magnum discrimen perveniat, multis de causis. Utinam moderatis consiliis auris in
tempore fuisset praebita i A Baliaetio pridem nihil accepi,
ipsum innoxium literarum commercium novis hisce peri- 'culi plenis motibus, ut Galliam omnem, multum turbantibus. Eoqveiunoro adhηc num mea nactus sit nec ne. Ego per Legatum a S. C. Majestate jussus sum edere denuo R qui-Dus licet accessionibus perficere meumde Finibus Imperii opus. Quod onus mihi erit molestum: ferendum tamen, uantum video. Indubie verti facilius ego calamo Imperiines tutabor, quam Caesar gladio. Nisi valde fallor , est prima operis editio iam pridem in tuis, Princeps optime, manibus: ideoque submisse rogo, quia non mea sed Imperii
causa agitur, cujus tu, Princeps, nobile eS membrum,
graVeris eruditis tuis auxiliis me adiuvare. Quas in AZ demia hac nostra habui olim de Republ. imperii Exercita-
253쪽
CONRINGII EpisTOLA Itibnes, unum in volumen coactae propediem ultunam ma- lnum meam consequentur. icquia ejus est editum; hae vice mitto: reliqua commode brevi sequentur. Opus hoe ct meum dc non meum est: permisi scilicet bonam partem auditoribus proatatis & ingenii modulo. Hae nova autem recensione Plurima mutavi auxique. Etiam in
hisee observabis indubie pro ea qua vales domum, liter, tissime Princeps, ham pauca non bene dicta: .issem tD men cespitanti, imo diocebis me rectiora: quia i .idi L .pum saltim ordine unus tu id potes. Non tantum sine de ime, sed etiam de Imperio hoc ipὶ haud pirum mereberis. Deus & hovum imminentem & pluri illos secuturos annos addat constanti tuae felicitati. Eho manebo Eminentissime Primen
. Herma-- Coti ring .scrii oris libellus vernacula nostra
dice, dignissimus est quem etiam Tu , pruiantissime Princeps, cum cura legas. Nisi sellit conjectura, edi, tus est libellus Francolarii. Fortassis iam ininmania. bus. Sin, faxo ut nanciscaris, Prin se', ita videatur. '
254쪽
, DOMINE CLEMENTISSIME. . Um xv. Decembris Tuae cum sex Monumento Paderbornensium exemplis mihi traderentur, chm-
festim respondi. Ex eo autem a Clementissima Tua manu nihil accepi. Ego quoque siluit non alia tamen iacausa praecipuE, quam quod defuersi meorum hellorum
mittendorum commoda occasio; imo, ne quid dissimulem, quod sine dudum promis dc debito libro Antiquitatum Academicarum in conspectum Tuum prodire erubescerem; illi autem absblvendo vacare, neque mihi partim prae valetudinis vitio partim prae infinitis negotiis, neque operis typographicis, permitteretur. Et vero demum hisce proximis sex hebdomadibus ultimam manum licuit admovere, nec impositus est finis nisi die hesterno. Remoto igitur tandem aliwndo isthocquasi obice, qui scribendi officium, integrum semestre spacium est remoratus, nihil iam quidem decens magis esse arbitror quam redire ad pri- sinam scribendarum literarum dii istiam. Non enim speraverim decessisse aliquid isthoc temporis intervallo Tuae in me gratiae; Quod si autem ossensam aliquam commerui. submisse veniam mihi concedi peto atque obsecro: neque Tu, Princeps Optime, mihi roganti eam, scio, de negabis. Enimverb etsi liber meus nondum ea qua parest ratione sit politus, atque adeo indignus qui in manus Tuas veniat nec enim recentissimae plagulae patiuntur compressionem vi move illam quam bibliopegi munus exis
et ita tame, cupide revertor ad solitum obsequium, ut ac quidem vice malim peccare in rudi libello
255쪽
.am to in liserarum scribendurum intermissiones Non tibito Princeps, hoc qum,e haud
futurum . o. una: praesertim quia, simulae adornare librum lici rit,nova missione ille Bibliothecae Tuaeram aErabitur, Jiiste expolitus. Interim quod in Epistola dedicatoria pariter ει suppl-mentorum fine supplex rogavi, id nunc etiam repeto eod 'animo: mpe ne aedigneris elemente oculo exivere lise. hine i sculum , donec majore festimonio adpos italeth reserri abs me possit qua te prosequor pia reverenti 'Illustrisis. Legatus Caesareus Windischgratius&legit Epistolam Tuam dc Monumenta Padere innensiil accepit cum summa voluptate ει Tui nominis iniintione. Iussit
suo nomi gratias agere pio habit6 hoc hortore, ot obse quia si, quovis tempore paratissima polliceri. Dedi vero eidem Atalia hina Monumentorum exempla; dc quidem alterum Comitide Lmbem Caesareorum Ministrorum tantum non pol mmo oserendum, quia hujus eruestionem multum laudavit m indisci gratius, alterum destinavit ipse itidem Aulico cuidam literato. Quartum exe ludia mena sUJoannes Ahdreas Bosius er quam doAus Ieheri . sis a ideo Professisi quia contrituerat Tuo, Princeps, nomini consecrat ornelium suum Nepotem simul e iusta Te laude prosequi. Etsi autem fefellerit ine is, re expectatio, praematura Maim morte vir doctissimus is ereptus; non improbabis tamen. scio,' coninum meum.
Qui nis donavi virum digenere, dignitatedi doctriha per- illustrem Gebhardum de Alvensleven, generoste illius familia hodie principemr idque quoniam tum magni aestimabat'rimae editionis dilige is lector; α simul studiό- est rei genealogicae indagatori ' Mitto quae mihi
256쪽
respondit vir Illustris etiam de origine suae familiae; quo e pendi possit rectius, eorunt quae abs te sunt eodem de arguia
mento narrata, Veritas. Si sane dc hunc annumeraveris Tui
admiratoribus, non falleris Princeps Optime. Sextum exemplum cui donem, nondum inveni satis dignum: laxo tamen ut & hujus lectorem reperias, doctrinae Tuae justum
ς Cum illi quod ultima vice misi Exercitationum Acade. micarum volumini nonnulla desint, plagulas tiliquot jam addolnsupplementum. P Magna libertate in iis disserui, fa- teor, deplaerisque Imperii Germanici negotiis quoniam omnino mihi persuasum est, communi reipublicae vinculo consistere adhire quicquid superest nec quidquam etiam singulis magis en noxium quam nimiam libertatem, ad quam
tamen multi nimis adspirant. Proindeque exegi rentum non omnia ad salutem communis illius corporis : atque adeo non potui dissimulare, quantum, me audice quidem , hic sit aberratum hactenus ab Imperatoribus pariter atque
. Ordinibus Imperii, quidque caven m sis imposterutri
ne respublica tota corruat. Fortassi haeorum mammul-
ta paradoxa censebuntur L S audientur aegris auribus: Sa, tim plaeraque tamen confido haud improbatum iri iis qui Scprudentia valent, Sc serio aman Imperii conservationem. Quicquid sane eorum tu probaveris, Prioceps sapientissis me, id probe abs me dictum arbitrabor, sphetis aliorum voculis. Si displiceant nonnulla etiam Tibi, saltim rogo veniam mihi indulgeas amore boni publici aberranti, nulliuς autem privati commodi exspectatione. De praesente Imperii statu quidquam adjicere , horret animus luctuque refugit. Usque adeo sere nihil est quod omnino placeat. Pax optima rerum. Utinam brevi nosor i O- -
257쪽
S: CONRINGII EPIsTOLAspiciat benigno vultu, idque in diuturnitatem l Saltim Tua omnia, opti me Princeps, vigeant floreantque i . Ita Deum obsecro
Hermannia Conriritus. P. S. A Balvetio pridem nihil accepi literarum: ego etiam cogor ascribendis literis quamvis innoxiis manuS abstinere , ne animos suspicaces irritem. Veriusium Berolino aut jam discessisse, aut decedere cum Serenis Electore, quem riunt die crastini Magdeburgi eripectari, non equidem dubito. Rogo etiam atqVe etiam, . Princeps optime , ne graveris, per aliquem tuum mihi significari, num is Fasciculus, quem Neuhusium destinavi ante annum praeter propter, Lutetiam fuerit curatus & Balvetio traditus. Hoc monumento vagatur hic fama de atrocissimo praelio deratorum S Condaei: quod tandem illorum ingens victoria exceperit. Operum vicissitudinest o fructus. ambitionis ct infinitae imperandi cupidinis l. XLI.
ET literae& quae iis adjunxi, quae inter & Uerlusii
suit epistola, quoniam Augusto iam tum mense Cancellariae vestrae tabellioni curanda sunt tradita, haud dubie pridem inCelsitudinisTuae manus recte pervenerunt. Jam mitto exemplum consecrati Nomini Tuo eminentissi
258쪽
AD FERDINAND. EPIse.&PRIN PADE . rimo libri, expolitum nonnihil ut in Bibliothecam recondi cissit. Submisse autem rogo obsecroque , ut digneris huicoeum aliquem inter reliquos Tuos concedere. Etsi enimionorem illum & gratiam haud mereatur mea in conficiendo illo adhibita opera; confido tamen , nec argumentum , nec quod voluerim publicum aliquod meae in Celsitudinem Tuam devotae pietatis indicium & monumentum ex hia
Quod siqua parte, sive in hoc libello sive in aliis char, iis , Videar peccas e , veniam mihi clementer indulgeri, it rum iterumque obsecro. Et vero non prius erit animus de pristina gratia tua securus, quam solito more a manu Tualiterarium beneficium fuerim consecutus. Utpote qui studeam4esse dc haberi
Coadjutor Monasteriensis. S. P. D. Cl. Viro HERMANNO CONRINGIO suo. VPistolam tuam xxIuadme datam eum dono Anιψvita tum Aeademiearum quas mihi inscripsisti ae dedicasti, aecepi quidem ,sed debitum ei responsum distuli . Us dum alterum promissum exemplar mitteres, quod ne una cum literis tris
πια νοτ. exaratis mihi est redditum. Quare ut hanc tua πι
259쪽
Iemcuns moram excusatam habeas rogo, 9 nune gratis tibi ago amplissimas de boe erudito opere nobis dedicato, quod Bibliotheca nostrae , prater eatera tui ingenii monumenta non minus erit ornamentum , quam tua erga nos voluntatis apud seram posteritatem te*imonium sempiternum. Munusculum quod tuis licet meritis impar rependo, quaeso aqvi bonis con- uim nostri erga te amoris pignus. Cathrum plurimum etiam
sibi debeo de eoneiliata mihi amicitia Nobilissimi Gebbardi de Alvensleven, e in judietum dere genealogica non parvi facio , gaudeos non infirmiora illi quam nostra genealogiae sutori fortasse argumenta suppetere illustrandi flemmatis. Uthoe etiam scias , Epistolam mertini, quam te primis literis asjunxisse scribis, non accepi, non parum mirato Verjusti fratre qui ante discesum hieme salutavit. Vale mes ut facis ama. Nevbusii 4. Dec. ἔ674.
Iae quarto Decembris mihi destinast rectε quidem, sed sero
admodum, nempe demum secundo Februarii, reddita sunt. Etiam sic tamen plurimue me exhilaraverunt; cumprimis quod Iuculentum praebuerint testimonium gratiae tuae erga me integrae. Nec verb opus fuerat in id probandum splendido quod addidissimunere et neq; ego quidquam aliud quam ePistolam manu tua scriptam in signum pristinae benevolentiae exspectabam. Quia autem Tibi placuit vincere meam exspectationem, non equidem irvtenio Verba quibus dc me vicissim expectorem,&3ustas tibi aganagos . Patere igitur, Domine, nunc quidem sacro silentio id praestar V Fod verbis
nequeo: non minus tamen sancte promitto, in hominem memorem
dc gratum beneficium abs te esse collatum.Librum ipsum haud displi, cere, gaudeo plurimum. Clim enim eximia mitum doctrina valeas Q acerrimo polleas judicio, potest mihibsthaec tua approbatio esse pro aliis Diuilia bs Go dila
260쪽
CONRING. EPHT. ADPEM INO ErisC. dcc. ' 8s aliis omnibus r. nisi sorte exuberans gratiosus assectus dielaverit tam bona verba. Mitto nuncd dein prope argumenti de aliumlibellum, impolitum tamen,quia nondum aptus est tolerare violentiam biblio mi. Quo excuso typis , converteremejam cogor ad perficienda nonulla Et quidem impene constitui, initium Iaborum istorum facere a te Nummaria , .uae hodie, summo Imperii detrumento, est perquam turbata. . Quae de Finibus Imperii ex aula Caesai rea perficere sum jussus. Illii hoc rerum statu vix tangere audeo. Utinam maneant nobis integri festim illi Fines , qui pace Monasteriensi fuerunt constitutis sed vereor pejora. Quum literas suas Veriusius mihi concrederet, Jam cIauseram fasciculum tibi, Princπs, destin
tum. Intra extimum tamen operculum illas protrusi; sic satis tuto eas ibi recondi arbitratus. t. Nec vero inde potuerunt eripi, nisi manus iniqua accesserit. Quidi 'ctum nec ne , poterit Cancellaria: 'estrae tabestarius narrare, qui ex manu inea fasciculum curandum accepit. Nolim equidem fidem meam in suspicionem adduci. Cum Gebhardo Al venslevio colloquendi dabitur proxima hebdomade Wolsen buttini nauia commoditas. i Haud dubie Iaetabituri etiam abs Te, Princeps Optime, non improbari videns sumite natis illintrandi operam: ut est praestans omnigena virtute es agetiduum rerum dexteritate, gentis suae magnum decum. Deum veneror, ut non tantum hunς seq ultos etiam secuduros in seram tenectutem annos fe- liniter ω wecur re jubeat. Ho opto, hoc Deum precor
uas sexto Februarii exaravi, spero una cum libello pridem ego, euratas. In iis significaveram, fore propediem Titin aula cum
generoso Domino Alvenslevio possim agere de Tuo, Prinis Ceps,