장음표시 사용
621쪽
De regulis Ecclesiasticis, de quae oportet observari in ordii rationem Episcoporum, vel omnium Gericorum. Et de Monachis utriusque sexus, eorumque Abbatibus. Et ut adscripticii in Monasterium conversi post definitum tempus non repetantur.
C C C C VII. Te preposito Constitutionis, quae de Ecis icis aeter is capitulis loquitur. i. I E Administratione & privilegiis, & aliis diversis capitulis ad Ecclesias& alias Religiosas domus pertinentibus jam cluaedam disposuimus : in praesenti autem ea, quae de Religiosissimis Episcopis& Cleticis de Monachis antea in diversis Constitutionibus di 'sta 'sunt, cum competenti cmendatione hac continere lege aestimavimus. C C C CXX VI I I. Se Episcoporum consecratione. 1. Sancimus igitur, quando opus fuerit Episcopum creari, Cl ι.ricos & Primates civitatis ejus cujus Episcopus desideratur fieri, in tribus personis decreta facere, propositis sanctis Evangeliis, periculo animae suae dicentes in ipsis decretis A, quod neque propter aliquam 'praestationem, neque propter promissionem, vel amicitiam, vel aliam qualemcumque causam, sed scientes eos rectae & Catholicae fidei, dehonesta vitae esse, & litteras scire, eos elegerimi; de quod neque uxorem, neque liberos, eorum quis habet ' , neque concubinam vel liberos naturales cognoscunt eum habuisse vel habere: sed & si privuuxorem quis habuit , dc ipsun imam, de primam, de neque viduam, iis, neque marito disjunctam, neque legibus vel se is ' Canonibus re prooatam, id est , scenicam , sed ' neque Curialem, vel taxeotam esse eum cognoscunt 'e vel si Curiali vel taxeoticae suppositus est con- , eoo,baarii dicioni, sciunt in Monasterio non minus quindecim annis solitariam vitam peregisse. Et hoc' autem decretis oportet imponi, quod non Reeminus, quam triginta quinque aetatis annos agere electam a se pers nam cognoscant, ut ex tribus personis, pro quibus talia decreta fusrunt, melior crearetur electione & periculo creatoris. Curialem au . m. Atem vel taxeotam qui secundum ea, quae diximus, per quindecim amnos in Monasterio moratus est, & ad Episcopatum provectus, liberum esse propria condicione sic tamen, ut liberatus Curia quartam portionem sui patrimonii sibi retineat, ceteris rebus ipsius secundum nostram legem Curiae & publico vindicandis. Damus autem licen- --A :tiam illis, qui decreta faciunt, si quem Laicum citra Curialem & Ἀ-xeotam, dignum praedictae electionis esse putaverint, talem hominem una cum aliis duobus Geticis vel Monachis eligere : sic tamen, ut
622쪽
meis. ε nitensque. inhibeti si veto
eo minationi sacerdotii, i alius
Laicus qui hoc modo ad Episcopatum electis est, non statim Epis copus creetur: sed primum clericis non minus tribus mensibus coi numeretur, & ita sanctos Canones, & sacrum sanctit Ecclesiae minis. terium edoctiis, Episcopus creatur. Qui enim alios docere debet, ab aliis post consecrationem '' doceri non debet. Qim si in aliquibus locis non inveniantur reci ζ' persolve ad talem electionem idoneae: liceat decretum facientibus, & in duabus vel in una persona deo tum facere: ut tamen omnia antenta habeat testimonia. Sin autem hi, qui debent Episcopum eligere, talia decreta intra sex metues non fecerint: periculo animae suae ille cui competit consecrare Episcopum, consecret, omnibus aliis, quae diximus, observandis. Si quis autem praeter memoratam observationem Episcopus creatus sit, jubemus eum modis omnibus Episcopatu repelli: sed & illum, qui contra haec praecepta ausus fuerit Episcopum consecrare, separari Per unum annum a sacro ministerio, & totam ejus substantiam, ii qualicumque tempore vel modo in ipsus dominium pervenerit, propter selictum
quod fecit, dominio Ecclesiae cujus Episcopus est , vindicari. CCCCXXIX. Te aecus umbis Epis Prum. 3. Si quis autem ejus, qui ad Episcopatus electus est consecrati
nem , accusator extiterit in cause ' quae per leges vel per Canones possit inhibere ' consecrationem ejus, prius de accusatione Episcopus qui consecraturus erit, disceptationem faciat, vel praesente accusatore& implente suam accusationem, vel non implente, sed per tres mei ses disserente. Et siquidem invenerit eum qui electus est obnoxium, inhibeatur consecratio. Enim mero si) innocens appareat, non impediatur. Sed accusator qui vel non probavit id de quo accusavit, vel si destituit litem, expestatur Provincia, in qua domicilium habet. Si quis autem accusatum ' consecraverit, consecratus quidem Sace dotio expellatur: qui autem consecrare eum praecipitatus est, superius expositis Poenis suojiciatur, id est, ut per unum annum ministeris sacro abvineat, de ut res illius Ecclesia addicantur cujus Episcopus est.
C C C CX . . nuga pecunia data Epimpi conforentur. . Ante omnia illud observari sancimus, ut nemo sub praestatione auri vel alterius rei Episcopus consecretur. Quod si tale aliquid admissum fuerit, semetipsos Ad litas animas hi qui pecunias accipiunt vel praestant, & mediatores eorum secundum Divinas regulas ct s cros Canones condemnatione' subjiciunt. Et propter hoc & qui dat, α qui accipit, & qui mediator factias est, Sacerdotio ', vel Clericatus
honore removeatur. Quod autem pro ea causa datum est, Ecclesiae illi vindicetur, cujus voluit sacerdotium emere. Sin autem Laicus
it, qui pro hac causa aliquid accepit, vel mediator rei fiebas : ea quae data sunt, in duplum ab eo exigi, Ecclesiae vindicanda. Non
623쪽
siliun autem ea, quae data sunt, vindicari praecipimus, sed & omnem cautionem super hoc quocumque modo expositam, & pignorum obligationem, & omnem aliam qualemcumque actionem ' cen actionem vessare sancimus, ut ille qui promissionem accepit, non solum cautio- . . . ceusino nem reddere, sed & aliud tantum, quantum cautio continet, conveniatur Ecclesiae dare CCC CXXXI. Si Dimp , ore constorasionem suam, vel possea
menerabili loco res suas obiaerit. Si quis post Episcopatum vel ante consecrationem voluerit proprias in ' vel earum partem Ecclesiae offerre cujus Episcopus erit, ira sitis hoc laudabile est e quia non est emptio sed oblatio Pro consuetu- eollatio.
dine autem, illa sola concedimus praestari ab Episcopis consecratis, quae deinceps praesenti lege continentur. Iubemus igitur beatissimos quidem Patriarchas, id est, Panam Romanum, & Constantinopolitanum, & Alexandrinum, & Theopolitanum, id est, Antiochenum& Hierosolymitanum, si quidem consuetudo est Eeiscopis vel Clericis in eorum consecrationem minus quam viginti di bras auri praen 3 eonsecrati . tali, ea tantum dare ' quae consuetudo muli Quod si plus sit quod antea dabatur: nihil ab hoc tempore ultra viginti libras auri praen 'tare. Metropolitanos autem, qui a Concilio uio vel beatissimis Patriarchis creantur: de alios omnes Episcopos qui vel a Patriarchis vela Metropolitanis consecrantur di siquidem non minus triginta libras auri reditum ' halet ' Ecclesia consecrati, dare pro Cathegratico - redimili dos centum. Notariis ' autem c ecrantis de aliis '' qui ministe- '. M. Titium ei faciunt de aliquid V ex consuetudine capiunt , solidos trecentos. Sin autem Ecclesiae reditus minor sit xxx. libris annalibus non minor autem decem, pro Cathedratico quidem dari solido; cen is tum: aliis autem omnibus qui ex consuetudine capiunt fol. ee Sin is 24αι autem reditus minor sit decem, non minor autem quinque libr. auri, pro Cathedratico quidem quinquaginta solid. dari : omnibus a tem aliis, qui ex consuetudine capiunt, sol. septuagirita. Sin autem minM quinque, non minus autem tribus libr. auri habeat & ista Ecclesia reditum, pro Cathedratico quidem XVIII. omnibus a tem qui ex consuetudinem capiunt, sol. XXIIII. Sin autem minor tribus, non minor autem duabus auri libr. sit quantitas Ecclesias rastici reditus, pro Cathedratico quidem praestari solid. XII. pro omni autem alia consuetudine sol. sedecim V. Episcopum enim ' Ec- Vclesiae minorem duabus auri libr. reditum habentis, ne si pro Cathedraticis, neque pro alia consuetudine aliquid dare, concedimus. Ea autem quae praestari disposuimus , primus Presbyter consecratas Episcopii ' , & Archidiaconus ejus suscipientes, ex consuetudine ca- evnsierantis pientibus dilidant Haec autem jubemus modis omnibus obse vari, ne ex talibus occasionibus Ecclesiae debitis praegraventur, er a d Sacerdotia M venalia fiant. Si quis autem ultra statutam a nobis P, .
624쪽
. sata tributo n. . aliarum tator exactione E
s o6 IMPERAT.'IUSTINIANI NOVELLARUM
quantitatem pro Cathedratico vel consuetudine 't quocumque modo'. ausus fuerit capere: jubemus ejus quod plus accepit, triplum ex rebus ipsius vindicari Ecclesiae ejus qui dedit.
Sath drauco J Jus cathedrae, sive sedis. Tith. Doesminori . Videndus Ambrosius cap. 1. de Sacer d. dignit. Synopsis mλκῶ, lib. 3. tit. Nee omnino dissimiliter Cathedraticum dicitur, cujus nomine duos selidos an nuos a Sacerdotibus suis exegerunt Episcopi Io. q. 3. Quid nomine Cathedra tici a Sacerdotibus suis exigere valeant Episc mi, id est, quid nomine honori, Cathedrae, sive Episcopatus, oce. Augustin. sermon. de Cathedr. Sancti Petri. Institutio Llemnitatis hodiernae a senioribus nostris Cathcdrae nomen accepit, ideo quod primum Apostolorum Petrum hodie Episcopatus Cathedram suse
C C C CXXXII. ve si is adscripticiis,intaxeotis, cr Curiali ad hiscopatum venienti T. c. Consecratio Episcopi liberum faciat eum tam servili quam adscripticia condicione : Taxeotas enim mel Curiata ', qui contra praediaetam distinctionem ad Discopatus apicem prosiluerunt, otio ' iterum 3 & Curiae restitui rancimus: ne ex tali condicione Sacerdotio injuria fiat. Illos autem ovi ante nostram prauentem legem ex Curiali condicione inventi tuerint Episcopi creati: tali quidem condicione liberos esse. Legitimam auten 1 portionem de rebus suis Curiae& publico praestent : sic tamen, ut nullam deminutionem patiantur Ecclesiastica jura in rebus, quas post Episcopatum adquisitas, Ecclesiae eorum competere disposuimus. C C C CXXXI II. De Presbteris oe Diaconis oe SubLaconis
jure cognationis ad tutelam et es Curam vocatis.
. Presbyter, Diaconus, Subdiaconus jure cogitationis ad tutelam vel curationem vocatus, munus administrationis in hoc casu tantum suscipere concedatur: si tamen intra quattuor menses numerandos ab eo ' quo vocatus esst, per competentem Iudicem in scriptis mania festaverit, quod hujusimodi ' munus sua sponte receperit. Si quis eorum hoc fecerit: nullum ex hoc circa aliam tutelam vel curationem praejudicium patiatur. C CC CXXXI III. De Clericis, ut excentono mel exactores publicarum tributionum , aut contactores me Agalium, mel alienarum posissonum, mel Curatora, mel se jusserti in talibus causis non fant. 8. Clericus neque exceptor neque exactor publicarum sit tributionum , neque conductor aut vectigalium, vel alienarum ' possessi num, vel curator domus, vel procurator litis, vel fid utar in talibus causis, sive Episcopus sit, sive Oeconomiis, vel alius Clericus cujuscumque gradus, vel Monachus suo nomine, vel Ecclesiae, vel Monasterii causa existat, ne ex hac occasione & sanctis locis dam-
625쪽
num Ita , & divina ministeria ' impediantur. Quod si Ecclesiis vel
Monasteriis possessiones quae ι congnes inveniantur, & voluerint Administratores eorumdem venerabilium locorum ad conductionem vel Emi hyleusim eas capere a tunc omnibus Clericis vel Monachis siler talibus catas vel in ipsb instimento, vel in publicis monumentis consentientibus, de certum facienti sus pro utilitate venerabilium locorum hoc fieri, concedimus tales contractus procedere.
Ipsis quoque sanctis Ecclesiis & aliis sanctis locis damus facultat 3. conductiones & Emphyleuses secum facere: & Clericis smiliter sua
rum Ecclesiarum possessiones conducere, & administrare, consensu ' tamen Episcopi & Oeconomi: exceptis illis per nis, per aliam leg siae facere prohibuimus Si quis autem contra praedicta aliquid fecerit 1 squidem Episcopus sit, omnes ejus res ex quacumque causa vel persona, sive ante Episcopatum, sue postea ad eum pervenerint , Ecclesiae ejus vindicari sancimus. Sin autem Oeconomi vel alii Clerici sint, qui hoc admiserunt, poenam eos pecuniariam, quam Episcopus eorum aestimaverit ',.exigere Ecclesiae vindicandam, cum& hi qui locationem vectigalium, vel cujuscumque possessionis, vel
publicarum tributionum exceptionem vel exue honem N vel curationem domus eis committentes, vel fidejussores eos pro memoratis causis capientes, nullam contra Ecclesiam, vel Monasterium, vel res ejus, vel Administratores, ves adversus illas personas, quibus crediderint vel contra substantias, vel fidejussores eorum habeant actionem. Illi autem qui publicarum tributionum vel vectipalium exceptionem, vel locationem, vel exactionem memoratis personis crediderint V , vel fi-
dejussores eos receperint, quidquid publico damni contigerit, hoc de sua substanxia renituere compellantur. C C C C xx x V. ve Episcopis in judicium tegmonii cause etocatis. s. Nullus Episcopus ' cogatur ad judicium venire testimonii di- ε. ειδε,4 A. eendi causa; sed Iudex apud Episcopium ' mittat ministros suos i ut propositu sanctis Evangeliis quod sit ' Episcopus, dicat secundum noc quod Sacerdotibus honestum est .
C C C CXXXVI. De Episcopis in judicium non vocandis. io. Nullus Episcopus neque pro civili, neque pro criminali causa apud quemvis Iudicem, sive civilem, sive militarem producatur vel
exhibeatur , nisi Imperialis justio praecesserit . Magistratus enim qui proςςGxit, hoc jubere ausus fuerit, amissone cinguia, oe vi nil librarum auri con- eo demnat e ' plectetur, ut istae xx. Iibrae Ecclesiae addicantur, cujus Episcopus produci vel exhiberi jussus est. Litis autem executor post cinguli amiuionem tormentis subjiciatur, de in exilium mittatur.
existi verit, publieonin tributorum 1 exactionem vendiderint. vendiderint,
626쪽
ε..- , e . , D. Non liceat Episcopis suas quidem Ecclesias relinquere, in alui autem Provincias pervenire. Sin autem hoc ex causa fecerint neces suta, ostendant vel litteras Patriarchae, aut Metropolitani sui, vel Imperialem jussionem. Nam nec illis Episcopis, qui sub Patriarcha Constantinopolitano sunt, aliter in hanc Imperialem civitatem --rint. Quicumque autem ex quavis Dioecesi venerit in hane civitatem Episcopus, intret primum apud beatissimum Patriarcham Constanti L A nopolitanum, ac per ipsum ad nostram postea serenitatem. Iis a tem , qui contra praesentem dispositionem proficiscuntur , vel ultra unius anni spatium extra suam Provinciam degunt, primum quidem sancimus non subministrari impensas ab Oeconomis Ecclesiae suae, deinde admoneri per litteras a Sacerdotibus, quibus subject i sunt, ut redeant in suas Ecclesias. Quod si distulerint, secundum sacros C nones evocari; & si intra'definitum tempus a Sacerdotibus, ad Ecclesias suas non redierint', ipsos quidem Episcopatu repelli, alios autem pro ipsis meliores consecrari, secundum vim praesentis legis: hoc eodem de in Clericis obtinente cujuscumque gradus sint vel ministerii.
C C C C xxx VIII. De Conciliis Episcoporum per singulos annos
t. γα A. --. i 2. Unusquisque Episcopus ' vel Patriarcha vel Metropolitanus sub-' Α -i 3 p -πM Episeopos semel aut bis per singulos annos apud se conu care debet, & omnes causas subtiliter cognoscere, quas Episse mi, vel 'Clerici, vel Monachi secum habent, easque componere: de ii quid contra ' Canones ex quacumque persona admissum est, emendare. C C C CXXXI x. Episcopis ere aliis religiosis miris tabli tilius. . i3. Neque Episcopus, neque Presbyter, neque Diaconus, neque subdiaconus, neque Lector, neque alius cujuscumque relisios con- in lirare . sortii, vel habitus constitutus, ' linia are ' audeat, vel socius ludentium fieri , vel spectator, vel in quocumque spemculo spectandicro ministerio prohibeatur, & in Monasterium mittatur. Sin autem ex is su in dignam poenitentiam interiore ' tempore ostenderit, statim revoce-
Sacerdotibus, qui talia peccata scientes dissimulaverint, quod ipsi Deo
rationem reddent. Iauiore i itas A. Tabuli lusoria ludere. Pith. Tἀλύειν. mscor Eustat. Odyss. i. Iliad. L. Basilius in Grammat. iacio. τοῦ ταγιον. Sophroni in Apollonio. ταΓλα- Τολώοις
nire permittimus, nisi ex permissu ejus, vel nostra iussione pervens causa venire. Ac si quis contra haec fecerit, per tres annos omni sa-
tur, de dignus Sacerdotio reddatur, vel ministerio suo i scientibus CCCCXL. Ut
627쪽
t . Nullus Episcopus invitus cogatur subjectum sibi Clericum . ,-Aia A. qualemcumque de suo Clero dimittere. C C C CXLI. Se his, qui sine cause excommunicant. is. Nemo Episcopus, nemo Presbyter excommunicet aliquem, ante quam causa probetur, propter quam Ecclesiastici Canones hoc fieri jubent. Si quis autem adversis ea ' cxcommunicaverit aliquem: ille quidem qui excommunicatus est, majoris Sacerdotis auctoritate, ad gratiam sanctae communionis ' redeat: is autem, qui non legitime
excommunicavit , in tantum abstineat sacra communione tempus, quan
tum ' majori Sacerdoti visum fuerit, ut quod injuste fecit, ipse jusis
C C C CXLII. Episcopis sua manu caedentibus.
ac. Non liceat Episcopum manibus suis aliquem cedere. Hoc enim alienum a Sacerdote est.
C C C C XLI II. Si Episcopus expulsus ab sua Ecclesia ingreA
civitatem de qna repulsis est ausu fuerit. i . si Episcopus expulsus, ausus fuerit ingredi civitatem, de qua ι. a ita ri repulsus est, vel exire de loco, in quo degere jussus est, jubemus eum m. in Monasterio in alia Provincia constituto tradi ; ut quae in Sace dotio peccavit, degens in Monasterio corrigat. CCCCXLIIII. Qimi homines Clerici fieri debent. is. Non alium Clericum concedimus creari, nisi eum, qui de litta x x, .... a teras scit, & rectum fidem & vitam bonestam habet: & neque concubam, vel naturales liberos habet, vel habuit ' : sed castitate prae rectari ditum, vel uxorem legitimam de ipsam unam & primam liabentem: vel si jam habuerit, de neque viduam neque disjunctum a marito, neque aliter legibus vel A:in s ' Canonibus reprobatam . C C C CXL fis aetatu Clericis si hi durat. ρ' ' ib. Iomo ' Presbyter consecretur, qui minor triginta annis sit. L n---ANemo Diaconus vel subdiaconus sat, qui minor viginti quinque 'annis sit. Nemo Lectoribus connumeretur, qui minor octo annis: deeriti x octo suerit. Nemo ) inter Diaconis las consecretur sacrosanctae Ecclesiae, , NE quae minor sit quadraginta annis, vel ad secundum matrimonium pervenim:
628쪽
C C C CXLVI. Te amfationibus Clericorum,o. Si consecraturo Clericum Episcispo, cujuscumque collegii vel gradus, accusator extiterit, P diceret ' illum indignum consecratione esse r ipsa quidem consecratio differacia r. Omnia autem Uue pro cognitione vel cohercione consecrationis Episcoponam superius diximus, de in hac obtineant pane. C C C C VI I. De nuptiis Clericorum. . . a it. si Diaconus vel Subdiaconus futuriis non habet uxorem se cundum ea quae supra exposuimus sibi conjunctam, non aliter conia secretur, nisi prius a consecratore interrogatus promiserit posse & post
consecrationem sine legitima uxore caste vivere : non concedendo, ε eoasinitore tonsecrator tempore consecrationis Diacono vel subdiacono filiaturo permittere, ut post consecrationem uxorem accipiat. Qiu, d si hoc permiserit fieri, Epistopatu suo repellatur. Presbyter autem vel Diaconus vel Subdiaconus, qui uxorem duxerit, repellatur quidem de Ciero: curiae autem civitatis ejus, in qua Clericus erat, cum i cultatibus suis tradatur. Sin autem Lector secundas contraxerit nuptias, vel primas quidem, sed duxerit uxorem viduam vel disjunctam a marito, vel legibus, vel sacris Canonibus reprobatam , in alium gradum Ecclesiis non procedat. Quod si quocumque modo in majorem gradum productus sit, rejiciatur ab eo, & priori restituatur C C C C XLVIII. . Curialidus O Taxeotis ad Clericatis
22. Neque Curialis, neque Taxeota Clericus consecretur. Quod si hoc facitam fiderit, priori condicioni restituatur, nisi forte non minus, quam quindecim annos in solitaria vita peregerit. Tales enim homines consecrati jubemus, reddenda scilicet a Curiali legitima portione tam Curiae quam publico. C C C CXLIX. Si Monachus Clericatus honorem meruerit. 13. Si Monachus Clericatus honorem meruerit, solitariae vitae C nones non transgrediatur. Ideoque quamvis in tali gradu fuerit, ut liceat Clericis in eo constitutis uxorem ducere, non audeat ipse hoc facere. Alio uin si concubam vel uxorem duxerit, Curiae, vel ossicio, vel condicioni cui subjectiis antea fuerat, restituatur. Idemque dici, 3e si nulla antea condicione suppositus, postea Monachus fa sad Clericatus honorem pervenerit. Et generaliter definimus nulli licere in quocumque gradu Ecclesiastico posito recedere ab eo, Minter Laicos connumerari. Si enim hoc ausus fuerit facere, cingulo ,
vel dignitate, vel militia, si qua habet, expoliatus Cutiae suae civitatis
629쪽
Σ . Eos autem, qui ante nostram legem Clerici creati sunt , a 3. - ci Curiali condicione per substitutas personas pecuniaria munera implere : de corporalibus autem immunes & liberos custodiri.
C C C C LI. vi Clerici fiant fine pecunia. is. Nullus Clericus cujuscumque gradus praesut aliquid ei a quo ε. - .
consecratur, vel aliae cuicumque personae: solas autem consuetudines Consecratori & Ministi is ejus ex more capientibus unius anni diaria don,
non excedentes pecunias practa. In cancta autem Ecclesia in qua consecratur, nihil omnino Conclericis suis praestet super procMusuo neque propter lianc causam propriis solaciis vel aliis partibus , suis defraudetur. CCCCLII. Ut locorum etenerabilium Administratores pecunia fant.16. Nullus neque menodochus, neque Ploc trophus, neque Nos - ει - , zmus neque alius Religiosae domus Administrator, vel cujuscumque curae Ecclesiasticae Gestor praestet aliouid ei, a quo praeponitur, vel ei, o cuicumque personae, pro commissa stoi administratione. Qui autem praeter haec quae dispo uimus, dederit aliquid, vel acceperit, vel ni diator' factus fiterit, Sacerdotio vel Clem vel commissa sibi admi- ,-nistratione nudabitur: his, quae data sunt, vindicandis loco religios cujus talis persoria consecrationem vel curam vel administrationem accepit. Sin autem Laicus sit, qui acceperit vel mediator factus est, duplium ab eo exigatur : Ac Religioso loco in quo talis persona admonii ationem vel curam accepit, Praestetur. CC C C LI II. De ni bratoribus etenera lium locorum hau ro serentibus.1 . Si Clericus cujuscumque gradus, sive Administrator cujus a, it cumque Religiosi loci, ante consecrationem, vel Administrationem, vel curam sibi commisiam, vel postea voluerit aliquid de propriis re bus offerre Ecclesiae in qua consecratur, vel loco cujus Administrationem vel curam excepit non solum non prohibemus hoc ficti, iis . . sed magis exhortamur talia pro salute animae suae facere. Nos enim
illa tantum dari prohibemus, quae sterialiter ' quibusdam personis s et Praestantur, non ea quae sic sanctis Ecclesiis vel aliis Religiosis loci,
CCCCLIIII. Si firmus Chrisus fat.
18. si servus sciente & non contradicente domino in clero sorti- ε. tus sit ex hoc ipso liber & ingenuus fiat. Si enim ignorante do mino consecratio facta fuerit: siceat domino intra annum tantum '
630쪽
condicionem probaro, & proprium servum recipere. Sin autem se , a tisin, ωὶ - vus scieme vel ignorante domino secundum ea quae diximus ex ipsi, honore Clericatus libertatem meritus , postea ministerium Ecclesias h ticum reliquerit, & ad Laicorum vitam transierit, domino suo in f m. in uer tuum mitio tradatur
. 1, cura fritim J mith. D. Augustinus Psiam. Q. Nam de Cieros de Ciericos hine appellatos puto, qui sunt Ecclesiastici ministerii gradibus ordi nati, quia Mathias sorte clesiit, est, quem primum per Apostolos legjmus ordi natum. Hieronymus ad Nepotian. de vii. Clericor.
C C C CLV. Si Ascripticius Clericus fit.
. -4 A -- ΣV. Adscripticius in ipsis tantum postellionibus, in quibus cens κ tus est, Clericus fiat, quamvis invito domino hoc fuerit faetiimi sciamen, ut etiam Clericus factus impositam sibi culturam impleat. C C C CL VI. De Clericis ebitas ab aediscatoribus etenerabilium locorum, id heressibus eorum.
t. in me Oratoiuun in domo concietatea ministia bus in eadem domo donent nee
3o. Si quis oratoriam domum ' aedificaverit, & ipse vel heredes ejus Clericos in ipsa domo consecrari ' maluerit, sumptus adminisi mi es audiantur si dignos ' nominaverint Clericos. Sin autem illi tales sint, ut divinis Canonibus ' non comprobentur, ad Episcopum pertinebit alios Clericos eligere idoneos. C C C CLO I. Te Clericis ministerium Dei non implentis .
31. Sancimus, ut Reverendissimi Clerici suis observieni Ecclesiis i& sibi competens Ecclesiasticum impleant ministerium: idque inquirere debet cujuscumque ' civitatis Religiosissimus Episcopus, & in si gulis gradibus Ecclesiasticis Primares ', ut qui ea ' non custodierint, nonicis ' poenis subjiciantur.
tu gradibi Ecclesia licu Primi est . Sunt Primates Mechanicorum Novesi. 7. cap. 1. Primates scrinii tabrica: Novcll. 7'. cap. 3. Primates civitatis Noveil. ii. Sic Primates ossicii L. i. C. Theod. ad leg. Iul. de ambit. L. i. C. de ratiocin. operi public. L. 3. C. ne rei militar. com Vici. 3. persecut. Afitc. Sed de de Prunatibus ossiciorum.
C C C CL VIII. Ne peculio quasi cu A misi Clericorum, is signis alione Clericatus.
31. est teri Diaconi, Sadiaconi Lectores & Cantores, quos omnes Clericos vocamus , res quocumque modo in eorum dominium pervenientes, habeant in propria potestate, ad similitudincni castrensis peculii ; ut liceat eis donare, & secundum leges in eas tes tari, quamvis in parentum suorum fuerint potestate : sic tamen, ut liberi eorum, vel liberis non superstitibus, parentes eorum legitis A, Portionem capiant.