장음표시 사용
711쪽
NovELLAE CONSTITUTIONES. 693 quibuhibet speciebus, & hoc apud venerabilcs Ecclesias manere filia
me, nullius unquam manibus austrahendum ; cum homines qui tam laudabiles, tamque Deo acceptabiles actus, & pias facere oblationes deproperant, satis & nos laudamus, & Dei coelestis remunerat clementia. Haec igitur omnia quae ad honorem Sacrofanetarum dedimus Ecclesiarum totius Affricanae Dioceseos, per praesentem piissimam &in perpetuum valituram legem, quam Omnipotenti Deo dedicandam osse perspeximus, Sublimitas Tua cognoscens, firma illibataque custodire festinet, & omnibus prout solitum est manifestare, Elctis ubique proponendis: ut nostra jussa summae pictatis habentia, ex omni
parte inmutilata serventur. Nemetatorib- eorum pena x. librarum
auri subdendis, aliqua gravi Nostri Numinis indignatione plectendis omnibus, qui nostram dispositionem quocumque modo vel tempore
violare concesserint. DAT. KAL. AUG. CP. BILIS AR. V. C. CONS.
POST GREGORII II. DECRETA, duas Novellas sequentes litteris Anglosaxonicis . ad finem adjectas
ΙMsERATOR Iustinianus Augustus Petro. De dispositione &Nov. ex x m. Privilegiis, & aliis diversis Capitulis ad Sanctas Ecclesias, & ad alias Venerabiles Domus pertinentibus jam quidem dispositimus. In praesentia autem de sanctissimis Episcopis & Clericis & Monachis prius in diversis Constitutionibus sancita cum competenti emendatione hac comprehendere lege perspicimus. Imperator Iustinianus Augustus, Epiphanio sanetissimo Archiepis-NOVel icopo Regiae hujus civitatis, & universiali Patriarchae. Vita singularis haec est, honesta haec conciliare novit quod homines ad hoc ipsud
venientes, ut hominem humanam maculam ab his abluat, & mundos constituat, & aptus naturales rationi eorumque capaces quae ii manas curas exuperant. Quisquis ergo desiderat vere esse Monachus, debet & Divinae Scripturae doctrinam non ignorare, & continentiam diligere, ut dignum se tali faciat conversatione. Necessarium ergo duximus & nos exponere quid agere debeant, & eos veris limos luctatores ejus viae quae ad Divinitatem perducit constituere : & hoc est intentio praesentis legis, ut constitutis his quae ad Venerabiles Episcopos vel ad Reverentissimos Clericos pertinebant, ad Monachos prin
712쪽
visionem nostram convertere. Illud igitur inprimis dicendum est, ut omni tempore & in omni terra, να nostro Imperio gubernatur, si quis Monasterium fabricare voluerit, non ante de esse licentiam hoc faciendi, quam Venerabilem ejusdem loci Episcopum advocaverit:
de is manum in coelum extenderit, de orationibus eundem locum consecraverit, quod figens scilicet in eo nostrae salutis signum i dicimus
autem adorabilem dionorabilemque Crucem. Ita demum incipiat s bricare , posita, ut dixi, Cruce pro fortissimo fundamento. Hoe sit ergo principium piae Monasteriorum constitutionis. Hinc nobis singulorum Monachorum cura sabeunda est: quomodo eos fieri oporteat ; Utrumne liberos tantum, an de servos propter quod omnes s- militer indiscrete Divina pratia suscepit, aperte praedicans: quia in Dei cultura non est masculus neque femina, non liber neque servus. Omnes enim in Christo unum Patri. Sancimus igitur, secundum Divinas regulas, cos qui singularem vitam affectant non temere, continuo a Reverentissimis Abbatibus sanctorum Monasteriorum habitum accipere Monachorum: sed triennio toto, sive liberi, sive servi fuerint sustinere : nec dum eodem habitu dignos habitos. Sed detonsuram te vestem habeant eorum qui Christo Laici appellantur, dedoceantur ea quae Dei senta, & Venerabiles Abbates requirere ab his, utrum liberi an servi sint: & unde eos vitae singularis amor ingressus est. Et cum didicerint ab his quod non maligna occasione ad hoc
venerunt, habeant eos inter illos qui adhuc docentur, & in consolatione sint constituti, & experimentum capiant tὀlerantiae probitatini que eorum. Neque enim facilis est vitae converso quae fit sine animi fortitudine. Et si quidem totum triennium permanserint, optimos se ipsos de tolerantes aliis Monachis vel Abbatibus ostendentes, tunc demum digni habeantur tonsuram simul de vinem Monachis congruam ; de sive liberi sint nullum habeant timorem, sive servi nullam
patiantur inquietudinem, transeuntes ad communem omnium Do
minum, de capiant in libertatem. Nam si multis casibus de lex hoc facere consuevit, de libertatem pulcherrimis dare, qualiter non valcat Divina gratia a vinculis eos servitutis absolvere 3 Quod si intra triennii metas aliquis veniat, de quosdam eorum qui singularem viatam assectant in servitutem trahere cupiat, asserens eum dominios quod nuper nobis ex lycia nunciavit Reverentissimus Zosmus Viropinatissimus incontinentium de gerens centesimum vicensimum prope annum aetatis, virens tamen de animi virtutibus de Episcopali mini rerio tanta est in eo divina gr. uia) si quis ergo, sicuti diximus, intra triennium venerit, dicens ad se pertinere quemquam illoruim qui M nachorum se congregationi sociare desiderat, de in Monasterio positorum, adfirmans rubi aliquid ab eo subtractum, de ob hoc ad Monasterium confugisse, vel pro furto aliquo , malave conscientia Ecculpa sevissima Monasterium adpetivit. Quibus probatis, continuo cum recipiat, licet sorte biennium concurrerit ex quo Monasterium
713쪽
non amore conscientiae, sed vitiis trahentibus introivit. Restituatur autem cum his quae subtraxerat, si haec in Monasterio reperiantur. I, autem qui se Dominum probavit, juret nullum se dolorem aut perniciem in eum qui restituitur exhibiturum : & sic eum in domum suam siccum reducat. Sin autem qui se Dominum dicit nihil tale pro
baverit , ut appareat. Pith. Videntur hae duae Novellae etiam Latina lingua scriptae, quandoqui doni haec interi etatio a Iuliano omissa est, & Ionge antiquior vulgata.
RELICTARUM PRO CAΡTIVORUM REDEMPTIONE
ET ALIMENTIS PAUPERUM. SCiMUs antea legem promulgasse per quam omnes alienatio nes Ecclesiasticas inhibuimus. Sed postea alia lege prospeximus quatinus liceat pro solutione Ecclesias vel alias quae piis domibus deputatae sunt, persolvere. Sed & hoc in nostra venit memoria quod Martino viro sanctissimo Episcopo Clinatae civitatis, formam Sc ante
legem nostram dedimus prohibentem eum Ecclesiasticas res vendere, ne qui ex potentioribus necessitatem ei inponant secundum suum Hopositum res Ecelesiasticas alienare. Sed & in nostra venit memoria alia res quam pro divinis fecimus vasis, pro quibus omnibus abdicavimus ne cui liceat sacrosan vgsa vel venundare, vel obligare, nisi tantummodo in redemptionem Captivorum : quia animae redem ptio aliis omnibus rebus preciosior est. Sed haec quidem antea. Subsecuta sunt quaenam ratione necessaria nobis fuit ad presentis legis memoriam. Venit etenim in presenti memoratus sanctis sinus vir in hanc sanctissimam civitatem, & edocuit nos multos, terras sine reditu, vel domunculas, vel vineas relinquere ad redemptionem Captivorum, vel pauperum alimonias, & alienatione prohibita men)oratos
actus, licet piissimi sint, attamen inhiberi, competens sibi permitti per legem hoc facere. Sancimus itaque si quis reliquerit ad redemptionem Captivorum, vel pauperum alimonias, res immobiles, si quidem certus reditus est ex relictis rebus colligendus, manere legatum, vel hereditatem, vel donationem, nulla alienatione mutilanda, cum
possit ex reditibus redemptio vel sustentatio fieri. Si autem vel certus reditus non est, vel domus pene diruta & longe ab Ecclesia posita; vel vineae quarum fructus non semper similes, sed varii colliguntur, &incursionibus forsitan Barbaricis deditii in his tantummodo speciebus permittimus venditionem hac speciali lege in memorata Provincia fieri, si tamen domus intra fines Ecclesiae vel vineae juxta muros civi-
714쪽
tatis minime positae sint: ita ut in venditionis in amento ipsa verba testatoris exprimantur, ut ei placuit venditionem fieri, & redenistionem ex his captivorum vel alimonias pauperum celebrari. Et si hoe ita subsecutum fuerit , habeat venditio firmitatem , liceat sine metu alterius legis, & Oeconomis Ecclesiasticis, & viro sanctissimo Epis copo vendere, & emptoribus habere easdem res firmo jure. Hab bunt autem Dei omnipotentis crimen Oeconomi Ecclesiae, si pretia quae acceperint in aliam causam consumpserint, licet piissima sit, Mnon in praedictas duas tantummodo causas, ad imitationem legis quae super sacrosanctis vasis alienandis lata est. Sic etenim venditio necessaria procedat, ne aetas piissimi exinde fraudentur, & animae hominum inde pereant: cum & terrarum possessio de rerum immobilium non talcm habeat curam, nec ita sit necessaria, ut captivorum redemptio & vita egentium, quae de animas salvant, & Deo omnipotenti placabiles sunt. Gravitas itaque Tua quae per hanc specialem l gem Nostra decrevit . Eternitas, tam effectu mancipare, quam obse
Vare procuret. ve alienatione reru- Ecc D Mi J Tith. Est haec Novella Constitistio 61. quae ab Irnerio de Bulgaro, caeterisque mediae aetatis Iustinianaei Juris I
terpretibus in VIIII. ut vocarunt, collationem rejecta fuerat, ut caeterae fere omnes, quarum eis usus aut nullus, aut IIon usque adeo necessarius videbatur:
sve quod abrogatae, sive quod chronicae, aut locales essent. Nobis vero nihil superest veterum quod non usui esse possit. Caeterum in eo Novellarum seu A thenticorum Constititutionum exemplari, unde istam exscripsimus, sequebatut proxime Novella xx I. ne hujus aliud caput, ne illud quidem ab Haloandro additum, quod ex Theodori interpretationibus irrepsisse Doctor meus avi
715쪽
717쪽
δε CCE tibi Numeni 'su, quarum obsolum Indicem, quem ex meo tabro eum quibusdam aliis Imperatorum legibus acceperas, profisisne pro tua varia me honorasti. Unde vero , iniuies ' Ex eodem ipso Copiae erenti εχ quo Cr Index prodierat, id est ex Billiotheca patris mei, quem quoties postrat infaelicium Doctorum detoratas, γ, quod non cujusvu stomachi est. bene concoctas ineptias, inter tantas tamque ferias occupationes, eo saeculo, ea aetate, in ea urbe, ad hae demum studia animum reiocasse cogito; toties intelligo, quae Dei summa beni itas est, nullo unquam faeculo Asbisse qui in tenebris solem, ut dicitur, id est, quae redia essent perllicerent, inme/Went, colerent, amplecterentur. Voc ego tanto patre si non indignus filius missior, satis me manium hactenus studiorum meorum studium consequuturi arbitror. Sed ut at Novellas, eas pater eum per otium, quod mix fere illiorum f. it, ipse non possit, ab amanuensi suo ex veteri quodam exemplari describendas curaverat. in re mir alioqui Dipublicae juvandae natus
ejusque amantis imus sigi tantum sertasse laborasset, ni post ejus i ta
mum obitum Ioannes er Nicolaus filii isti gemini, mihi consanguinei fratres c de quorum in enuis minutibus plura dicere eum meus pudor, tum ipsorum ierecundia prohibeu in magno librorum chartarumque cumulo, me tum quiadem mix pubere studiorum causa absente, has quasi e nausia o tabulas excepissent, cir inter Gallicos istos tumidius m tam crebrus coni attona diligenti me adservassent. Nuper autem cum de tuo Codice Theodosiano mentio incidisset, O a me harum Novellarum, ut tum quidem putabam, amissio bona fortuna deploraretur, dixerunt illi habere se care repositas, atque etiam ultro obtulerunt. Eas ego tandem a fiatribus acceptas, ita gravissimo morbo recreatus, O avidissime perleΠ, c quae in eis mel antiqui scriptoris, mel amanuensis paterni negligentia aut imperitia errata erant, religi , ut par est, ct quast si stensa manu, emendati. Statim autem ad te misi, qui jure quodam tuo haec tibi et dicare Dotes, ut reliqua, si qua sunt, a me do posita persanam, oe hoc jam Theodosiani potius quam Theodericiani eorporis membrum reliquo, si tibi ita mi deretur, aliquando adjungem. Prodabunt igitur hae Notelia multis nominibus Aaeratae , patri, quod e tenebris erutae, fiatribus , quod adpretatae, tibi vero quod multis muneribus fanatae tandem
communi omnibus fle mentur. Mihi sane nihil adrogo, satisque erit si crstudiis nostris aliquantulum profuero , et' tibi hac in parte fatis .cero. Vale. Lutet. Parisior. Kal. Aug. C I ID, LXXI.
718쪽
QUAso1M conjecturas addere visum est, quiabus nostra saltem religio probaretur: quam Vereor ne superstitionem plerique interpretentur.
719쪽
et E PATRIMON IALI BU S REI DOMINICAE, di limi trophis fundis ad Orientem positis. Tit. x II. I. Impp. THEODOSIU S& VALENT IN I ANu s A A. Marcellino Comiti Ps.
P Ropa est ut beneficium accepisse credamus quotiens offertur nobis causa praestandi, de diem petiisse proculdubio suspicemur
quem Nostri Nominis munificentia non illustrat. Fruimur quippe coim scientia largitatis, & benefaciendi provincia, quae cum Deo meritum hominis adplicitum inter Imperatorias primasque virtutes obtinet primcipatum. Valuerit igitur in fundis Patrimonialibus sitis per Asianam Dior sim, sitis per Ponticam, in diem praesentem & Coninlatum XVI. Nostrae Clementa e lex divae memoriae Constantini, quae ad aedes per Constantinopolitanam urbem sacratis limam dominus exigebat. Sed nequaquam ulterius se licitas patitur civitatis, non suis meritis, verum de ima, porro quaesitis compendiis aestimari : nequaquam utriusque obsequiis elementi contenta, suae fortunae desiderat incrementa subsidio praediorum, quae in coelum usque provecta gloria nominis sui, in soci tatem admittere dedignatur aliena fata terrarum. inare cum divinum consilium Principis memorati, progressus temporis subjecerit, &legis proposito in au a urbe, pace Superi Numinis, sit satisfactum, reddet Nostra Majessis gratam possessoribus novitatem , ut petitioni φρ' di
με ante formi Anem cui Romae desunt Penates, securus vomerem, petitioni fellan
rus falcem possessor exerceat, quod paravit relicturus haeredi. λει 'tinet laoc quoque prosecto ad pretium civitatis, ad famam tanti splei dotis, amantium ambitu fisquentari, cessante legis imperio. Quapropter suggestione Magnitudinis Tuae, victura in omne aevum lege sancimus ut quisquis patrimoniales possidet fundos, seu praedia per ε k;MI 'Dioecesses memoratas, donationis, aliove titulo, firmiter in aeternum 'veluti privato & inconcusso jure possideat, etiam si domicilium in Constitntinopolitana urbe non habeat , ad haeredum suorum , vel emptorum legitimorum, quinetiam retentatorum, si dominus quoque pacto abalienaverit, ejus commodis migratiatis, omni petitionis exclusa molestia, instruetionis quinetiam oscio cujus interest, molestia de gala. Quam si quis Tractator temerario spiritu contra Iussa Div
720쪽
lia, quod non clinamur, offenc temptaverit, quinquaginta librarii mauri, cum amissione militiae, dispendio serietur : quatenus cuneueognoscant firmius nos possessoribus praesenti lege donasse, quae exceptionibus & caeteris formulis vacillabant.. Marcelline frater ama tillime. In lustris igitur Auctoritas Tua, statuta Nostrae Clementiae pro devotione sincera, solemniter Edictis propositis ad omnium notitiam faciat pervenire. Dat. VI. Id. Maj. Constant opoli Theodosio A. XVI. COSS.
II. Idem A A. FLORENTIO Ps. Po. SUco Esetio NEM Tui Culminis salutarem debita cum laude di
vinus amplemtur Nostrae Serenitatis adsensus, per quam suggeritur providendum ne redituum praestatio minor videatur expensis, neve erogatio conlationis functionem excedat. Quod evenire montatratur patrimonialibus fundis ac limi trophis, nec non etiam saltue
si bus, pro libidine petitorum ad jus privatum securitatemque transsa tis. Cui rei, ne ulterius adtemptetur, hac leSe perpetuo valitura remedium credidimus offerendum , omnes ejusmodi post hanc legem petitionum materias inhibentes. Praecipimus itaque nulli jam in potaterum licere patrimoniales, seu limitrophos vel saltuenses fundos, qui per tractum Orientis positi sunt, ad jus transferre privatum, sive dempto, sive salvo canone, juris immutatio postuletur: legis temerato res quinquaginta librarum auri poena cohercentes, tam videlicet petitorem, quam Officium quod petitionem concedit admitti, licet Α
notatio Nostra, licet Divina Pragmatica contra vetitum proferatur.
Florenti P. K. A A. Itaque magnifica auctoritas tua Edictis propositis, quae sanximus ad omnium notitiam perferri praecipiat. Data v I. Id. Iun. Constantinopoli Theodosio A. x v II. & Festo Coss.
IN omnibus quidem rebus publicam convenit utilitatem privatis
commodis anteponi, sed tum praecipue cum saluti pariter Provi cialium, ac Imperii nostri felicitati consuletur: unde singulorum qu que fortunis ac securitatibus prospici non habetur incertum. Quo niam igitur per consultissimam Tuae Sublimitatis suggestionem com perimus Armeniae tractum in ipso pene limitis aditu Persarum con tutum, pridem regalium fundorum copiis ac praesidiis munitum, in praesenti Persicis eruptionibus expositum fuisse, eo quod eosdem do; & maxime Theodosiopolitanae & Salalenae civitati contiguos vel propinquantes, quorrumdam petitio diversis retro temporibus in pro pria jura , mutato pristino nomine transtulerit : hac in perpetuunt victura lege censuimus statuendum , ut universi qui nostram in his munificentiam meruerunt, sub ea conditione. sessiones habere do natas concedantur, si cunitus & paraveredos,& species, nec non & coemptiones secundum pristinam c uetudinem