Arn. Clapmarii De arcanis rerumpublicarum libri sex, illustrati a Ioan. Corvino ic. Accessit Chr. Besoldi de eadem materia discursus. Nec non Arnoldi Clapmarii et aliorum conclusiones de iure publico

발행: 1644년

분량: 659페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

II 6 νn. clumariί. Lib. III. nis , quot sunt arcana Imperii F vel enim sunt arcana dominationis Regiae , vel Arcana dominationis Aristocraticae, vel Arcana dominationis Popularis. Haec iaciutur plebeii sint salvi ; illa ut patrieti securi sint ab insidiis aliorum. ista ut Rex, sive

Princeps salvus sit atque inviolabilis. Ex quibus omnibus apparet, parum ha Ium rerum intelligentes esse illos, qui haec Disse- arcana dominationis cum iis, quae appel-Fenria Iantur jura imperii confundunt ; quippe a

Area- . quibus multis modis differunt. Primo e norum nim jura imperii, ut antea dictum est. sunt Imperii, unum & idem, neque variant pro Rerum O , ru publ. varietate. At vero dominationis ag-ν perι i. cana alia sunt in Regno , alia in Aristocr tia, alia in Democratia, alia in aliis Rebuia . pubI. Deinde arcana dominationis aliis Iemitti possunt,juia vero Imperii minime.

Denique iura imperii sunt in conspicuo, α ab omnibus sciri atque intelligi fas est , at

vero arcana dominationis sunt occulta atque abscondita consilia,& quibus convenit . illud Poetae bine da flentia saer M. Suarto, jura ImperJi sunt augusta& majestatis ple- . na unde etiam appellantur jura majest

ris)at arcana dominatio is sunt multo huis miliora . Contra quae qui committir, non tam aperte maiestatem laedit aut imminuit, quam lenter& clanculum ad imperiurepit. Hic dicitur ferox, contumax, civilis; ille reus majestatis, perduellis, ut in veteri illo carmine C. Martii apud Livium , quod suo nitori restituit eruditissimus Scaliger: Romulida, si perdueiles expellere vulris, Et vomica, qua gentiu longe alienigenarΜVenit. Posta e

202쪽

De Arcanis Dominationis. Cap. 2, II Postremo arcana dominationis, si e ut &arcana imperii, Iunt veluti propugnacula iuris imperii , non ipsum jus imperii. Quae omnia ex utriusque exemplis eorumque invicem collatione clariora fiunt. CAPuae II. Dominatis, Herr scha sit. Legiisma ae justa

Tyrannis. Tyrannica Dominatio. Libertas. Modus libertatis. Dissuens licentia. Domi nationis υocabula. Dominatia nomina. Imis

perator, Rex, Domj nus, Casar, Κυν l δαμναμεως. Rogalis sensus, instrumenta regni.

HAnc de dominationis arean Is doctri

nam antequam aggrediamur, ante

omnia constare debet, quid sit dominatio , quam Graeci appellant κυε α ρ, Itali Signoria, Germani Hermehasst, Galli Milesse. Quod dominationis voca- Domiabulum severtoris notae homines di me ulter nario

concoquunt. Est autem summa illa vis im- quih iperandi: proprieque competit iis, qui noviter , vi& iure belli, sive, ut Pomponius loquitur, manu regia. imperium Occupant vel tenen L. Quo tempore pauea admodum vi tractantur, cui Tabrius de initio principatus Augusti, quo caeteris quies sit. Est e- σου isto. nim coniuncta cum violentia quadam & his γω superbia, atque a tyrannide prope abest, ac Ib. meo periculo, legitimam ac tuliam appel- anai, Ies tyrannidem. Unde in veteri glossario: dom natur. οὶσπηlευ , τυρο ιννει , & Virgilius si tinneidot. Unde genucl longa nostrum dominabitur

203쪽

M8 rn. Clumarii. Lib. I Inminabitur Alba a & in sacra sapientia inter- . pretes retinuerunt, quando dominantur justi, iatatur populus: O cum dominatur impii, gemuit populus is Tyrannidi ta inen , quam Apula jus vocat Urannicam dominationem,

opponitur, De qua accipio illud Salus ih

post, ubi regium imperium, quod initio conservandae libertatis atque augenda Reipublica fuerat,insuperbiam dominationemque covem

rit: de illud Curtii lib. s. illi pro libertate hi pro dominatione pugnabant. Quae causa est. propter quam sapientissimi Principes Ro- Domini mani, Domini vocabulum fastidiverunt. nomen Quippe quod herile dc violentum impe- cur16- rium prae se ferebat, veluti de Augusto&sidiυere Tiberio Suetonius , de Trajano in inius , dc Romani Iovius de Iuliano Medice testantur. Hinc Princi - illud Poetae: Tu domini nomen, principis isse peJ. renet. Quod etiam ex illo versu Martialis liquet, E servo sis te genitum, blandeque fateris,

CumDominum appellar, Sosabave, Pas rem. Trimi Ac tamen dominatio, sive principatu ν, natio civibus libertatem minime adimit. Quod quomodo olim de Nerva scitum fuit, eum conjun- non adlia xisse principatum oc libertatem. Atque est mat ei- haec libertas medium aliquod inter abrumibus piam servitutem , qualis est sub tyrannis, liberia- & inter dulolutam licentiam, si e e corru- remis piam libertatem. Pulchre Tacitus 4. Ilia floriarum vocat modum libertatu : quomodo. pessimis principibui sine modo dominationem, mera sit intellige tyranni dein J. ita quamvis opti- libertia. mir , modμm libcrtatis placere . de qua Gun-ther.lib. 3.

204쪽

De QAreanis Dominationis. Cap. 2, IJvo Aua tibi libertas poterit contingere major . m regi serυire tuo & lib. s. Libertas maxima nobis, Tam placido parere viro.

Quod identidem Cicero intestigit: Nihil .

inquit, a me asperumst , nec tamen quicquam populare oc dissolu tum. Nimia enim libertas, libertas non eth, sed soluta quaedam ac dita fluens licentia : qualis erat apud Parthos olim teste Tacito a. .Annal. Incerti nimiarum solutique, O magis sne domino, quam iis, libertate : d te Aboriginibus Salusti hominum agrese, ne teffluens, e Imperio, liberum atque folutum. Quam libertatem Livius tib . s. graviter per ringit: quoniam ea

demum libertas Ronnae , non Senatus,no ma g ratus , non leges, non mores majoruandaora

in si tuta patrum, non disciplinam vereri militia

Ε:h igitur Dominatio nihil aliud , quam legitimum imperium , sed paulo violentius: quo tamen opus est , in Republica opus do- praesertim noviter occupata, vel plenaseis minatio ditiosissimis ac serocissimis civ bus, quam ne. qui regia via gubernare volet, is praepostere faciet,& serpentem , quod dicitur , in sinualet. Sive ergo appelles arcana dominationis , sive arcana principatuum , sive alio modo , perinde est. Illa enim Dominationis vocabula, us Tacitus vocat, sive, ut Horatius, dominantia nomina, ut sunt Imperator, Dominus, Caesar, Rex, Princeps, Κυθι

α δμυάμεως, de quae sunt plura, mihi unum & idem fuisse videntur; nisi quod glaucoma obducta fuit populo. Quod aperte ac vere de Vitellio Tacitus : Pram ρ, inquit,

205쪽

I2o Arn. Clumari . Lib. III. inquit, in urbe edictum, quo vocabulum gusti dijerret, Caesaris non reciperet, eum de

potestare nihil detraheret. Neque est quod contradicat Plinius, cum etiam illa dominationi x vocabula promiscue a scriptoriis Bus usurpentur. Hinc Iustinianus regalis ensus , dc Tacuus: instrumenta regni. & I .

nnal. de quo opinio est, tanquam mutationeoxis portendat, apud eundem Tacitum Vespasianus appellatur rerum Dominus ; &Suetonius in Galba r Oriturum quando κε Bi pania principem , dominumque rcrum. CApuae III. reana regia Dominationis. Ne Senatoribus aut Equitibus illustrib M liceat intrare is

ris. e gyptiorum arti ia se manuprecia formidolosa Principibus Rom. Arcana Inc igitur nata sunt areana domina-

domina- tionis. Ae .pximum quidem dominationis ' ' tionis regiae sunt . . occultae quaedam

Onde rationes ad iscuritatem Regis vel Principis .rta. pertinentes, adversus illos qui impetiis in rcana hiant, non tam regni, quam Regis odio, ut domina- de Cassio olim tritum fuit. Quibus impri-tionu inis opus est in regno, propterea quod Re regia gum majestas, ut vere Livius lib. 3 7. dissici-qua. lius summo fastigio ad medium detrahitur,

Taleam quam a medio ad ima pracipitatura Cui pe- canum riculo praevenit Augustus lata lege ; ne cui lex u- ex Senatoribus liceret intrare Alexangusti ne driam. Ita enim Tacitus lib. 2. Annal. - ώιiceret gustus , inter alia Dominationis Orcana ve-

intrare ritis . nis permissu, ingredi senatoribM. aut equitibus Romanis illustribuo,seposuit. ευ-

206쪽

provinciam claustraque terra ac maris qua- xandrι.

vii lchi praesidio , adversus in mentes exercitui 'clau insevisset. Haec Tacitus. ,Quam etiam cau- frumfam opinor esse , quo i Gallientas, volens terra ac Theodoro imperium proconsulate in ἄ- maris.

gypto decet nere , prcilii bifus est' cum hoe Cai fedicto; fasces cor ulares ingredi Alexandria istius Dis non oporrcre. Reperio et iam aliam caulam i gis. ne si quis Romanus perturbidam & natura seditiosam intraret provinciam, quo eum natura ducebat, societate quoque gentis duceretur. Quare Tiberius germanicum, cum Agyptum profectus esset; vel cognoscendae antiquitatis vel cura provinciae, acerrime increpuit, quodcψntraria striata Augusti , non sponte Prinei pis , Alexis. driam introivis et , deque eo gravissime in Senatu questus est. Quae res Germanico causa mortis suisse creditur, Suetonius in aetherio. Nimirum in eo sibi caverat Augustus, quod nolui, senato se meo ire , un- 'de dominationi tuae pias culum creari pota set. Quo consilio Vospasianus invasurus ,

Imperium Romanum, alias aliis pro v I cias demandavit, ipse claustra Agypti obis ' ; tinuit, Tacitus 3. Hist. Et hoc homine antea Iulius Caesar victor regnum AEgypti Cleopatrae, fratrique ejus minori permisit, , , .ε 'veritus provinci iam facere , ne quandoque vioIentiore ni praesidem nacta , novarum rerum materia esset . Quo pertinet etiam

illud Taciti a. Hi stor. ieiebat, inquit, imperio consilium ἱ quando 2 optin claustra annonae, veritualia opulentissimarum provinciarum obtinerentur, posse Vitellii exercitum F egestate

207쪽

I 22 νη. ci mariἰ. Lib. III. exesate sipendii 'tamentique ad dedissonem Db i. Hinc Diocletianus, teste Suida, suspectos habuit inprimis AEgyptios, eo L.

que Variis modis punivit, propter nimia artificia, quae callebant; adeoque veterum scripta, de usione argenti & auri, conquisita combussit; pessimo quidem exemplo, sed tamen hoc consilio, ne exinde ditati AEgyptii facile rebellarent. Eandem obrationem, AEgyptiis alienae civitatis civi-hus esse non licuit, ut testatur. Iosephus adversus Appianum. CApuae VI. Ne Senatori liceat pro arbitrio peregr&ers.

vel Metra Roma;n ire, O ad exercisu.Libe se legorio. Ne m ilites domos senatorias ad ante ne Legariti Ponti eis in Germania aveniat et ne qDa Romam proficiscatur. Naquis cursones publicas insituat.

Zis,hὸ Λ Deo aure consuluerui domination ἔwski L Princ Ues Romani, ut ne peregre Iucro quid abire senatori, aut illustri vi- initimis τοι licitum fuerit, in junii permissuve Prin

Priseia Cipis , mulio minus ad eXercitus commea-pis perri νς- QEDd haec occosio facilinia videbatues=itia Rucupandi militu studia. De Caesare Sueto-

208쪽

De reanis Dominationis. Cap. 4. peregrinarettar extra Italia, injussi δεινοῦ Imo Lia barnon tantum extra Italiam, verum etiam tamια ne extra Romam quidem , teste Suida. Est S aj.λίhoe arcanum dominationis regiae pro- re priaptium, plurimumque facit ad securitatem diata Prineipum, eorum inprimis qui recentor ea θ imperium invaserunt, neque dum radicς3 perusti- egerum.Tales enim, facili mo concussu, e nasi tu regno ejici atque exturbari possunt. ' boam Caeterum libera Republica Senatori li- --.iscuit etiam privatae rei causa peregziRari δ aha

tantum una petebat liberam lega lon*m, ratiουε quo maiori iret&abesset cum dignit xς- ;.t.ba . Quaerat io su it legis r. Od.de dignitat Cla- clλακόιiistimis & spectabilibus licebat sine . m commeameatu distedere , Illustribus non licebar, tusisS quod horum potentia major erae, adeoquo statu Principi periculosior recessus . QuRm Ob iisl bis causam Claudius, commeatus a Senatu peti solitos sui beneficii fecit. Suetonim in Ili Claud. Et dicebatur libero commeatu ire, Ei, δ' qui, ubi vellet, morandi arbitrium impe catara

telum hoc ius singulariter indultum suit N. '. senatoribus siciliae Sc Galliae Narbonen lipis δε- sis. , ut est apud Dionem lib. 32. M Taci in Mes

Eadem eausa fuit senatusconsulti Clau ad ij diani, ut milites domos senatorias adirent salutandi causa. Vnde etiam Fridericus AE a P. his nobardus vetuit legatum Pontificis inGeris rua . maniam venire, nisi Vocatum. Quin o iam Gercea- prohibuit eos, qui ad Romanum tribuisnal provocaverant, Romam Prrificisci, ut ibistis, est apud Nauclerum: Et Gunt herum lib. .. eatra. Frid. e nobardi lex.

209쪽

Ir Arn. Cismarii. Lib. III. Velit que ultra procedere jussi , , TArpiter ac trepid. ad limina sacra ramisit

Neve quis ad nostram, toto de corpore regni

Audeat ulla sui deferre neratias em , O emare adit us .angus a. . Lingra viari. Dicitur,ct medium,postis cunia ib., Alpe. Idem fecit Alexander occiso Philota. Dp quo Curtius libro s ex to: Iam ad omnes adi tus at posti equites, itiuera quojue obstre, i, ne quit ad Parmenionem, qua tum Mediε magni He copiis praerat, eυa eret. Quo no-. Ne quis ini ne ideo sidena cursi9nes publicas pro hi Iκblicas beri oportet. tot.titui. C. de cursu pubi. O postas nesque occasiones mittendi nuncios a insitu- literas. Qualis fuit illa de qua Caesar libro an septimo, de bello Gallico. Ubi maser,at qui

ta, quod1patiam est millium pQNum 'Fxi: erc. LX, De quibus vide etiam supra.

Eo deto consilio cautum is ab nequis

ad lanatum neve ad exercitum scri-l cret, praeter Principem.Tazit. lib. s. Miserat a

210쪽

De orcanu Dominalsonis. Cap. f. III Miserat cinquit, Mutian vi epistolas, qua ma- Nequitrerram sermonibus prabuere fi pr1υatus esset, publice cur publice loqueretur, potuime radem paucω stribat 'di i loco sententia dici. Est hoc arcanum senatui dominationis regiae. In eo enim sibi vole- vel im-bant consultum Imperatores Romani, ne litibus. quis per publieas t teras apud senatum res novas moliri posset adversus s e. Publiis enim feribere eli solius Principis, non alicujus privati, quod Tacitas ait: sprivatus eques, cur pHblice loqueretur. Et 2. Histor. Reeitata Fabit alen tisse solae a Consules scri

stia fur quod n/nsoripsis t. Ideo Gordianus

gerens se pro Imperatore, publice. ad sena aut popuIuguquo Rom. scriptit. Herodiamnus in Maximino. Deinde ad exercitum e-tram scribere nosas fuit: quare Tacitus hoc refert4nt signa aecepti Imporii r litera , inquit, ad exercitus, tanquam accepto prιucipatu msset. Pari ratione inmini licuit Principis maia Nς 3μsenum aut picturam imitari atque mutuari. Princi- De quo alias cautum fuit in l. a 3. D. de l. pi s r Cornes. de fas 'Sc severissime olim, non tan- pluam tum Imperatorςs, verum etiam ipsi Pontiis imitem fices vindicarunt.' Vnde Poeta a. de Ponto. t r.

- Nec mea fallaci convicta estgemma sigillo Mendaees lignis imposuisse notas. ν Quippe est hoc non tantum improbum, verum etiam periculosum ipsi Principi, quod is , qui eadem qua Princeps uritur siti plura aut litera, Principem apud subditos miris modis suspectum atque invisum iacere potest; sibi vero ditum patefacere ad Imperium. Quod ipse Titus Impera- -

SEARCH

MENU NAVIGATION