장음표시 사용
172쪽
De Iure Imperii. cap. II. DTib. Io. & Lex Licinia, qua cautum fuit, ne aeuod ei quis civium plus possideret, quinquaginta referri jugerum. Ideo Tribuni plebis ad Patriciose possune
visu derentne postulare , ut cum bina Iraera' diversa agri plebi dividerentur, ipsis plus quingenta leges ais jugera habera liceret 8 Lex repetundarum : id pud Ro- quod identidem monuit Aristoteles in po- manos, pulari statu, rationem rerum gestarum Equales ni agistratu sae penum ero petendam esse. Lex L iis Quibus adde populares leg s , popularem cinia, educationem, liberas accusationes, quae Valeria' veluti arma fuerunt plebis Rom. adversus O Repeia Patricios. Sicut enim illae calumniandi ar- tundates Rei p. perniciosissimae sunt; ita accusa - rum. tiones liberae maximum in Republ. ulum Petere a habent. Id tradit Livius lib. I. In exeuntem . . magiis inquit. Coriolanum e curia impetus sectus es stratisset,lniperopportune die tribuni dixissent. Vbi rerum
irassuppressa ,sejudicem quisque se domi. gestari
num vita necisque inimici factum videbat . ratiσ- Aliud est enim ea lumniari . aliud prae ari- nem . . cari, aliud aceusare et quod docet Cuja- Popularius in Obs lib . 4. O Io. Et vide hac de re ru ac tuis duos prudentissimos scriptores ac popula- fario. res , Machi avellum & Ammi ratem. Ac Magna tamen recte monet Aristoteles in populari poenam statu magnam poenam Constitui Oportere eonsti- iis, qui crime alicui sternere intentaverint . tuere iis In ptimis autem iis, qui in Republ. popula- quieriis xi imperant ζ cavendum est, ne plebs penuis menalia xia laboret, neve cogatur L divitibus opem euiser petere . iisdemque se sim mirere. Ita enim nunt. primores Romani usi iunt occasione anno- Caverenae, ad di molvendam tribuniciam potesta ne Elebstem. Deinde opera danda est, ut divites & penuria -nimis potentes per vectigalia, tributa . laboret. allosque .
173쪽
8g or'. Dpmarsi. Lἰb. II. Annois aliosque Occultos, sed legitimos sinxam nyiungantur, adeoque semper maneafusseere nes populum & potentia, dc summa at plebi. xitas atque majestas. C A p v T XIV.
reana Democratica conservanda liberta tis con-
res. reana Domocratica contra regnum.
rare neminem passurum regnare; bonagia diripere ; destruere domum ejus quagnum a sectat; Regum imagines abolmemoriam damnare ; satuas frange IZ nominabiles. Imperia non proro ea caυere intestina bella, OoTναι Rerum publicarum.
sunt.1 aurejarando OΜnium maximum periculum es populari statu, ab iis, qui velami mobilitate novis amperiis ident, vel dominandi libidine ipsi imirium affectant. Haec est natura mortium, non contentum .esse praesenti stu. Qui in libertate vivunt ι regnum optant; qui in regno, libertatem. Minullo contenti sunt Imperio, nullo Rpublicae genere. Qui vix dum hodienum experti sunt, cras aliud affectant quod postridie identidem evertant 2 ad ipsos quidem Iud. eos non potuit non pnitere recuperata libertatis. Exod. I s.
Contra hujuscemodi reperta et Iasunt arcana consilia stabiliendae Iiberitis: quale est illud Bruti, qui omniuprimum, avidum novae libertatis popitum , ne postmodum flecti percibus a donis regiis posset, jurejurando adegit ne nem Romae passuros regnare, ad ecqu
174쪽
e; hona regia dici pienda plabi: dedis, adiger/ut contracta regra praeda, spem la per- populis Petuum cum his paci s- amitteret . Livius nemi-
lib. a. Idem lib. Φ, Nee satis esse sanguine nem is ejus expiatum . nis tecta parietesque, intra furum
qua tantum amentia conceptum esset, dissa re H re. parentur, bonaque contacta preciis regni mer- Bonare candi publicarentua. Iubire iraque quassores A. a s ιλι- vendere ea bona , atque in publicum redigere, per edomum deinde, ut monumento area esset ,π- Edesprsia nefaria spei dirui extemplo jussit. Quod diruere.
etiam sub Imperatoribus. Ita in ege ειib. 2. titui. s 3. De pae. ten. bona ejur publi- sa concentur, O domus ejus destruatur. Pulchra,s mare. Certe ratio confirmandi plebem alias in . constantem , & vento mobiliorem. Quo nomine AEdui, Jat refert Caesar 1. de bello. Gallico , profectionem seram adversus Gallos Iege confirmarunt . Eandem ob causam nemini in Republica Romana licuit Tyranni imaginem habe- Dran-H. Ambros. I. OH.s Dranni aliquis 3ma- norum ginem habeat , nonhe obnoxius est damna- reiationi adeoque memoria tyrannorum gnum eorumque qui regnum affecta Verant , asse damnabatur. Nam postquam Manlius re- ctantia gnum affectasset, gentes Manliae decret O imagiis cautum est, ne quis deinde M. Manlius vo- nes abο- caretur. 3c Cicero I . Philip. Cujus totus lare. consulatus est ex omnium monumentors me- Memo- moria revulsus. Et hi in jure Canonico di- riam eo-cuntur in nominabiles, sicut&statuae eois rum da . rum frangebantur: Iuvenal. mnare. Frangenda miseram funestat imagine gen- Imagiis
Quibus artibus & plebi regnum inVisum gere.
175쪽
P ria diuturna es non vi, temporirmponatur, quibus iuris non pote t. Et clarius Trionium, incluti, e sex me rra quam licet in milia lege, eensura
est. Et l ib.3. de Decemviris. Idvi mrare nul7υ subrogatis magis ratibus, prit decem Dirιs . neque animo ad T Mndum imminutis , neq ad speciem ν ignibu prodeunt; d vero regnum habra viderδ, deploratur in perpetuum libo
conservandidem oeratiam, quarum as
pubi . seditiones ac bella civilia, quae poni vix possunt, nisi Impetio ad ibolia h e V V QSQd de August gnum aliquod regnum. S. Dio
176쪽
CAPvT XV. Arcana, regia,sive greana Imperii eo tra plebem. ἐπρο φααν ac titulum excogitare ociseu patι Imperii. colorem quarere. Lex regia, sive lex Imperii. Lex Valeria. Donatio Constantini. Sol manni pratextus ad se cupandam Romam. Uene:i quomodo sinpDomini maris.
HActenus de Aristoerat eis & Demois
erati eis Areanis. De regiis vero, quae Cornelius Tacitus appellat rcana Inuieri . frui ra apud Aristotelε quaeras. Itaque operae precium me facturum puto. si quaedam etiam ex Scriptoribus aliis excerpsero, quae latent, εc vix ab ipsis autoi ibus exprimuntur: tum quod id a nemine hactenus factum est . tum etiam quod id maximum in Principatu usum habet. AEque enim dissiuile est, atque haud scio an dissicilius, populum natum libertati, cujus, ut ait Iovius, dulcissimum nomen cst , ad regni leges cogere atque assuefacere. Quin majori opus fuit prudentia illis, qui liberistate plebi erepta, regni landamenta valida
Cuius rei multae sunt attes ; qualis est illa . excogitare praetextum sive viis φααν occupati Imperii. Vnde Sa Ilustius appellat legitimum Imperium, veluti de . RQ manis in bello Catilinario Imperium ισι rimum . nomιn Imperii regium habebant. Tiberius certe famae dedit, ut vocatus electusque potius videretur, quam pςτuxorium ambitum & senili adoptione in-
177쪽
di et Orn. Clapmarii. L b. I. repsisse. Idem de Nerone Seneca in
L ieet ingratum Dira pudeat munere matris
Hoc Imperium cepisse. Ementi Pleraque enim regna vi & belloris vel nunquam per scelera, occupantur extortis tutus quandoquidem invidiosus est imperii lentus; consultius est ementiri Impaegibin ges, S SCta, vel saltem invitis ex r Scris. re, quae postea, omnibus aliis post
. . stentat Iri, οτας, ut ait Xi phil. ως ἶνος hκ Πν. hoc est , ut habere videantur concessu populi. Sicuis contractibus privatu color quam ait Iulianus lib. 7. F. de S to Mace
certior sum legem regiam, quae de IPrincipis lata dicitur, quave populi in eum, omne Imperium suum Sc prex Re tem concessit, ante Vespasiani imgia dὸ nullam Diste , vel si fuit , aut e Imperio Cata est, aut vi extorta , quicquid ;quando I iant.
Iara. Veluti Sylla , fretus exercitu acibus in urbem admissis, Dictatore annos quinque lege Valeria crearquam tamen legem M. Tullius neg: Estem - legem. Sic Augustus eonsulatum pia eoru m Oaeta trs anno invasit, admotis hi quivi ad urbem legi ovibus , missisque imperii, nomine exercitus deposcerent. Cioceu- dem cunctant a Senatu, Cornelius spant. Ii O princeps legationis , rejecto sap
stendens gladii capulum, non dubii
178쪽
De Arean is Imperii. Cap. I s. st yeutia dicere : hic faetet, si νον non feceritis. Tranquillus in Augusto. Et Cosmus Me ci vidi ees post Alexandri caedem senatum Flo-ria A. tentinum coegit, ut se perpetuum ducem diem . crearet. De donatione Constantini, nςmO Dbriis fio est tam bardus, quin idem sentiat :&eru- his cinia dite nuper hoc praeter doctis. HOxxoman- stantininum ostendit Gentiletius in Apologia, eadem . . Quin etiam ingenue. αφελως, ipse Pontifex Paulus III. respondit, quaerenti de Imperii
Iure Pontificatus totque Principatuum ra-Ponti tuto : O te, inquit, hominemscholauieum O eii. omnium rerum ignarum qui imperii j in qua- Turea -νis, quod jam a tot annis contra omnium vim rumpsidemus ae ferro defendimus. Eandem frau- praete-dem fastus est Solymannus; Romam ad xtus in otio mannos pertinere, propterea quod a oecu Constantino, in praejudicium successorum, panda alienata sit. Veneti certe Dominatum ma- Roma, ris tion alio titulo se obtinere publice pro .. Tenets- fessi sunt, quam bello & victoria: ut con- rum instat ex arguta & ingenua responsione mare missa ad Pontificem. . . Domini
EAdem ratio est infatuandi plebem,
quoties ii,quibus imperia & dignitates deman antur, ita se fingunt atq; componunt, ut videantur in viti illud agere, quod agunt. Grςci eleganter appellarunt
α-σμε ν,ab Acco illa,quq quod cupiebat, curiosissime
179쪽
curiosissime recusabat . Cujus rei cuius est. Nam hac recusatione cure, Tum lententia elicitur; quod de Tibe iuss- fert Tacitus, eum ad introspiciendad primula voluntates induxisse dubitationem; tuntionis magis magisque accenditur ad rem , duplex intendit , e Helendam. Id ait Livius usus no- Lisinius inquit, Sextiusque cum tributaturi plebis ereandorum indicta comitia essensegerere, ut negando omnia ,sbi υelle conri honorem acerrime aceenderent ad id
dissimulandopetebant plebem. Quam artem egregie calluit Augde quo Tacitus I. Annal. eumspecie
fantis granti me cupivisse: dc de Tiidem Tacitus Ambiguus imperandi i dtonius. Tandem , inquit, quas coactu quarens miseram ct onerosamsbi injunvitutem, recepit imperium, nec tamen ιqisam ut depositurum se quandoque speraret. Qualem dubitationem etiam finxit Otto Imperator factus: qui, tele Ni με Suetonio quasi rastus de publico scipere Imperium υi eoactus gesturusque muni omnium arbitrio palarium petiit. Arbiter: Volo, quod cupio, statim tenere,
Eadem arte Ioannes ille Basilides λ 1 Viae dux usus fuisse legitur. Talis a Theophrasto aeων dicitur. Ita eniCharacteribus: LPiequid agit ea villato id habet, ct se adhue deliberaturum
Vnde etiam lege cautum est, ne magius eos tutores creatent, qui se ipsciuat ingere rei quive, ut creensur, Pecu
180쪽
De Arcanis Imperii. Cap. I7. s stant. Hos enim poenae obnoxios esse pro mulgatum est l. 2I. D. de tutor. O curat. o' l. 2s . D. de procurat. Non ferendus est pro curator, quisbi ad erit procuratιonem: nam
hoc ipso suspectus est, qui operam D amring rit invito. Hinc Alexander Imperator dicere solitus est: invitos non ambientes, in Rempublή collocandos esse. Et vel ob hancea usam hujuscemodi accismum finxerunt primi Imperatores. Circa quam rem tamen magna di me ulia Magv tas est. Talis enim cunctatio , quamdiu circo non apparet dignitatem & usum habet eam sutina, ubi vero erumpit & palam fit, ineis sicultω-pta est atq; ridicula. Quales sunt, qui quod cupidissime ambiunt, ita recusant, ut ipso rum libido atque aviditas vel caecis appareat. Idque Tacitus notat in Blaeso . Hic
Biasus, cum legeretur Procos frica, respondit specie recusantis: sed neque eadem asseυer rioneo consensu adulantium auditus est : ex in promptum quod multorum intimu quesilus tegebamr, ct c. CApvT XVII. Otium plebi auferre. discernere con tum acer ab obsequiosis. Α 32 τεκνον contumaces. Elafri supra modum hominis priυati. ferocer. plusqu.ιm ciυilia agitantes. RecalciIranter Ma estati M.desti, obsequiosi,obsequiogra fantes. ἀσεσυι, Placentini, Courtisani Ho Eleute ' O notatur ingeniorum diver
Icut autem sum in regno, tum in aliis R.ebuspubl. plebs ab Imperiis & a Oxum exercitio abstraheada est,ita e contra