Arn. Clapmarii De arcanis rerumpublicarum libri sex, illustrati a Ioan. Corvino ic. Accessit Chr. Besoldi de eadem materia discursus. Nec non Arnoldi Clapmarii et aliorum conclusiones de iure publico

발행: 1644년

분량: 659페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

Censita anima ire rumpIura dominatiostocratiis cae fere

eadem a

ctua da

particularia.

Σi 8 Orn. GVmarii. Lib. I ritur, adeoque respublica locupletatur, haud ulla, ut opinor , excusatione opus habet. Cum enim Imperium sine vectigalibus nullo modo retin Fri possit, aequo animo cives parte aliqua suorum fructuum , pacem sibi sempiternam, atque otium redimere debent, ut str ibit Cicero ad in Fr. Atque ethhujuscemodi census, non Losuniagen appellamus , anima magnarum Rerum public. Vnde Livius nos immerito

vocat rem saluberrimam magno futκroImperio: S Claudius vocavit opus arduum. 2uod opus, in qu se, quom arduum sit, noba cum maiaxime, quam υu nihil ultra , quam ut publiceno a sint facultates nostra, exquiratur, nimis magno eaperimento cognoscimus.

Iuria dominationis Orisocratia. Ne quis ex Patriciis, Regu, vel Principti βιliam ducat. Hicere cives uimu potentes. Vt interfecto domino omnes serυi puniantur. Decimatio

EAdem fere sunt Iura dominationis A.

cistocraticae,& a quovis huic accommodari possunt. Sunt tame etiam pem culiaria quaedam. Nam sicut jura regia saluti regni & unius inserviunt; ita quoque Iura Aristo cratica ad salutem dc dignitatem nobilium, eorumque qui imperant, comparata sunt; sicut dc jura populi ad civium. Quale eli illud: Ne quis ex optimatibus Pi incipis alicujus, vel Regis filiam in uxorem ducat, quod is fultus fretusque. hac nuptiali dignitate , facilla animum dominandi sumat. Id quod ex praecedentibus liquet;

332쪽

De Iure Domi attonis. CV. r7. Usquet; quod tamen potius ad arcana dolni- nationis, quam ad jura referendum est. Magni enim periculi res est in libera Princi- Republ. Principem nasci, non secus atque, patium ut Seneca ait , semper magno έonstitiι nasci innita- Deum. Adeoque cavendum esse existimo tumpro- in Aristo cratica Republica ab iis , qui ori- hibitio. ginem ducunt a Regibus. Quae res Caesa - 'rem ad invadendam Rempublicam exsti-'mulavit, ut constat ex funebri oratione de Iu lia amitat Est in genere o sanctit vi regum, qui plurimum inter homines polient ,. O ceremonia Deorum, quorum ira in potestat esunt Reges.

Talis autem, & qui hujuscemodi, de id Dectio genus aliis dignitatibus nimium crescit, ex e Repu- Republica libera ejici potest, & quidem blica eo-

hoc jure dominationis. Qua ratione Sci- rum qui pio Africanus lubens, & merito, civitate Πι mu dicessit. Nam, ut restatur Livius, periculo- gvitatι- sic 'a erat, i r Republica, praesertim libera, unu cre- hominem esse caput, ct culmen Imperii e sub sc Mnt

umbra Scipionu urbem Ierrarum orbis dominam latere , nlitus eius pro decretis patrum

esse, c. Qx o facit Atheniensium Sc Ephesior tim Ostracismus : Nemo de nobis unuo ex-eellat , sed si quis exsiterit, alio loco ct apud alius sit. Quo nomine Rhinani omnes Tarquinios e civitate Romana expulerunt, nὸ strac/ quam, ut ait Varro apud Nonium, seditionis per gentilitatem speciem haberentive Lici foria e enico liter : SI Praeclare Brutus ad Tarquinium

COS. Hunc.tu, inquit, tua voluntate rem αυὸ Epbsist metu, memι uim uJ,fatemur, ejecisti reges, abia rηm solυe beneficium, aufer hinc rexium nomen. Et

333쪽

22 Arn. CDpmar i Lib. IV. mo, C. Sempronius. Nec senatui tantis etiavem aut quenqua alium debere esse, ut in pa- qνencto uni malum publicum flat. Illud est

quod Catulus de Pompejo dixit; esse quidem praeclaram virum , sed nimium jam

liberae Reipublicae, neque omnia in uno reponenda . Velleius libro secundo. Idem Veneto- testatur Iovius lib. I. Histor. de Veneto -τum. rum Repubi. Nemingm , inquit , temere ex optimatibus, qZi vel insigni virtute , vell=iritu ingerendis rebu/ caterv antecellat,nimισε plus crescere , vel collecta gratia potentem ct clarum Feripatiuntur. Sed haec palam sunt, SI a multis exemplis obvia. Onia Ille vero mos animadvertendi in singuis madυer los servos ob unius domini necem, maxi-fo insin mam crudelitatem referre videtur ; verum gutos spectabat , tum ad falutem clarissimorum familia hominum, tum etiam ad contundendam res ob ferociam mancipiorum. De Marcelli caederinius Servius Sulpicius. Ego tamen ad tabernacu domini tum ejus perrexi; inveni duos libertos, Opau- necem. culos servoso reliquos, ebant,profugisse metis

perterritos, quod dominus eorti ante tabernaculum interfectus esset. Quam severitatem confirmavit Augultus, & Nero, viro consulari,& praesecto urbi a servo occiso. Qua de re ita Cassius in Tacito I . Annalium . At quidem insontes peribunt. Nam ct fuso

exercitu, cAm decim in quisquefuse ferit ur, Deci- etiam renuisortiuntur. De qua decimatio-matio ne Livius libro L. Centuriones duplicario mili- qui reliquerat ordines, virgis caesos, ecuri Pertum. eusiit : catera multitudo sorte decimus qui Dad supplicium lecti. Utrumque hoc cum iniquita Ie conjunctum est, sed ut idem ait

334쪽

De Iure Imperii. CV. Io. 22r Cassius, contrasngulos utilitate publicare. penditur. Neque enim pudet me hanc sente-tiam toties repetere , cuius rei rationem reddit M. Tullius in Cluentiana: Statue runt, inquit, ita majores nosiri, ut si ia multis essetflagitium rei militaris adm GA m syrtar iaone in quosdam animadverteretur , ut metus ad omnes,poena ad paucos per υeniret. am,

qui miles locum non tenuit di qui hostium impetum vimque pertimuit,potest idem posteacteiυis esse melior, O vir bonus, ct ciυu utitu. etiare ne in bello propter hostium metum ήelinqueret, amplior ei mortis ct supplicii metus est a majoribus consitutus, ne autem nimium multi panam capiti, subirent, idcirco illa sortitio comparata Pst. Haec Cicero. C A P v T XVIII. Proscriptorum liberos a iure oripis prohibere 'o se unctorie ostenditur disserentia inter

haec iura risto crat ica O iura regia.

SVlla, ejectis & proscriptis quam pluri

mis Senatoribus, & equitibus Romanis, lege lata proscriptor si liberoq a jure petendorum honorum prohibuit, simul - Proscri Aque ut Senatorumflij, verbastini Vellei V ptorum in onera ordinis si inerent, ct iura perderet. liberos Quaeritur an recte Sane Veli ejus indignita ab hono-simum esse censuit. Mihi vero & iure do- ribus ex minationis,& ad salutem atque tranquilliis eludere. talem praesentis Reipub. De iste videtur. Quemadmodum Cicero ait i. Philip . non quod probem,sed quod rationem habendam esse censeo maxime orii ct pacis. Et Quintilianus lib. II. cap. r. Mollienda es , inquit, inplorisque alio colore asperitas orationis Cicero

335쪽

222 Orn. Clismarii. Lib. I V. proscript orμm tiberis fecit. Θι id enim crude istrio, qκam honestis parentibus ac majoribu/naros a Reptibi. summo et eri Z itaque durum id esse, smmm ita e t ractandorum animorAmartifex faret Ar . sed ira legibus S)lla cohaerere satum ciυitarii, ut OA solutιs, stare ipsa non positi. Itaque est, ut aliquid eorum quos ea uinsa videretur facere, contra quos diceret. Haec

Quin Alianus egregie. Ideo enim jura Ordinis perdiderunt, ne copiam haberent ais' more vindicta: Rempubl. perturbandi. Ea dem ratio fuit in Bruti filiis , quos occupata ibertate necesse fuit e medio tolli. De quo vide Machia vellum. Proba - Proprie autem hoc convenire dominatur hoe tioni Aristocraticae ex eo liquet, quod, im- domina- perio postea in unum devoluto, honoribustioni restituti sunt. Ita enim Suetonius d* Cae- riso- sare: dmisi ad honores O proscriptorum lia eratica beros. Vnde Cicero appellat legem temporis, conveis non hominu . Eodem modo Alexander; cumnire. reversus ex India. Epistolas in Graeciam scripserat, quibus omnium civitatum exules , praeter caedis damnatos relli tueban- . Iur, magni motus exorti sunt, quod pluri

mi non legibus pulsi patria , sed per factio

nem Principum suerant, verentibus i ii GIurribae dem Principibus, ne revocati potentiores suo tania in Republ. fierent, Iustin. lib. 2 3 . Non enim rinmmo- Omnia haec jura Omnibus Rcbus publicis do Rebm promiscue , Omnibusque temporibus ae is publieis commodanda sunt.

moda λι-

336쪽

De Istre Dominationis. Cap. Ist 22 3 CArvae XIX. Lkpanaria admittere. Foen eratoribus atqu usurariis locum dare. Tyranno interso qde crimine demum cognoscere. Supplicium S. Melit.

Porro hoc quoque jure lupanaria tole- Luparari poste 'existimo , quae passim pro ' nario pt, hominum libidinem in vastis Re- rum ad buspubi icis conceduntur, ut nimirum a ' misio. Vetrantur stupra honestissimarum foeni in rum ;&quod aIias ut festive ICtus ait l, 27. D. De hered. pet, etiam in honesto mi

virorum praediis lupanaria exerceantur. Quo

etiam alludit Catullus; Ille domum nobis at 'que dedit dominam. Q mire Nerone delapso in amorem libertar Achae, dc abhorrente ab uxore Octavia, nobili foemina de probitatis spectatae, ne quidem severiores amici Principis aversabantur. Metuebatri r e tim, inquit Tacitus, ne in stipist foeminarum illustrium prorumpereis illa libidine prohibere-rur. Caeterum erat hoc bono fisei Lique aerarii. Nam sub Severo Imperatore hujuscemodi prostibula, sicut Sc ipsi Lenones, solvebant vectigal a questu meretricio, id que in aerarium referebatur , ad refectionem publicorum aedificiorum , ut amphi- . theatri, circi, aliorumque. exempla Cui simile est illud Deuteron. 23. Ex- smitii traneo tuo enerabis, at fratri tuo non . Idque indulto Iudaeis indultum fuit propter duritiem co- rum irarum: Et illud Christi ad Pharisaeos apud politia

Matthaeum cap. Is . Moyses, pro duritia cor- Mosis dis mestri permisit vobis dimittere uxores ve- puta ra

stras , caterum a principio non fuit ita. Ejusde tione.

K farinae

337쪽

. De Simulacris Imperii. cap. 2. 224 Tyranni farinae est Lex Valeria, quae permittebat inter s- Tyrannum interficere, & postea causam eiendi dijudicare ; idque propter periculum mΟ- lege xae, sicut & latronem de seditiosum stati in Vale a. licebat interficere, postea ad Principem Spurii scribere , l. 6. D. De injus. rv. irr. restam . Melii Carierum , ut dixi, pleraque jura domina exem tionis Regiae huc referri possunt. Eademitum. enim fuit ratio in Spurio Mello quae ir

Sejano & Caecina: Spurius Melius ille quod

in libera Republica regnum affectaverat IS a Dictatore ad causam dicendam vocatus, minime paruerat; quin potius quiri Miando multitudinem concitaverat, a magistro equitum in publico obtruncatus est . Sed rursum inquies, inique vero, non au Iniqui ditus , non damnatus. At enim vero pu-raima blieo judicio cum illo agi non potuit, nisignorum cum seditionis periculo:& fortasse partium exem- favore er reatu fuisset elapsus. Ne repetam

plor m illud, quod haec iniquitatis species utilitatest a re publica tegitur 3c recompensatur. Vt enim. Compen in omnibus actionibus politicis , ita cum-

'fetur, primis in hac materia locum habet illud elegantissimi Poetae: Medio de sente Leporum Surgit amari aliquid, quod in ipsisoribus

. angat.'

Quibus multa alia addi possunt , multa . etiam exemplis illustrali: Mihi, ut ait Plinius in Epistoli s,liarum rerum dumi lior fuit .

338쪽

De Iure Dominatianss. Cap. zo arqC A P v ae XX. Iara dominationis Democratica. Parricia dium rimoleontis . cujusυis parricidii deis testatis.

ΡLeraque ex his omnibus competunt etiam populari Reipublicae, in qua

multa cum singulo rartu salutis causa, tum etiam praesentis Reipubl conservandae gratia fiunt, ac paulo quidem iniquius . Quibus tamen iterandis supersedeo, quod ex prioribus sumere. & huic formae ac- Commodare cuivis in proclivi em Non tamen possum mihi imperat e , quin huc referam parricidium illud Timoleontis. Hic fratrem suum Timophoontem, qui tyrannidem moliebatur , multisque adeo viris magnis in Republica extrema quaeque minitabatur, nequicquam monitum ut absisteret, confestim confodi jussit,&quidem intra parietes. Cujus rei cum Timoleontem poeniteret, & idcirco se a publicis Πegotiis subduceret, Teleclides eum vehementer increpans P s , inquit, decerta υeris

practare, ranum te ocer disse arbitrabimur,sn minus fratrem. Sane haud id fecit odio fratris incitatus, sed incredibili amore patriae impulsus, neque tam privata aut Orita-Le, quam publica: erat enim ex Principibus Senatus. Ac quidem legibus Romanis tan tum abest , ut in eos, qui vel parentes vel filios hostes patriae interfecerant, animadversum sit, potius praemiis fuerint adse-m,ot est In l. 2 s. D. De relig. O sumptinun. Quare mihi Timoleon non magis parriciis

da erit: quam Manlius ille , qui filios per-

Iura δε- minatis nis D

tica etiam convenire Reipublica,

refertur

339쪽

Factum Manlii filios

perduelis

cidium

sari possit. 21ς Arn. Cismarii Lib. I V. duelles Interfici iussit, vel Servilius Hala , qui Melium astectati regni accusatum obis truncavit. Et quidem dolorem, quem ex morte fratris conceperat Timoleon, vellementer perstringit Plutarchys: Usque adeo, inquit, judicia hominum vacillant, O qui-bisjυu laudibus , vel probras in tranHersum xapiuntur: sicut edones illi ingenti esurie capti inglutiunt cibos, sed satiati nauseant, ita

nos rebus perpetratu animum abiecimus. Haec

ille in Timoleontem. Ac nescio , an non aliquo pacto excusari possit Nero de caede matris. Consideranti enim mihi historia in totam, occurrunt multa scelera & affectati regni indicia : veluti, quod, praeter alia, tribunos & centuriones comiter excepit; quod nomina & virtutes nobilium in honore habuit; quod ducem quaesivit & partes, aliaque id genus dominationis arcana invasit. Imo ipse Burrhus S Seneca , teste Cornelio Tacito, eo descensum credebant, ut nisi praeveniretur, Neroni persundum foret. Id quod carpit Octavia illa

apud Senecam: Extinguat ct me, ne manu nostra cadat Caeterum est tamen res atrox, Sc ab a Te

M . - .

340쪽

Iura dominatronu ce sint divino IurV. Prat exim religioisis. Ανανομία. varietas religionum.

HAEc dominandi iura, tantum abest Iura F

ut religionem depravent, vel pietati hae do

adversentur, ut potius ei inserviant. minan-Id enim efficiunt, ut religio in Republica di an ad

sarta tecta sit, Si rite colatur. Neque herc I- versen

te juris nomine dignum est , quod divinae tur Reis legi, quod religioni contrarium sit. Sunt ligioni.

equidem haec iura instar clypei, Sc veluti propugnaculum summae potentiae, ad securitatem praestandam civitatis Principi, veluti personae publicae, quive rerum caput est, Ac cui fas est omnia Reipublicae membra cedere fascesque summittere. Verumtamen habet haec majestas ter- Imo vominos suos; ut sunt religio, pudor, fid c q. ro ce-Hae enim vel ubi victrices Deae fraenum in- duntju-jiciunt potentiae humanae cohibentque , ri dιυiis ne ulterius progrediatur, quam lex divina no. patitur. Hinc Poeta: Diis te minorem quod geru , imperas. Quare in Romana Republica cum de Campanorum petitione Seianatus consultus ellet, etsi magnae parti urbs maxima opulentissimaque Italiae . uberri AI e mus a Ser, marisque propinquus ad varieta- statu se tes an uonae, horreum populi Romani vi de- potentiabatur; tamen tanta utilitate fides antiquior hu n Eafait, ut praec Iarc refert Livius lib. 7. Et for- termit iter Achaeoru ille Praetor, Veremur, inquit, nu reti ν nrani, Os ita vultu e ι tam rimemus,. gio.

SEARCH

MENU NAVIGATION