Ioannis Barclaij Satyricon cui accessit pars 5. Sive Alitophili Veritatis lachrymae, cum clavi auctiore Altophili Veritatis lacrymae, sive Euphormionis Lusinini continuatio. Pars 5

발행: 1628년

분량: 247페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

ma totam Germaniam impleverat Scquod rarius est bonam mentem comita bantur nobilitas, ingenium Avus meus cum corpus tuum ubique terrariun circu

tulisset, nihil inertius tot insolentibus variisque monachorum sectis iudicavit. Itaque centone e Virgilianis carminibus consecto monastica otia, simulatam sanctimoniam, ingluviem, avaritiam libidi num, ambitionem, petulantiain, dc reli qua religionis praetextu inulta scelera stys alieno solertissime consedit plebs iquam nulla cathena arctius superstitione constringit, non tulit eius authorus mor-rici dente lacerari inuit impatiens caputque veridicam Rheno mersit. Extimuit fluvius, proque sanguine timidas aquas contrahens, pallentes submisitctus, & Orpheo suo pepercit. Hic post modo res icta patri , cum duobus 'liis in Galliam venit se iri illam rara'

nica contagione vexata, nuper Mendaci lacrificaverat. Non potuittamen , virio nocuus , inter tot Fortunae minis, ocimgruentia undique pericula libertatis sua

non recordari. Igitur , conversus ad anti

qtile satyrq morsum doctissimciri iam sucversu Vecitatis hostes perstrinxit. Cuiui

exemplum filii sequuti. perti cisin

12쪽

it fimentis Romana lasciviae bellumina icendo, videbantur immortalitate digni,chi idem ventus navigationis auxi hi, knaufragii causa fati , Breves Scrutabiles sunt humanarum rerum vices, 2 conditionis nostrae Fatum rector nunquam simpliciter indulget Celebritas no-nitus, invidiam parit invidia, inimicos; nortem inimici; nihil est tutius, ignorantia Parcite dolori meo victrices umba has lacrymas, desiiderium vestrithae suspiria, posthum pietas foras evocat Absit ut gloriae vestrae invideam. qua: pliis posteritatis est , quam vestra, pro veritate cadendo, fecistisci ut haeressiadis, non bonorum essem. Sub octilis

meis, avus, pater, av culus iugulati, minas alnicorum officiis, quam inimicorum

crudelitati debent. Illa vitae incommoda mitigaverimi h*c mortis ludibria simul abstulit, & immortalitatem largita est. Quid faciam si Germaniam repetiero, ut extranetim, abdicabit. Quisquis enim miser a suis solatium expectat, nescit quam levi momento mutentur hominum ingenia: Atiam repentino ab animis absentium memoria deleatur. Si in Galliis diuti is moravero, ipsa me meorum funera iis coni quid timere debeam, nemo bene

vivit inter patricidas, At ille optime FOr-

13쪽

tunam adve sam sustinet, qui calamitate istas abscondit NuthimVolum inscelici

gratius, solitudine: in qua, nec parricidariavennintur, necatius , qui miseriasα- probret. . Hac deliberatione serox, tantis castas adspirantem reliquit sed dum rugit, ne- eius inhi a. Convinusitaquead notisi munirionum, videt, amici corpus vulneribus lacerum, tam continuis sustium Ictibus1ntumescens,hit,ne Chiron quidem attonitus ad tot ulcera, homini pessime assecto auderet salutatem polliceri At

1ia, ubiqn Capilupum incidit, quis crede- 2PT pςWinam constantia in Onosmorum declamavit, ut, facile uel coniicem, eum plus de ultione, quam de salute Propria cogitare. Potens, emcaxnο-zam simul pernie in bona Fortunae. Male sine stimissis satyras scribtinus , admovenda sitne Poetis inscelicibus ealca

niam

14쪽

niam hoc,& illud, pographorum euri sit in publidum misit, hunc libellum atras archis exonerare volui, ne quis aut dira rem procaciter immissa γεmarapiet autonoetandri odio invidiose de- ebun opus. Iam vulnera declamantis scente sanguine recruduerant, iam allo suffusus totum corpus occupa erat, L qui iam victor adversus kain Deorum plicebat sibi, intercluso spiritu,i in sua po- , tetite vocem non habebat, qua constantiam suam extolleret. Proh superi quam si sitatione barbaris etiam precati Verri necest assuggerit. Ille, ille Capilupus Ficolloquhim meum, &amicitiae nanseatis iura contempserat, iit primum B trida expiranti similem vidit, tam hum do sermone,, miserabili gestu,perfricuit indignantem animum, ut ne dubitaverim Fidem subvenire auxilium meum suis &amici miseriis imploranti. Dum semicadaveri fletu magis , quam sementis succurrimus, inter plures domos adverto chirurpi tabernam in e senestris dominum clitu subterlabenti fluvio phrgamenta eiicientem, qui ut ad indicis caluis signum cucurrit, tam facilim sistamento fligientem animam, sensus

que morientes revocavit, ut aeger con

salubritate toto corpore percepta

Itanera

15쪽

μ vr RonM SATYRICI itineri suffecerit , quod ad beatas aedes silutaris hominis ducebat vhi iussi consedimus, tum novus ille Esculapitis a

nos.

Hactenus humanae scelicitatiqtiodculique illud est inimicum numen quibunippliciis potuit delaviit tum demunferocitati su habenas iniecit, minuhostiliter peccat, occidit Le vis morest, quam gladius alienus infert, at illi miserabilis, deploranda maximC qiuatiunt percussorem praeter moriturun non invenit Biduum est a quo hosipitet extuli, quem sua manus repugnantibus fatis abstulit Causa violentae necis, Veritatis amor. Et ne vos alioquin sititores novitatis male texta narratione diutius detineam, haec epistola se sinu chartam producebat quam ad amicum scripsit, ratequam suis vulneribus generosum 'flaret spiritum , totam tragoediam cu nosti docebit.

16쪽

mionem ultimum salutat.

v Tinam & Fibullius conditioni meae invidisset, ego libertati. Ali liud

at inter serviles notas quas olim frontira, iussiis, inlisi, quod festinantibus di-yitiis anteferrem bararum ministros do Ria0rum favor, dum evehit, strangulat. Ambitio ac luxuria,& libido scenam de- ant stena catastrophen Non imus servitutem, sed cadimus. Tamen interktdesis paupertatem securitas tabitat. At quidquid in altum casiis elevat, aut a talis dolis concussum in dubio manet, ὸut statim festinat ad rilinam. Non pro dam tantum itur est ad interithim, sed 'me'. celicioribus etiam lubricum. Neque enim corpora modo, sed& inge-lnJ, illis debemus, quos sequimur &nulli est deterior servitus, illa, quae nos re bris inlineribus,& iniqua secretorum Vul gatione oblisat Alientim est, quod geri- . . Consilia nostra, resper nos De liciter gestae, iubentium potentia sibi venticat iniurius est, quisquis agnosti quod

idum est,ac, ut infidele mancipium pon itur ad supplicium, rapitur a P nam. Quo

17쪽

mon a Callione iniuriam acceperat. Prolvocatur Callion ad certamen. Dum tibi tat proVocatus, ire, an recusare mal 1r: μlus invenitur Percas qui evidenti 'pericu Io, Anemonis generositati pro Callionii obiiceretur Scis, anime, quam aequis luneamentis utriusq; faciem Natura distinarierit Pari ne oculi fulgent, stonsarmadtur ad severreatem,aduncatur ad audaciam nasus,d reliquae oris partes dum in utro que simili proportione noscuntur , noti invenirent, qui sine errore a Percante Calliona seiungeret: si capillorum &Barbae color unus amborum vultus confunderet. Hoc nimirum restabat ut Callion essem; ω la pilorum caducitas , canescenti uecalvitieisqualor horridus, im bilem a nobili separabat. Itaque novo capillantento quod colore Callionis crines referret oneratur innocens caput de barbae fictilia supponitur barba , deducor in arenam, componor cum Memorie, ira statu sto, petor, excedo , persequor mi animo, non arte, vincebam , casi vici Anemon quippe verum me Cassioria existimans dum magno impetu ictu ingexit attrito in lapidem pede excussis e manibus armis, in terram ruit. Non in lalanter usus siun victoria, contentia.hQ

18쪽

ssilibus spoliis, sine eaede ad domitium

revertor.Timuit Callisi,ne vulgata pugna, nomesturn ad infamia vulgaret.Summo veor domo, prisca familiaritate in odiuversa , hoc mihi cum multis comun prς-mium filit,ut satis esset fugitivo si viveret.

Qua repente rerum facies immutatur'ecce

vino supplex a victovita petis Ad Anemone cofugio, & illi ut acciderant singula

fideliter exponens veniam merui, quod venia dulcius est, amici iam Ia noservus, sed comes, aliquanto etiam Anemone maior, si ad illius humanitate mea in eius domo perpendatur authoritas.Tum deniq; inquirentib.quamam sors me cum Calli nas hoste coniunxis et, placuit mutationis meae causasad hanc historiam referre, nequis aut ut malae frugi servum contumeliis lacesseret,aut Callionem ut Anemonis victorem laudaret.Non distulit rumor timiditatis suileste ad Cassionis aures incosulta cliligentia perferre. Tum demum Vehe-mειinime exharsit, id fugitivum persequeduni crudelissimam lictorum manummisiit:u'ς captivum quia compertari vera

narrasset per tormenta laeeratum, eruci

infrinseret, publicum pectaculum ad

crudelitatis etiam satietatem rotae impositum populo exhiberet Non hostem mininantem . sed potentiam indignantis, crebatur Anemon , qui sacrum ius

19쪽

nis domesticos in asseclarum numeriare timuisset. Vt ergo,& nomen meum moT-ti eriperem,' corpus barbaret multituesini derelictus ah omnibus, meipso Laridem petitauxilium, ut doceam omnia illi patere, citiaditus restat ad Mortem,mo In extremo libertatis osculo velit expirare. qc ista qua ad te scribo manus, ut epistolia simul & vitae finem faciam invitat, armata Drro, atramento deficiente, dum sanguinem poscit, solum hoc permittit tit inseram, Vale. Adhuc extremae tabulae a legentis dextra pendebant, cum cubiculum in quo cramus senex canus intravit hunc clymata publicorum satellitum phalanx cum plebis infinia turba miscellanea sequebattir. Tum ille proclamare coepit, maiestatis reum hospitem nostrum esse, qui tabernam suam contra Divorum Marci Commodi edicta fugitivorum asylum fecisset: se , legis Faviae & Senatusconsulti Modestiniani authoritate ad

Pcrcantem inquirendum missum. Nec quaeri, an domini pecimiam servus 'inter-Verterit, constare Evoluntariasigitivi nece, maius admissum crimen. Nimirum, maleficum,proditorem, non tantum Callionis

20쪽

PAR QU. Erlionis vitae insidiatum, sed & in gloriam fimamque integerrimi, generosissimi

hominis impudentissima calumnia inve- stum. Illum, scelera simul sua, & supplicia quibus destinabatur, transtulisse in vutorem celatorem nocentissimi man-

. . .

Dum rabiose voce intransfligam, hospitem transfiigae perorat liueste chi- xurgo nequicquam reluctanti cathenae, in proximos hortos impetu facto, nuper inhumatum Percantis cadaver cum hospite quondam suo publico plaustro suo clamnati ad supplicium vehuntur, barbara seritate imponitur interque nostras, &bonae viciniae lacrymas , eodem linere mortinisvi vivus inferuntur. Cui demum inquam go' futura est secura quies, ubi fato functis denegatur quae tamquillitas

sapientum animis, ubi locus non invenitur, quem tuto incolant' umbrae celices ab Elysiis eruuntur &inter beatorum sedes nondum Veritas effugit poenam Blandum subrisit Botris, exclamationem meam ratione tam placida suscepit, ii videretur Phoebus inter nubes nitidum coruscare aut in tempestate tranquillum Neptunus apparere. Et tu etiam inquille illis es , qui mortalium crimina Deorum CXCIDI'li' nesciunt in virtutis locum

SEARCH

MENU NAVIGATION