장음표시 사용
1쪽
Claudianus in Consul. Manlii. Ipsa quidem virtus pretium sibi, suaque late
Fortunae secura vitet, nec 1ascibus ustis e sErigitur,plausuve petit clarescere vulgi. Nil opis externae cupiens, nil indiga laudis, Divitiis animosa situs, immotaque eunctis ι Calibus, ex alta mortalia devicit arce. tamen imitam blande vestigat, ultra l bis honor: docuit toties a rure profectus' i l tLictor, O in mediis consul quaestus aratris.
2쪽
ABRICIVM canimus magnum, quem Altorfia mater
Progenuit, fovitque suis Academia fibris, Ingentes inter proceres, mystasque
Hic sibi majorum a tergo genus Omne relinquit, Maior avis, proavisque suis, quem conscia virtus, Supra sortem hominum, tardi & confinia vulgi, Tollit & agnatis illum conterminat astris, Qui supra rabidos morsus , dentesque malignos, Et supra invidiam, lunae, solisque labores, Coelum ipsum penetrat, seque altis sedibus inseri, Vnde venit, Numenque sibi, divosque propinquos Concilians, vasta complectitur omnia mente, Ipse sui mensura, sui compendium & aevi, Ac decantato praesul divinus in Elmo. O utinam, ut cuperem, possem te sculpere vivum Non secus, ac ligno statuam qui extundere acerno Cogitat arte opifex, sacrata in sede locandam Exutum nondum foliis, & cortice duro,
3쪽
Informem primum cernit sine nomine truncum;
Si vero arte sua & studiis accesserit, & quae
Sunt curva, aut obliqua, suo correXerit aere, Divinum producit opus, nova forma resultat,
Quaeque intus latuit, sub apricum surgit imago. O fi ego tam felix fuerim Lysippus in arte,
Atque opifex essem, qui gemmam vinciat auro, Quam virgo digitis gestare micantibus ambit, Atque laborato cupit exardere simaragdolSed me destituunt vires, est dempta facultas, Et rude fit donum nostrum, indigestaque moles, Truncus iners, tectumque situ sine nomine carmen Magnae molis opus, numeris includere facta Heroum, & celsis cecinisse encomta divis, Aut castum sacris accendere sedibus ignem. Vnde mihi valde timeo, di me durus & asper,
Castigo, si quae numeris minus apta canantur, Nec doctas forsan vox barbara vulneret aures. Novi ego , censorem quantum sm nactus acerbum, Quosque oculos, quanta sit opus contexere Iima Carmen, & aonio monimentum ponere Phoebo,
Saepe aliquos versus volui componere, sed mox Delevi trepidus, quae seci carmina: namque FABRICI us, dixi ,' leget haec . 'grande, venustum, Sacrum, augustum, ingens, pulchrum,& sublime poema Postulat, ct comptas , quae fulgent Ore, Camenas. Quid faciam 3 Pudor est, decora inter tanta silere, Sed laudare, labor; Nostro tu accede labori,1nclute vir: nam si ligno tua dextera formam Indiderit, coeptoque operi insudaveris ipse, Arti addens pretium, iam digna micabit in auro Gemma, ac augustum stuet alto e pectore carmen.
4쪽
Da mihi te, Musamque tuam , castamque Minervam Funde lubens. Sic me vincet nec thracius Orpheus, Nec sacra Calliope, nec carminis autor Apollo. En, quonam rapiory quis me iam spiritus afflat 3 Iam feror, & iam visa mihi decrescere tellus, Et fugere ex oculis, iam pectore sentio Phoebum, Ardoremque novum , magnamque ad grandia mentem. offero i m tibi te, Musis dignissime praesul, FABRICIvΜ cano FABRICIO, flamma intus agente, Accensus meliore Deo, sublimia tango Barbita, digna cani: neque enim praesentior alter Τe fuerit, vires qui det vel plectra poetae. Et licet haud omnem squis concinat omnia de ter Spiritum, & excultam, vivamque eXpressero formam, Non tamen effictis verbis, fictoque colore, Scribere conabor, falsasve extollere dotes. Pigmentis nullis opus est, nulloque cothurno,
se tibi laus es, solus tibi sufficis ipsi,
ocque unum exoptas, ac iuste a vate requiris, Non nisi vera loqui, nil falsi dicere velle. Vnde autem incipiamr Tantarum exordia rerum, Quae me circumstant, rapiunt me Vortice magno In maria immensae laudis, me multa moratur Copia, nec certo paritur procedere passu.
Nam veluti, si quis, luna regnante per Arcton, Aspicit, ardentes stellas, & sidera pulchra Lege rapi, volvique novas rapido axe figuras, Expansi convexa stupet, cum clarior usque Stella micet, dubiumque oculum formosa relinquat, Num sibi Cassiope placeat, num magnus Orion, Syrius, aut Cepheus, an tardi plaustra Bootes,
Aut ariadneae miretur regna coronae.
5쪽
Vel, si quis tectum ingreditur, quo nobile stratum Aere pavimentum, Zeuxisque insignis in arte Emgies pinxit varias, quas Vivere iuret, Ac longum cupiat visis haerere labellis, Obstupet, ignoratque diu, quae pulchrior harum, Quam sibi spectanaam sumat, nam quaelibet ipsum Detinet em es, doctosque invitat ocellos, Atque ipsum huc illuc visa in tam dulcia raptat: Sic quando ipse tuas discerno in pectore dotes,
Atque artes varias, divinae oracula linguae, Et vastum ingenium, pulchramque ante Omnia mentem,
Quam tibi concessit Numen, quam pinxit Olympus, Me mihi surripior, qui tot mihi fulgida cerno Sidera, & innumeras, quas vix descripsero, stellas,
Divinae monimenta tuae, quae cernuus ipse
Admiror prorsus, quorum quid pulchrius exstet, Quidve probem primum, multum mens pendula nutat. Quid memorem antiquae clara incunabula stirpis rQuis venerabilior sanguis r quae maior origo Thei logos inter fuerit, vel gloria mystas rVidi ego praelustres atavos, longo ordine pictos, Non interrupta serie, divina serentes Eloquia, & Sanctis admotos iugiter aris, Quos fidos semper Respublica Norica testes, Atque evangelium constanti mente professos Novit, pacincosque sibi est venerata magistros.
Vidi ego depictos, Lutherum, eiusque ' fidelem Nesitora, quorum ora & divini umbracula vultus, I ranachii depicta manu , transmissa Philippo Vestra, ipso Momo vel iudice, deliciosa
6쪽
TBibliotheca capit, rarorum, foeta librorum. Hoc quoque praecipua laudum est in parte locandum, Quod cum FABRICro quondam seniore Philippus Iunxit amicitiam; namque exstat epistola ad ipsum Missa melanchthoniis plenissima litera votis. Ille pio generi vestrisque nepotibus olimVota dedit morti propior, verusque propheta
Exstitit: agnoscunt praesentia tempora vires Numinis arcani, dum se FABRICI A laurus In tot surgentes diffudit splendida ramos, Teque, o Abba, tuens, et avitae gentis Iulum, Miratur guelffae tua celsa cacumina mitrae. Haec licet aetherei sint signa arcana favoris, Non tamen illa meis dant argumenta Camenis, Vt laudis sint scena tuae: tua plurima virtus Majores superat, cunctos et stirpis honores, Plusque illis .famae tribuis, quam sumis ab ipsis. Linquo ergo annosos proceres, nam tu mihi solus Carmen eris: neque enim gentis facta inclyta factis Immiscebo tuis, cum stirps laudata tuorum Sit laus emta tibi, neque dignus is audiat haeres, Qui tantum se laudet avis, et stemmate nudo. Gloria vana tibi, proprio ni Marte triumphel: Hinc veteres cerae, vel quae non feceris ipse, Res aliena tibi, i. ec tanto praesule digna. Cede, Rubelle miser, solo qui nomine turges, Atque tumes alto Drusorum sanguine, tanquam
Ipse aliquid fueris, propter quod nobilis esses. Ecquid profuerit tibi, depictos cernere vultus Aeacidum, & stantes in curribus Aemylianos, Et Curios jam dimidios, nasumque minorem Corvini, & longa Fabios deducere cer Z
7쪽
Quid tibi profuerint Ciceronis nomina, si tu Nil Ciceronis habes 8 quid aduneos tibicis Ancos 3 Aut Costi faciem monstras, atque ora Camilli, Si te ipsum antiquae confutet gloria famaeῖΑst si magnifico generi studia ipse maritas,
Et tua nobilitas sit vera atque unica Virtus, Nobilis es, Omasque tuos in sanguine Drusos. Omnia FABRICIo decora haec visuntur in uno,
Et genus, ct proavi, practataque nobilis Eli Insula, Lothario quondam sacrata sebasto, Gloriaque & virtus, ct magni pondus honoris, Et quae Optare velis. Pater immortalis in illo est,
Immortalis avus, clarorum ac ordo Uirorum ι.
Incipiunt doctis ejus revivi2ere scriptis, Quae vulgat, patulumque alio transmittit in orbem. Et quamvis cunctis sese putet esse minorem, Neve illis cupiat melior vel major haberi,
Praeclaros tamen attrahit in compendia Patres,
Fabrielumque genus titulis majoribus implet. Ecquis, magne virum, non haec ad sidera tollat pNec mandet serae per postera secula famae 8 Ipsa quidem virtus, dc magni nominis autor Non amat ornatas phaleras, nec laudibus ullis Indiget, aut plausu cupit inclarescere vulgi; Attamen insequitur fugientem, atque occupat ultro Servus honor, rutilisque ipsam mox inserit astris. Ipsa etiam pietas, in versu simplice magnos Occultans tensus, hic muta silentia damnat Ac loris adigens, a me pia carmina poscit,
Carmina, patrono memorem testantia mentem, Carmina, venturo Ouondam evolvenda nepoti.
Nam licet ipse cani detrectes, maxime fautor, . Non
8쪽
Non tamen est nobis, musa ipsa urgente, videndum, Quid vestrae possint aures susterre modestae, Quam quae debetur tantis virtutibus ara. Complesti famam meritis, nihil atque relictum est Quo virtus animo crescat, vel splendor honore: omne tenes punctum, nec habet, quo gloria scandat
Vlterius, capiantque novas tua tempora laurus.
Interea haud leviter de te mihi gratulor ipse Qui laudor, dum laudo virum, celebrisque per ipsum
Emcior, magnumque orturum sentio nomen.
Valde inde admiror, quod sudus fronte serena Excipis ipse meas, et blando sidere Musas, Et legis, ac ornas etiam, claustroque fideli Asservare cupis nostros, pia debita, Versus, Atque putas parvas aliquid tamen esse Camenas. Sunt in honore tibi vates, ac suspicis ipsos, Damnaturque levis stupida ignorantia scamni, Quae sibi nescio quam censuram in carmina sumit, Irridetque honas jactatis vultibus artes, At juvenis macedo, terrorque orientis & orbis, Qui victum docuit submittere cornua Gangem, Bellis in mediis smyrnarum accivit Homerum. Ille triumphatae domitor Carthaginis, ingens Scipio, perpetuum cui contulit Africa nomen, Adiunxit calabrum socium per praelia Vatem, Iulius erectis pangebat carmina castris, Augustusque, eius successor, plectra movebat Mollia, quem Iano occlusio, fractisque sagittis Non puduit domina carmen conscribere deXtra. Anne putas, gentes tantum cecinisse poetas
An non Iessides cecinit per pascua Bethiae, Rex idem, pastorque hominum, sidusque regentum,
9쪽
Cui dedit arcanos coelestis spiritus hymnos, Plurima de Christo testatus y Sic quoque magnus
Rex Salomo, quo non unquam sapientior alter,
Mystica descripsit sancti connubia lecti.
Hinc ego vel primis vigilatum carmen ab annis Dilexi semper, natamque e pectore suadam, Quae castum saperet Latium , musamque Maronis Vel pharii vatem sequeretur fida Canopi. Obscura, fateor, mersae caligine Musae Errarunt passim, totoque Helicone fugatae, Secessus, sedesque novas, aliosque penates Quaesivere sibi: pauci, quos aequus amavit
Arbiter, aut ardens evexit ad aethera virtus,
Hospitio profugas, laete excepere sororeS, Algentesque suis blande fovere sub ulnis.
Ait cum, Maecenas, es nostra allapsus in arva, Nymphas aspiciens laceras, neve amplius undam Castalios praebere lacus, marcescere laurum, Mox sortem nostram valde es miseratus iniquam,
Primaque cura fuit, longe propellere pigram Barbariem, & Phoebum ad sedes revocare fugacem, Exornare deas , ac prisca insignia & ostrum Reddere dc emgiem primam , lucemque referre. Credo equidem, electum te prima aetate beatis A Superis, Sanctosque tibi arrisisse faventes,
Et bona vatidicis cecinisse haec omnia nervis: Noster amor, magnum sacro decus addite monti, Fausta tibi superae promittunt omnia mentes. Tu claram proavum stirpem, & pia facta tuorum, Virtutesque tuo vinces splendore paternas. Exiguum est, patriis tantum si nosceris Oris,
Antraque FABRICI v M pegnesia tollere nostrum, Inque
10쪽
Inque tuas laudes vicinum assurgere Suevum, Aut tua magnanimos cantare encomta Francos:
Sequana te, Rhodanusque, ingentique amne Garumna, Te Rhenus, te Danubius, te Tibris & Arnus, Te halavae discent clarum cognoscere ripae, Te helvetii montes, & nubifer Apenninus, Te silvae herciniae, te Iulia nobilis Elmo, Te Trava, te refluis noscet pater Albis in undis, Aut quascunque sinus lambit Codanus arenas, Et quos prulenicos humectat Vistula campos, Te nomenque tuum longinqua in secula mittent. Dicta fides sequitur: simul ac has natus in auras, Exceptusque piis fueras puer editus ulnis, Ipst Deo studiisque sacris te cura parentum Destinat, ac fidum Eusebiae commendat alumnum Mox te etiam aoniis nitidae lavere sub antris Castalides, mollemque tuam fovere iuventam, In qua praecocibus voluisti prodere signis, Quem sperare sibi poterat provectior aetas, . . V Aurora testante, diem. Te protinus anni Formavere rudes, socios praevertis ephebus,
Et praetextato magnum promittis amictu. Sic rosa, vere noVo, cum terra reducit Odores,
Maxima promittit: primum durescit in orbem Folliculus, hastamque sibi producit acutam;
Mox tumet, & tunicos horto ostentare virentes
Incipit, & suppressa diu sub cortice proles
Turget, agens rimas tenues, & vertice summo Purpureas dilatat opes, rubicundaque labra; Postremo cum pulchra suum Matuta ruborem Spargit, &aethereum glomerant nova gramina rorem, Panditur omne decus, valvisque emissus apertis