장음표시 사용
391쪽
324 Io. Μ A NARDI EPIs T. NEDICINALI v MEPIs T. V. ad Iacobum Pharusium Regiensem med1cum,
de uenae sectione in Pleuritide,& Spodio. On erat ut accusr velimpudentiae velarrogantiae verereris,lambe dii Mime,sime, cum quo nullum antea ferat comercium, in re medica intere
pellares: ita enim Er natura ipsa, er animi prope ne aspectussum, ut quo nis agnosio literis deditos,ipse ueritatem in illis quaerenter,eosse mopere ν
diligam er amplecter: e quorum numero cum te essi, Cr multorem antea testinomo, er demum tuis litem cognoverim, nullus eri in literaria palusnu laboriquem tui cuba nonsim libenterjῖbiturus '.tantum abe I, ut duabus a te proposus dubitarionibus grauer respondere, vel tu timere debueris ne mihi molesus es'. cape igitur tuorum quaesitorumpi non qualem vellis,at quale ne mediocris eruditioris, iovaletudinarius, vari vi curis implicitus, prasa repoteri responsonem. Iη Nomiuem Secundum inpleuritide, iuxta Hippocratis Er Galeni sententia interiorem cu- ei uim . Em biti ueram,at s ex eodem potius quam e divers phlegmonem patientis particulae latere, clarius e hquam ut multis verbis osens oporteat. Nam ut alia loca omittam, D Ibro quarto devictu acutorum morborum Arabuntur haec verba: Si dolor Dra ad UD clavem artigerat, uel arca mamma aut brachium,interiorem brachio vena in reis oportet, ab ea parte,quaecums illa verit,aι eri dolor. Quae verba enarrans Gai is nus inquit: In hocquos loco rursus pertractat legitimae partis sententiam, unum ad-D dens, quod in illa venat praetermissum, quod lucet venae,ecto ex directo patienus lateri scienda eri. Et lib. i. de morbis, depleuritide reperipneumonia quaesinessu roibunt tractam Pit pocrscaniim ait venam in manu Iecorariam vellienicam, in ea
parte, quaecuvisiasit,us oποτθυι πιν Ga το νοσημα, id eri,in qua morbus fui. Habenda igitur haec pro indubitata Hippota Cr Galenis tentia. Nec Hi, ut tu, vel alius quissiam abferreatur, ex pugnare cum Hippomaris tentia Galenum
putet eo loco libri cura ι usi de uenaesctione docet, quamlibet inflammationem inchoantem ess revulsione curandam, ars usqui videtur, ex altero, non ab eodem lite resciendam vemefclionem. Nos etenim dicimus tonem ven ae interioris cubiti eiusdem lateris inpleuritide a revulsionis ratione nequaquam cadere, quum ab inferioribus ad exteriora guinem evocet: quem reuulMonis modum Galenus ipse in proprio de revvpone commentario,apertimime docuit. Et libro quinto curativae me Nood eam etiam quae ab interioribussit ad exteriora uacuatione,cum his numerum, quae e perioribus ad inseriora, a dextris adsinistra, uelὸ contrario fari, atque inque cum illi latuens revulpiuam. Quam s igitur in expositione illius aphorismidi, quintι hbri, Dolentem partem capitis posteriorem, recta vena in ronte incis iuuaticiis cum caeteris non expressierat,n5 tamen propterea concludendum eri, quod non his πbuerit in numero reuessonum, quum nihi ermonιμ aiecerit, quod illam excluderet potiussi enerati reuulsionis defriptione eam videatur comprehendi ,re-: vulsionem esse dicem,vacuationem Par adcontraria f. dicimus enim ab ristotele in Moralibus, non flum unum extremum alteri, sidetiam medium viris ex re esse contrarium. Si quis tamen contenda omnem revulsionem a Galen ub tripli D
392쪽
nfra infinistra partesenti amatioso aer enim si stri lateris, Γnuchio eiusdem lateris comparara' ad dextram partemve um9veia contrariostin dextra, lucereis sionem: vis ita ad undum genus ibi recitatum, hoc eri, ad eam quaesitandum latitudinemst, ese reducendam, inter reuulsuas omnino computandam. Nec ab ν Agarum rurione excidere, etiam si Hippocratis leni modosanguinem eua
curem inflammatione contentum: no enim mulcem pugnant revulso π vacvano,ut tu tymiasiotae a M.
tire uideris,quum sicundum Galenum libro i3. methoi curativae fectio inerioris si venae dextri cubit finguinem qui adtecvrfertur ulvacver auertat, st
pereo in ammatione pati incipiente acienda. Nec alibi quod memineri apud eum in reperi, evainantem venae bonem revulsua aduers' potius evacuantem locum generis obtinere, adeo cum bone uenae comenire, ut nulla ex cause uena cetur,
nisi usquatur, uel multa, vel exi vasan uiris evacuatio. Et propterea a GH 'Im impo, alijs qui latine loqui uolunt Piris mi fio quaelibet vena siectio vocitatur. Vacuati vis igitur eri quaelibet venae sato,non per tamen eri revulsua tunc a reuulsou ris ratione cadit,cum vel ex ipsa patiente particulas vel ex ea quae illi es ualde pro
xim tunc enim non O sciam ne hoc est,reuulso dicitur, sed ,σχε bone,id est,adpropinqua derivatio: utrius tame averso dicitur a Galeno Ibro quinto methodi,quia filicetadalia loca oonvertitsnguinem. Primam,hoceri, revulponem, oomenire ait Galenus in M.de venas bone, incipientibus inflammationibus scunda antiqui s. in quae tamen non per venae honesieri ρα i, quum multa membra inflammationem pati psint n quibus nec vena eri boni idone nec alia cives comuniis uelaroxima qua como sepnaecis positi. in quo casu pro uenas bone,vel cucurbitulis, vel luminibus utemur, quod agerem Nemratide medici ecipiunt, er nos feri vidimus, cum mona aegrotanus utilitate, praecedente tamen venas bone ex cubito. At si sorxs se uenae honoserit ab initi Hasu is, ut tu in epi sola ponis,necessario scienda, set utis,iuxta Galeri doctrina ex tecoraria, π et dem laeteris venasqueturi, ex ea obsequendo Hippocrati ad mutationem uris coloris guine Lerestiuerse R Fis fiamus,reum ' sanguinis in inflammatione cotenti vacvatio reuulsio quidem primo, Mu deinceps vero sanguinis infammatione cremis evacuatio: qui Oectus no adeo in- ' D uicem dissident,ut ab una venae bone non valeant ambo provenire. Necobstiph Iosphorum dictum,cui tu innueris, quod filiore ab uno,quatenus vis no possint vam effectus odire: non tantum enim duo illi doloris,o is, dis ilius uti
vis ablutio,ilhs multi stectus ex una poterunt venus bone omanare. Quomodo autem philosephorum illud uerbumsi uerum e debe intelligendums non es m3s 'um hoc loco declarare ius enim sis nobis nos quod ex uno aes sto musti possist Abioprasita
in medicina boni efflus siqui ut ex came ablatione norbi, omnia quae ex eos lutus Mnhquebantur ptomatu ablatio. Quando verosi Mis,si eadem uena secto sua-rvet auertat,sequi, ut idem risum respectust propinquius distantius. Ego certe hanc quelam non aspicio: non enim procedit nissu'quod pia a nobis nexam tum es ilicet quod euacuam auerso in eo di erant,quod haeca longinquo fit,illa expropinquo haec evacuas, illas ibit. Supra enim oriendi, quamlibet venae,
393쪽
bonem ess evacuationem: auersonem, veluti genus e ad amissa' er par chete n. Quod nedixeris,le pervacuatione inrellexisse parochete 'hoc LPMHotomia in eam quae adpropinquu deriuat: scum, venae bonem a cubito inpleuritide VI
μ λ tempore far,sempere revulsonem, qui emper trahit ad totainqua: Cr θ ' propterea nosequi, quod id sit propinquius er remotius: quod utiqJequeretur, νs eandem uenae in pleuritide bonem ageremursimiae antis sin er paroche-
Aiaxionii pleuri te n. Quod vero ob cis de taαι- cui vena cubiti sicta erit in octaua di in qua ruisi ς προ morbus cui aso nequaquam inchoans erat: er quod eri ex loco patiente ab rubestiari Wi pomare evacuatus, Militer tollitur ab ipsmet leno in eius amorfini commentania. tione dicente, quod na ooctonis terminam ill principi u quodspars totius more in crudi funus mω bι. abo loco eι dem commentationis, quod crudisimus morbus eri in quo nihil b mnino expuitur. Quum igitur c Gamn ad undecimam seque diem nilal expueri
Auitur, crassimum v que ad eam die asse morbum, Criusquem e huenae ctionem octava die, in principio, quod Hi pars totius morbi, Acta iussi. Necas
Principium mor miratione dignum est, principium pleuritidis adtrae direpose produci, legenti apud is m eundem lentim umprimo de Crisbus, perdurare principium pleuritidis, quo-ὐ epauca cocta aegrotans coeperit expuere: quod quum . taxi non in undecima,sid tantum in decim prima contigerit quitur ad eam ψque diem princi pium fulse dilatum. Meminit autem huius bonisuenae Hippocrates, alioqui affetus ut eo libro tacere praesdia quibus utebatur: quoniam medici, ut bit Gai nus, eum locum enarrans, veluti lege quada anatum observabant, nepo ὶ quam tam diem venam sicarent. Putandum vero, ait idem Galenus,quod alios honeve
nae egentes, secunda, tertia, quartave die tali remedio curaverit. Cur uero tantum
in hoc maxione diritalerit, hcet Galenus non icus, fortὸ fit, quia antequam deli-rreret, anceps erat Hippocrates, a cunda vena esst, velpurgatorium pharmacum uextibendum. V o autem delirio in octava, er quod nuutusF habuerat insiptima, cum uehementioresseisipirans diffinitate, tusis molestia, ais praeterea quod ad cute hones nullasquebatur doloris remisso: octava die vena emit, revulsonis
grati non derivationis ad loca proxima: quoniam adhuc erat morbi principium, neec uitiinuciis aliqua aecesserat veI naturae vel artis evacuatio: quoc non solum inprincipiosed 3ον etiam in ali s temporibus eadem vena secari congrue poterit, ubi magnus sit morbus cum uirtutis robore. Siquidem Galenus in libro de venae hon duo haec aduertem da docuit, non serum numerum: idque opere exercuit in iuvene qui vigintisia dies infammatione ocuti laboraverat, quemadmodum pyemet te latur in eodem libra.
Nec, quod tu vereris, auersonem Effrmidavit, quae necessario per illam xvi- 3sris misione quebatur no lum ab internis ad externa, ed etiam Uperioribus ad in Priora. Tullum enim ab Lutauero repugnet isti cratis vacvationi, vequandoquesti fiscias adua undum. Eua auo quippe non um per ima sue ruis uerbis Quo propinqua perficitur Apersiuncta,etiamflabriue extructi
nestaris ex loco patieme ad alium locum transfinuru sicuti docet Galenus in arte mmedianab, er in libro curativae methoi v. Non igitur ab initio repudiaredis ho
394쪽
uenae eiusdem lateris ut tu contendis quia es cum aversone evacuet: imo propter, hoc, in ea quae ex aduersa artest, ex Galeni doctrina eligenda. Ex Galeni duo doctrina, quoniam, quemadmodum evmto, a quibusdam abeon raptis non Peadebgrande ne as in nosnu regione quandos recedere. Magnus quippe GaF leniusvi homo tamen, ideo non vb ni Fllor, ab errore immunis. Eum enim in reddenda crisimorum dierum natone, alivante me, e salto loco de rase demon Geminis res smus. Ignosam igitur nubi Galem manes, quod pro veritares amorefcturos certe m --
credosi interdum alitersentire me cognoverant . cum in maioris momenti re,hoc his ,
negligendo cis Ris To et M viri iuss errasse tampridem agnoscat. no- Itib. in qui quo pacto non ignsat nobis ab eo recedentibus,qui volens ac libens multiis in locis ab Hippocrius quem veluti numen quoddam colebat penumero recesit ' ne singula loca percurramus, in quibus ab Hippocrate discedit, in hac ipsa de qua nunc agimus evntidis cur aliterquam Huppoc. er Nit,er nobis agendum confluit. D Scribit enim Hi poc. lib. a.de victu morb. acut. Si binusi esse; toferat dolor,
V nee ad clauem peruenerit, mollire aluumoportet, vel nigro elleboro, vel peplio. Luem ab eiu anctione recedens, inquit: ν sere quidem harcoportet, et memini , is semper autem uti inpleuriticis. Tantii autem valuerunt haec Galem uerba,ut neoterici sit Paulus'omnibus euriticis uena rem veriti, ut idem Paul putavit, eam qua' expurgatione si perturbationem. Quis igitur nos merito culpaverit multa D neam Numis uacuatione cauentes, nec tantii san vivis areferresemeIvolentes, quantum necesse e uere si is qui in se mone cotinetur extructa debet,comaraaparienti lateri vena remissis pratius Putta,quam euacuari Uan tris in tumore contenti,non napsi videatur ita consultu, imosecuerimusMeinde uel eodem uel alteroes per eiusdem lateris uena reliquil ab Herim : pnsertimDVtilemali erit, plamium'
hoc eri,uagans er perniciosa pleurares,in qua unguis quantu feri potes, est An ι ιμ'
me a principalibus membris disrahendus equodper malleob uel tali,magis quam per . alterius vena fictiones eri,nem ignoras. Quod Ut etiam mulier cui menstrvad, Imiti inia. fecerit m alio, vel vir ωι cofetasan viris peram venas cessit vacuatio, quis uitio si reptis o mihi dederit si his per inseriores vena in inem detraxerospnoertim quum neque 3o hoc a Galeni dogmate multum abhorreat. In bbini quidem de uenormione curatum, cautela grati in utros casi vere crurum venas secat, Cr quod qui iam magis miretur, in comitiali verti inofis morbo laborantibus, in quibus tamen minus timendi ex humoribussusm latis eri,quam in pytilentiis pleuritide. Adde quod nec eam quae ex contrario latere inpleuritide uenae ionem viquequas vituperat Galenus,
Mysed ei quae per reclam sit comparam,vejarum iuvare dici velans tempus: quae certe nonsciunt,quin quandos bona ex cavya Gmode feripositi. Necea quae percruris uenus ab eodem lateres ab Hippocratis dogmate recedi iubentiς per remi per feri oportere evacuationessi Er ipsa perrectu M. Neca Galeno, qui manu patiente ex altera manu Numem trahi vel ex eiusdem lateris pede: pede inflammae o to,uelexa rem pia vel ex manu eiusdem lateris. Nulla igitur aha ex cauo Hipp.
395쪽
ione volunt anguinem in inflammatione exilentem cito ἱ corpore extrahere. Haec igitur intentione ce ante, quae hoc aeu H csat in hac nosnu regione in qua no ades copioses propterea utimur vacuarionibus, quod corpora nosna imbecilliora, quam ut
eas fenum,nunc inueniuntur, non magnopere aberrare videtur, qui aliam venam maioris revulsionis gratias erit. Praeterea magis congruit cum vena interiore unius stame vera. brachy, uena interior alterius,quam cum humenuh re,ut alio nomine dicimus,cephahcu sd hanc ecari Galenus concedit,interiore vel media non si bene osendentibus. Quoniam cui ipse ais evacuationes undecunque fant, in universum animalium cor pus di tribuuntur, licet non aeque celeriter, neque smi lucr ex omni uena. Igiturv na alterius Duchi ficta, licet non aeque cita neque itis,inditus tamen nonne Ren iod suetur. Quaesii non tantasierit quanta de id usu hocs,non quanta exsecti ne ab eodem latere ad mutationem Vque coloris sanguinis ficta, erit tamen securior. Magis enim sui ipse Galenus ait cauere debemus ne vires reflvantur, quam sudere viso vis abundans evacuetur. Maiorem autem a fritatem esse dextriae er*nirinae interiorum venarum, quam humenulis cum alterutra, ex diste me cognosse tygia iis uera ture oriuntur siquidem ambae axillares ex vena concava privssuum in iugulares esui st'. datur humerales vero pia uam in iugularer es diu a. Quare necessanum es auri gulae vi l bcingente membrana in qua pleuritus evacuari debet,amequamper humhralem trusa ima axillaris utrivis quas Er ba cas vocamus, exoram, diugulares uriue,quae sera collum extra thorace mi, radere. Brevior igitur om tonino, r expeditior via eri,si una axillari ad aham,quam ab humerali ad ensem lateris axillarem. quod etiam flat axillarium amplitudo,quae non parum humera les vincit: per mutores enim canales er ductu aequa humoris moles citius er promptius educitur. Ide quodper humerales prius defendisnguis qui in iugularibus propinquis, eis locu continetur,quam is sendat qui Hi in inferioribus. Sed fixo 2 ris sort8 quispiam: Si tua baecat umenta o dudum,ssuitur errasse Galenum, qui
non apparente interiore mesa, cubiti vena, secari humerulem iubet, non autem alte- . lenitiem rius lateris iecorariam. Dicendum, Galenum nullam in eo loco,hoc Vl,libro a.de v ctu morb.MM.fecise inter venas duorum lut eram comparationem, inter venas e
iustem brachi j diuerses: iloqui ver ile eri una ex interiori A latet item quo mque alienus lateris pariter delite fere. μυorte dicendum,quod directum assectum
plus Acere putauit,quam propinquitatem: quod certe empse in multis faru comens. locis pro tulit.Et uicenna cap. de venae ione ib. t. in coxendicis dolore, exteriorem tali venam non ob aliud interiori praetuli nisi quollicet virus ab eadem uena oriatur,ab e licet quaesib poplite est, illa tamen magis Edirectoressicis coxendι- 3scem. Habes igitur meam quambrevissime potui,de venae tone inpleuritidesintentia de qua audio fria omnes,qui alicui in Europa nominissent,medicos,m Mins annis scripsisse: quavis nullius comensaria in ea meteria mihi uidere hactenus contigerit quo legis , ortὸ a Numentorii u aliter me e mire e rabere ces si fient. Non enim No usu qui Quodat uno mordicus adeo mea dogmatatuere, ut Mmebussientientibus libeneter non MYvisum.
396쪽
ν nundum, magnae initatu esse cum Pompholue,utrans enim fi liquesentibus in 'nace aere uel Cadmi in hoc tu disserunt, quod Pomphobx tecto parietibus, pos ,x.
'nacis haere Spolum ceu ponderosus ad terra cadit. deo praestat igitur Pom iam Smso,ut Galen.nunquam e v Spodio dicat, quia Pompω6gis copiam multam habuerit. Ex quo luet advertere proximiscuis ad sinu fi tempora insci so tram,quando pleris nostrapharmacopolae non modo mo Spodio uibsimum siti odium,exvsarum videlicet cannarum cinerem magno pretio emunt, repraeferunt. Sed nec mis esum . nam ad renutam Pomphobga vocat fas cannas eius libri auror,
qui ad Paterniamim de Simplicib. lenι nomine inseribitur. Hunc Ritur si, viros,hoc I,uero Spodio er Pomphesiae reiecto,accipiunt, Er in nobili fima meu dicamenta, ad cordis videbore er iecoris robur composia, adinsent: quum tamensic lassodio utendum ena parata frevbis locorum es t ficus,c rficus,inrtus, oleasteriodonia,lemycus,at s aba permulta, ex quibus Vluc sit statum, fori de ex Plinio testibus Scile parari poterii. si resa deerunt, non poterant deesse crasa lintea, quae cum a s ab eisdem avioribus ad confictionem Lisipdij Icribuntur idonea. alioqui quae neces itus cogit nos,ut relicto Smso, risioso utamur quum tunia copia veri Spodu peta quantu er aeris. Quoens em uniueram din e macer,ibi Spodium colligi ualet. Nessium ubi Frnacessisit aes excoquentes edetiam in ata res Spodion reperitur, osoride res er H nio quos,γι Laurum appellara dicit: at militer in aurari . Tu etiam ei miis.11 toribus ex plumbo. Quin ipsum quos plumbum quodam certo modo pararum, quem Plinius indica praefertur Spodio. Quodsi Spodium, ais etiam ea quae numen ι- mus antisposa defuerim habemus apud lasarium quen Pommoliae uulo riuuam vocatam,qua prasint non eri ut quifDam FGaleno credimus' vel Pi- τα
Dodium uel etia Spodium quaerat: nisi te amore nimo vicennae deceptu Θω Auicemis sa o diu uum credat cor et ventriculum roborare. OJod ego non magiis illi credo, quam
vero quam para hac in re credendumsit, vel ex hoc colli poterii, quod osoridemer Galem absent de uirib. eius Imbeus,apud quos nulla eri illam mentio secuti nec ullius vel Spodi1 vel ansipodyper cannam exustionesita. Quans incertu es&rap. b loquutu:videtur enim potius de alia re eo cupite sermone habuisse,qua Samsar vel Remus vocat quum utc. suum Spodi 'vi nova habet aeditio, Thabui firuocauerit. Quicquid tame ιυu de quo scribere ibi voluit,certa est quod es Spodiu scer Galenι de hoc enim Nit roe Serapion cap. 4ra. Ab Tutiae nomine,modsi docuit faciendi . Gui odia,ex Dicycoridi s verbis:licet non Pispodia i Ne vocet, sed uicem Tutiarsippientia. Quem etiam uici imitatus eri cap. suprasiptingen .rsmum, non abra tamen Olfre oleo errore: ui occasonem quos errans Simoni si umi sus
397쪽
Io. HANARDI EPIs T. MEDICI NALI VII
Gemensi alijs dedit. Ait eri id quod seorsem cadit dum β pom ob essi C.
bi uidetur putasse Succisum esse antamno rem metalhcumcalidumis, frigidum. Quodsquissiam errorem eqse librastydixeris,non uicem te radu non Acin cli- . cudum dos iu negare tamen non meterit limiam, quaen e Cadmia dic, s tu esse rem diuersam a Pompia Vecta' Smio,vestis et uicenna rese, qui tu luera CI duphciscripse cimia: in hoc cap. exibaseri Pompbo uentesalus eri. Ovare steri omne vel mia esse rem diuersam a Pommotu vel idem kri e ipso. Sinamus igitur uicenna cum suis cannis ludere, Pommota Προκdo opus ferit Mamur, atq; ea mincipue,quam Germant adeo publice NI vocant,ut toin iocum apud eos abierit, Nil oculis prodesse. EF enim haec cun id ars, ut Goyc. placuit,adeo levis,ut e flari possit. Ptisint quae miθι occvrest ad tua quora re spondenda,in quibussi quid ores te offenderi intriti et valetudim venia dato. Vale. Ex erraria, Idibus Iunos, M. D. π XI
EPIST. VI. ad Dominicum Fonteium medicum V xiensem,de nonnullis simplicibus.
Erus respondeo, rijs pressus negoci , Ita duabuspraesertim epiriola,
consilia P.e vocantur: in quarum aliena mihι negocium flucvm tribus non infimi nominis me icis secusquam ego de aegroto quodam sentientibus mox
tamen ut 4spirare occepi, epistolas tuas quaesiui, diligentius j perlectis responsim issionem aggressu ιm . mi igitur a postremis exordiar, valde mihi molestum lintelligere,tantam in hominibus illis regnare ingratitudinem, ut nec verbis quid si gratos oriendant: quod certe non tam tua quam mea causa doleo: videre enim mihi videor, te novassides quaerere, atque eassones tam a nobis oras, ut mutua hac literarum vicisitudine nos privari omneat. Quandiu Citur lice demus opera ut per 2 hunus invicem alter alce permamur, mutuo attritu, vellacintillam aliquam verse
Mefenfrpe errasse, prima nosnu epi sola, Cy in rem annotationibus osem di. Nescio tamensicubi minus errauit, quam in Fumaria de tepenusum quidem eius Fumori non melius longe'ut quam icenna, fgidam dicense acris enim et amanu uulitus in NUFf et ea,incens,culiditatem maesi fert, quae ab exiva acerbitare remittitur quidem, verui, non tota obtunditur. Modice igitur adeo cessa vi rese suo, in febribus tuto dari posit. Tum etiam obfructiones hepatis nare,et mutas urinas biliosas provocare, p.Lhia. havdleuia indiciasunt caloris. Multo ma is p vicenna erravit Serapion: ea quae de hac herba ex Dis. et Galfntentia refri,ns ex eo capite accipiens,ubi de eocri 3
bis da capite in quo de Midio agunt. qua tamen ab nubιbus 2s de ipsa iniere . Amaria videntur dicta. Murcenna uero quaecunque bit capite de Fumo terrae,cthis accepi uidetur, quae defumaria ipsas autoribussin ripta. - tumen in Acissae median quae de gidio ab illissum trudit Eumo terrae adscribit. Mita. te quod omnes quasi de composito praecipuas vires quas ad oculos habet,a quibus mi' Cr nomenvsVπνίου accepit intactas dimiserint. Quod ureo vim haberet uentremmobheia,
398쪽
muhendher ventriculum roborandi, a quodam idiota inuentum es tempore Galem. De Eupatorio ego quos per dubitavi, an esset vulare hoc grimonium es Eupis . tamen libentius usessum, quam vulgara illa Eupatorio mysun apud nos nissent cui ΜΠ raeter otia quae aliquo pacto cannabim referunt, hiles cum Dioscoriis picturax commvne . quam tamen ut certoso non esse Eupatorium,ita certe ne,cto quidFflavunec grimonium i non eri Eupatorium. Adde his, quae nunc C ramus, etiam veram sigmoneherbam, siqua in alia, ita adam im a Dioscoride sigiatum, Aret me. ut fiasub oculos posita videatur: quae tamen ad hanc usi intuet semper mirusiit in cognita,nec hactenus inueni qui doceret, tuta fit nosns magistris cincitus anter quoris putabantur excellentiores, no γι haec aut alia ad curandi rauonem necesaria melius cullerent, sed qui in publica corona,dialectica ρroblemata maiore hia volubiurare, sopbista M. audacius, ne dicam impudentius clamitando disputabant Vadefctum e hujimplicia medicament etiam quae musima erum,uelpenuus norentur,ueIdutiata' incertusnisicuti Pulegium, quod adeo notum antiquisfit, is visi pervacuum putarint fribere quale set .minc uero dubium ideo apud te erit, quia in Mirandulens agro nulla lanugine vepiturhesi quampulegium uocam. Abι vero ut aegeribus er montibus villoyum, tam mas qua emina conspicitur, altitudine etiam Gaiore, quam Mirandulam odoratius is cir colore diuerbum. Necyolus e
Mer Hermolaus in Corollario ambiguus in eo fuit, haud an/fri dicens,an Puro legium modo officinis et ruribus vocatii, Galamininae genus si an verum pulegium: c lammia. magnum, se initatem Nepetae, Mentia, et Pule j. dest alio loco his etiam Nepeta. Nembasinum,addo ego Sismbrium,inius tantu es cum mentia asini Os,vt in eam quandos mutetur, rese Theophrasto. Inter has autem Uines berbas, nesios ulla soris . di Ocilius internoscitur,quam pulegiu: quoniam utpaulo ante Axi nullus autore u pingit. Vna tantum nota eLI per quam agnos certe vale quod dicet ut TZeophra
stus er Plin cribuno brumis fissivosurcuti eiu et uncti, er in carnarios pensi
forent. Illud quoque inscium eius eri non σιλ-ms nigram bilem purgat, ut dicit
Diosc. Bibitur te huius rei curea cum melicrato oDMVt,hoc es, acetabuti men- ox, --.fruint tradit Paulus.Continet autem acetabulum Oaethum unum semis, eodem auto M is . 3o re,hoc e hdracb.is. Sunt tame qui 4. Cr m. drachmanu acetabulum esse contendant,
ad j eta . Potes igitur,s certior fera cupis,utrans experimentum Faeere. pro comperto habeo, lare nos pulviru,a vero no deerre, eo, quoties occasiosi osteri,scurus utor: prospere cedit in his scisatibus,quas N aviores medicitur adpries re enuι Cr hoc nostrum lanugine obducitur, nec valde orycnfoyculos, purpureos, 3s albos vectrcu cavlemper intervalla adHnllismi laudinem emittit. Neque putarim Disoridem, quod tamen tu contendis, cap. de ractamno, innuispulegium depile se, quum dixit dictamnum habere toruorem, tar esse pulegi imilem micitudo enim in ultorum potius figura intelligenda mihi videtur, quam in seuoresc enim uerbum ex uerbo bit Diosc. Herba es Cretic acris, vis,pulegio similis,maiora vero tomentofflia habet. alioqui etia non per ιυν Put quodpιbs curet, μήδεjed inrerdum, sorte magis proprie,id quod no est aspera, προominulum. Tanta
399쪽
332 Io. MANARDI EPIST. HEDI cINALI v Misaut filia dictimni dixi cui Hermolaus UT Marcellus,non ut tu vellis,gna γνα αλ ωδ' a. phahosmilia: γναφαλιιώκει enim legendum esset,non γναφα δs,ut omnes habent codices. Sed Cr verba quoquatur m*AO aperte ostendum, no naphalis herbae
missis abs te aliquantui nito,ita in conclusone tecum orsus consentio, non essest ναί--. licet eam quae circunsertur, venumdictimnu,quod vel hoc argumento apertissme constat, quoddictamnu er cavle, Creore caret cir semine, tesse Plinio CrDm ridernularis aute si qua alia planta, Arabus Ireferrisina. . Adde quod vera micem, Plinio autore, habebat tenuem CT inutile Mi y lum utebamur, tanti ea scientes, ut qui legebant,in ferula,uel arundine oederem,ne eoru vis anseret. Radix vvla in
Didiminia ris huius mylaifus messe es, sti muri habetur, neglecti is, quae tumen bus
9 19 V diximus' i in uera utiliora. Quod noPlini' modo testimonio consa sed etiam Galen inter herbas Theriacen in edientes, non inermesces eam connumeramis. Sed cir Democrates componereTheriacen carminibus suis docens, vi κοὐ m Adria, My - δεκταμνου πόαι. hoc suerbum ex verbo, fis asst,et dictamm herbae. μι is de igitur quantis in tenebris versei sim patres nosra,viri alio vi=mmo ingenio praediti, errore, potiussiculi,quam uel incura veliscitia impediti caecos enim duces habebant,cum quibus eos quos caecutire erat nece rau. mi enim aproposito non rece ire eis a damus si ad uic. accedebant,videbant eum cap. 4 astanes libra, dictamnum cum pulegio confindere: aeterea, quodbalatu acere in ovibusjcribit effingui ronem ab eis emungi interpretarisatis, addicta decies couerit,deinceps, adpuleg medicinas, quas etiam ιmperfecte scribit, a termisis intorum dictamnipeculiaribus viribus. Et cap. ass. ei e para confisone misereor anu Er calamentum, NUM LUM. hoc fluviat illud manu nominando. Sin Dan. Mesen coflebant in Diaculaminthes praeparasione ro pulviis momam calamem legebam, Cr pro ipf calamento, 2squod montanu se debet fluviale: quem errorem etiamsiquutus videtur avrc. in s. in ei dem Diaculaminthes confictione, ubi calamem vocat fluviali,etpule tu,cumpsis culamentsi. Sed vide quomodo ad enarrandos rubum errores imprudens me conmerterim, quibus it atem, ut non emolis offendendi Id magnis volumini bus explicani. d F DLis Titur tuas redeo. 23ρbam me quos pluries vidi ear 3οπιμα bitror. Minum Typha quos mihi set pariter a nua: in hisse en frumentaceu es cernendis,multum ambigo: quod certe nemo minabitur,qui Galenum legerit tum scrinpulse in his incedentem. Proxime autem accedo is credam rimam ita dem trit Oo,ut triticum putem. Eos emm non improbandos dicit Galenus, qui eum parvum triticum vocum dia eri illi colore,densosne,uirruetessimilis. Seder Theophrasus 3sperqua similem dicit tritico,ermutari in id faseratur. In eo autem disserrea tritico,quod lemmate, de inculis tegitur,sam Hordeum et Oon quam Siliginem vocat Pliniustamcum etiam tenuem culmum habet, metu flava erit. Sed in hac pisola diutius 'te quam opus set immorat adestam accedamus. L machia Caranono medico ad manus meas perverutfd in agro etiam O
nos sequens ustur. Flos dubi re adhuc nos Iuci atque Leomeni autoritas, qvi herbam
400쪽
herba quam infictor et Corneolamu an venumL inaesion es assarius 'G c-ola. in sicunda aeditione de Plini G ahora medico erroribus,contendit. Moritas dico: nam quas affert rationes, maris imbipersuadent quidemnosnu L machion, er in aquosis locis nascitur, Mia tenvia subcιμι hci emittit, sicuti Corneola voca ν tu. Horum igitur indiciorum gratia non minus dici Lysimachion debet, quam illa. Qv vero Gorneola re ore ornatur, purpureo,nec Plinio repugnat ovi credidit Leonice Onec epuerum Osimachion probat. Adversum quidem Plinium ess i consare orneolam vocat quam uisiis ipse tefatur avreu,non purpure orem habere, esse verum Osimachion quum hoc probatu nondumsit, non est anteio ma est probationem criminesisse limus codemnandus. Di oriss enim testimoniti nihil cit adversus Plim: nampncterιd quod Iuri Vulti singularem te mnon admittunt,tessmomu eius non es plinto contrartu. uiqua enis ac nova oosuridis exemplari forem L machisessepurpureu,vel aureu dicunt: Plinius pur primo patraora urev non habita aures mentione.Sciunt aute dialectici, tum recentes quam veteres, m qit is disiunctuam e cratione neutra e iis partibus aduerfri. Nout pnaeterea ex utra
vis parte totum erunt in d iunctiuam. Et haec quidem icti sint pro Plinio. Quod uero ex argumento foris aurei no obetur Gorneolam esse verum L simu chion, notius es quam via me probari debeat. Suntsiquidem a multae herbifore reo. Eodems argumeto utar in nostra, δ tanto seniori, quanto mam ius tamio Disoridis quam Plinij innitetur autoritati. Disorides enim L machi forem purpureu,velaureum dicit: Plinius purpurea. Neutrius igitur'tensia nostro re purpureo consariti,aduersitur: quum uo, ire Corneolae, Plinius mani sistissime caeruscis. Stat igitur nosnu L simachio ruorduo sentata tesimonio, amfa unius. Nec video etiam quare cogatur Plinius sui Leonicenus aio auresi fieriis L imachi ore nis velit cognominem illi lapidem, aureis insignem veris, remeia idem nomen fisse frutu. Nam ut mittamus cognomines non esse,quum herba L mactaques L smachion scatur,ti s se actus:pote i lapis idem nomen me- Lψmaebrarus uel quia ab eodem Lsimacho inuemus si a quo er herba, vel quod similibus
virtutibus pollea vel ex alta quavis potius causa,quam exsoris cum venis illius L
Salici ilis e no venis lapidis. Non videtur meterea notandus Plinius,M mum, vem Lysimachion mittit, non accerrim cui Disorides, gravem vocas. Nec ustionis meminit: no enim Disoridis,uersi naturar interpres fit, naturalem uidelicet biforia,et ab ipsa natur et aduerali aut b. accepta defribens. Ristionesi itur quibus fam Leonicenus O acbii erit, non tantaru virm sint vi nostra omnino rei ciat sed ut dixti hominumtius a toruase quae mea Cuu reddit . quae luet magni momentis no tanti tam Pinplus ponderes M. Stanesio quo metia tuis emolis ad Plini patrociniu no ui erat oratio inamobrem ad illo, des s e Plini= alis dimisia, e fiet reuertendum. Sed ne diutius iam itineri accinctu tubes 4o lurium remorer huic eppolo ne clam: quod reliquum e in aliudifferens tempus. Vale. Ex Terrari primo Idus Quintilis, 3ν 2 4.