장음표시 사용
161쪽
ε' PSAL. CXXVIII. Beati omnes qui timent Dominum, &c. x V Elix o ter & amplius,1' Quem timor Domini tenet,
Quem non illius a via Flactit devius error.
Cedent omnia: nam tuo Carpes dulcia fercula Comparata linore.
3 Instar palmitis uberi Proventu gi avidi, & coma Cingentis viridi domum, Te corio hilarabit. Ceu plantaria fertili Pubeicunt oleae solo, Iucundo tibi liberi . Cingent agmine mensam. Quem timor Domini tenet,
Inter talia commoda VHae tempora transiget.
s At te ex arce Sionis Dii abit Domini manus Larga: & conspicies bonis Florentem Solymam, tibi
Longa stirpe propaginem ἰ . Festa semper ec liaci
PSAL. CXXIX. Saepe expugnaverunt, Z C. I re dicat grex bonorum, mille me molestiis 1 l Factio pressit malorum: prima ab usque origine
Factio pressit malorum mille me molestiis rNec tamen subvertere unquam quivit ullis machinis. 3 Terga laevis exaravit verberum vibicibus :Terga longis lecta sulcis, holi is ad fastidium :4 Sed parens rerum benignus vincla rupit impia,
Meque nervo liberavit sei vitutis alpcrae. s Qui Sionis non amico spectat arces lumine, Vota semper vana volvat, spes inanes nutriat: fi Marceat, ceu s le marcet herba languens torrido, Herba summis diata tectis, quae repente corruit. Ante falcis plagam 3 acutae, sicca marciuis com Is7 Unde nec linum replevit qui maniplos Colligit: Nec manum messisr perustus, prata tondens florea, 8 Nec viator ominatus prospera cli meteruibus,
I Iure dieati Antiquiora exem 'laria, tria scit Steph. utraque Plant.& Argentitem cum Chytrei notis edita Herborna 6 O. Lond. ι686. unumquemque huius Psalmi versum in duas strophas dividunt, ut in Psalino CV. antea annota imus.
a Malorum: prima J Praedicti tibii omnes , exceptis iis qui eum Chutraei
notis prodierunt, hab Di. mais tam , MFque ab inc abditis: quod non admittit meis tr I ratio, nisi divisim legas. 3 Amtae. βe J Praedicti codices.r acuta aridis radicibus. Eadem huius mutationis quae prioris cauea.
162쪽
Sic precatus, A laeta, & arva lauta, & roscida , Hunc in annum , dc usque in annos hunc sequentes, numinis Vos favor semper benigni servet, omet, augeat.
PSAL. G XX. Da profundis climavi, dcc. Urirum rapidis fluctibus
Arcanis animi de penetralibus, Audi verba precantis, Clamavi, pater optime: 'a Audi verba pater, quae tibi supplices Multo cum gemitu fundimus: applica
Tristes ad querimonias. 3 Si vindex tetricus facta nefarie Poenis cuncta velis plectere, quia
Tam confidit, acerbum Ut non horreat exitum 4 At tu non furiis tristis es asperissSed largus veniae, & munificus
Legum & jussa salubria. ς Nam spes polliciti me reereat
Promissique fides fallere nescii, Et fido ia certa Mentem sustinet anxiam 6 Non sie praecipiti nocte vigil diem Observat roseum, non roseum vi
Phoebi sic avet OItum, Ut fiagrat mea mens Deum.
Securi in Domino figite spem pii, Non duro veniam sepplicibusdam; Et promto dare pressis Dum servitio manum. 8 Electi generis progeniem gravi Pressam servitio ex hostibus asse
Et de morte redemtam Noxis eximet omnibus. PSAL. CXXXI. Domine, non es exaltatum ere meum, dic. a Ni vota temperavi Modestia salubri: Nil deprecor rogoves Nullam recuso poenam. Qualis puer tenellus Vix lacte pullus, unam Suspirat in pauntem, Hanc foectat, hac ab una Dependet, ambit unam: AEterne rector orbis,
in Si lumine insolenti Elatus ambulavi et, Si virium mearum Fiducia superbus Despexerim minores: Si mentis arrogantis Sublime vectus alis,Majora, quam Iiceret Sperare, cogitavi: Laia , O J In praedictis dein re, hie metri gratia introdiactum.
163쪽
ve mens mea intuetur Unum, uni adhaeret, unum Te vindicem latinia
Propago lancta Padrum, V in Deum parentum Spectate, spes in uao
Locate, cu acta ab uno Sperate: spem nec unquam vAuxis Caducam.
PSAL. CXXXII. Memenso, Domine, David, &c. I T Avidis esto memor. genitor, memor est laborum O Quos tulit, in rebus tua j a sequutus egenis a Ille cibi, Hebraeae gentis Deus unice, Orta obstrinxit caput, di promissis ora reclusit: 3 Non aedes prius ingrediar, mollive reponam 4 Membra toro, aut oculis dulcem indulgebo seporem,s Quam fanum inveniam, εc sacri fundamina templi Designem, sanctisque locum dimetiar aris. a Fama licet patriae multum promitteret orae , Inter saxa tamen silvestribus obsta dumis Monstravit Deus ipse locum. Deus ipse pererme Hic templam, templique sacris sedem innuit aris. ῆErgo alacres gratam Domino properemus ad aedem ιScamna pedum pronis veneremur vultibus: & tu Sancte parens, bonus ac placidus cape Vota, tuamque Laetus adi sedem: neu dedignare Penates Qui memorem aeterni servabunt foederis arcam.s Templa iacerdotes casti tueamur, & omnes Qui ma rire piis venerantur numma smria.
Io Laetitia extultent. Si David pectore puro, Te coluit, ne Davidicae nunc respue prolis Dona, tui populi cui isena tenenda dedisti. II Dividi enim quondam neque iam sententia veriet Ulla tuam mentem) iurasti: E stirpe propago Nata tua solium dc sceptrum retinebit avitum. Quod si posteritas servet mea foedera, pactis Si steterit, leges si non temerarit avitas, Nulla dies solis, vis nulla extrudet avito. Et natos natorum, di qui nascentur ab illis.
164쪽
11α PSALMUS CXXXII. CXXXIII. CXXXIV.
13 Ipse mihi sedem elegi sine fine Sionem,
Quam colerem: hic mihi certa quies, hic Certa voluptas: Is Haec mihi grata domus: coeli indulgentia fruges Faxo alat, & duros large saturabo colonos. I 6 Templa tuebuntur casti justique ministri. Laetitiaque piis persundam pectora certa: 17 Davidicoque novum producam e semine germen. Quod late in populos fundet sua brachia: stirpi Prospiciam serie solium qui illustret avitum, Claraque per cunctas diffundat lumina terras. t 8 At pudor, & turpes maculas infimia spargens , Hostibus inficiet vultus. Jessica propago Florebit, cingetque sacrum diademate crinem, Transmittetque suam longaeva in secusta famam. PSAL. CXXXIII. Aere quam bovum, V quam jucundum, dic, a NT Il caritate mutua fratrum,
Jucundius concordia; 2 Non aura suavis balsami , quum funditur Aronis in sacrum caput, Et imbre laeto proluens barbam& sinus Limbum pererrat aureum: 3 Non ros, tenella gemmulis argenteis Pingens Sionis framina, Aut verna dulci inebrians uligine Hermonis intons juga. Fraterna quam pax incolit, domum juvat Dominus benigna dextera: Et opibus auget: filiorum dc filios
Multis propagat seculis. PSAL. CXXXIV. i r Omini ministri , nocte quia I custodiae
Sancti excubatis atrii, Laudate Dominum, laudibus donec sacro Nox annuit silentio. 2 Interque Iaudes mentibus puris
manus I Stirpi Prostitiam se a solium qui illainet avitumi ita omnes libri, prater unum Al. Itistii, in ovo μὰ is 'et est editum ;sed altera lectio magis arridet, supplendo νιν iam vel R em , eloseras Davidia, i. e.
Ecce, nunc benedicite , &c. Coelo supinas tollite. 3 Et vos beabit Dominus invicem omnibus Coeli solique commodis: Dominus Sionem qui tuetur, unicus Coeli solique conditor.
RISTUM. Vide Vat abii Annot. in
2 Cmretque sierum diademate erinem JEdit. Ino. V aut rollerti , cingamque δε-
165쪽
PSAL. CXXXV. Laudate nomen Domini, dcc. t T TOs quibus est aeri custodia erodita templi, i V Eia Deum laudater Deum celebrate ministri, Qui saςra assidua vigilatis ad atria cura. 3 Eia Deum laudate bonum, nomenque beatum Tollite perpetuo vestro super aethera cantu. Quippe Iacobum ultro legit, lectumque dicavit Hunc sibi, ceu privam patrimoni in aecula sortem. r Nota quidem Domini est immensa potentia, notum Numen , quippe deos sub se premit altior omnes,
Quos alii stolicia placant ceu numina Cura. 6 Versat enim nutu coelo, terraque, marique,
Aut si quod caecis clausum est penetrale tenebris 7 Naturae, quodcunque libet: de viscere terrae , Evocat, dc liquido suspendit in aere nubes: Fulguribusque vagis venientes praevenit imbres: Deque suis promit ventorum flamina gazis. 8 Ille hominum primos scelus, pe dumque Per arvas Divitis AEgypti stravit: regemque superbum, Et quicunque bibunt septemflua flumina Nili, Io Terruit ostentis: validis ille oppida muris
Turrita evertit: numeroso milite cinctos Cum stirpe exstinxit violento funere reges: ii Stravit Amorrhaeum valida virtute Seonem,
Quique Basan Ogus magna ditione tenebat, Regnaque non uni Cananeia subdita sceptro rI2 Arvaque, dejectis nuper viduata tyrannis, Accepere novos Iacobi e stirpe colonos. I 3. 34 Sancte parens rerum, qui justo examine nosti Parcere subjectis, & debet Iare superbos, Posteritas te sera canet: tua splendida facta Nulla unquam ex animis tollent oblivia nostris.
is At sibi quae variis finxit simulacra figuris
Vana superstitio, calidis sornacibus aurum Argentumve liquans, nil sunt nisi ludicra dextrae r 6 Humanae commenta: illis os vocis inane: I7 Lucis egent oculi: surdas sonus advolat aures: Et patulas frustra nares jucundus odorum Halitus incursat: calidus non pectora putav
166쪽
t 8 Spiritus. O quisquis ludibria talia fingit,
Aut colit, ipse suis similis diis exigat aevum
Mentis inops, & lucis egens: non aure, nec or Accipiat reddatve sonos: nec nare sagaci SMntiat halantes per prata nitentia flores.
xs Tu vero genus a magno Ista te prosectum,ao Et domus Aronis, genitique e sanguine Levi,
Et quicunque pio rerum venerare parentemat obsequio, laudate Deum, qui tecta Sionis Ardua, qui sacram Solymae bonus incolit aedem. PSAL. CXXXVI. Constemini Domino, M.t Tla Deum laudate, Deum facilemque bonumque, T. Larga benignum semper indulgentia.
a Lia Deum I udate: Deus namque ille deorum est, Larga benignus semper indulgentia. 3 Cui domini rerum submittunt sceptra tyranni, Larga benigno semper indulgentia. inii facit attonito solus miracula mundo, Larga benignus semper indulgentia. 1 Qui nitidos mira arte polum Convolvit in orbes, Larga benignus semper indulgentia. 6 Qui liquidis terras emergere jussit ab undis, Larga benignus semper indulgentia. Qui vitreo accendit flammantia lumina coelo, Larga benignus semper indulgentia.
s Qui solem auricomum jussit dare jura diei,
Larga benignus semper indulgentia. ν Qui lunam & stellas tenebras distinguere noctis Iussit, benigna semper indulgentia. io Pignora prima Phari qui fato exstinxit acerbo, Larga benignus semper indulgentia. ii Isacidas medio incolumes ex horte recepit, a Larga benignus semper indulRentia. a 3 Qui rubri Oceani torpentes dissidit undas, Larga benignus semper indulgentia. 34 Perque undas fissas sobolem traduxit Abrami, Larga benignus semper indulgentia. as Pharonem & Pharios submersit gurgite currus , Larsa benignus semper indulgentia. 15 Deduxitque suos deserta per avia tutos, Larga benignus semper indulgentia.
167쪽
r Et validos merita prostravit clade tyrannos, i 8 Larga benignus temper indulgentia. rs: Stravit Amminaeum valida virtute Seonem, Larga benignus semper indulsentia zo Stravit & incasIum confisum viribus Ogum, Larga benignus semper indulgentia. 2I Metatusque novis agrum est utriusque colonis, Larga benignus semper indulgentia. ra Isacidis habitare suis dedit hostica rura, Larga benignus semper indulgentia. 23 Qui nos in rebus miseros respestit egenis, Larga benignus sempor indulgentia. 2 Avertitque ferum nostris cervicibus hollem, Larga benignus semper indulgentia. as inii genti vitam humanae victumque ministrat, Larga benignus semper indulgentia. as Astrigeros laudate Deum qui temperat orbes, Larga benignus semper indulgentia.
r Um procul a patria moesti Babylonis in oris, Fluminis ad liquidas forte scdemus aquas. Illa animum subiit species m Heranda Sionis, Et numquam patrii tecta videnda soli. Flavimus, re gemitus luctantia verba repressit; Inque sinus liquidae decidit imber aquae. a Muta luper virides pendebant nablia ramos, Et inlices tacitas lusti macre lyras. 3 Ecce ferox dominus Solymae populator opimae Exigid in mediis carmina laeta malis: Qui patriam exilio nobis mutavit acerbo, Nos jubet ad patrios verba referre modos, Quale canebamus, steterat dum celsa Sionis
Regia, finitimis invidiose locis. 4 Siccine divinos Babylon irrideat hymnos δΛudiat di ianctos tora profana modos e
I S asis O inea mJ Praedicti toties
memorati codices, Stravis Ogum magno fidentem eorpor rustra. a Riale eanebamusὲ Supple ea eri r vox
enim quaest, non ad proxima verba , sed altero ante versu cami refertur, sangu lari numero pro plurali inevro cogente substituto: ouod , pastilo licet insole tius, minus tamen aurum mihi videtur , quam quata hic pro qualiter positum existi rea
168쪽
a16 PSALMUS CXXXVII. CXXXVIII.
s o Solymae, o adyta, di sacri penetralia templi,
Ullane vos animo deleat hora meo pComprecor, ante meae capiam me oblivia dextrae , Nec memor argutae sit mea dextra lyrae: E Os mihi destituat vox, arescente Palato, Haereat ad fauces aspera lingua meas e Prima mihi vestrae ni si sint praeconia laudis; Hine nisi laetitiae surgat origo meae. 7 At tu quae nostrae insultavit laeta rapinae Gentis Idumaeae tu memor esto, pater. Diripite, ex imis evertite fundamentis, . Equaque sciamabant reddite tecta solo. 8 Tu quoque crudeles Babylon dabis impia poenas: Et rerum instabiles experiere vices. Felix qui nostris accedet cladibus ultor, Reddet ad exemplum qui tibi damna tuum. Felix qui tenero consperget saxa cerebro, Eripiens gremio pignora Cara tuo.
PS A L. CXXXVIII. Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo, M. Ρmore te grato Dominumque Deumque fatebor
Coram superbis regibus, Et tua facta Canam. a Ad tua templa oculis, animo ad tua numina spectans, Nomen celebrabo tuum, Perpetuamque fidem: 3 Qui ' donis promissa novis cumulata rependis, Audis vocantem, robora Das animo trepido. 6 Te, quacunciue patet tellus circumflua ponto Reges iste untur Deum,
Quum sine labe fidems Audierint: ritusque tuos super aethera Canturirent, tuaeque gloriae, Ad jubar attoniti. ε Nam liquidi quanquam trans ignea moenia mundi Beatus in te permanes: Attamen haud humiles
7 Despicis, elatosque premis: discrimina mille Passim
169쪽
Tu valida obsistes dextra furialibus ausis εν Qui me lacessunt hostium: 8 Incolumique dabis Quod superest, si quid superest: bonitate perenni,
Quo coeperas gradu, tuae Facta tuere manus.
r AA Omenta vitae nulla te latent
a Seu sedeo , sive surgo, seu quid
cogito, Tu cuncta praesens adspicis. 3 Lux sive curam, seu quietem nox tulit, Curam & quietem temperas. 4 Nec te minutae voculae iugit so
Quam lingua temere suderit. ς Et os& humeros, totiusque cor poris Sic arte mira fabricam 6 Finxisti, acumen nullum ut humani ingeni Ratiove possit assequi. 7 Quonam ergo vultum fugero tuum Z quibus Clausus latebris occular p8 Petamne coelum p praesto es hic: ad inseros Demergar λ illinc non abes. P Aurora curru me volucri ut deserat Ad occidentis limitem. Io Hic deprehendes me , nec hic
Vitabo fulmen dexterae. II Incauta mens si sorte secum cogit is Nox me tenebris occulet, Obscura tenebris nostra nox luce
Meridiana clarior: r a Tibi nec tenebrae sunt tenebraeἰ
Nox ulla providentiae est. II Arcana mentis tu tenes, qui pe ctoris Arcania fabricatus es. Qui me parentis ventre condictum, Cutis Tenella amictu involveras. I 4 Compago mira corporis nostri.
Miraculum est solertiae: Stupenda cujus opera nec nostra assequi, Sed nec negare mens potest. t s Nam nulla nostri tam minuta est corporis Pars, ut tuam scientiam Fugiat: nec ulla claustra pecton ris latent Te conditorem pectoris. I s Masiae recentis rudia adhuc primmordia, Rudisque massae semina, Ceu scripta haberes, corpori'
lineas sMotum statumque noveras. Et membra nondum quum rent, quid adderent
170쪽
37 Haec mente tacita cogitanti mi hi stupor Torporque sensus alligat:
Animus labascit quum tuae mira cula Perpendo mecum dexterae.18 Citius inibo numerum, arenae in littore Quot volvat aestus corpora: Quamvis ocellis pervigil nunquam meis' Dulcem soporem indulsero.
s o quando perdes impios, rerum parens o quando sanguinarios,o A me repelles , qui scelesti nomini CXXXIX. CXL. Et numini illudunt tuo xi Te quisquis odit , non ego odi p
Hostes habebam pro hosti. bus Ex Odi profecto: nec tuis ex hostibus Amicus est quisquam mihi. 23 Revolve mentis intimos sinus
Latebrasque nostri pectoris; Nisi hic amorem videris tui, nisi Animum obsequi nunquam pigrum, ' 14 Si par scelestis scelere sum, vitae parem , Da cum scelestis exitum. PSAL. CXL. Si me, Domine, ab homiae malo, dcc. E me rerum conditor , a malae Linguae veneno me bonus asse
Meamque perjuri tuere Hosti, ab insidiis salutem, 3 Qui staude tecta bella nefaria 4 Ciet: nec atris mitior anguibus Vibratque linguam virulentam , dc
r Averte Baudem, δέ me violentiaea Hostis scelesti subtrahe, qui
Vestigia observat , scrobesque Objiciens, laqueosque ten
ν At tu, inutis praesidium meae,
I Obsequi nunquam pigrumi Tres Steph. utraque Plant. & Argent. Lond. I cI
8 Audi precantem . tu Dominus mihi Deusque: tu me liberasti
o Idem impiorum nunc bonus irin
Fac vota : saevam frange superinbiam rio Uirusque linguae pestilentis In domini exitium refunde. ii Dejecta coelo flammea perfidos Procella fundat praecipiti fuga, Caecosque propellat profun- dra Perpetui in barathri ten
ia Linguae loquacis perfida vanitasNunquam quieto deget in otio: Sed impie dignum patratis Exitium domino parabit.