장음표시 사용
321쪽
L I N G. L A T. N o T AE. 3i Cum analogiam dicere non possint, ses ioqui non debeamus J Vetusti codices, deis heam us : sied uitiosi illa scriptura ex hoc patere πη test, quod M. 'o non pro analogia, sed aduersia unos logiam Describit. Nam ob rem si quid mibi libertatis emendando loco murus ste deprauato quibusdam uideor .ssim se,aduersus librorum fidem, id an non iuste, aca
Tertium ,ut finitumJ Variarunt Me in uerbo u ' veteres libri,cumsic unus, alter effinitia, babeat. Veruad rem aptius est, Romuli nomen ut finit in dicere, ν omis hocs uerborum contextus suadet.
Parmenses, Albenses, Romens J Duo iaposteriora uerba lifra omnibus er impreos, er manu scriptis deesse, mihi cum transalpinis onuenit. Ex illis
uir dolias puru post Roma scribendi , Romenses & Albenses, ut Parmenses: Cretin opinione laudo. Romensis ego nusquam legi, Alben Lim qui uere Marsi generis supra eodem libro Varro, φ M. Gius er sext. Pompeius libro primo memincrunt. Necesse est aute utroruns mentionem ab autore fictam Ecere in ea terminatione, cam in alia postmodu repetat.
Ab amor inor,& eiusmodi verbis, no is est vocabulumJ cum esset in omnibus amabor, legor,oc eiusmodi uerbi, Augustinus ex contractum in melius in mutauissed praeterea deerat biae Dom negatio, quam addidi. Verba etenim psiust deesse . praeteriti temporis uocem, indicat istiri asscisus, amatim uel id,amatus eram uel ueram: cum sicilicet asscitur 30 nomen pastiuisignificatus, quod uerbo substatim cono . iundum. citur in lacum uocis dementa.
322쪽
32o AD M. V A R R. D Ea Vbi lauetur oes,aerarias,non perclauinasJ sic ueto es libri, sic noui omnes habent: uereor tamen ne transpossis uerbis ab autore scrips- fuerit, eos qui pro analogia essent, uoluisse, ubi lauetur aes, aere lauinas, non aerarias dici,ut uolebant, argenti dio rnas er ferri odinascum exemplar haberent durisdinas.
as Non salsum, non insessum J Eras hic insubsum, quido tendiuit legere, insalsum, quod ego
amplexus : αι plus eo, negationem addidi. Quaerunt
enim er improbavi anarogista, non doctium dici Indoctum, non salsum, non insalsum: quod scilicet, eadem in caussa uideatur, sulpura in composiotione retinendi, quae desum in comm tione integrum construauit. Nihilomiim tamen consuetudo q- certi oloquendi magistra est, sese m recepit, ut iniquum, is infectum,inclusum,inimis , is um,in ἀ- , insipimd m, insipientem, er ictum istasse in istium, mi publi- cando M. Antonius Murelin tu vari' lectionibla inu
At si est quibuscum,cum no ibus,hibuis cum dicaturJ coniectura ductu id emendaui, quod
in recepta lectione uisum est ratoinferuentia repugnare. mouit me praeedentium proxime literarum obstruatio, ea mibi hoc emendationem suasit:ut sipra libro i v. Ipsi, sumptum. Tum circum cauu aedium et se aiat 5cc. mod si suo loco non notaui, in alio tamen similis mensi er emendationis commemni. sane quod die, Waro,ibus, hibuscum non dici incompositione u rume ,σibus pro ijs, mima sinum putauit consiliet O scd id ueterum autoruale quadoque plurimum ualuit, Ioinquit Noa . Telim nan;ue varo in Gemina dixit,
323쪽
L I N G. LAT. N Q T 3 3 ifimra situ ambo ous,ut ego m-ribus. Ut optum optius optimumJ lα scripsi GottimatiterioribM promin uerbis dicit M. Varro, alias viduo prima absint, uero subiunxisse, vis optimum, hic antea fu minimum uideri debre, ni positivi comparatu u mencione. Simile, πο-xime fe-ns peccatum emendaui,ubi scribis, alias ut primum di tertium desit,rt in hoc metum melius melissinum, antefolin esset, Vt meraxo lius. Quoiadmodum uero scripsi, ita in superioribus ipse Varro loquitur, unde firmiorem coniectum nili uideor accepiFe.
Neque Aia quadrisyllaba fierent J cinia
esset in libra er impresu, er exscriptu, alia trisyl
is laba, Augustimo mendosum rum est loci ego tamen ex ingenio scriptura inuestigavi , quae verba autora expendentibus,MAlsior, satu Miti. Etenim constrens mam crura, sacrum, tenerum, eorum s 'lutiva comperi conueniresed taret in comparatiuo,ut doceat analogiaria o non feruari. marestud proportionem similiter declina, rentur, non distreparem, inquit, in his in
crior es magis iacer, esset enim potin sacrior, neque alia quadri yllaba fierent, ut scilicet
tenerior, quo nomine Plinius libro decimo u , discit,
In aliis media non sunt I Vetus lectio fui, iain mediis non sunt, eam ego posthabui docti misi tam uiri ex Italis coniectu rae,quae Varronu tractationi melius, Cr meo quoque ingenio quadrauit.
3ο Vt nominentur libertini , olim publi
324쪽
iis pam est hic locus, ut iust audaciore cauigandi ratione sitis emendari non posist. Antiqui nosiis codices contionent,ut nominantvir a libertinis orti publici fertii Romani: ex quascriptura sensus omnino nuru sius erui potest:at emendatio nostra locu in plano ponere, murum cernitu ricis in instriptis lapidorus, ex in urbe, o in prouinci,s, libertini gencris homines Romanos co gnominari reperius. Quod habent libri, qui manus missi antequa sub magistratus nomina qui eos liberarunt, succedere coeperunt hinc quoque ecc. Legerim hoc modo, qui manua
missi antequam fuerint, magistratibus qui
eos liberarunt, nomina dare coeperunt. Hinc ecc. Sed haec temo per me in come iura esto, de qua nihil certi, neque idoneum uili autorem bab finis, d si apud deum autorem aliquid ad morem m. him positum inueniremus, inanistam tota manumisiioana quaestio intelligeretur.
, Crates nobilis grammaticus I In Latino
sermone inquit A. Geuim libro ii. cap. et s. sicut int in Graeco, est, eares ογίαν scquendam pulmerunt , ali Z αρομαλ ν. Duo autem Graeci grammatici instres, Arhiarchus , crates , finnina ope ι e αναλογιαν, blaανομαλαν defensitauit. Idcm cognomine Mallotes, priamus, quantum opinatur Suetonia3, studium Mummatica in urbem intulit, Romanis, excinplas in ad imitatur . ceto
325쪽
cetera ex illo repetas de claris grammatich.
An unius,an maioris partisJ vetus scriptra αra an Vsius,tractassem minime conueniebat,sui re quod ten erat Augustinus, labens amplexus sum, pro eas que est apud me docti mi uiri toritas. Em tamen si di liceat acutioribus opinio, an nullius, legere is ne melius,docti iudicanto. Uti oporteret, redigere S c. J Et bὶς, er aquae sequitatur eo ugue Nunc iam, ira deprauata, io dormans sunt, ut plani de restitutione est Mam. Cur non modo v ideatur esse non repreς lacndendaJ Quod sequitur, sed etiam cur in usu quodammodo sequenda, me negationem addere jecit, quae libros antehac deficit omnes.
11 Untina dant non oportere dici, quod sit sin consti cludineJ Sic est in codice, cuius Augusustius possessor est: in alio, quod non sit in comsuetudine. Sed ille proculdubio uerior: cum enim dirixerit Varro, ese genus declinationi in confluetudioxo nem perpcram receptum, illud concedunt ob id non oportere dici, inquit, quod sit in consuctudiue, puta, si ea a minus idonein inducta sit autoribus . conapuettidinem autem sermonis uocauerunt, consensi emoditorunn, sicuti uiuendi, consensin bonorum: qua de reis best inre M. Fabiu3 Institutionin libro primo, capite
Qui amissa non modo quaerant, sed setiam quod indicium dciat. J Dicit M. Varro populum, Cr singulos, quod sine of p ψ ne populi ficere,opogint, in loquendo non si quid uitiose nitillis inflecta
326쪽
,r . A D M. v A. R R. D Eris, pro regula sermona id accirere debere, sed deprauata erunt, euidiore: singulas, inquam , qui non modo umissa uerba quaerunt ,si quae ab ustu rece erutu, inuenire possint,ped etiam querant ex qs penitrus o literari , ut si melius non po*nt,eπ- ad summum indicia e priscis uestir ijs o tendunt. Hunc sensin a torsi verba cotuinent,si negaris particula quam adossiti aperit ora retinetur.Sume uise olim baiabas plura , mendo ficit hunc locum etiam uiru missis
membraJ In quodam munuscripto Ais , num hoorum , sed perperam. Omnia nanque huc a Varrone costari, ad unalogia ficiendum fidem 4 untur. Debet igitur ubique, er in superio bus, er insequentibus, silo excepto Ioco, Num aliter 2Ia bruma venit,
legi in hac quaestios non, er pro nonne, afrmatiae inressigi inloties enim per negationem interrogamus, subintelligitur a firmatio : ut quoties per num insterrogamus , subintelligitur utique negatio , quod ex ' Laurentius valla obseruauis Elegantiarum libro b
ι Ad discernendum vocis verbi figurasJUult M. Varro Gulogium remm d imissu ines assume, re,quibus vox nominis in terminatione dignoscatur.Huic sseis i qui rectus huius loci uidetur, scriptuiram accom Lahcam antea legeretκr,vocis verbis: Cr quamuis viij verbis vocis scribendum existimauerint.' Dico, nos dissimilitudines quoque sesqui J variant hic codices, o sc uiscrip ultero aliter i. I bilea
327쪽
LI N G. L A T. N o τ AT. 3is babente. Q Yfat hoc in loco negato,pram Masuperurioribus dissensunt sustuli. Facile uero fictu fac noet per Ζ scriberetur , ut ex illo imperui librari nori quod hic era conficerint, quod alibi quoque in nos tu superiorium indum, me, doctissimcer accurarisii,
Sed initio vocabulum J Post idua esse anas i, logias er ante hoc nonnihil deesse fusticor, er m c flentit Augusti M. Apud Plautum: Video te nihili pens ridere prae Philolachete J Sic ex Mostellaria
Plauti , act. I. scena tertia , emenda a quod legebatur,
video enim te, er postea, prae philolache
Omnes tres ad auditum sunt comparasi, taeJ Recepci lectio habuera omnes res:quidam temtat legere,quod non improbe omnes hae res. cerearum in eo quod bis proxime sequisur, cubiculum surdum ad silentium,non ad auditum, locusa o laxam est mendiser deformarus,ob paucula uerba, qua nescio quo Aso exciderint.
Id que item contra J Notve hunc quoque ii locis uolui, qui mendi ualdes pedita est, ut in eo ceteri sint cautiores. Sed quod deest id paucis costa uerbκD as dilares uiderint siqua in re nihil potui, ipsi studiosos quod iuuet, aequid huc a bre posint.
328쪽
A o M. V A R R. D Euisupra possis M. Vano,ininime dictam. Quod sequeabarum de uestertino tempore, Vere mag1S, emcnda ui, vespere: ita enim flum orationis postulare uideatior. In quo Adultam nostram lipero ingeniosis pro batum iri s
i, Multitudinis fit millia denarium J vi boe
in chirographis est, item in alijs legitur, millia denas ria.Sed quam in partem inclinaui, in eam me propende reflcit autor, qui insta dicit,haec duo millia denarrium,non duo millia denarii. ro Dixi de laua J in quibusdam ritu ueteribM libris, perperam est,de lucerna. Ipse naris Varro supra e dem scripsit, ni Ga licana er Appula uidetur inperiaio sinulas, propter syeciem. 1ν Natione ex procreante dissimileisJ Quod is
erat in nationes ex procreante, mendo lo cum hunc eruditu persuasit. Ego id emendaui, qui puto ex equi admissurij natione procreatu equum ab alio nunc quoque fferre. Hi patio etenim equo,aut Barbaro genis tus,ut it Asolet este genitori, ita uiagaribus equu distis io milis. Plane apud ueteres qua stirpe admissari) esiit, ma gni intererat: er equi nobiles a regionibws dicebantur. In Graecia Thessalicia terra Appuli,4 Rosea RHeunt,inqαι
as Pungo pungam pupugi,tundo tundam
tutudi 3 Haec uerba indicant ex parte verum, quod A. Gellius libri fecundi capite uicesimoquinto scribis,M. Varronem libro ad ciceronem de lingua Latina octauo docuilbe Sed apud issu alia mulin nomisa, verba, er proverbia ex eodem,ut ipse drilibro resti ut 'qui hinc exu 3
329쪽
ut statissim cum hac nou pariter A. Gedij testimoni habeat sic igitur posuituri. raroius liber ad ciceronem de lingua Latina octauas, nullam esse obseruatione simis lium docet,itruque in omnibM pene uerba consuetudinem dominari ostendit: 1icuti cum dicimus,inquit,lus
rus lupi , probus probi, oc lepus leporis:
, item paro paraui,lauo laui, piingo pupuMgi,tundo tutudi,ta pingo pinxi. umque, , , inquit, a cinno,oc prandeo, oc poto,ec coe si natus sum,& pransus sum,oc potus sum dicamus , astringor contra, Bc eatergor, oci, iatior, astrinxi, er extersi, ec laui dicimus. Item cum dicamus ab Osco,Tusco,Grarraco, ce Tusce, aece,a Gallo tamen di ai Mauro,Gallice oc Maurice dicimus. item l a probus probe, a doeius do ste, sed a rae . rus non dicitur rarὰ: sed alii raro dicut,alii
s rarenter. Idem M. Varro in eodem libro: Sentior,
,, inquit,nemo dicit,et id per se nihil est:assinistior tamen fere omnes dicunt. Sisenna unus amentio, in senatu dicebat, ec eum postea multi secuti: neque tamen vincere consuetudinem potuerui. Qi seqMuntur apud , , A. Gestim, varronis minimeonubaec flecus:indicio, est' illud quod L. ssennum recistit, que libro priori autorem . habuit, ubi de putresinarius, er cuius nomine Ebrin sis
sennam, uel de Historia inscrip9. Apud Plautum cum dicit:Pisceis &αJIn idi
330쪽
3,3 A D M. v A R R. D EPistest ego credo,qui ii dum ui ι Iaint,nil diu Latiare,quam haec ι-t Phronesivimuerba sepos aester bicribent, quam apud istin Nyue uerb- adlatrant tosta Plautus , nes lauari passive. Ita ueroscript lagis vano, posuisse hoc eloco misi viritar, Analogia adlauare reddidit. Doctiorum esto iudici . o Non esse similia intelligutur J sustuli uetrarem scripturra, nos e, quae no potuit quaestioni,ut mihi uis est,accommodari: id quam recte fecerint,ὼθ erunt roii es.Post haec pol huer ista,seqvi tur formam, er utrum in secunda, nonnihil deest,er id pol tim quiddam: sed in quo restituendo,cum merum descis,
maxime uelim aliorum ingenia exerceri. Is
x Minus erraretur in declinationibusJ Diaxi quam stequens in autoribws peccarum hoc esset , quod incuria librariorum obrepsit, actiarum pagiri loco Arisbere:bis certe legebatur erraret,in quo manifestarium errorem emendare percupiui lac enim siqua institerit, personale uerbum ad utam poterit referre. De qua supra disci. Analogia J Inso De asduo posteriora uerba, defiunt non pauca: hoc, autume sequentia , να superioribus proxime dietis non e
a Vt ex non oc volo, nolo 8ce. J Pa vi aliis ter ex libra de lingua Latina Lec uerba re A. Geti so