Oratio funebris in memoriam ... Dn. Friderici secundi, Daniæ et Norwegiæ regis ..., in celeberrima Witebergensium Academia Non. Jun. An. 1588 recitata, ab Isaaco Gronbeccio Dano

발행: 1588년

분량: 92페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

3 ratem, Regia virtutes amplectendas quarum adminiculo , dolor animis civ n eripitur, metus excutitur, se bona ' se eommodipublici tuendis pro

n im moerori acerbi mo, non le-- viter tradidi se ed totam im-

si hic beati mi Rex vere se iunt, culum et exemplarpiorum si σι At aum π Principum nessolum

22쪽

conveniebat in eum, quod de Antonino Philosopho Impera

eraserito itas tanto in luctus gravior quanto fuit in Rege pietas eximior,b caritas erga patriam admirabilior. Sedia bonum amissum, nefa

miiu Busseriis revocari posi

st nes lacrumis redimi. --diamus

23쪽

livi h litam diamus squamur consilium

Chaerenda Catori qui manes illustriumvirorum honore

stri viderim resat pietat, gratia ossicis, bene meritissato defunctis solvendum: id solituMnemos es e reficio presse,

tur totum, ut cecinit quondam Lyrimae. At memoriam a

ν, mi Regis oratione recolere, relligiosum Frium cerre .

sium debilum sed tris ,

gemitus quam gaudii prasi

ferens, nihilominus amoris σpietatis causia curandum,

24쪽

fretandum, etiam invitu.

Hoc ipsem, mihi, extra sm

n patrium consituto, et ali namglebam prementicum lege pietati s gratitudinis incum, tire adnimadverterem facere non potui, quin beatis ma m moria, Regis FRIDERIct Lexsequias eodem quo celebribantur in patria die, in celeber rima hac schola qualicunqua

oratione decorarem exornm rem Eam orationem,ut a me

habitafuit, ad T. Cep mitio, Princeps itastrissime non impudenti quadam audacia, nesconfli imprameditato a merario persuasus sed hac non

levi

25쪽

lemisula a ctos ratione Sco itu , enim M. T. C non modo Regis

is lis sim . V rius crini in t plane videreres consolatione mssis, oratione hac,manare et hauriri aliqua posiit, c. T

fraudarem a qua in tam gravi vulneravicino populorum,

26쪽

nonraviter nes dis lani, sibi dolendum esse pie inmitianiter indicavit. Det Dem t. Max ut plaga tam recem

nabili, remedium θ' algeommeni efficax et salutare opo,

tune quaeratur oe reperiatur.

Hate Deo, uni trino, ex animose psico: uti T. C. Gem nia columen o

irmamentum praecipuum, quam diuissime orentissmum es supersitem se mei ad Divini nomini fulgoriam m. minalem seces a senescentis es afflicta emolumentum , praesidiums mi imum, fora imum. Amen.

27쪽

I NULLA VIDE tior exstaret in sacris literis, de lubricitate, inconstantia mutabilitate humanarum

rerum commonefactio proponerem,

bis auditores Illustrissimi , Clarissimi, Nobilisiimi, humanissimi, γνω inta hanc ἔπιέ toxηματικD Glauci illius Homerici Diomedem alloquentis , apud animum expendendami dijudicandam. Quale soliorum genus talein virorum. Quamuis non inficias eam, hanc Homeri vita sortisq; humanae, cum foliis arborum nascentibus , admotum levis aurae subito cadentibus,veram esse & como- de excogitatam comparationem nemo tamen nostrum ignorare debet: Philosophicis Ethnicis ejusmodi Dogmatis, praeserenda esse S. Sancti testimonia, racissima clarissima a quae non sunt flexiloquar Apollinis nugae non ambigua obscurael praedictiones Astrolog me

28쪽

rum 'neq; falsemnimium seperstitiosae superstitiosorum augurum & harioloruvaticinationes sed oracula Dei immota Mirrefragabilia: tdm de rebus aliis, salutem animae concernentibus tum de vitae hominis ortu, incremento, statu,declinatione,fine, seu exitu; quorum ne meminerunt semel pagellae istae Philosephicae taut si meminerunt quidem esita frigide itila attigerunt; ut, cum aliis ad tam altas, talia nervosas,tamq; scrupulosas humano acumini res intelligendas,lucernam se a cendere putarinici ipsi in densissimis&hlusquam Cimmeriis versati ni ten laris, quibus in veram illustremq; illam& coelestem lucem, nullis, vel perpaucis, ductum rationis erroneae, mentis non renatae persuasionem sequentibus, prodire feliciter contigit. Nemo, inqVam,ignorare debet, moris talis sapientia umbris evanidis, antes xendam immortalis scientiae verbi divini

lucem ratissimam quod, selidam eventuum humano um, indubitatamq;

praea

29쪽

praenunciet cognstionem: Mearum quae' ni in vita conspiciuntur mutationum,maxume crucis , calamitatum , morborum, . mortis deniq; caussas , immensa, in

ii affabili Dei misericordia & bonitate My, t isti patefactas,asserat & exponat.: ' ἰὴν ii Elii, lucis scintillula quaedam nitidior r est Psal so qui de breuitate iistracti, ὸiij et vita praesentis totus fere queritur Ice' iii 'ia ilia namq; labis congenitae lui' adhaerentisse ibani esse docet. Facis inquit diffluere homum M ta ne sicut nimbum Amnium sunt: sicuti agris gramen quod iubito exarescit musabassat tu mane floret, mutatur vesperi excidiaua illius turri arescit. Dies nostri declinauerunt hyil tr p., propter iram tuam consemimus annos 42gitatis ρὴ nostros tanquam sermonem Dies anno- sutrilis,' rum nostrorum quibus vivimus septuaginta anni: sortitudo eorum perve

stilata I iniquitas, quoniam recedit cito de ii, ia: avolamus c. iis dili quam sint vera , quamq; infalliast sibi bili nitantur certitudine: evincunt periles et o tua omnium aetatum exempla δε e

30쪽

perientia quotidiana planum facit. Si denim nobis,ex quo primum in lucem prodimus, in tota vita stabileri saxum Θ quid jucundum simul&durabile P quid optatumi in nostra potestate positum P quid ex voto nobis donatum & diuturnum PInfantia nostra vagitibus di lacrumis puerilibus , iisq; magnis Massiduis resertatissima; in qua nescio an ipsa bruta nobis feliciora iure quis pronunciauerit Iis licet si denegata rationis usura; sic tamen natura instituta sunt, ut ad pastum quaerendum cum primis sint habiliaci ad propellendam frigoris tempestatumq; injuriam non plane incomposita cum interea infanti homini nihilo minus, quem a bestiis ratio discrevit, omnia hareprohibitari praerepta videantur. Infantiam pueritiamq; excipit aetas Juvenilis quae praeterquam quod infinitis errorum turbulentorum inscitiori stim-mae tenebris sit inuoluta: affectuum e nicioserum pravitati sic indulget: sc d testandarum libidinum voluptatum G spur- si

ilici

SEARCH

MENU NAVIGATION