장음표시 사용
101쪽
Sed hem eodem puteo excavati magno m- mero una cum dictis Cornibus Lapides Belemnites, Ruminares ab ignaro vulgo Donnex, Nei dicti, quorum geminos omnibus meis aliis numerum trita cesimum excedentibus facio tanto rariores, quanto integriores ab utraque extremitate, apicem puto&radicem, supersunt, quod plerumque & fere semper pars superior eaque in teli speciem acuminata in seriori ceu molliori in terra relicta se se collectoribus tantum offerat ex quo evidens est qua parte in terra vegetando succreverint vulgus Cattorum Teii MIsfinge vocat o digiti acuminati, quos Daemonibus astingere solent, similitudinem ita dicti. clii aliis nominibus eosdem designare consueverunt. M surus Antiq. Septent. θ Cestic. . so2 sq. V rias eorum congessit appellationes, Germanis poti simum familiares. Sunt etiam, ait Lapides Belemnites, quos Germani appello repenstois incuborum
sagittat, Rrdurgeticine, Nanorum sim spectrorumnisntanorum lapides, Eoost Steim, tuis ieine;
leugelbfinger, Ob digiti similitudinem Dan Vette- Iin se, spectrorum candelas, quorum lapidum usus --
labris in vulneribus multisque armentorum mortis. Quantum volumen conficeret Colloquium no- stum, si vel otium vel animus esset fabulas atque errores Catalogo recensere, quibus Vici etiam eruditi experientiam Mautopsiam praetexentes ridicule satis delusos se confirmant, jam in ruderibus aedium, cavernarum, arborum, nescio quarum rerum fundo hoc cuneorum genus ceu fulmine tactarum reperi
se Nos sufficere existimavimus palam ostendisse,
102쪽
hos omnes ad veriorem rerum physicarum Lithogenesin non este non reducendos. Iam non impetro a me, ut finiam, quin hoc unum Tibi addam, elemnites istos hac virtute praeditos ut, cum filo lineo presse cireumvoluti candelae aut carbonibus ardentibus immittuntur, fila fumosa quadam nigredine tincta quidem, integra tamen illissaque ignem superent atque con
CumTecum iterum,Amice,velitor de rebus ad in scam spectantibus, totum me adhuc occupat Epistolae tuae decretum redenae prid. Id. Iul. MDCCXXXV. eonsignatum quo Cornu petr fiastam medullam, quod Bisontis esse tanquam pro
aris, focis tueor, ceu merum vagumque concrementum, ut ais, tantum non ainnas, atque exanimatorum Scina penitus proscribis Tot quiadem illius tibi exposuisse persuasus sum signa apo-dimea, ut de genuinitate veri coinuanimalis nemo latrices gnarus citra injuriam ambigat. Verum quo mi meam relicta tua sententiam revertaris. submitto frustulum incuria cornu istud non itan per rudi manu tractantis ea parte avulsum, qua Cranium contigit, quo calcinato Docimastieus experiaris, ire vera locutum, ac tam non spernendum, qua egregiae antiquitatis qua naturae prodigii pignus intulisse. Quia in praecitata Epistola mea quinquennio abhine ad Te data Heroum facies cornubus dec ras in nummis exhiberi dixi, dispensari haud p sum, qui Teeum V. C. colloquendo excurram ad nummum majoris moduli argenteum A TTILA AEae inscriptum ejusque imaginem largitet barba tam
103쪽
DOMl NOD IODOCO HERMANNO NUNNING. I. U. D. Illustrissit ni Capituli redensis Canonios Scholastico, Proti/-Notario Apostolico c. S. P. DIOANNES HENRICUS COHAUSEN. I iec ivbmium. Speraveram jam pridem Cornutis velitationibus
nostris cum Bullabaei finem fuisse impositum, experior tamen me novis nunc ornubus ad cert me litterarium a Te provocari. Verum quia haec
juxta descriptionem tuam mollia, bituminosa sunt, illorum ictus haudquaquam puto reformidandos, e quia rudia non politiorem calamum mereri, quia in matrice adhuc cubant, non maturam crisin postulare, quia denique vel solo aspecti nauseam creantia, prolixam indaginem exigere iudico. Ut de magis subit mirari, quare rudem hanc india gestamque molem, in qua cornuum arietinorum aliqua representatur species, spectandis estph Iiae gemmulis adnumerare non haesitaveris. Si non alias quam ejusmodi rudes Hauseaque plenas gemmulas,estphalia producit, nullos illarum investiagatores & mercatores inveneris. Nemo hoc novi
nune illa digna stimabit. Quis enim unquam
104쪽
gemmam spem vi septuaginta librarum, qualeio
dus coria hoc tuum sitis placet, gemmeum habete ameris. Dubio non uni subest Archigymnasiarchae Osnabrugeniis sententia, quasi quidam polypodes Vermiculi in gyrum se volventes in Am. monis Cornu anfractuumis circularis conformati ni sint fabri lautores, mallem ego eum nug tum institoribus formatorem illis statuere genium seu potius fingere naturam quandam Architectoni .
licet non ens, quam admittere vermieulos istos GoeZianos.
Videlut plures decepisse Plinius, qui eornu Ammonis fossiile inter gemmas Ethiopia saeratissimas
aureo colore praeditas refert, sed quis non videt lapidem arietini cornu figiem reddentem, qui in Europa pluribus locis provenit, innumeris parasa tis ab ru distare, sive pretium sive colorem aureum, sive in procurandis divinis somniis virtutem a Plinio relatam spectes. Quamvis hunc vel tis Scciptoris auctoritate sorsitan deceptum graviter errasse sentia Arctous Eseulapius, nomas a rotinus in Observationibus de Unicornu editis p. 37. ubi inquit Vet enim lapidem non vidit, veliscalos aliqua nebecula fascinavit Plinius ipse capite proxiamo, ubi gemmas ab animalibus denominatas enumerat, ut Ao fatetur, circa illas reperiri plura mendacia ita pari errore labitur Cardous, quando ad Ethiopiae gemmas rarissimas nunquam sibi visas adeoque incognitas lapidem ammoneum cornu arietis similem refer Miror itaque cur tuumni. gricans e fulgore aureo carens bituminosein magma pretissis estphaliae gemmis, nullibi tamen repetibilibus accenseas. Absit hoc cornu gem
105쪽
meum reputare. Interim si metaphorice illud, lis appellare Muli tui gemmulam, nolo refragari. Scribis Materiam tui cornu esse lentam, bituminosam cui similem apud Scriptorem nullum invenio, omnia namque corpus lapideum habent ad naturam argillis accedens, plus minus sabuli,
arenae, calcisque continens, quae succis subterraneis accedente pluvia quali confermentata in istam formam concrescunt, sicut calx, arena invicem eoalescunt an lapidem in durantur. Ammos Graecis arena est, unde, ipse upiter Ammoneus deminua haec fossilia nomen acceperunt. Dividis porro Ammonis Cornua in nuda, quarilia tua seritas esse, de armata, ideoque plumbei, aenei, argenteive coloris, quibus ego addo armaturam auream in iis, me ex arena aurea compacta unde color ille fulgorque aureus facile malleo resolvuntur in pulvere splendidos, qui scripturae adsiccandas litteras consperuendae in seiviunt, ideo que inter Ammo chrysi aut chrysam mi generar
Aeeenses Ammonis eornu bus lapides, qui etiam oblongo tantum gyro circumvolvuntur, speciem serpentum habent petrefactorum. Legi in Ioh. Balbini Miscellaneis Regni Bohemiae Historicis Cap. a. tales passim in Bohemia reperiri ea magnitudine, si affabre estigiatos, ut Viatolibus horrorem incutiant, de sane faciunt Tecum plures auctores, qui spiras serpentum lapidibus impressas ad cornu tortuosum, quale in arietibus est, proxime accedere Autumant, hinc Vormius Ammonis tu que eornu subjecit lapidem, qui sceleton serpentinum exhibebat, grande adeo, ut pςdes serme
106쪽
quatuor pluresque spiras ambituis in medio sive
centro foramen patulum complecteretur.
Digrederis ad alios lapides, circa quos cum Virotum etiai eruditorum passivas deceptiones e ponis Addis quoque belemnites hac virtute esse praeditos, ut filo lineo arcte circumvoluti, eandelae vel carbonibus ignitis immissi id integrum atque illaesum servent, ut ut fumi nigredine obfuscatum. Quod tamen phaetiomenon, in quibus cunque aliis sive ferreis sive marmoreis cylindris succedere vel ipsa vulgi novit experientia, ut nulla Belemnit inde aecedat virtutis peculiaris praer
Revertem demum ad cornu Bisontini medullam, de qua sententiae tuae exercitii causa olim ex propolito contradixi, libenter autem nunc allentio elIe animalem, imo, si placet, se ex reliquiis diluvianis submissa mihi nuper particula eam ad olla pertinere, quodammodo fidem facere visa est. quam tamen examini pagyrico ad normam lapidis Lydii Carlini submittet nolui, ne pretioso hoc fragmento medullam tuam spoliarem. Sub finem Epistolae tuae occurrit ex Atilia pro quantum cornutus cui si tot Principum Scimperatorum Cornuta, imo, antiquorum Saxonum per taurorum, hircorum, arietum exuvias galeata capita addere vellem, vahi quantus cornutorum in lucem numerus prodit et Enimvero antiquitas per cornua Regum capitibus astixa tu nummis quoque expressa eorum fortitudinem, audaciam, vel etiam serociam Symbolice designa- natam voluerunt. Nummum matris moduli γgenteum, cui Atti Rex aibatus, Cornutus inscul-
107쪽
instulptus est, genuinum non esse Amoenitatum numismaticarum Dictatoribus ac porro iis relinquimus astimandum, qui cum Rudolph Roth Ulmen si cornua demirantur. Disputent alii, num probabilest, barbaram Hunnorum gentem Regum suorum imagines nummis θmbolicis aureis argenteisve pxpressisse. Demum postremis litteris me rogasti, ut horum
Ammonis Cornuum, quorum quatuor numeras,
materiam, resinae estphaliae Genesin detegam. Illorum corpus nuper examinans inveni constare ex resina quadam terrestri, quae pix mineralis Paraus, vulgari nomine Bitumen appellatur, cui terrasve argilla intermixta est. Naturam bituminis prodit tum sumus ab iis igne admoto exhalans, pinguedinis mineralis odorem reddens, tum adtactum digitorum mollis viscositas. Principium autem terrestre sive argillaceum sive calcarium constitutivum manifesta soliditas & facta a tempore effossionis sat firma induratio est ejusmodi mixtum susceptam in matrice sua, anfractuosam cornuum conformationem constanter retinere potuerit, nam si Andrea Libisti postulatis Tractatu de Bitumine habenda fides, hoc accedente sale, memcuriali liquore ,, est terram aqua, ignescit carbonescit, seu arbores sessilesis Lithaiuhraces producit, ossa ebur fossile constituit. Exiit
mine, inquit, coalescunt in suceis ramentisque terrae subtiles dentium figurae, crinium, eranti, cornuum , cochlearum ollarum c. ejus tenaeitas, oleositas,' alia omnia referunt omnis generis
naseentium conditiones .dispositionem aptitudianemque ad illa demonstranti
108쪽
Iaro putat hie Auctor, numen esse Iliasi limis plex elementum, a quo ceu principio activis lima momnium mixtorum coloresin consistentia dura, mollis, fricabilis, fixa volatica, unctuosa, argillo sa, limosa, glaciosa arborea, ollia, herbacea imo& simulacra non tantum plantarum, sedis bestiarum lapidum pictiarae admirabiles subtus humum enascantur, addit ex marga adipos concretione lapides hepat humano, renibus, dentibus, linguae, craneo, cerebro cordi similes senerari, ita ut i sam terram appellate liceat officinam ad simili tu dinem hominis omnibus illius partibus instructis
Quod de hominibus dixit, de aliorum quoque
animalium partibus vult melligendum, unde quoque nil mirum eiusmodi cornua quasi arietena ex bitumine cum terra mixto potuisse generari. Ne
que ple locus, in quo illa detecta de reperta, illorum productioni contradicit. Cum enim nulla mundi pars testibus historicis destituatur, de eo quoque inuidem satis abundanter est phaliam nostram provisam esse extra dubium est, quod satis probant glebae bituminosae in Torvennis sieappellatis provenientes, quarum principium phlogi non ex bituminosa pinguedine, amaritie fuliginois si nidore ad ignem suscipiendum aptitudine satis elueet, Neque mihi dubium est, quin cornua
haec tua concreta cespitum bitumino lorum officium
praestare valeant, si seca applicentur. Quid enim aliud Tutta est, quam bitumen cum terra coalituma qua essentialiter cornua tua non differunt, nisi quod illa ex magmate informi constet, haec eris
109쪽
ta figura donemur a spiritu motore salino in illo.
Fum prima concretione concluso atque coalito.' Consentit mecum celeberr Michae Bemardi Valentini, qui in Prodromo Historiae Naturalis Has. sae p. m. 6. Bitumen liquidum omnium fere sulphureorum basinvi fundanaeutum statuit, Icil-hit Mattham aliis cin Vernacula Bergia vocari, additque aliquot ante annos in Comitatu Schavmburgico, haud procul a intelio tanta copia ex montibus profluxisse, ut Carpentarii eadem aliungiae loco rotas inunxerint, inde non tantum minerat Sulphuris in Hassia inferiori, sed et carbones fossiles illie copiosissime provenientes deducit. Et Ego quoque tua cornua derivo, quatenus illud per spiritum salinum terrea elemento in campagem solidam, duram, atque durabilem colligatur. Nolo hoe, quod facile possem, latius ostendere, puto namque utili&doctae curiositati tuae Mtisfacere, qui ex proseil de Gravennis in vestpha- ilia nostra reperibilibus eommentatus es, ut ex Llencho tractatuum tuorum nondum editorum aliquam do conspexi, Iam quod superest , ut unde incepimus, per cornua quoque desinamus commercium hoc lit rausum finaliter claudam Epigrammate ad Zoilum, Bucephalum cornutum. Tibi vero perpetuum apprecor Cornu salutis, cum Mustum tuum tot cornibus sit spectabile, ex animo voveo, ut domum tuam nunquam deserat ditissimum Cornu Amalthaeae. Diutissime &ὰ.nstanter superi Te sospitent. Va-
a Dabam redenae idibus Augusti MDCCXL.
110쪽
Ad Zoilum Bucephalum ornatam. Te quibus adnumerem Cornutum Zoile brutis Et cornuin nasum Rhinocerotis habes. Cornua bina tamen tibi sunt magis apta bovina Frons Cornuta tibi est Encephalum bovis Hie Cornu Ammonis spectas Corniique Bisontis Sed Cornu his majus bestia magna geris. I nunc Bucephale oppugna, contemne lacesse, Non laedet Cornu cornua nostra Iuum.