장음표시 사용
241쪽
boa literata. Stoehholmiae ITI'. q. Richardus Von der Hardi, mestphalus, Hermanni nostri frater, antiquarius holmiensis, obiit paucis abhinc annis. ,
Thoniae S MITHI Vitae quorundam eruditissimorum & tu;
lustrium virorum. Londini πo7. Nimirum Iac. Io. Henr. Briura, Io. 8aioebruigii, Io. Gravis, Petri tanti, Patricii Iuni .ila. Dra, sive Dιοι. In Praefatione narrat auctor, cuius exemplum
secutus sit in Vitis praestantissimorum virorum latine describendis. tk unde sua hauserit.' Thomas Smith distinguendus a cognomini, Equite aurato, i Iuris civ. doctore, & Regis Eduardi VI. ae Reginae Elisabethae pri- , mo status secretario, doctor theologiae, ecclesiae anglicanae preshy- , ter & Collegii b. Mariae Magdalenae apud Oxonienses socius, de studio historico S antiquitatum optime meritus, cedidit enim. Diatri ben de chaldaicis paraphrasibus, Syntagma de Druidum motibus ae institutis, Epp. IV. de moribus Turearum, Epistolam de Grateae ecclesiae hodierno statu, S Miscellanea clarum inter' eruditos nomen habuit per integram saeculi XVII. partem poste- .riorem. & pollicitus est praestantem B da Historiae ecclesiasticae . editionem. Mia Catal. biblioth. Bodlei. T. II. I69. Io. Andr. . diis T. II. Sagittar. Introduci. in hist. ecclqs 226.
Io. Mauritii SCHRAMMIl de vita & scriptis Iulii Caes.
Vanini Tractatus. Custrini i7 . Auctior editus A. iris Vide NOQuam biblioth. T. V. 78o. In quo genus, mores di studia fumosi i 'lius', ut vocat, athei e scriptis & auctoribus fide dignis excerpta di errores hominis simul refutati sunt. Vide Acta erudit. A. i o9. 6o. Sicut autem Vaninus accusatur hic atheismi, ita eum defen de te studet auctor Apologiae pro illo, Cosmopoli A. i a. in 8. recensitae in Bibliotheca nova Tomo III. 64. Exstat etiam Doctri- rna & vita Vanini auctore Dur. o. quae continit excerpta e schrammio, & debebat inseri Basnagii Historiae operum viroru eluditorum. Adi iterum Novam biblioth. T. X. Ii3. Io. Maur. Sehrammi , natus Isingiae in pnaesectura colta. εeensi Vlterioris Pomeraniae d. 7 10ctobr. A. I 67s in pueritia su ma
242쪽
ma paupertate pressus, sed a pia virgine, Micrasti, rectoris scho- illa Redinensis filia natu maiore, cui immortales se gratias debete profitetur, inde liberatus, atque ad litterarum studia promotus. docuit in schola primum custrinensi, deinde regimontana Novae Marchiae: nunc autem ibidem iungitur munere ecclesiastico Vbadiam prophetam commentatione explicare studuit. aliquot stiam Programmata & Carmina edidit; Ied cura animarum, quae nunc ei concredita est, tale est opus, ut vix tempus suppetat ad
. Reineri REI NEC CII Collectanea histo rica, cum eius- ndem Scholiis & Εnarrationibus. Heimstadii Is 84. Is 8s. Ε biblio-. theea G. Calixti. Constant II. Partibus, quarum prior exhibet CHRONICON HIEROSOLYMITANUM incerti au- - . 'ctoris, seu de bello sacro Historiam, expositam libris XII. nune, primum in lucem editam, in qua gesta narrantur a Godesee-1do Bullionensi usque ad Balduinum II. Cui Appen
dicem, Henricus autem Vibomis Chronologiam adiunxit: ' .hosterior i) Conradi Merarii Commentarium de rebus gestis Hen. - .riei VII. Imperatoris. 2 CAR OLI IV. Imp. Uitam, ab ipso. ' .inet descriptam : o Dba. ω, archiepiscopi pragensis, de Aposto.' Iicae sedis legati secundi Sermonem post mortem Caroli IU. di - Hum. D 'Harthoni Historiam orientalem. O Marci Paati venetr tinerarium, seu de rebus orientalibus libros III. In quibus Indiati Tartarorum imperium describitur. Editum etiam suit ab Andri . praeposito berolinensi: deque veritate huius Historiae te- , natur de Histor. lat. p. Is . &-p. 8Ι8. 6 Fragmen tum de rebus orientalibus e Speculo historiali Uineεηιώ belvacen: sis. Reineeeiis Praefationum rive Dedicationum utriusque Partis mactor est, inque illis cum de occasione huius operis, tum de striptis eorumque formatoribus erudita proponit, '& longam did Haythonum Appendicem adiicit.' - . In M. Itinerario p. 8'. Sunt i g ct Magri. Ant. Grestatis Pro-, fetiam ibi regiones Gog & Ma-l dr. in Apocal. c. 22. P. 222. igog, quos illi nominant f lMunget. l i Parinis
243쪽
2inibomii de Io. Glandrepit in scholis discipulus, philosophiae ma gister. post multos variis in academiis transactos annos doeuit Franeolarii ad Viadrum &Helmstadii Saxonum, sed magis seri; ptionibus, quam praelectionibus, & hic quidem fortuna usus est secundiore quod utrumque Principem, Iulium, S Henricum Iulium, patrem ae filium, benignissimos experiretur, & collega haberet sui amantes, homo sine suco, S cuius conatus omne probabant intelligentes & docti viri. Bonae litterae, atque inprimis historia, magnam ex eius obitu, qui incidit in annum Chri- aetatis S . iaciuram acceperunt, meritoque ei positum hos epitaphium:
i Huis Dear aterna unde manebit hοποι. ii
i Scripta eius merentur, ut sngula commemorentur. Sunt auten i sequentia : Familiae Regum ponticorum S bosphoranorum, Seis νleucidarum, Regum Macedoniae, Arsacidarum. Regum Iudae . rum, Regum Mediae & Bactrianae, Regumque spartanorum 8t me
seniacorum, Syntagmata de familiis, quae in monarchiis tribus t 'rum potitae sunt. Vita episcopi Marsepuigi, Origines Birpis blandenburgicae, Methodus legendi historiam tam sacrani. quam prosanam, Epistolae duae de Wideehindo magno, Commem rarius de rebus persicis, Historia Iulia. Vita Gregorii Hurstis, de Commentarius de Saxonum originibus. hisque annexa Vrbe &D eatu brunsvicensi. Io. G.es in Variis de Westphalia opusculis p.
quae in operis huius historici initio. N post Vitam Caroli IV. reperiuntur. midmanum in Palaestina D d 3. & Io. casuis de B no academiae F 4. qui eum vocat virum non solum doctrina. sed
vivo integritate di in Praestantem . Quod globium Pro viro ac demico
244쪽
. meris . carolis nar tua Amico tantum est, tamque honorificum . ut non op ω alῶ
Conradus . MAXIMILIANI Imp. a secretis. floruit in fine saeruli XV. N initio seculi XVI idemque condidit
Historiam de duabus seditionibus Siciliae , , quae ortae fuere annis risiis de Histor. Iat. l. 3. e. Io. p. ma. maetitiis, IO ANNIS Bohemiae regis filius. natus Pragae. sed in honorem CAR OLI IV. Galliarum Regis, in cuius aula educabatur. mutato nomine dictus Care , a patre constitutus Maragravius Moraviae. inscientiis, linguis & exercitiis tantum. Profecit, ut pro mago haberetur, atque ad Imperium a IV. Principia,
Dus, instigante Papa CLEMENTE VI. electus quidem iuit. sed illud administrare noluit, nisi post mortem LUDO UICI.
v. bavari, neque etiam potuit, usque dum precibus ae pretio victi cederent duo aemuli, atque ipsimet iam electi ad coronam imperialem. Didaricin Landgravius Thuringiae & Marchio mis-inensis. 6c Gamιherm Comes de Schwaraburget quamquam ergἰ hune improba etiam Sc nefanda arte usus sit, quam seria, uti creridendum, postea poenitentia eluit. Laudandus est ob doctrinam. Et amorem erga litteras ae Iitteratos, item ob Auream, quam conini
didit, Bullam, in qua quid in electione Caesaris obseruandum sit. 'approbantibus Imperii ordinibus, sapienter praescripsit: sed iuri ,1m 6t bonorum Imperii fuit negligens oc prodigus. ideoque illis
'tu vitricus appellari solet, S tandem mortuus eui ubi natus sue- rat, anno II 8. Lexicon umυ. - P. I. 637. Philippin bergomas ad
annum Christi i347. 6c Is62. cuius verba hic CAROLI Vitae prae- 'mittuntur, G. A. Sebmidi Histor. cum figuris P. II. IN. C. A. ρ.rtis observat. in synops. Besoldi minor. 629. Sehur ιsch Εpp. select.' p. Iso. m thouis, sive ut alii scribunt Hahonsu, vel Ahouus, armeis nius, AIT ONI. Armeniae Regis filius, diu miles, tandem mo- .nachus ordinis praemonstratensis, idemque, qui Antoniin cureM- -, vel curuiη- nam Antonii nomen accepit, quando factus est monachus, alterum autem corruptum est ex Georgianus, i. e. ve nerator S. Georgii librum suum Pictavii. ex mandato CLE
MENTIS V. saltice dictavit Nicolao , qui eum deinde,
245쪽
eiusdem pontificis iussu transtulit latine ; sed, pro laeuli illiuste, satis barbare. Volsius de Histor. lat. lib. a. c. 6a. p. Is6. Neu Ae cession ad Whear P. Marcus Paulus, venetus. e nobili familia, eum patre suo Ni a eblao, eiusque Datre Matthaeo, declinante iaculo XIII. in Orienatem prosectus, multas eius terras, dum pater in aula permansit magni Cham CVBLAI vidit ac perlustravit; sed &, in pratiam popularium, italice, di bona quidem fide deseripsit; Iatina auqtem versio, eaque semibarbara, est Frano PQ-ι , franeistani Generalis. Misivi de Histor. lat. l. a. e. 6O. P. Is . mecim de pse don. 489. Neu l. e. . .. Uincentius, burgundus, ordinis Praedicatorum, cognomenato Bellovacensis, non quod ibi episcopus fuerit, sed ob frequendtem illo in loco commorationem, sumtus suppeditante Franeo drum rege LUDOVICO IV. seripsit Specula, Doctrinale, Hist riale . Naturale & Morale , si tamen Morale est Bellovacensis, ει non alterius Vincentii. Moser de Homon. 64I quae variis imlocis excusa. Duaci vero tandem A. IQ4. eum superbo titulo bliotheca mundi prodierunt. S alia, de quibus Disius in Epit. B hIioth. Gessier. p. 8is. Obiitque A. us6. vel ras . Misius de Ilisu
Godosti Guillelmi LΕIBNITII Aecessiones historicae
Hanoverae I oo. Quibus potissimum continentur scriptores rerum germanicarum, & siarum, adhuc inediti sequentes: In Tomo I., i) Chroηurubus saxo. incipiens a nato Christo & finiens anno ii 84
mnes, plurimas tamen describens. V. us l. 3. de Histor. latinis e. 9. p.rso. historiam hane ad annum usque II 8. refert productam ess quae scripta exstet in coenobio S. Galli; sed quae hic comparent, eo usque non pertingunt, neque etiam apud Sangallenses repeia riuntur. Additur Breve chronicon ecclesiae trevirensis, di Calaia Iogus Canonicorum leodiensium, qui ex parte videtur esse se,
hulosus. 3 Go fh Gesta Trevirorum, ab urbe condita usque
246쪽
ad annum Christi ri32. ritus Chronicen Hosatis, quod in codici Lambeeii titulum serit Continuationis Chronici Slavorum Hel- molli: magria enim eum vicinia olim ad Staviam referebatur Ineipit a C. M. & finit in anno I4 8. In Tomo II. Chronicon risi, a C. -M. usque ad annum Christi ir*i. Legendae etiami sunt Prasat Onti Lei initii. utrique Tomo praemissae, quippe in quihus non tantum docte disierit descriptis hisce eorumque aucto- ribus, verum etiam de nraniea, quae significet veram icona, gloratam vindieat danicae gentis, & Hugonem de S. mctoro germanum, si quidem e Saxonia inferiore fuisse evincit. Chronographus Saxa merito chronographus appellatur, qui per annorum seriem non male decurrit, S temporum examen sibi, rete suisse ostendit. Vixit in caenobio magdeburgensi S. Ioannis, declinante saeculo XII. Ioannα Vtoduranus, sive de oppido Winterthurn, helvete 'us, monachus ordinis Minorum, scripsit floruitque saeculo XIII. - Ibebertis, S. Matthiae apud Treviros monachus, inter vivos versatus est anno sa. saeculi XI. & fuerit idem, qui Anonymuli
Aberieus , monachira Trium sontium, ordinis cistelliensis, dicetesis leodiensis saeculo florens XIII. in rebus exquisitis, teste chi' Do apud Leibnitium Praefat. poster. p. a. valde copiosus est , Et tria prae aliis habet singularia: quod Principum illustriumque stemmata accurate describit. 2. Chronicorum, quae postea interi erunt, selectiores locos collegit. suoque inseruit Chronico. ii scriptorum, qui typis editi sunt, sententias, ex melioris notae codicibus petitas, producit ic exhibet. u. , LXXXIIX. . PROCOPII AMκλτα seu Historia arcana , primum ex bibliotheca vaticana prolata, nunc falsitatis eonviba a Io. Elahε-uo. Heimstadii i6s . Nic. Alemannus quidem , qui di falla A,εκδοτα reddidit per Historiam areanam , cum probe sciret α-e ' δοτον non significare arcanum , eam defendere studuit, sed nihllegit , 5t apud veri studiosos fidem decoxit. Io. Eicialiis igitiu
aontra Procopium eiusque defensorem qsputat sinu in Animal
247쪽
uersionibus, tum in Praefatione, quae longa est perque erudita ..i quippe in qua sermo est de historiae norma, fide historicorum. Alin maηουι editione A. Is . Lugduni curata, differentia huius εt realiquorum Procopii scriptorum. Procopio eiusque moribus, summa των Mεκδοτοιν, & aliis. Et iuvat summam errorum recitasse. incuos Praevι vi incidit . quando IUSTINIANVM Imp. hoe . scripto impetere nullus dubitavit: nam I. quaedam sunt ex numero eorum, quae ne fieri quidem possunt, aut potuerunt. 2.quaedam constanti aequalium consensu refelluntur. 3. quaedam ipse refutat in libro de Aedificiis, aut in aliis strietis prioribus lon ge aliter prodidit. 4. quae alibi impense laudavit, acriter hie vi- ..tuperat. quae fortuito accidere. S ab aliis facta sint, ea IU STINIANO tribuit. s. quae ex se laudabilia, mammere remi. Prehendit. 7. quae vituperanda, laudat. 8. quae ex se neque laudanda, neque vituperanda. iis ad traducendum Imperatorem 'utitur. 9. plurima optime ab eo facta, in pessimam detorquet
.Partem. IO. Omnes rumusculos servulorum, ancillularum, mois
. nachorum, vilissimaeque plebeculae , immo insomnia captat, quibus
fama Imperatoris augusti gravetur. II. eaque addit, quae omni um illa aetate viventium testimoniis destituuntur. Ita tamen haee de Procopio dicuntur, ut Elchelius non tam credat certusque si eum esse ipsum αναλτων auctorem, quam supponat. Confer Plae. pleudonymis p. sal. Praefationi subiunguntur Elogia I m. STINIANI Imperatoris ex Pro pis, Agathia, lamande , Papa Ioanne II. Agapeto, Eustathie, Magris . Paulo diacono , Agathona papa, Almonio, Io. Tritiam o, & Balth. Bouifacio. .'
Proeo in, Caesareae in Palaestina natus, a Procopio Draeo di- ninguendus, primum rhetor Ac sophista, sive prosetar & eausii dicus, deinde senator CPlanus, postea comes, notarius & eonis 'siliarius Belisarii ducis, in Africam ituri, christianus ne i an genis. 'tilis. aut ambi dexter, sive neque prorsus gentilis, neque prorsus 'ehristianus, christianam saltem religionem prae se ferens, floruit medio saeculi UI. scripsit Libros II. de bello persico , totidemque .. de bello vandalico, IV. de sothico, 6t VI. de Mificiis. Omnia eius opera, di quidem emendatiora, prodierunt Parisiis cura &studio 'Claudii Maltroiii iesuitae A. Issa. in sel. Suidas T. III. i86. Host
lae Historicis graecis lib. u cap. M. cava Scriptor. ecclesiast. Hi i liter.
248쪽
. brscim Biblioth. gr. vol. U. P. a g. 6c D. Gabelim noster, IC. perce. Iebris, Orat. de caussis corr. Iurisprud. ro. De Elebem nihil addu. mus: locuti enim de eo sumus P. IV. Isa. 'Dan. CLA SENII de oraculis Gentilium. & in specie de oraeulis sibyllinis Libri III. Heimstadii is 3. In fine adiuncta sunt. Carmina Sibyllina e versione Seb. Castalionis, eumque eius Annc'. rationibus. S Onuph. Pan vinia Tranatus de Sibyllis. In I. libro tractatur de oraculorum origine. auctoritate, caussis, locis, am. higuitate in respondendo, & desectu. deque caerimoniis in ade undis oraculis, it post eorum responsum: in V. de variis oracu. ilis, ut, delphico, locis Ammonis, dodonaeo. trophonio, delio. i. Branchidarum, Apollinis colophonii, sebennytico Latonae, S rapidis, Amphiarai, Mopsi di Calchantis, Bacidis . Geryonis', Phryxi, Et Tiraestae; Cereris, Paphiae Veneris. Hyblae, Nymini Phaeo, antiocheno, phareta, thracico, boeotico, Dianae lami - darum de thryxaei Apollinis, item puerorum Et mortuorum: in '. III. de numero Sibyllarum, εt speciatim de persica, libyca, deu phisa, eumaea, erythraea, samia, eumana, hellespontica, phry- .gia, liburtina, Herophile, epirotica. de principio unde Sibyllae vim divinandi aecepisse creduntur , de cura & veneratione libro
rum sibyllinorum . de earminibus sibyllinis, quae alii habent pio: o genuinis, alii pro supposititiis; ubi quidem auctor, quid sentiat. ipse, dissimulat. De Ciaseuis nostro vide Parim IV. H.
. t Io. MAVERI Summarischer Inhali, Compendium chro. nologicum seculi a Christo nato decimi sexti. Monachii is98. In quo describuntur res terra marique in toto orbe gestae . nec noni varii mores εc ritus aliquarum gentium et regionum. Pag. 2'.
morare sustinet, sed qua fide, ipse viderit. Protestantes variis in Iocis persecutiones exercuisse eontra Roman Catholicos : atq- ad annum Is's. p. las. inter milites christianos a Turcis captos, or, Constantinopolin ahquctos iu ς narrat seminam, quae castitatem
249쪽
Uetvaverit in militia, et militis ossicium probe secerit , ideoque a . . urcim Imperatore, tanquam rara avis. donata suerit dominae. Imperatrici. In Dedicatione scribit auctor, dictum illud unius corruptionem esse alterius generationem, potissimum in libris historicis verum nos experiri, eorumque obiectionem diluit, qui putant, pastori aut theologo non convenire, ut horas subcisivas :
tribuat legendis scribendisve historiis Ioannes bavarus. pastor ecclesiae laritensis in epi 'scopatu Frisingensi, floruit in fine saeculi XVI. t Ioannis L ET ZNERI Corbeische Chronica , Chronica eosteiensis. Hamburgi is'o. Recognita & emcndata editio. Re- centior tamen sc auctior est illa, quae sub titulo Chronicae, sive Historicae narrationis devita&gestis LUDOVICI Pii Ιmp. pro- 'diit Hildesiae A. i6o . . Capitum Chronicae sic enim auctor no- . men hoc format) praesentis sunt XXIV. aguntque de libris, aucto. ' ibus 8c monumentis, e quibus Chronica eiusque Praefatio sin qua' sermo est de litteris di arte scriptoria, variisque modis, quibus homines usi sunt ad res posteris describendas, videlicet in soliis de ' eorticibus arborum, in lilia it papiro arbore, in tabellis ligneis ce-l raque obductis, in tabellis plumbeis, in pergamena, & charta ebs laesegminibus linteis consecta) composita est, de origine S. Beneis cieti&Corbeiae duplicis, translatione Corbeiae Sollingensis ad W-: surgim situ&aedificiis, divitiis, scholis it viris doctis Corbeiae ,.. doctrina Asteri de S. coena. aede sacra & cultu' divino , litania , . privilegiis, tutela caesarea Corbeiae, de ossicio Mareschalli ali quibus familiis nobilibus vasallis Monasterii, Irim insula, S. Uito, a eiusque saltatione, & mercatu, STEPH RNO IU. aliis V.
PASCHALi Papis. LUDOVICO Pio& Abbatibus Cotbeiitatque in Appendice, de libero campi iudicio. legibus a CARO 'LO M. ecclesiae latis. insignibus, Si pretioso Euangeliorum li-,
hto. De Letetnero diximus P. III. 43. i. 'ω. ' Casp. SAGITTARII Alter Zustand , Antiquitates regniuithuringici. Ienae In quibus agitur de antiquo regno thurino,isico, eiusque Resibus, abolitione, di divisione inter Francos de
250쪽
- saxones, item de nomine & exstructione urbis Erlani. Cum Petri Assi-i Specimine historiae novae Thuringorum . nunquam
' venta est moneta. ' loco THE. litteris Go i- ' in qua duae eoronae e diame- l nitialibus detritis. legerunt tro positae ad iudieandam νηιεν l THV fit duae coronae sunt
reensibumni ν. litteraeque m Scbietes de nummia bract. 38. indicant Thuringiam. l io'. Petrus Albinis, schneebergensis, primum professes histotia- 'eum mittebergensis. deinde secretarius S archivarius dresdensis. vixit temporibus Augusti Electoris Saxoniae circa annum Is8o. 8c seripsit Chronieon mi ense . Genealogiam Domus saxonicae. Novae Saxonum historiae progymnasmata. ab Henr. -ιbomis , Ludatus. ut vir eruditissimus, & qui non minore iudicio, quam diligentia. rara admodum mixtura, historiam tractaverit. Caisae in Append. ad Saxoniam inserior. antiq. gentil. 5c christian. p. s s. ει Mu in Accession. ad Mantissam de Historicis particular. 23r.
. Casp. SAGITTARII Grundiicher und aussultilicher Be- iuchi. Antiquitates gentilismi & christianismi thuringi ei, in qui-' bus Bonifacium non primum Thuringorum apostolum fuisse os tenditur. 6c universa eiusdem vita percensetur. Ienae Uide Acta erudit. A. I68s. 363. i , EIUSDEM Alt- thuringisthes hvmgthum. Antiquitates Mueatus thuringiei. Ienae 1688. In quibus ostenditur , post destru- ctionem regni thuringici. eiusque divisionem inter Francos ω.Saxones, saxonicam partem verum fuisse ducatum: historiae. quae an Thuringia contigerunt sub germanicis Regibus & Imperatori- aeus usque ad CONRA DUMI. colliguntur & explicantur:
quomodo resium regimen per Duces &Graviones, nec non σer Centenarios, Decanos. Vicecomites, Scabinos S alios suerit igestum: 8c quomodo se res olim habuerit circa monasteria thuaingica. Subinde etiam corriguntur vulgares errores, de veritas, contra eos defenditur . e. g. CAROLI M. patriam fuisse Thu-.-i karιπι με. ringiani'