Historia bibliothecæ Fabricianae qua singulis eius libri eorumque contenta et si quae dantur variae editiones augmenta epitomae versiones scripta adversa et hische oppositae apologiae sive defensiones auctorum errores et vitae doctorumque virorum...

발행: 1722년

분량: 571페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

Antverpiae A. f. editore Casp. Gevartio. Tabulae num istac tumsunt LXIV. Atque ita sine auro multum auri habemus in hoc ,

libro. An autem dc alterum volumen, numismata argentea com-pprehendens, sicut in Praefatione spes facta est, oditum sit, mihi,

quidem non constat. Neque inconveniens crit, mentionem hie a facere novi operis numarii, in usum Rei p. litterariae. Nimirum i Nic. Fran. mymii romani Mustum nummarium Londini editum , est II. voluminibus. & mox sequetur tertium, totumque i 3co. ' numismata repraesentat. 8 quidem rara, nec ab ullo unquam an in liquario publicata. Idque iacit primam Partem Thesauri Britanisse nici. Vide Giornati de Leiter. d' Italia Tomo XXXIII. s o. &- erudit. A. I 22. 4'. a Albertus , antverpianus. Petri Pauli magni antiqua.

tii A. is o. deiuncti filius, Regis Hispaniarum Consilii Bruxellia a secretis, non unum ingenii cultissimi specimen edidit: seripsit enim libros de re vestiaria & lato clavo, nec non Dissertationes varii i a fgumenti ad antiquitates pertinentes, sed nihil eorum ipse edidit. 3Ιmmode lato clavo nihil reliquit praeter schedas, sive solia, maiora3 alia.alia minora quibus Gravius tune iuvenis perlegendis S digere dis biennium sere impendit, indeque musivum Rubenit de lato ela-

vo opus concinnavit, & capita atque inscriptiones eorum addidit, uti' Gronovio primum. deinde Gevartio probatum, per Moretum publicari potuerit. Floruit circa medium saeculi XVII. eumque acerba ' sata. eum nondum excessisset annum quadragesimum, in terra via r ventibus eripuerunt. De quibus omnibus legendus est Gratii,

s in Epistola LV. quae VI. Tomo Antiquitatum praefixa est. Ibidem magnis ille laudibus effert Rubenium, nec tamen diffitetur, in a quibusdam recte ab adversario suo Octavio Ferraria in Analectis reo' prehensu pa ut de aperta toga & paenula, ae nonnullis aliis. Christiani Frid. R V Η Ε Specimen philologiae numismatim. Iatinae primum S secundum. Francolani&Lipsiat i o8. Ε numio Romanorum veterum, in primis in splendidissimo thesauro armo stadio schwaraburgico consignatum, aliisque monumentia, Gramisi malleorumque placitis illustratum. Et in primo quidem Speeia, mine agitur I de litterarum figura, permutatione, aliisque addi sectionibus. a) de Digammate Claudiano. 3 de veterum more senis

bendi vociles longar. 4 de diphthongia veterum: in secundui

262쪽

aditur r) orthographia histori ea. a Inscriptiones numismatica 'e duplici charactere aut lingua constantes. 3 Inscriptiones aequivo- , i eae absurdae, ludicrae. Hisce praefixa est Praefatio, in qua auctor vete-- rum numismata ab utilitate, quam praebeant in re praesertim phi- clologica, etiam atque etiam commendat, &, si praebens instituturni Iectoribus gratum fuerit, plura eiusmodi Specimina pollicetur. Vix autem eredo. unum vel plura secuta esse. . 'Christianus Fridericus Rube, natus Arnstadii A. Is . d. n.' Iunii, philos. 8c optimarum artium magister, iam archivarius celsissimarum Domuum Schwarzburgicae, Sonderihusanae, Amstar dianae & Rudolstadianae, vir elegantis eruditionis, scripsit etiam . . λ specimina philologiae numismatico-sraecae, sed quae nondum sunt ' impressa. ediditque denuo Georgii Laeti Tractatum de annuliss signatoriis antiquorum. Vide Ba durium Biblioth. nummar. p. Iyῖ. Durnal dra Davaην. A. i7c8. N Continuati Biblioth. curios. DenZel.

Martini SCHMEI ZELII Commentatio historiea de e fi ronis. Ienae i7ia. Et quidem de coronis tam antiquis, quam mo-': dernis, iisque regiis, speciatim de origine & satis regni Hungariae f eo ronae. Cum figuris aeneis. Haec Commentatio a D. Ioh. Henr. Parthis in M. ad auctorem, quae post eius Dedicationem sequitur, agnoscitur pro eiusmodi foetu, qui optimi ingenii dotibus, indefesso Iaore, egregiaque eruditione bene exasciatus & expolitus sit. Mi Burch. Gotth. Si va , academiae tenensis tune temporis prorector magnificus. in Epistola ad eundem scripta fatetur, materiam hane- ce ex omni antiquitate, atque recentioris aevi usu ita ab eo eκ- λ haustam esse, ut nihil amplius superesse videatur. Mart. Sebmei li- , Corona . transilvanus saxo, suit unus lex industriis Musarum filiis, qui dedecori fibi putabat, sine eru- - ditionis specimine publico ex academiis S peregrinationibus do mum reverti. Unae, quae in variis bibliotheeis. ac privata dili- gentia de colonis collegit, hune in libellum traduxit, florens, uti V Barthiis l. e. testatur, egregiis ingenii dotibus, insignibus ici lit- teris, praesertim politioris humanitatis, profectibus, scita de'. comta in eonversatione vivendi consuetudine, animo ad maiora i . Brenue tendente , laudabilique erga alios modestia. Idem paene ih absolvit opus historicum de rebus transiluanicis. -

263쪽

EIUSDEM Sehediasma historicum de insignibus regni

Hungariae, ut & ritu inaugurandi Regem Hungariae. Ienae I7i3. . Haec est praecedentis Commentationis quaedam quasi continuatio. in qua ea, quae ad Coronam hungaricam pertinent, seu ei adiuncta sunt. di nomen elenodiorum habenti exponuntur. Atque ita hic agitur i) de regionum insignium atque ornamentorum ori

gine in genere. a) de corona sive diademate. 3 de pallio sive pa- inludamento. 4) de chirothecis. s de ealceamentis. 6 de sceptro. de globo, sive pomo aureo. 8 de ense sive gladio. 9 de lo- .co eutadiae & conservatoribus elenodiorum. Io de ritu ac caerimoniis inaugurandi Regem Hungaris . ,

Antonii P A GII Dissertatio de periodo graeco - romana. Vi- ,

tembergae i7os. Cum Henr. Leonh. Schor ischii Problematibus usum eius commonstrantibus, di Praefatione, quae lectorem de . summa instituti admonet. Periodus ab eruditorum principe. ilas. Iusto Scaulero excogitata est; lc Iuliana appellatur . non quod icum annorum Iulianorum epocha commune principium habeat.

sed quia ad rationem anni a IVLIO Caesara ordinati, eiusqueeyclos perapte est accommodata. Quid i Periodus Iuliana inventum est. non magis Scaligeri ingenio, quam Dei munere traditum atque concessum. lueulentum & insigne omnium epocha- .rum , quae exstant, receptaculum . iundamentumque omnium. Ieriodorum, quae rationes chronologicas firmant. 6t comprehen- it 798o. annos Iulianos: qua ratione ab omnibus aliis epochis &. . periodis distinguitur. Praeterea it Graca romana dicitur. quia tres

epochas mundanas seu periodos Christianorum orientalium , in . Historiae boantinae scriptoribus ab Ecclesiae graecae monumentis' sepe memoratas, complectitur&exhibet. Antonius , quo humiliori in Galliae Provincia loco. quem Rognis vocant. natus suit. eo maiores in litteris elegan. tioribus ac dissicilioribus, Chronologia. puta, S Historia progres- .sus seeit. & quamquam in Ordine Minorum Conventualium S. . Francisci. per sacrorum tractationem, de splendidarum provinciarum administrationem, subinde a studiis suis avocaretur, hi- u

264쪽

storiarum tamen culturae, quantum supererat temporis, solicite impendere perrexit, & desectus earum . quos observaverat, e mendare adlaboravit. Ηine ei nata misertatio hypatica de consulibus caesareis. Critica historico- chronologica in Annales

ronia, &Dissertatio de anno S die mortis S. Martini, epistopi tu-ronensis: quamvis haec duo postrema scripta non persecta ab eo . sint. & expolita, sed curae di diligentiae Francisci Pagia relicta. . qui non magis de patruo suo, quam de orbe erudito praecla rissime. . meritus est, & quidquid rerum atque ornamenti deerat, impigre; fideliterque iis addidit. Ant. Pagius primum quidem non aggressus est Baronium , sed Spondani Epitomen; admonitus autem ablamicis S Autoribus, ut ipsos collustraret Annales. morem iis gerere decrevit, &, siquid Iorte erratum, retractare; in primis, quae VL canonis Concilii nicaeni expositionem spectant: sed vix teri

radi Samuelis, polyhistoris quondam vitembergen fis, frater, Iuri-ιum Doctor, & Historiarum pre tar vitembergensis, item Conrisiliarius vinariensis, di Bibliothecae principalis director, vir multa doctrina & virtute ornatus, aliis etiam seriptis famam sibi inerudito orbe acquisivit. Atque haec sunt Dissertatio epistolica de Iosepho, notis I. I. S uer aucto, Uenchus scriptorum Η. L.Sc- .s ischii, Historia ensiferorum ordinis leutonici Livonorum, Disse itatio de priscae recentiorisque historiae Rriptoribus, de necessariolad excolendam ecclesiasticam civilemque doctrinam studio histo. rico, de magorum e Persia ad adorandum Servatorem prosectione, Annus Romanorum Iulianus libro commentario illustratus, Io. Bapt. λει dissertatio de pharsalici eonflictus mense & die. reco- .gnita 6c accessione marmoris Mameiani locupletata, Dissertatio a itirrhetiea Sehmidianam Pindari chronologiam adversus Guil. L, dum asserens. Dissertatio chronologi a de collatione rationum E abii & marmoris inuniastiani, Protegomena in commodiavi

Instructiones adversus Gentium deos, pro christiana distiplina, &'Supplementa ad illas, Protegomena & animadversiones in Oruntia is libros H. Commonitorii fidelium, moloisba opera omnia cum

265쪽

roIegomenis, Notis, Glossario & Indicibus, Spicilegium animadversionum in Philistratum, Dissertatio de lucernis veterum Christi. anorum sepulcralibus. Fratris Animadversiones ad Lavinum mis sa υψM. Exindem Epp. areanae. & selectiores, Supplementa orthographiae romanae ex ipsostatruinto, Dissertatio de Conr. Κause fungo Principum raptore. Specimen variarum lectionum, & ani- .madversionum Iani Gιbhardi in Livii Historiarum libros. eum III. codicibus palatinis collatos. & Praefatio atq ue Annotationes in i. Thaddaei Dounula Dissertationem historicam de patria Propertii po- etae. Haec omnia recensentur in Musas novi Tomo II. 47s. Io. Andreae B O SII Notitia Hispaniae. Ducatus mediolanen. iis, it Regni neapolitani. Ηelm stadii i oa. Constat tribus sectioni- : hus, quarum prima de origine ic progressu imperii hispanici agit: secunda de ditionibus imperii hispanici sigillatim; primo quidem de hispanicis, dein de italicis. Ducatu praecipue mediolanensi, ic Regno neapolitano. Haec est minima pars, atque initium dunta. xat magni operis, quod Bosius meditabatur: constituerat enim de .praecipuis orbis universi imperiis, eorumque origine, progressu,& statu tam ecclespastico, quam politico, aliisque ad civilem eum Irimis vitam facientibus scribere, sed sato praeventus, nullius nisiispanici regni notitiam ad finem perduxit. Nieolai BURGUNDII Historia bavarica .Helmstadiit os. Ludovici IV. Imp. vitam ac fata ab anno usque ad annum i3έ . complectens. Est haec editio tertia, & quidem correctiordi emendatior: cum prima prodiisset Ingolstadii A. v s. secunda. Amstelodami is s. Et bene de publico meritus est CL. vir, Iust. Christoph. , qui non solum elegantissimi S in tabernis librariis frustra diu quaesiti operis editionem curavit, sed etiam. Praefatione eandem ornavit, in qua de libro eiusque auctore veraba facit. Nicolaus Rurgundiin, IC. primum caussarum patronus sive advocatus apud Flandriae Regimen , deinde S. Caes. Maies . Eleactotisque Bavariae Consiliarius, Comes palatinus, atque in acade-rnia ingolstadiana Codicis pro sessor ordinarius, quem voeat virum ingenio & doctrina praestantem. Desseliin poetam, oratorem, historicum, in singulis eximium, Farhmerm magna vi ingenii. . iudieii

dit . .

266쪽

sudiet cumine, & doctrinae varietate pollentem dc G νια- sum ma prudentiae, eloquentiae & παρρησια; laude inclytum. compaerandumque cum quovis veterum. de quibus vide praedictam Praeefationem) scripsit Historiam belgicam. Commentarium de evi- Aionibus, Tractatum controveruarum ad consuetudines Flandriae Sc alia, naturaeque tributum solvit circa. vel ultra medium saeculi XVII. natus anno is86. et erudit. R. i7Il. s8. Neu Ma tissa ad Whearum Is . Geor . Iae. MELLINI Antiquitates laeus bodam lai. eum. specimine nistbriae lindaviensis. Ienae 1693. in disputatio sub prae- sidio Casp. Suitia ii habita, qui tamen in epistola ad Mellinum testatur, pleraque omnia eius deberi ingenio, eiusque industriae, In qua tractatur de statu Lacus bodamici I hodierno G ulaimq . di antiquissimo, 3 turbulento. Octavio Augusto imperante, 4 tempore Alemannorum, o sub imperio Francorum regum, 6ὶ sub Carolo M. Imperatore sub Ludovico Pio Imp. 8 3 sub Lu dovico Germanico & Carolo Crata. 9 sub Arnulpho & Ludo- 'vico III. io sub Conrado I. ii sub Henrico aucupe, di Ottoniὶ , bus .iribus. ia sub Henrieo II. Conrado Salieo, & Henricis III. IV Vto. i3 sub reliquis Regibus atque Imperatoribus usque ad Ru-dolphum habsburgicum. Georg. Iae. Lindavia-acronianus, egregio hoe emaditionis atque industriae suae specimine n qn tantum de patria, verum etiam de tota Germanorum natione praeciale meritus est. utriusque lavore ac laude dignis. Christiani SCHLEGELII Historia vitae Georgii Dalatin . Ienae i693. Hoc meteterna est disputatio Onscripta. & sub . inoderamine Casp. Sagittarii publice habita, eiusque, au*r est ipse, quem nominavimus, Schlegetius, quem Sagittarius in istola praemissa hoe ornat testimonio: Emm vero. ωι dieam, quod rei

est, tanta eum industria, tanta , tamquι axquisita eum cura , Avie. Spalatiui ci versaι- , ut non immersea eandem commendare , teque in extemplum aliis ingeniis proροηere ηεcelsum habeam. iIo. Andr. SCHMIDTII Numi bracteati Numburgo Ci renses, Pegaviensesque. Ien. μ' . Hoc monumentum inter mi ma huius generit eu . quae in lucem prodierunt. fatente ICtode

267쪽

volyhistore celeberrimo, lo. Petro Lodevovis Introduct. . ad risα medii aevi nummar. germanicam p. 34. atque ex eo observante

Lub rechiis de bracteatis nummis hass p. 4. a. - Berichi, Narratio de Grinniandia, ex gallico in gem

anteum translata ab Henrico sors. Hamburgi i67 . Extracta . lex duobus Chronicis, videlicet antiquo istandico, '6c recente da-

nico. Gallice illa prodiit Parisiis A. 1647. scripta ad . dominum dela Mothe Ie Vayer. Auctor vero, ut Piaecius indicat de ano- nymis p. 4cs. est Isaae ΡΕYRERIVS. Inter alia hie agitur dedentibus magnis &.pretiosis. quos unicornu vocant. & iudicium fertur de cornu, in fano S. Dionysii asservato: & variae, nec ines: ' elegantes adduntur Murae. 'Atque haec historia laudatur a Bacba

ligioni addicius, deinde autem. cum errorem de Praeadamitis, Ii- Iro peculiari vuIgatum, eiurare deberet, pontificius, Epistolam scripsit, in qua exponit rationes, cur dogma de Praeadamitis s ' Iemni iureiurando abiecerit, & obiit A. is r. aetatis 8o. In lin- suis eruditis non processit ultra latinam, inque hae stilum habuit 7 Inaequalem; in theologicis autem plane infans erat, errore ue Inams ex ignorantia , quam ex malitia adoptavit. Vitam eius . deiuripsit Ma vist. dans les Melanges d' histor. 6t de literat. Vol. I.' My. Cui adde Baliam in Dictionario erit. & historico, Menu inua T. IV. 36. Supplemιηra Actori erud. T. III. ει taenium Fasce II. 8.XCIX. η

-' a Io. --m primum vulgati, & notis illustrati. Lugduni Batav o rum Triumviri hi lunt auctores musices antiquissimi, nee . antea editi Meursius autem eos descripsit ex codice bibliothecae Iugdunensis apud Batavos, illo satis eorrupto, & mutilo etiam ' Ioco non uno. primusque edidit. Et quidem hic comparent a - Aristoxeni Elementa harmonica: et Nicomaehi Enchiridion harmonices: quod emendatius editum est a Maia Metrimis, cum

pIuribus Musicis graecis, Amstelodami 14. 4. o Alypii Isagogo i

268쪽

De M ursia egimus P. III. p. asa. Quod vel ideo indican dum, quia nomen eius omissum est in Partis illius Indice..' Aristoxenis, tarentinus. Mnesu seu Aristot/Iosagiritae discipulus, per excellentiam dictus Musicus, claruit tem isore Regis Ptolemaei Lagi, composuitque musicos, philosophico historicos, & omniginae eruditionis libros. Suida teste p. 4s3. Inte quos eminent Liber de vitis dbctorum, Opus de tragoediarum poeintis, de tibicinibus, de tragica saltatione. At de tam multis eius libris vixunus superest. in Notis p. 13 . Nicomachin, gerasenus, arabs, qui post Augustum &Tib .rium vixerit, Arithmeticam duobus libris illustravit, & Arithme- .rica theologica reliauit. Meni Meuo in Notis P. I62. Io.

Al iin , alexandrinus, statura perpusilla , instar pygmaei. sed summus disserendi artifex, tantique a IULIANO Imp. aesti- 'matus , ut epistolas ad eum dederit. Neque in umbra vitam exegit, sed Remp. etiam administravit, di Geometriam quoque scri psit. Tandem in urbe patria decessit, admodum senex, & Iamia olichia eius vitam in litteras redegit; quamquam valde obscure. MD.rmia in Notis p. 322.

Io. ME URSII Solon , sive de eius vita, Iegibus, dictis,tque scriptis liber singularis Halaiae icaa. In aliis scriptis usui

sere grammatico commodum se praestitit Meursius, in hoc autem. nee non Areopago . etiam politico . ut indicat Ganrauim de Civ

EIUSDEM Pisistratus. Lugduni Batavorum Isa3. Agit hie

Jet de eius vita & tyrannide. . EIUSDEM Areopagus, sive de Senatu areopagitieo litat singularis. Lugduni Batavorum isa EIUSDEM Roma luxurians, sive de luxu Romanorum liber singularis. Halaiae Issi. Atque haec editio est nova, aucti fit emendatior. eique additur Mantissa, & iis huius fine A. STRAM PSYCHI Oneimeriton, sive de somniorum iudiciis.. cum notis Musii. In primo autem Mantissae rapite Adhilmis de, laudibus virginitatis muliis in locis emendatur. Et in tribus dui-

269쪽

dem omnis luxvi versabatur, in cultu corporis, aedium S eor

viorum.

i Asram' ebin non admodum vetus auctor est. inquit Rig. ut ex charactere scribendi, item ex neglectu moduli syllaba. rum adparet. Suidvi scribit , eum fecisse librum de medicina amnorum. Io. Alb. GDicitia Biblioth. gr. l. 4. c. 13. P. 497. Io. M E V R III de Fortuna attica liber singularis. Lugduni Batavorum isaa. In quo agitur de Athenarum Origine, incremento, magnitudine, potentia, gloria, vario statu, scremento& casu. De hoc libro, & auctoris Cecropia, Solone, di Pisistrato, Gerardus de Mastricis, qui eos in uno possidebat volumine, scribit in Catalogo Biblioth suae p. sθέ. esse volumen rarum. EIU S D E M Regnum atticum. Amstelodami Sive de Regibus Atheniensium, eorumque rebus gestis. Perduravit auten Regnum attieum sub Regibus XXX. serie continua 7sq. annis rquibus si 32. Ogygi addas, de annorum deinde idio. intervallum. Iolc. numerabis. Mee tibi in conspectu. Ogygus annos sti In iterregnum post diluvium annos I9O. Cecrops l. N. Cranaus 9.. Ampnictyon io. Erichthonius so. Pandion I. go. Erechtheus so Cecrops II. 4o. Pandion II. as. AEgeus M. Theseus Io. Mene 'Bheus ax Demophon 3D Oxyntes Ia. Aphidas I. Thymaetes 8 Melanthus 37. Codrus gr. Medon m. Acastus 36. Archippus iν Thersippus 4t. Phorbas 3α Megaeles 28. Diognetus et . Phereia eles i9. Ariphron ao. Thespieus 27. Agamestor i7. Eschylus M.'

Alcmaeon 2. I.

EIUSDEM Miscellanea Iamniea. Amflelodami sunt Petro Iulio cura, multi aurato, ει S. R. Maiest. Sueetae Consiliario aulico, a quo δι alia quaedam nec dum edita Meursii scripta , praeter Curas secundas in pleraque antehac ab ipso edita, se possidere gratus fatetur. Dedicatio ad Comitem; Ottonem Guillelmum Ronivmarchium est instar panegyrici, in laudem studiorum aevirtutum illius in litteris atque armis herois ter inclyti.

270쪽

CHALCIDII Timaeus Platonis, eum Commentario, Se Io. Meusi notis . Lugduni Batavorum i si . Quae antehae erat optima editio, nune autem ei praestat, quam Io. Alb. Fabricim T mo II. operum S. Hippolyti addidit, emen tam quippe notisque suis illuuratam. Et Chalcidius quidem Platonis Dialogum , Tis Inaeus inscriptum, ex graeco in latinum transtulit, atque, ut ipse in Praefatione ad Osium suum ὸeclarat, in partis eiusdem Com mentarium feeit. Iacobus Antiquariis in responsoria sua ad Augu

stini Iustiniani Epistolam, quae hic ambae praesenti libro praelixae sunt, de hoc opere hunc in modum iudicat: - Chalcidius

tam existimari debet opportumia . quam per ignota tiea lucedenti necessari- ust, qui viam dιmοηρηιι. Helvi enim putantea philosophia , ut mustitu. tuis contaminationem declinet, atquι discentium exerceat ingenia, tota νsuasi ἐκ quodam lavoluero fisa, di biocit. mara νη Timaeum, is Prometheo fabula cauunt, tanquam aeceptum de coelo luem , ct tu. 3n quoddam, Chalcidius inserra non dubitavit, ad um sacrum rese.' νaσι; in qua rerum maiestas ineluga tenebatur.

Chalcidiis, philosophus platonieus ex recentioribus, vixerit,s non temporibus Constantini M. saltem iunior haud fuerit tem, i roribus Theodosianis. Christianum fuisse, 6c archidiaconum ecclesiae carthaginiensis, non nulli. interque eos Guil. Cave Scriptor. 6cles histori litterar. p. ios. ex eo sibi persuadent. quia ex V. dci N. T. quaedam excitat; tandem vero it ipsi dubitant, Et doctissimi i

revultiηι ad A. I72o. m. Februar. diserte negant. Interim Chalci-' dius auctor gravis , prudens , malia profundaque scientia imbuι- , .mnium fere Phi ophorum dogmata aeeurate tenuit, omnia pro aetumo tiu sitatε, rerumque ρεηdere egregie tractat: quod est iudlatum idque non malum. Vide etiam δεηlium p. ID.

Theodori METOCHITAE Historiae romanae Iiber sin. i

gularis, a Io. Meursis e graeca in latinam Iinguam translatus . no-.tisque illustratus . et eum textu graeco primum vulgatus. Lugdunt Batavorum isI8. Praemissum etiam ab editore est praeloquium de Theodoro Metochita, in quo etias vita de studia describuntur. sed quid iudicandum de controversia, qua alii eum inursiosoriam istam tribuunt Theodoro Metochitae; ut musis , . ira M., c

SEARCH

MENU NAVIGATION