장음표시 사용
581쪽
ramis. Et tamen MaiestatIs committunt, quorum opera , dolove malo eonsitum initum fuit, quo armati homines cum telis , lapidibi Πὰ in urbe sitit, hominesψὸ ad seditionem eonvocentur L I. q. i. st ad L. LI. Maiest. pana item legis Corneliae tenentur L 3. q. ιι- is β. ad L. Castrui. d. Aariis. Quin & μὰ ides alienas, vilia te expliaverint, egregerim, euagnauerim, 3 inra id raria tam rutiuae a sterim , capite piamiamin, auctore eodem
Paulo is L penati. p. ia L. Ivit is vi M. Ae adederimen seditionis qua publica pax, & quies turbatur , statusque Reipubl. indiscrimen adducitur J legibus nostris exosum est, ut hoe nomine damnatorum appellationes recipi prohibeantur I. ιoniniuriaris is in D.fh in/llus. E et Frisi Or-
rapite ι amabitur. Quibus convenienter Cutia re n.
suit hos seditionis reos gladio plectendos & ut extaret monumentum puniti huius criminis) ea pita palis infigenda, ad locum supplicii e truncos sub patibulo sepeliendos esse. Haec sententia ex Eutioni mandata i . Martii, Anno 1627. Paul Apost nempe 6. Octob. eodem Anno Philippus
Philippi, ex praeeipuis seditiosis Bolsuerdianis,
ex suga Daventria retractus, eandem subivit paenam. Anno 16sq. cdm plebs rursus variis in i Es ob novas indictiones tumultuaretur , quidammtod Ψεddes convictus quia suom armatus Lisset in primis, qui expugnaram, & diripuerant domum Iacob; ab A delen qui isto anno substitutus Procurator Praefecturae in marrae heri fuerat in Comitiis ) eo nomine decollatus est xl. Februarii Anno isss. DEFINITro X II LIN pana Infant alaris, qui solibri curare morbo, pre tiarata , in quibat inscriptum erat Euangeliam D. Ioannis.
pria consessione convictus est quod cur rei morbos tum hominum, tum iumentorum per varias chartas quibus erant inseripta quaedam verba ex Euangelio S. Joannis Ia primipia erat vo-um & intermixta ana voeabula peregrina, inusitata , ipsi ite Reo ignota , eum crucibus, fgnis di chaiacteribos. Hune censuit senatus pro incantatore esse habendum. Incantatores enim sunt , qui conceptis, prolatisque verbis, ipsorum verborum vi quid se impetrare aut perficere sal se pei suadent, ut docet Casparus Deue erus ia ιι. is fiuinariise , t . is intima. Eaque verba sunt vel clara N nota , ut nomen Trinitatis , ac verisba e et saetis Literis deprompta. Exempli causa, lapis, a reas versam , vel inusitata di ineognita, eaque e ncepta,vel in m um imprecationis, vel
gratulationis, vel precum, Guillielmus Persi Iut is Dact. ιι Magia c. q. pari. a. Quicquid a
tem pret ter naturam, & artem sub pri textu litorum verborum efficituri sive revera id fiat, sive fascino e Tngatur, id diabolus confiei Nihil accedit rebus, nihil decedit ex sbnitu verborum
qualicunque aut quantocunque e Peucerus &Perhin sus Δ. locis. At quaestum , qua paena
hie Incantator esset assciendus i incantatorum alii humanae societati nocent, dum carminibus diris, aliisque verbis elementa turbant, vitam innocentium labefectant, homines conficiunt, eorumque secandorum causa , cereas imagines confingunt ; segetes itera ac fruges alienas excantant , vel pelliciunt, ae transferunt aliis, sue in alium agrum,ex eo,in quo satae & natae erant. His constitutionibus Principum capitali supplicio assici iubentur, nemo A=a pium. 3 . de males s mathemat. O in L miadi 6.C. eoae aiunt Imperatoressetalem pestem debere absumere hujusmodi h mines, quos vocant naturae peregrinos & hum ni genetis inimicos, L et 7. irem. communis salutis hostes Lait. C. ιιιis. ex Constitutione Caroli
Alii ineantationibus utuntur pro salute hominum ad curandos morbos & avertenda mala sagia illata. Mis artibus salutis serendς, vel smisgum a calamitate servandirum caussa impuia utilieete permisit Imperator Constantinus in ι.ε. Amalist. Id quod paganismum sapit , unde qui dem istam legem a Constantino antὸ ipsius eo versonem esse latam volunt. Divini enim letiae S s. Canonibus convenῖentius est ad rem vendum maleficium, malefica opera uti non licere, ut inquit Iacobus Ciliacius lib. 2 . us cap 37. Ae graviter peccant,qui sonte bonorum Deo
deserto, quε ab illo se habituto, subsidia desperant, a malis geniis exspectant, cum impis rei, planeque damnabilis nullus usus licitus esse ponsit. Et ideo ista Constamini lex abrogata est a Leone Philosoplici Novel. 63. Petrus Helgius par. 4. qua l. 49. n. 73. O ali ποι seqq.
Carolina Constitutio,incantatores qui nem; ni nocuerunt, extra ordinem pro qualitate delii'; punire lubet. Cui convenienter Lipsenses Icti censuerunt eos i qui artes & divinationes vetitas exercent sne alicuius istione, tantum isti fini, ut homines pecunia emungant, virgis esse cidendos cum perpetua religatione , Lipβa istis 37. tuam. 3. & eos qui incantationibus utuntur pro
salute sominum , nullam corporis penam sua inere, sed per ministros Ecclesiae abusum huiusimo saci iter taxari, & istis hominibus paenitentiam imponi debere Lusea desis is s. va. 3. Matthias Colerus 1 is igo. m. s. adlle Bellichium p t. q. conitis. s. num. 62. o. i. placito ordianum Frisi l b. ωά . t s. t I. Incantatoribus Divinatoribus, Chiromanticis, lactis' te exeantatoribus interdicitur per Provinciam grassatusuastiue cha tas vendere, ae praefigias exercere
sub pina public ἱ dc secorii, R exilii. Quae pona satis mitis est in ineanta totibiis, qui dum si
gunt, & comminiscuntur ad murmuratarum pre intum vim , vel per sacra aliavὸ verba in chartas,
membrana ἡ si ieri, eonsgnata, solis siterarum fguris, aut v e prolata, sono ipso, tanquam Gg opere
582쪽
opere operato inseri vel infigi erraturis novas virtutes , morbos curari, aut praestari, quibus opus est , contumelia Deum assiciunt, & horribiliter polluunt, ae profanant Dei opera & insti tuta, & praetere homines abducunt a vero Deo, ad implorandam opem diaboli, atque ita di corpora N animas in extremam perniciem praeeipitant. Eoque nonnulli Theologi hos ineantat res , quamvis nemini nocuerint, ex lege Mossvolunt m arte esse mulctandos, Guil. Perv. Li R. cap. HI. pan. q. Senatus tenorem plaeiti se cutus, poenam eo comprehensam irrogavit bule Incantatori, qui ete. Aprilis Anno Isi . in i
eo supplicii palo adligatus populi ludibrio ad
horae semissem deridendus expositus suit, chartis pectori ipsius assi xis, ae deindὰ combustis, di i se ad triennium relegatus est. DE FI Ni Tio XIV. Eae indvitiivii, inaetiis qui, a=gnota manis pana eam kmnari potest.
Controversi iuris quaestio est, quid statuendum si de eo, qui ex indiciis de prs sum
tionibus violentis ae indubitatis , criminis conis vincitur φ De qua triplex Doctorum opinio est. Quidam putant huic tantum insigendam esse extraordinariam paenam pecuniariam , vel eorporis amictivam leviorem, puta triremium vel f sigationis, ita docent Iulius Clarus is h. Datqv.est. 2 o. verssias tamen Franciscus Vivilis Eb. 2.
. q. Anton. Capitius deris i 2o. nam. II. O A qq. Thomas Grammaticus, decis. 41. nam. I. Oseqq. Ioannes Gri vellus, driis Dolana 93. Iacobus Meis noch iussis. i. mae ampι. 97. num. 39. O siem. Ludovicus Charondas in memor ab rab. toniecturae vers. distri s ven. Pristim ion. Antonius Faber m Cod.s ML sis. de pisti donis. 6. Hieronymus Magonus detis Lacensi. 63.
Uxe opinio merita aliis displicet, quia ex
qualitate probationis non potest mutari paena legibus statuta. Nam aut clarὸ constat Sempro nium Ocelsum esse a Titio, & nune Titius etiam occidendus est, aut non eonstat, & est omni Q absolvendus. Satius enim est, relinqui impunitum facinus nocentis qu)m innocentem damnarit absentem. 3. J. δε paenis. Estque haec opinio iniqua , dum vel innocentem onerat, vel nocenti iustam delicti penam non irrogat, L Iemas C. ad L. DL depti,
Alii theum qui stionibus subi ieiendum censent
curia Notinanis η . Nee hqe opinio admittenda est : quia nunquam ad quaestionem deveniendum est, s Judici sne ea de veritate ficti constare Diast I. Divus 9. is pr. . de qua l. l. quales C. edd. Et saluus dieitur esse Iudex, qui Reum eriminia satis, superque eonvictum, quaestioni subjiciendum pronuntiat. Merius istis 263. Eo inquit Mor-naeius at L q. f. de probat. provectum secuti s gitium est , ut merus lam quaestionum si sucu , di damnare Reum tormentis nihil sese ampliussi, quam eum absolvere, atque hoc per redem
las tortorum manus qui, vel intuentes, introisspicientesque sollicito aspectu Iudices ementiti fidicularum eontentionibus decipiunt. Deinde si
reus in quaestionibus animum obfirmet, factumque neget, omnia indicia quam tum vis, vehementia purgabuntur, Meri ricis is 3. Iul. Clarus in . D. quae i. 64. nam. 38. Nec quaestici repeti,ntu novis indiciis supervenientibus L issa i8. h. i. 1 de quali. mult3 mini,s reus, quantumvis antὸ satis convictus condemnari poterit, Fabius Arcades de Narnia in tν-. eouam rei saliam ras. s. sunt tamen , qui hoc casu reum adhuc extra
ordinaria paena puniti posse statuant, Julius Clarus h. fisai. nast. 6q. n. 3. in sin. quam sentenistiam examinat Andr. Fachin. lib. I. contro. eap.
33. lib. 9. cap. 6. Nostra sanὸ praxis eam non admittit, & tortus super unci facto in tortura n
gato, ob illud factum uel ei reum stantiam antὸ satis probatam , adhue puniri potest, & ita Curia observavit 36. Maii Anno 16sq. in perhna
Alii igitur ex indieii, indubitatis sentiunt quem ordinaria mortis paena assici posse, & d
here si talem paenam crimen mereatur, ita tra dunt speculator, Ioannes Andreae, Angelus de Aretino, salicetus, Baldus, Felinus, Ludovi. eus Romanus, Albericus de Rosate, quos citat& sequit ut Alexander Trentacinq. Id. r. varia. νesum. ait. de desa. Restat. 2. nam. I. ita etiam scriptum reliquere recentiores , ut Franciscus Sammiento tu. . Seti53. intrep. tap. i. pre rol. Iulius P eius ad I. uti. C. a nobis. Georgius obrechius in cimm . ad iit. δε nos 1. Avaras. i. Horum senistentia verior est peri L L tia. C. de notat. I. i. q.
lim Carnesia θ. δε ν i. i atis si 11. C. a L. Carnet Δώσι. Indicia autem indubitata sunt non tan tum seu fgna necessaria ut volunt A. Duarenus 5b. i. Dis r. e. i. & Hugo Donellus ad Z Last.) ut quando mulier habet lae in mais millis , certissimum sinum est, quod non sit virgor sed etiam praesumptiones probabiles, e uecomplures concurrentes. Concursus enim plurium probabilium, & non necessariorum indiis cimum certitudinem adfert Obrechius L Aβρι. .ssest 34s. 4s. 147. Iudicemque movet, ut ali ter credere non possit, quam erimen esse admisissum a Reo, praelertim si is se ab istis pi sumpti
nibus purgare nequeat. Examinatio autem isto rum indiciorum de his n. nulla certa regula tradita est , committitur arbitrio Iudi eistiti. C. de iis de M. ut is dispiciat, an sussiciant ad condemnationem inducendam , & quando eius animus ea pro certis, S indubitatis habet, pq nam ordinariam imponere debet. Alexander Trentacinquius d. resum. r. M. 2. nam. T. etras. De Hara secundo.
583쪽
ticundum hane sententiam Senatus aliquoties iudicavit, & nuper adhuc in tali specie. Duo eives Saecani Ni laus Iacobi, N Rinico Ceris laci Leo vardiam commeantes, in medio itinere
divertebant apud Cauponem dictum Pitthes qui debitor erat Nicolai, hie Biee hium de solutione interpellabat, ille promitte
bat primo quoque dies neeae se soluturum. Intersabatur Rinico, tempus esse , ut tandem solveret, quod diu debuisset. Hane monitionem
ut ipse post fassus est aegre serens Alech us,
Da iusti restri. inquiebat , risi non debes, nee la te in-
narrabat, eumque ipsi in Rotula praelegeretur sententia , Dominis pro ea ut justa gratias egit. Sententia executioni mandata 19. Novembris, Anno 163 l. Das INITIO XVI.
AD hane paenam quod attinet, duo rasus
sunt dit tinguendi. Primus, quando vir duas ducit uxores, vel mulier duobus viris nubit, ita ut neuter se eum inpenes volo, magis ni agisque ita exeandescens, separabat ad pugnam, sed retinebatur a Nicolao, ac propria uxore. Cuti que iam sedatus videbatur , Nicolaus ex isto inclavi, in quo erat Rinico, Bieckius, S ejus uxor, exibat sarcinulaseollecturus, quas in proximo conclavi deposue rat: sed antequam eo pervenisset, audit novum tumultum rixantium, & quasi pugnantium ; Festinanti igitur ad peius conclave in ipso ostio, fit obvius Rinico, dicens Festinemus hiae, M smul ex ore sanguinem emittens , vix extra cauponam pedes posuerat, quin pronus in terram caderet, ae exspiraret. Biechius ex domo sua se in publicam viam proripiens, statim conscenso equo aufugit in agrum Omlandicum, citatusque Ε- dicto, non comparuit: tandem ad requistionem Curiae ab H fimannis Groninganis quibus captus erat) hue remissus est. Interrogatus a me Curii Delegato super articulis Procuratoris Generalis , fatebatur istum hominem , qui antὸ s res suas mortuus inventus fuerat, domi suae in secundo conjuge commiscuerit dam casu. Lex Fri4 scalix a. ris. I i. q. t. vult, eum eam ve puniri debere secundum jus Caesareum, quod dictat eum qui bina sponsalia, binasve nuptias eodem tempore constitutas habet. ex Edicto Praetoris infamia notari L i. I. quid erga a 3. q. I. O tribasqh. sqq. 8. de his em notant. insere. t. a. C. de intes. mpr. L eam qtii duas i8. C. Ad L. Iur. de adalteriis. Secundus casus est, si conjugatus coniugata vὸ primo conjuge in vivis existente, eum secundo
non tantum matrimonium contraxerit,sed etiam concubitu consummaverit, tune de sure comis
muni is vive non solum infamia notatur, sed etiam puniri debet stii pri poena, qui est conssc tio dimidiae partis bonorum eam. qui 18. Q ad L. Ial. de tanti. Imo si quis cum muliere conis iugata nuptias contrahat, eamque carnaliter c gnoscat, hoe factum incidit in adulterium, cuisius psna jure novissimo est ultimum supplicium L qnamtis Io. l. adi. ad L. Iut is adsis. Novi 2 i 3 q. tap. ro. Et ex Consi tutione Criminali Caroli eodem coraclavi, cum predicto Nicolao sibi adsuisse , di praeter istos, ae propriam uxorem, neminem; sed pernegabat se illi vulnus intulisse,& tamen, ullum alium istius caedis insimulabat. Jctum nullus testium viderat. Qumstum , quid statuendum ι unus atque alter Dominorum cenia se hant ipsum quaestionibus esse subiiciendum. C. teri omnes judicabant hic concurrere plura indicta ,& argumenta , eaque gravia & indubitata , quae Reum homicidii satis arguebant. Priamo en i m ipse Reus fatebatur occisum domi sus in eodem conclavi eum Nicolao fuisse, seque illius monitionem Fgre tulisse. Nieolaus testaba tur non tant im de prima rixa , sed etiam de tumultu ineontinenti subsGuto, & in eo conteis flem habebat famulam Rei ab ipsemet produm m. Deinde Nicolaus testabatur de sanguineptos uente in ore occis cilm is exiret ex cubiculo , ici quo oecisum & Reum eum uxore solos reliquerat. Denique satebatur ipse Reus, ae Ni- eo laus affirmabat, quod Rinico simul ae idi. Lus exiisent , antὸ eas mortuus inventus fuissit. His aceeflebant Rei fuga N eontumacia. Ex his igitur indieiis coniunctis coneludebant Domini, Reum esse aut borem caedis, eumque rapitis damnabant. Chm ips mors denuntiabatur, perturiabato animo adhuc negabat se sontem , sed pauid post, vel conseientiae stimulis eoactus, vel ad hoditationibus Ministri motus, ingenuὸ satebatur, Rinteonem a se occisum, totamque rei sitiem M. πιι. Iai. tam vir quam mulier, qui vivente priore coniuge eum alia persona matrimonium
contrahit, paena gladii puniuntur. Risco iure hoe casu vir vel mulier emporali pmna assciendus est. ita enim habet placitum. Roo pentandi
ventione ιn exemplam aliorum publite in cavsu Iunge
taν, Hie verba aen den inve h. e. in ea pare, quandoque dubium moverunt, uir dm de ultimo supplicio,an veri de alia paena eorporis amictiva , sint intelligenda I Mitior sententia placuit Senatui , qui isti verba non de paena mortis, sed alia corporis assictiva interpretatus est , quia in natibus semper ea facienda est interpretatio, ut mitior psna censeatur imposta L si Praeses set.
in De J. δε panis. Hi ne cum quidam Tabo Jacobi relicta uxore in Daneternetlin pago Deli lumialteram duxerat, sngens se est cili iam , cum eaque aliquamdiu consueverat; ex Curiae sente tia publicὸ virgis cssus,& ad quinquennium rei gatus est, i g. Octob. Αn. 28. Nec mirum grainuissimum hoe Bigamis erimen tam leniter suisse punitum , chm adulterii pqna si pecuniaria apud Frisos, qui in eo abierunt ab institutis maiorum suorum. Nam Guillielmus Benedictus in Gga μ'
584쪽
eap. Raiausim x. de Testam . verb. Qui cum alia maia trionium com siem, n. 6 s. ait Frisones super omnia castitatem amantes graviter solitos punire luxuriosos. Preter nostras, pleraeque alii gentes
ut Itali & Galli , vel nullo modo, vel pecuniarietantum adulteros puniunt, ut post alios notant Iulius Clarus is q. adulterium num. 7. Prosper Faνrinacius para. q. Praxis triminat. Tu. 16. qua l. rq r. mim. 67. seqv. quosdam Germaniae populos etiam pecuniariam tantam par nam huic crimini imponere refert Pet. Heygius par ι. 1. 29.nnae. 7s. Hanc nimiam lenitatem in puniendo
hoe crimine quod etiam multi Ethnici gravius
persecuti sunt, ut testatur Alexander ab Alexandro M. . Geriai. dis. v. i deplorat Iulius Clarus d. seca, dum ait , se semper in ea fuisse sentenistia, quod Principes hujus temporis,dum gravi immum hoe erimen seuerissimis legibus non coercent , illasque exequi faciunt, gravissimὸ peccent, de hune esse unum ex casibus, quibus Christiana respublica indigeat resormatione. Hoe considerantes Electores Palatinus de saxo , ut Principes Hassiacis adulteris utriusque sexus par nam gladii imposuerunt. Heuius ι. - m. I. Optandum sane esset, ut Ordines nostri paenam jure comis muni statutam hula crimini, in usum revocaris tent, ne dum nimis leviculam pasnam imponunt , aliis ansam peccandi praebuisse videa
Quinque liberorum parens muneribus tam
sonalibus excusatur L nnis. C. de sumptuum recr*.ι, de persona M. f. Lem. qui s. C. 1 his, quimm . liberM. Loequi s. f. Famvis γ ῆ. O . I. Ἀ-ν. st. δε moer. π benar. Nisi honores, non munera deserantur,vel munera honoribus cohaerentia; hoc enim casu quinque liberorum numerus non excusat I. I. C. d. tis. C de his m. liberis.
La. h. num in 1. I. in honoribus 8.l vivacat. γ Iasaι. maner. Hinc cum quidam electus Assessor
Praetoris vel cui vocant) Grielmanni Biliani, per numerum quinque liberorum ab eo munere se excusaret δ excusatior Senatu minime admissi, sed istud munus tale esse exstimatum fuit, quod aliquam dignitatem haberet annexam. a Plura de excusatione parentum ob numerum Iiberorum , vide apud Antonium Thesaurum detis 267. 8e Marcum Vertranium in libro Deu- ωi de iure liber reum
SEmpronius scriba oppidi Υ, dueen tot so.
renos acceptos ab uxore sua, ut eos faenori
exponeret, propriis suis Creditoribus Titio 3e Maeviae, singulis centum debiti sui dissolvendi
causa adnumerat, ut uxorem falleret, duo conficit instrumenta, unum sub nomine Titii, alte. rum sub nomine Maeviae , quo uterque quasi fatebantur se istius Scribae uxorἰ ex mutuo centum debere. Haec instrumenta Scriba uxori suae
custodienda tradit, quae nihil sinistri suspicans. dum maritus abest, Maeviam de se lutione interpellat, haec negat se quicquam debere , sed p tilia Scribam fuisse suum debitorem in centum florenos, jam dudum ab ipso solutos, insume
pernegat se cuiquam mandasse suo nomine chyrographum confici, signumque subsignationis non esse suum , nee se signum ponere consuevisse. Uxor attonita 8t subverita, tam in hoe, quam in
altero Titii instrumento quid falsi subesse, utrumque instrumentum istius loci Ministro Ee-eIesae visitandum & examinandum eradit, qui in subseriptione nominis testis qui ibi Consul fuerat & iam obierat) salsitatem animadvertit. Haec ubi innotuissent Titio, is, ut de M quia a duis interpellationibus adigunt Scribam ad lac
randum utrumque instrumentum I stagmenta tamen unius, quod falsum Maeviae nomen prae-s
ferebat, ineiderunt in manus praedicti Ministri, qui ea diligenter observabat. Quae omnia clim ad istius Ioel Magistratum
delata essent,is absque ulteriore inquisitione Seribam situm ab officio removit, quod ille cum per libellum supplicem exposuisset Curiae ; ex Sena torum numero duo delegati sunt , qui diligenties in rem totam inquirerent. Censuit enim Curia, quod licet ex quorundam sententia qui libet Magistratus ossiciales suos ministros ad n uintum suum revocare. Ae deponere possit, dummodo eos revoret smplieiter, nulla adjecta eausea ipsorum famam suggillante, ut notat Ludovicus
Charondas in memorabitim ver . Iullire, Iuri dicti mneus tamen esse, si eos removeat ex caussa ins mante , quia tune haec remotio fieri nequit, nisi ex caussa vera & probata , ut docent Carolus Molinaeus ad regulas Camegaria nam. 39 α Nico
BMinus lib. q. de Republ. cap. q. n m. 4 o. Ioannes
Gri vellus deris. Dilana 6 o. Nam si Magistratus obtentu eausae infamantis posset ossicialem OL ficio priore, plus ipsi auferret, qu m contulit, laederet enim existimationem, Zc bonum ipsius nomen, quod res est inaestimabilis. Honor praeistiosissimus non tantam divitum, sed Ae pauperum eultus. Quin fle quaelibet destitutio notat
apud probos & graves viros argumema I. restamea
585쪽
Delegati, habita inquisitione , postquam re tulissent ex testibus fide dignis sibi e stitisseram ita se habrae, ut supra narratum. Senatus 27. Octob. Anno I 6M. mandavit Proeuratori G nerali , ut Elennem salsi aceusationem institueret intra Scribam, qui jussus est a muneris siti exercitio se abstinere usque dum ab intentato erimine se purgasset. Nam ossicialis pendente ae- tusiatione in totum destitui non potest i quia
reus capitalium eriminum, quamdiu est in reatu, novos quidem honores petere non potest ante sententiam L . paren is ream. σι. - . de minen=. ω ὁ πib. I. I. C. derris pastu lib. II.
sed reti et laterim pristinos honores Linum g. is p imitas i a. f. ad mali . At eum hie Scriba
per praeparatoriam inquisitionem admodum grais vabatur , de obiectum illi erimen in oppido Lpro notorio habebatur, ad Gitandum standa. lum . Senatus censuit eum interim ab ossicio esse suspendendum. Recepta enim nostrorum senatentia est, pendente quaestibne delicti, quod pia tenditur in ossieto esse commissim, & de quo per informationem praeparatoriam constat, interim ossiciali administratione interdici. Immola& Angelus ad -ssime β. ιυβω. Ioannes ta ber ai q. si is augem restit. de μγR. turmisi vis lis de C his ινact. Clausu Nihil mi are pod. Matth. de Afflictis Coastis. 37. lib. i. m . . A sterius quast. 37o. Nicolaus Merius decis is iame. Gri vellus d. iacisco. nam. II.Grstes
586쪽
priori multo auctior & emendatior.
Ita albenum hariditarium non ruressaria in ruinis Misius esse amor dum. Ita. 4. tis. I a. de . 4. p. aos. Aosiorum iesisset armem chiragraphi impedis poene ionem obrinam e rea quialitatem Actoria, nis ea requis uatilinem indaginem , M. I. ris. 8. . s. t. p. h. Ad enationem rei immotis, factam a minore, qui eo MMopinione rapinabarin majori tenere. Ita. a. tis. s. dasn I s.
BEn sium I Congruit C. de Iocat. praed. civit. non
587쪽
quandoeunque defieientibus liberit Tune arim Θ
Conaisis laeseis. Si sine liberis Pando sus messiissis, Ma
588쪽
Daem inceritim intestamentis condis onem faeeri essus nares
viis meritis eonstet. Usam. Demaraiam Principis adia γε non posse M. 3. tis. 4. def. a.
sere maliorariones, quam quas ex natura contra a Dema
coptionem ex actu avarentem quamvis n/n opposiam a