장음표시 사용
551쪽
brreditatem potius retinere, quam praetermittere. Ant. Faber de . s I. Dr. 9. 1 O. Quae praesumptio multo magis procedit in hereditate, ex qua uuid commodi speratur , ut nostro casu.
Nam hactensis Bariolus de alii concedunt filium, quamvis se non immiscuerit , pro haerede haberi. Michuel Grassus in j. Suitas. qua l. 9. Iacob. M
noch. lib. q. praesumpr. 99. num. 3. His convenien
ter censuit Senatus hunc filiumL quamvis se immiscuisse non fuerit probatum, patri haeredem extitisse, ideoque dimidiam partem bonorum paternorum , uri filio vivo acquisitorum recte ab ipsius Creditoribus distrahi, quod ut pateretur, filia condemnata fuit, tam enim filia quὲm Cr ditores quid commodi ex hac haereditate exspectabant. a
DEFiNIT Io I. ctatur de minorum rectitutione, quae omnium savorabilissima est Lil. item non restituetur, fisis aeta s. Proinde, qui sarti rem committendam putavit, si ex sorte Iaesus sit, restitui in integrum non potest; quia ex contrario potuerat
ea sors ei obtigisse, quae lucrum ipsi fuisset ali
tura. Anton. Faber Emd. 8. Err. 1. Andreas F chineus lib. 8. controd. cap. 36. Petrus SanZ. debo nor. dicis M. I. cap. XL num. 37. Ioannes Dech rus lib. a. ἐυλυτ. 7. nam. 6. 7. 8. Et ita Senaistus iudieavit de divisione per arbitros electos sortito facta, cum prius aestimatores, a partibus constituti aestimassent bona dividenda. a) Quods tamen in divisione sortito facta enormis Iaeso
alicui cohaeredum obtigerit, resormandum v lunt, quod tam insquiliter successerit, secus, si de modico quaeratur, ut tradlint Baldus&C strensi EL a. C. Camaean. utriassae iussici quorum opinionem tanto magis amplectendam scribit Morna eius ibidem , quanto impensi is vitanda
semper inter coheredes inaequalitas. al ig. Fε - , Almo Is I x. ConMI ELA F is
Osturioni non esse Mum inter personas, qua de semcto finmvι ab intes vis non sum successura, s quibus non debetur legitima. N Testatrix testamento suo facto x. Iunii, 'Ama iisti. haeredes instituit Titium filiisum suum in legitima,& ejusdem Titii, ut &Sempronii alterius filii praemortui liberos in reliquis bonis. Sempronius, dum in vivis erat . an atre in donationem propter nuptias acceperat quinsentos florenos. Quaesitum suit, an Sempronii liberi hane donationem cohaeribus conferre teneantur Arbitri, in quos de hae quaestione compromissum erat eos conferre, teneri arbitrabantur. Sempronii liberi tanquam laesi ex eapite minoris aetatis contra sententiam arbitrorum petebant re
stitui. senatus indulta restitutione , rescissaque sententia, hie collationi non esse locum definivit. γ Quia Testatrix suos ex Titio filio adhue
in vivis existente nepotes instituere, aut eis legitimam relinquere non tenebat aquippὸ cum p ter eos praecedat, proindeque isti nepotes plaia extraneorum loco sunt habendi. Planum autem di expeditum est, quod liberi cum extraneis instituti consore non teneantur, vide Vitalem manansiensem intrat . eastar. quaest. 13. de Antonium Gomesum ad Trini legem 29. num. I. Deci infero.
De Familiae erciscundae, & communi
Contra Evisionem sorte sectara non dari politario .REstitutionum caussae non ex eventu diiudia eandae sunt, sed ex initio, etiam cam tra
Dasi Ni Tio II. Si Lisse a pare testamento facta, i bona uni liberammas nata, filat evicta , reliquas liberas rei Boram
bonarum aestimariorum prassare teneri.
DI visio rerum hqreditariarum inter cohetre des fit mutuis permutationibus tum p tre 77. ha eduM . f. de legat. 2. I. Dilia 2o. q. sipater 3.st. Famic eusci Unde ex ista divisione ,
seu permutatione inter cohaeredes nascitur evi ctionis nomine actio praescriptis verbis L . O 1 C. de re . permax. cffamilia. r nania enist. sistatus 7. C. Comman. utrius M ludis. Quae competit tantum in pretium seu aestimationem, non
in id quod interest , cum hqres culpa careat, ut
At quaestionis est , num etiam in divisione sacta in testamento evictionis nomine actio locum habeat ' Non habere frequenties nostris placuit, nisi per modum exceptionis. Ita Bariolus λοι in Rema. 322. h. Lo fratres. f. devrab. OM. Petrus Costalius ad L fpater sam. 33. ω ad i. ex parte. 39. f. Fami. enisic Michael Grassus in Φ. legatum quat
8. Ium. I 3. 5 seqq. Hubertus Giphaaius ad fltraι res. 7. C commvn. uitiastare iussit. Contra Fulgosius de Ripa, quos sequitur Fa-chineus M.f. innum . N. 68. non tantiam ex ceptionem sed de actionem cohetredibus in virem competere censent. Quorum sententia ecinfitinis tur , per d. i. cum μιν. I. I. victis V de ligat. 2. in istis verbis, Arbitre tmesis a. volantatis usta νε-netur, st. Nam si voluntas patris suit, ut quilibet ligredum partes sibi assignatas obtineretActio competere debet de evictione, quemadmodum compeM , quoties rem alienam coniunctae pers Ce a naea
552쪽
nae , etiam ignorans esse alienam testator legat. Competit, inquam ad rei evictae aestimationem, ut ex Bartolo Ze aliis notat Fachineus L Iaea. Quamobrem ex voluntate patris Opetam dabit Iudex Familiae erciscundar, ut ita demum parte
cissim aliis partes suas με stent, & in se viee mutua detrimentum ae periculum evictionis recipiis ant , ut squum in omnium filiorum persona conservetur iudicium,& voluntas, sive diuiso patris, d. elictis sibi Jacobus Cularius in commenι. ad ιι. 8. respons. p. n. His convenienter elim avia inter nepotes in ultima voluntate diuisionem bonorum secisset ,3 uni pars sua evicta esset, s natus reliquos condemnavit ad evicti partis s stimationem p standam. a)
Fixarer 84 bing sorores sundos hs reditarios
pro diviso singuli possederant, eosque seorsum eo luerant, aliisve locaverant spatici undecim annorum. Postea sororum altera ad divisi nem provocat fratrem , qui iam olim divisonem Quamvis ei tra scriptum , sectam esse dicit, illud--que praesumendum ex tot annorum separata possessione. Quapstum, quid iuris, sane Baldus ad 1 min. q. C Caraman. Avid. docet diuisonem non induet ex diutina de separata possessione nisadsit titulus. Ex patientia enim , inquit, quia nimirum patior te possidere, tuque etiam me patieris, non praesumitur titulus. At alia mens est Clota Id. I. 4. Barioli, aliorumque , qui exesi utina ae separata possessione , fructuumque perceptione , ac onerum solutione praesumunt inter fratres divisonem esse factam , ita tradunt Andr.
amplexus, sororem Actricem a petitione subm vit. a Quin quidam hane praesumptionem ad mittunt, quamvis inaequales portiones a lingulis sint possesse , quia praesumendum aiunt, ab initio diuisonem suisse factam aequalem, Ed pro compensatione pecuniam solutam ab eo, vel illis stati ibus, qui nune plura possident, verba sunt A. Thessauri d. loco. nam. 3. Cui praesumptioni in nostra hypothes non poterat esse locus, quia ex litis instrumentis constabat, sorores ab initio conquestas esse de portionum inet qualitate, quam ad atqualitatem redigi saepe petierant, quo nomine Actriei ius salvum Senatus reservavit.
TRes sorores habebant domum insanem Aea vitam praeter fundos communem cum M.tio , qui, ut & sorores istae sngulae quartam iam partem habebant. In iudicio eommuni dividundo inter Titium Ae praedictas sorores obortalis est super divisione istius domus, Titius cupiebat quartam suam partem obtinere sorti id, uel alias separatim. Sorores sustinebant domum,uti, quae esset timilis suae ornamentum, minime esse diuidendam; sed integram sbi cedere debet eparatis Titio quartae sitae partis aes imationem prissare, vel in pecunia , vel in prεdiis xstimatis. Postquam petiti,qui in rem praesentem veneras renuntiarant domum commodὸ dividi non posse. Senatus Sororum intentionem rationi co sentaneam censuit, ea re Titium condemnavit isti, matronis domo integra cedere aecepta suae partis; vel in pecunia, vel in praediis aestimatis. QQuando enim res commodὸ dividi non potest, vel licitationi tota subiicit ut , de qua Mornacius ad I. I. C. Comm . Avid. vel ea integra ad iudicatur uni, & aestimatio alterii Et si plutes res dividendae, aestimatione si , is , cui majoris pretii res obvenit in exteris condemnatur, Lado Fium ,.C Ommani dividando. Nee sunt minuia ratim res dividendae, nam iuxta illud Macrobii, Natam, qui disidis, Iradu, sed per assignationem aliquam rerum integralium de earum Mimatio nem , ut inquit Glossa in I. I. svo vers. Pastili issus. C. Quando qui . Papsa pars ib. io. Et arbitet familiae erciscundae semper inspicit quid eo mismodius , & utilius si partibus e Nicolaus Meiarius detis. 46. min. a. in sine. Ir i te huiusmodi diis visionibus eius praecipuὸ ratio habetur, qui ex maiore parte rem tenet. Major enim pars hic ad se trahit minorem , L sarramus 3 q. mantem. 2.C Δ rivit. Petrus de Ubaldis in tract. γά obmst Arrim'Mι. XI. m. a 3. ubi rectὸ ait partes eo tinue Ze congruE, non separatim Ad per saltum adiudicandas esse. Et ei, qui maiorem partem habeat. ius offerendi pretii, &eligendae rei competere a Wittenta mensibus de Lipsensibus sea binis responsio reserunt Matthias Colerus istis
. . m. Io. Ee Andreas Rauchbaert pari. 2. LAE A. num. 3. q. Et ita Senatus noster. 93
553쪽
DEFINITIO I. Nnesi tum inuemaris, quod ham de line communi exi te habet, iure B ιο a Curia impellandam. Imearis rarum confiuendam secvnsum for tam flarata n
scriptam: qua non obstemara, impetram ρνε si Mihineis habetis , ae saltila sti tur crin sui timere τι oribus ac legatam remis . Minor rarus restia ruitur.
HAres, ne adeundo damnum incurrat, de
spem lucri retineat, si quid sorte dimissis
creditoribus di legatariis supererit , quod ex lege Iustinianaea in I. uis. Q de jan delis. ω NonisL 1. olim habebit beneficium inventarii. Hoe in Gallia , dc ex constitutione Imperatoris Caroli V. in Belgicis Provinciis promulgata, 1 o. Octob. Annsis. 4. de in leges Frisicas relata M. I. GAn. tit. 13. impetrare debet a Principe, vel secundum nostrum stylum a Senatu, Ac ut bires benefici cili frui possit, hie ipsi observanda sunt. I. Vt lintequam se rebus h reditariis immisceat, intriquadraginta dies ab impetratione numerandoseonfici curet inventarium per Curiae Apparit rem, presentibus duobus testibus. I I. Ut omnium rerum licreditariarum aellimatio fiat per estimatores coniti tutos a magistratu loci, ubi domushqreditaria sita est. lII. Cautio ab hetaede pristanda, res hireditarias, vel earum pretium creditoribus, de legatariis salvum fore. His ab herede accurate obse vatis de pra stitis, restat, ut nomine senatus D legatus, qui Rotulae pret sidet, beneficium inventarii declaratoria approbet i Ad quam approbationem c inter inimentum vulgo vocant 2 citandi sunt omnes legatarii de credirores , vel qui lepro Creditoribus gerunt, ut 3c ii, quos proxima suecessionis caussa contingit, ut declarent, an velint simpliciter esse heredes, ut notat Ioannes Imbertus M. i. instit. Fatens cap. 8. WH. Gratia. ex stylo tamen nostrae Curiae proximiorum citatio non videtur necessaria. Predicta tria requisita
ad unguem sunt observanda , alioqui, si his spretis haeres tes haeredit artas attigerit , se huius beneficii incapacem reddit, de pro simplici ha redehabetur , LM. i. oyd. l. 2. Hi ne cum quidam haeredes haereditatem multis legatis exhaustam adiissent, non observata praedicta forma ι sed absque impetratione ben fieti inventarii qualemcunque bonorum descripiationem per Curiae Delegatum fieri curassent, gehihilominus Falcidiam detrahere vellent, repulsam tulerunt. In his autem haeredibus . cum Iluidam essent 2 s. annis minores, Curia illis jusuum reservavit. a Quod consstebat in petenda in integrum restitutione. Minor enim. qui simpliciter, de sine beneficio inventarii haeredi talem adivit, adversius illam aditionem restitui
de adhue admitti potest ad illud beneficium ex
DEFINITIO II. Tempas impetranti beneficia inseruaris narari certum esse praescriptum
Τrtia filii suspectim hibens haereditatem im
petrat Diploma beneficii inventarii, APprobatione vel ut in soro loquuntur interinimento illius intercedunt Creditores filii, inter cetera obtendentes, quod Titia certiorata de morte filii post biennium ab tempore certiorati nis demum impetrasset hoe beneficium, quodque neglexisset intra triginta dies a scientia delatae hireditatis inventarium eonficere. Hine disputatum fuit, utriim impetrationi hujus beneficii aliquod tempus sit prεstitutum ἰ De tempore inchoandi inventarii variani juris Romani Interpretes. Quidam enim illud inchoandum censent intra triginta dies, ex quo scivit hires tabulis apertas de sibi delatam esse hqreditatem .Qux se
tentia nititur verbis expressis, in L iat. h. δε rem dubius C. de ψν. de lib. Andreas Gai I. lib. i. ias 24. ω lib. 2. ias I9. u. is . Ostri. Alii istos triaginta dies currere volunt 1 tempore aditae hereditatis. Quin etsi inventarium post triginta dies inchoatum sit, dummodo intra nonaginta dies ab adita hereditate numerandos, sit consumma tum, adhuc legi sitisfactum esse, nee inventa rium vitiare autumant, de horum opinio fi quentiore calculo est approbita 1 Guido Papa δε-
Quidquid sit de lute eomiti uni, lex pricta
pr scribit quadraginta dies numerandos ab imis petratione beneficii M. I. Ordis. tit. 18. .. et . G.
dien I et t. hoc est AH inveruarium leguimum intra quadraginta dies ab impetrariem eius. Ergo hic tollitur distinctio tris inta dierum ad inchoandum , 8c sexaginta dierum ad persciendum in ventarium praescriptorum, in d. I. ah. h. 2. ω 3. Et tempus incipiendi, de perficiendi inventarii hoc statuto restringitur, ut incipiat nona delata haereditate vel a scientia de Iatae haereditatis. sed ab impetrato diplomate, ac terminetur inde numerandis quadraginta diebus. Quando vel intra quod tempus Loe bene- seium sit impetrandum , statuto nostro non de
finitur , nee id c ea sus omissus suppleri aut d cidi potest ex iure eommuni, quod ignorat hune modum benescii impetrandi pee diploma pri ei pis vel Senatus. Cum ergo iure Frisico impetiationi hujus beneficii nullum coetum tempust
554쪽
si pia stitutum , illud Curia in praesenti hypothes rensuit esse liberum, & ideis insuper habita
oppositione creditorum , eos eondemnavit, te
laterinteri. a h. e. permulam, paιianlargae, at Aptima benesici3 approbesur. Ne tamen haereditatis aditio nimium protrahatur cum pret Iudicio Creditorum , ad horum vel aliorum , quorum int
rest instantiam , proximos desuncti vel ab eo institutos haeredes a Judire eompelli posse existimo , ut declarent, an velint heredes esse purὸ vel sub bene seio inventarii, & si plosteantur se uelle uti beneficto , ut tune illis certum tempus praefiniatur ad illud impetrandum i vide I. Me
ι, is haeressim esse passe. SA pia Doumana hetres instituta a sorore sua
Franckia Doumana uxore quondam Heselli Feyt smani suspectam habens hqreditatem scitotis comnis enim aeris alieni constante matrimonio astrore, eiusque marito eontracti dissolvendi onus haeredi erat injurictum a de hs reditate sub bene-fieici inventarii adeunda impetrat diploma. Cuius approbationi sive ut vocant) interini mento intercedunt Haringia Murmania & ipsusmethsredis Sapiae liberi, sed, ut videbatur, subornati ad Haringiam proximitatis obtentu arce nisdam , ae cupiebant admitti ad hqreditatem pure adeundam ex statuiti nostro dictitante, sub inventarici neminem posse adire, s quispiam ex
eadem si similia, qui puris aut jam adire volet, aut iam adiit. Hujus litis eventum dubium metuens sapia in Quadruplica declarat, si sorte ob impugnationem Adversariorum hujus beneficii nequeat esse particeps , quod isto casu parata simia hqreditatem adire. Hi ne quaestum, an haeres Sapi a Doumana, quae semel sub inventario haereditatem adivis t, nunc repudiato benescio possit variare, N pua esse hires ἐ Vatiare posse Senatus eensuit. Nam qui adit hireditatem subinventario, is certi cupit & vult ese hqres, licet sub illa qualitate inventarii, qus qualitas si non subsistit, manet, s vult, simpliciter haeres a ut . notat 1 iudicatum refert Ludovi eus Charondas sib. 6. ν fons rei'. 33. O in memoras. Ne . Heririer. νερ. 319. Et quod statutum eum , qui puse vult esse hs res, priseri adeunti sub benefieio inventarii , hoe ita aeeipiendum est , s modo is, qui diaploma impetravit ad hqreditatem sub inventario adeundam, in ea sententia pers veret: tune enim aequum est anteponi eum, qui simplieiter vult esse haeres, quo honori defuncti eonsulatur. Denique nonnunquam praetor variantem non re pellit , di consilium mutantes non adspematur, ut Papinianus author est . in I. nonnumqvam 8.s de Callia. bana . & ipsum Papinianum sente tiam mutasse & variasse patet . ex L veni lar. 6.
u. δεμνα ex νι. praesertim si id fiat citra alicuitia laesonem aut . iniuriam L nemo s. p. de Reg. 3ων senatus igjur admissa oblationesapis quod vellet esse puia hi res, si ipsi non liceret frui bene si eio inventarii, reliquos ab intentione sua rem vit. Similiter variatio admissa suit in muliere, qui sub benescio inventarii adierat hqredit tem sui ex filia pridesuncta areptis , cuius cognata ut & maritus volebant esse puri haeredes. Mulier enim eonquesta sbi a neptis suae marit non sui se bona sὸe indicata hona haereditaria. petebat maritum condemnari ad indiea a stiti iuramento extera bona. Quo facto osserebat, quod breui habita deliberatione vellet declarare, ut tum ne & ipsa vellet simplieiter esse hqres. Cui petitioni ut iust g Senatus annuens virum condemnavit. b)
quamis nan omne aes alienum desancti rarati,ia iaimentariam, neι ad uas tonfes-m omnes modisses vacaveris.
D Octores vulgis aes alienum, seu omnia de
lancti Aebita in inventarium referri v Iunt. Sed magis est ob eorum omissicinem inventarium non vitiari, nee hνredem Falcidia privari. Praecip t enim Iustinianus inventatium confiei super iis rebus, quas defunctus mortis tem p re
habebat, L uti. q. se aurem d Atia c. ri lare δειλdebita autem non habentur , nee dici possimi sui se in bonis defuncti debitoris; sed potids sunt in bon s creditorum e Michael Grassus, ta g. I
veniarium haeressis quaest. XL nam. a. Paulus c hristinaeus adseres Methcime es ara. 3 . nam. 16. Iacobus Cancerius para. 3. Tartarum resuri. es. a. nam. 42.
Quibus eonvenienter lex Frisca praeeipit in inventarium reserenda esse omnia defuncti bona
mobilia & immobilia & institvllien hoc est,
cragia, nulla facta mentione aris asem ban ripis filiuideri. Et ita senatus censuit. M Tum etiatam in eadem causa disputatum in Senatu fuit, an haeres ideo etiam privandus sit hoe beneseio,
quod ad eius consectionem non omnes credit res vocavit ἰ Convenit inter omnes, quod er
ditores , legatarii & fideleommissarii ei tandi frit, di quidem specialiter, & nominatim , s eerti snt.
di sunt per edictum publicὸ propos tum Andri
555쪽
m. i . Et hanc eitationem adeo necessariam quidam existimant ut Ob. eius omissionem inventatium vitiari haeredemqJe Faltidia privari elint, ut tradunt .. quo et Iant. Κῶquuntur Michaεl Grassus is l. inventariam laregi mast. 9.a: s. ει mobus c ancerius para. II variari usuar. N. 1. 1 m. 63. π 66. At humanior sententia Bartesi est exillim mis inventarium valere quo inia vocatos, ne utile per inutile uitietur, L ρυ-mit. 29. f. ἐν M. non autem valere quoad non vocatos, ne iis res inter alios acta praejudicet. Ant. Faber. d. ii . xl. desino. t 7. Ei hanc semen-oam Senatus seeutus est. fla) 3o. Iso . Huluvan Fero Impinam
I Ure communi haeres , qui anth imploratum
beneficium inventarii res hineditatis attrectavit sine dolo mal5,propterea non privatur isto beneficio, vi Meet Bald. h L D. θ. pini igi
al. quando autem dolo haeres in inventari uidomisisse praestimatur, vide Ioan. Vinci Hot de-dsum taVah. it. O ca M. s I. . . R. Quid statuendum, si hares convictus sit,quod aliquid ex haereditate surripuerit, celaverit vel amoverit φ Vatiae Doctorum sunt opiniones. de quidem quinque diversas refert G ivplius Lilet sa r. nam. 7. Pleri siue placuit hunc haeredem beneficio inventarii esse privandum, do doli nomiis ne bactensis coercendum, ut Creditor;bus de lecntariis omntius in solidum, sis lupta vires he
dreas Fachineus M.Aarati m. cap. 7. Sc secundum Iam iudicatum refert Ant. Faber. iaciae Sabaad. M. 6. tis. XI. kfui. 2 o. prebat niam l. Canceistius pari. s. υμις. resetur. cet. L. num. I l. oest udae lententia quamvis ritionem de aequit .
tem habeat. Qui enim abutitur privilesio, illud debet perdere, Se indignus est lega bene io,
qui in legem ipsam peccavit , adclito etiam peri rio. Aliter tamen jus constitutum videtur. Nam Iustinianus ta l. in . licentia. Io. ian. C. o. μαιklib. stato it, heredem , qui eonvictus sit ex hiis reditate aliquid surripuisse, vel celasse, vel ara vendum curasse , in duplum hoe restituere, ει he reditatis quantitati computare compellendum. Nee Iustinianus quoad co,tendam malignitatemhstedis, qui subtraxit res h preditarias, quid vi
vi constituisse videtur, νnd. N est. i. nisi uno iuIo casu. , quo implarato inventarii benesivio, he res neglexit conficiendi beneficii solennitates ita tradit Ant. Faber. detis a. Erp. s. Sed alii setiritu reliquetunt, quod sprer, qui bona surripui celavit, vel amovit , sterquam quod beneficio inventarii privetur, inluper etiam poena dupli assiciatur, ut post alio ab ipso citatos, docet Is,n. Uinc. H. Med gusta iit. sq. η ..37. ci seu πω uir. h3. - si. Hic ira de iure communi. At lex Frisica, postquam recitavit solennitates ab hi redibus . in impetrando hoe beneficio observandas, subiicit eas preeisὸ esse adimplen
re iam exta rei'uam cuipiant , ea poeta vim tanti basis sitibus mi bissimi ,ε ωι ex nati an iam sem ab re nos prώguris saliuisitaram. od si pro smpliei haerede habetur, qui solum res haeredi tarias attrectavit, antequam hujus beneficii diinploma impetravit, inventarium ex legis praeseripisto consecit , aestimationem bonorum seri eutavit de cautionem praestitit; multo magsi purus haeris habendus est . qui non tantum res haereditarias attrectavit, sed etiam surripuit, celavit , haeredi ratemque expil vit. Et ita Senatui viam sudi. a
556쪽
De Donatione inter vivos mortis caussa, & ob caussam facta.
Uata est non ineogniti D nationem non aliter absenti recte fieri,quam si abstris rem sibi missam aee erit, vel remi apud se constitutam, sibi d
, natam sciverit ,donantisque. - liberalitatem agnoverit, L a sema 1 o. θ. iis tinu. Nec enim est donatio sine a reptione . I.=-ὸ8. verssint, .st. de Mn. si M.
In vetb. si ei vivus libratas docuit, ille inepti Hinc Commentator Plauti in fila verba. Dos mihi dua est, vires. Re Γ, inquit Mupi. Nam in rem a ' cepisset, L m nonsessu. Et cum iure novissimo ad exemplum emptionis & vendidonis, solo com sensu perficiatur non re, aut stipulatione ut olim L siquis. Wremum. 33. g. 8ιβι idem 3 . de Mat. persecta hodie non est donatio, antequεm is, cui donatur , sciverit sibi donatum, eat uiue donationem ratam de gratam habuerit. Et hoc est, quod Graeci dicunt, donationem laetim
non valere, ut notat Iacob. Cujac. lib. 12. ει F. 28. UHL.q3. Iacobus Thomingius istos s. nam , i. Hinc fit, ut donatio inter absentes
non aliter fieri possit, qam per nunciuis vel aliam personam ad id destinatam, vel per episto.
Iam donatarius emtioratus eam acceptaverit L Lahmii io. I in miser 6. in extramos 29 et e d . Et ham est recepta Doctorum Sententia, ut i . stantur Iul. Claros in s. donatio Fast. I a. a m. I. z. 3. ει Emarmel Sciarer. is thes fa Nu . sint.' Mys domio amae. I i. eamque probant Harimannus Pistor. M. i. quaest. 43. Antonius Thessaurus detis Io. Alexander Trentacinquius lib. 3. ranis . Fis. de donat. resum. r. Nee sincit, lx THMIHO- natarii nomine donationem acceptaverit, nisi do.
natarius ad id ei mandatum dederit, ni id poste
ratum habuerit Petrus Rat. ia consuet. Pictonam,
riusquam acoeptio 1 donatario est facta , s d
natarius decedat ante acceptionem, ea non ad
I redes donatarii transmittitur, sed donatio fit e uea , ut post alios tradunt Nicolaus Valla de
S. Acceptionemque Mnc adeo essi necessariam, ut adversus ejus omissi em minor non possit 'restitui, judicavit Senatus Parisiensis in veste purpurea, teste Molithotonio A1νs, icia. Ab hac communiter recepta Ae in Iuris ratione sis. . data Sententia secessionem secit Antonius Faberi Decia. s. m. i. qui sibi in eo adstipulantem, hibet Ioannem det Castilla Solomnoe, lib. q.
q. ρἐ Misi em. s. C. de ἐμώ. introductum esse, ut ex sola donatione citia acceptionem jus aequiratur ignoranti, idque Faber evincere conatur ex istis verbis , in L L s. cum in arbit misque. Θ, Me μοι Fia MDωι, ε ν eam via immine ad Mnasilire t Bel tum M v nise n perminis , - inisse in re ambae suam 'ν rum dest dine. Ex his verbis, haemen ι od instituir. Colligit Faber d fiationem perfici nud1 donatoris polIicitationeae voluntatis suae declaratione ve testificatione, nihil detiique aliud requirere Iustinianum, nisi ut donator dixerit se donare. Sed haec Fabii eo lectio plaia vitiosa est. Quamvis Enim Imperator voluerit sine stipulatione, de inditione ira . tionem perfici nuda . voluntatis declaratione . in men hoc intelligendum est de tali nuda volu tate, quam subseeuta est agnitio , & aeceptici d intiui. Qui non accedente Iibera donatori m net nudae voluntatis mutatio. Nemo enim sibi igatur, ut in sua nuda volunta persistat.
sed obligatur alteri consentienti. Duorum eonsensus obligationem parit, εe duos velut vincula meast, ut argutὸ de recte argumentatur Dech rus a dissen. q. nam. 34. Praefuitur igitur odie. ex Justinianea Constitutione,donatio nudo eo, sensu vel nuda voluntatis manifestatione ad Ememplum venditionis, ut Imperator loquitur in s. alia num x. Inst. de vinu. hoe est nudo pacto. nud conventione, nulla interveniente ipsius rei traditione vel stipulatione.. Secundum praedicta haeres donatarii agens ex instrumento donationi. 'quae non probabatur a defuncto acceptata, re
vitam , non β π usuaestudiam , sed e e Mosis proprietatem deuorant.
Iuges, ultima sua disposticine recipi
557쪽
De Donatione ερο inter vivos montis causia, SN. 2 OP
donarunt omnia bona sua ad vitam tot Thμslande i ita ut se istes omnia ista bona, haberet , possideret, iisque pro arbitrio,vel ad necessitatem uteretur, frueretur, ac si sine liberis decederet , ut omnia ista bona devolverentur in proximos utriusque consanguineos, tum in vivis existentes, Tetia Iulio super vixit. & bona durante vita sua possedit. Cum moriebatur, Iulii proxima cognata erat Hiskia 1 Roorda, cui per Sententiam Curiae 17. Septemb. 16iq. Iulii bona sunt adiudicata. Post aliquot annos Iulii hqredes ab intenato, His hiam in jus vocant, contendentes Tetiam sui se tamdm usu fructuariam, ac
bona ad Hishiam pervenisse ex fidei commita, quo ipsi tanquam ab intestato haeredes gravati erant, qui eo nomine habeant Trebellianicam, ad quam praestandam petunt His kiam condem isnari. Senatus in hae specie Trebellianicae loeum non esse censuit: ca) quia Tetiae non usu sfructus sed omnium bonorum proprietas donata sit, ut
apparet ex istis verbis, Habere , sedete, pro arbitristini, item ex verbis, sisim liberis. Nec mutant ver
ba tot Ei 'siondeI vel ad vitam , quia ea non
semper usum fructum , sed quandoque etiam proprietatem relictam denotant, I. vis. 8t ibi notat Antonius Faber in Rationalibus is de Uustucis. ων. rer. t. Πtia. 3 q. q. Titia. 7. J. de ligat. I. i. species a s. f. de auro a argent. legat. adde Gri vestum d se .
Duana i s. Leoninum de uost Ba. cap. 6. n. 2.
Hine vulgo plaeuit, si ustisfructus praedii legetur ea conditione adjectI , ut post mortem suam Legatarius illud alteri restitueret, proprietatem legatam videri. At Tetia fideicommissis gravata fuit, si sine liberis decederet, bona restitueret Iu Iii cognato proximiori. Nam a donatariis mortis exussa fideicommissum relinqui posse certum est, I as eε9. C. de Liai tommig. 1. cum. pater 77. q. t. f. delegar. 3. I. seia II. f. de Δι. praeg. I. cum hi 8. 2. θ. de transact. I. a. o S. c. de donar. quases modo.
Iacobus Cujac. lib. 2 o. abs cap. 6. Andr. Rauch harti para. r. quaest. 32. m. 27. Habet ergo Hi sis
via bona non ex fideicommita heredum, sed ex fideicommisso Tetiae donatariae, & eons menter hiredibus Trebelliani eae detractio non
competit.' 17. Octobris. Anm Igx ε. vm Maedae Sociis Impetrarita, His Nan Rostria Deilaethia.
DE si Ni Tio III. Maariolum in dubio praesumi intra vivos. Non es in
fis Miles natas donarionis 3mer sedas , clausulas con filiati γ reservationis Winfructus, traditione hae, F donater liberos relinquat, vel liberi donatari R ν- vivam, at tunc donario δε irrita , agais donari nem intra divos. In Ioviionibus remuneratariis, murequisi insinuationem, dammua merita exprima
tuti oe is iis conster. Suidam in hac insinuariena auripi pro victa rigarico.
A Nna Cronenburg diversis temporibus aediversis donationum instrumentis privignae suae liberis, primo instrumento omnia bona constante matrimonio cum marito suo Pilio Sisbeti quaesta, altero nongentos Carolinos donavit, retento rerum donatarum, quamdiu viveret , usu fructu , adjecta clausula constituti, Aeinsuper pro observatione donationum, omnibus bonis suis hypothecae subjectis, addita de haeeonditione, ut si filius tuus sibi superviveret, aeliberos relinqueret, donationes essent irritae aenullae, quia mallet filium haec bona habere,quam donatarios, quod si vero filius praemoriretur sine liberis, voluit donationes esse ratas, & fiomas. Lapsis aliquot annis donatrix paenitentia ducta, donationes revocavit iudicio contendens, eas este mortis causia factas, tum quod mentio aliqua mortis in instrumentis erat facta, tum quod quinque testes essent adhibiti. Et ut maiaxime donationes inter vivos censeri deberent rtamen donationem acquaestuum uti excedentem legitimum modum quingentorum solidorum ob defectum insinuationis esse nullam. Rei excipiebant, has donationes inter vivos eme, satis ex appositis clausetis colligi. Vulgatum enim Doctorum axioma esse, quando donator sibi durante vita usum fructum reservavit, dona tarii nomine se possidere constituit ae donationem ratam habere, eamque pbservare promisit, donationem esse inter vivos, Resandus . Valle volam. h. cans. 62. Iacobus Menochius lib. t. py μ t. 33. num. 36. 'a Nec mutat quod qualis qualis mentio mortIsiacta sit. Non enim donatrix ullis verbis expresesit, ae decIaravit se ob mortis suspicionem, vel cogitationem donare. Quod tamen necesse erat,' si mortis causit donatio habenda esset , ut eleganter docet Hugo Donellus G. I q. comment. cap 33. adde Charondam tu memorab. vers. D nariam Levis eonjectura est, quae petitur a numero testium 1 quamvis enim ad donationem inter vivos pauciores testes lassiciant, tamen Ze quinque adhiberi possunt, cum abundans cautela, ut est in vulgari dicterio, non noceat. Menochius d. lib. s. praelu t. I 6. num. 8. 9. Denique in dubio praesumitur donatio inter vivo non mortis causs4. Michaὀl Grassus ε .dsis aratis toga mortis quaest. d. ram. 3. Iulius Clarus in 6. donatis quaesi. q. vers. Sed quaero cam sit 3. Menochι
depraesa r. I. s6. num. I. Ioan . Imbertus in Enchiridis. veis. De ratim emne sest. Nis mentio mo tis facta sit. Henricus Bocerusia donationibus cap. . m. I 1. m. sqq. hoc declaratur. Ad
omissionem insinuationis quod attinet, dicebantur hae donationes factae mussa remunerandi benemerita, Iellii Sibeti Αvi donatariorum Ide que insinuatione non indigere, ut commune Domctorum effatum esse testantur Iulius Clarus L q.
donario quasi . t 6. vers ult. Emanuel Soare Z in theis satin ut 3.βην. insit. D. num. 238. Senatus has donationes inter vims esse ee
fuit. ψ non tam ob appositas praedictas clausu las, quam ob praesumptionem illam, qua in dubio magis haec, quam mortis eaussa donatio pressumitur, & ob alias facti circumstantias. Clausulas enim constituti Ae reservationis uuisfiuctus non esse infallibiles natas donationis
558쪽
inter vivos,sitIs apparet ex L Seia 41. f. de morticost. δε-. ubi Seia Titio bona donavit interveniente corporali traditione, & facta in iure vel apud Praetorem cessione qui est vetus transistrendi dominii modus retinuit sibi usumfructum,& nihilominus Papinianus resipondet, negari noci posse, mortis caussa donationem iactam videri, idqne ideo , quia isti donationi lex, & conditio, uae propria erat donationis mortis caussa, erat ubjecta, nempe ut si donatarius prior moriretur, donatorum bonorum proprietas ad donatricem rediret. Haee enim conditio non solet adjici, nisi donationi mortis caussa,adeo ut non adjecta tacite subintelligatur, ea quippδ est natura & pr
prietas huius donationis, ut evanescat, si don tarius ante donatorem decedat L si morus colla i . t Missam. 2 .f. de meri. causa. ovi: UME Marcianus in I. t. f. etii. mortis eaussa donationem describit, cum quis haberest vati magis, quam eum, tui M, magisque eam, μι donM, quam haeredem suum. Et elegantem differentiam mortis caussa te inter vivos donationis Paulus tradit in I. Smvias I . h. sed mortis r. q. eoia. ubi Manis, inquit, togia ἐου- νιν longe Asteri ab illa vera G absolura Δηώιone, qua ira οβ olim us vili casu revocetur. Et ibi, qui δε hillum potius , quam se babere mavulI. II is, qui remisca su δε- , si cristat, atque amore viis recepisse miti, quam dessisse mareult: stic est, Fare vulgo dicatis, stpatiata habere vilis, quam eum, tui δε- , . illam δε-
invi potius, quam haeredem suum. Atqui donationibus, de quibus hie agitur, hare eonditio adjecta suit, s donatricis filius idis superviveret, aut liberos relinqueret, donati nes fore irritas & nullas. . Maluit ergo donatrix situm, aut haeredem suum ejusque liberos, b na donata habere, quam donatarias, id quod repugnat donationi caussa mortis,qua donator m vili donatarium habere, quim haeredem suum d . legibus. Cum ergo hae donationes sint Inter vivos rsequens inspectio erat, an eae supra legitimum, quingentorum solidorum modum subsisterent. Quod affirmabant donatarii propterea quod donatrix dixisset, se donare ob bonam tractati nem, adeoque ob benδ merita mariti sui, Avi Donatariorum. Secus visium suit Curiae, quia nulla speetatim merita mariti sui a donatrice reserebantur, uti tertὸ neeesie erat, si donatio i sinuationis necessitati non seret subjecta, argumento I. Aquilias a . f. de GH. ubi donator ita ait: Quoniam ω man patre meost re fuisti, ω meeli ventia O diligentia tua meliorem νed idisti, dono Opermitto tibi. Sic in L Drier. 343. I. ιι eod. Paulus ita ait, si quis aliquim a linuruulis ves hastas eripuito Histiana ea ab ino accipiat. licet immodi eum vel immensum ) hin donaria irrevocabilis est, si tamen donatio, non menes eximij laboris appeltiada es , νώ
Ad hujusmodi donationes, seu potius remune rationes eximii & inaestimabilis beneficii olim non pertinuit lex Cincia , quae donationibus sive muneribus certum posuerat modum, vide
Guillielmum Ranchinum bb. 2. viniar. l. i. N. 7 Quare nee hodie insinuatio requiretur in hIs reis munerationibus, quia permutationes potius sunt beneficiorum quam donationes. Sed necesse est, ut merita nominatim exprimantur, & ut etiam de iis aliquo modo constet, ut tradunt Ioachimus Mynsing. tent. q. obs 7s.
n. l. Alexander Trentacioq. b . . resaluti sis. δε donM. νιμι. 8. uum. T. Fr. Stephanus istis
16. Nam generalis ει simplex assertio meritorum sola non facit, ut proptere1 dicenda donatio sie ob merita ι quamvis faciat, ut non adeo exacta, certaque probatio meritorum requiratur, ae si nulla assertio intervenisset, & abunde est, si hujusmodi assertioni verismiles coniecturae adsistant. Andreas Tiraquellus ad I. si a viam. Q de
NUO M. δε ι. nam. 97. ω icio. Francisci Stepha nus d. oris 26. uam. q. Afflicti deris i 6. Petrus Rat. ad crepuer. 'Renum. Tu. de Donmem. H. 2Dy. q. a. At in proposita specie nee merita erans ex
pressa, nec de iis costabat, imo s suspieioni l
cus esset, ob duriores mariti mores, erat prae
sumptio in contrarium. ReM ergo Curia iudieavit in his donationibus quatenus excedunt quantitatem quingentorum solidorum, insinu tionem suisse necessariam.
Ultimo dubitabatur de valore solidi, quem
nonnulli accipiunt pro aureo Rhenano, Ioa nes Schneide inus ad titia. Instis. de Δη- ast. Quae requira tur , m. 24. Ioannes Κoppen. deos . nam. ali. alii intelligunt aureum Hungarieum Matth. inesemb. in addit. Mi Sthneide n. d. lota. quod voluit Salicetus & plerique Doctores arprobant , in I. D. C. fice r. pervi. Bernh. Nurms
rus lib. I. Obs tit. Obs. H. And. Gail. M. 2. -s. 9. num. 1. ω 2. Daniel Mollerus lib. a. Semeli. cap. 37. n. 2. Bocerus de donM. cap. 3. num. 66. alii
solidum volunt esse eiusdem pretii & valoris cum Angelico Anglorum, cujus ponderis duos, cseptuaginta libra capit. Ita tradit Ioannes Bodi nus lib. 6. de repubI. cap. q. & in tractatu de augme to ω detrementa auri, quem laudat Ee sequitur Ludovicus Charondas lib. I. Pantis . laris Gasa,
Curia nostra eorum amplexa est sententiam, qui solidum pro aureo Hungarico accipiunt, ideoque donationem aequaestuum, quatenus ea excederet summam quingentorum Ducatorum pronuntiavit esse nullam, & Actricem reliqua petitione submovit. sa Non enim tota donatio est irrita, sed quod legitimam quantitatem excedit , tantummodo non valet di pro non scripto habetur ut mihi M. ε. i. q. de donM. I. sancimus 3 q. is pr. G LMq. q. sin aurem. C. de donia. N e .i62. ωp. r. q. O illud etiam Dis. I. De generalis si . p. 4riari dori
559쪽
o Flamini publieis exsistaeuione. 2II
TITULUS ILDe Fluminibus Publicis , eorumque
ES T lacus in Frisia publieus de nieli dictu 1
& situs inter duas cataractas Gel 3erdrr bl en rio pta Thi. Hic i6o9. adeo exaru rat , ut aestivo tempore vix exiguis scaphis Belambis esset navigabilis. Quo igitur hie lacus commodiorem navigandi usum praestaret, di aquam pluviam ex vicinis agris descendentem reciperet,& per cataractata adyta ThI in mare exoneraret. Vicini aut horitate te consensu D lagatorum ordinum Frisiae, profundam fossam per medium lacum duxerunt, ae reliquum laetalveum ab utraque lassae parte aggeribus circumis dederunt de hydrotalis aqua exhausta , prorsus
exsiccarunt, propriaque authoritate occuparunt.
Possessores Ee Domini domus Lauhamanae in istum lacum ius venandi Cygnos ac piscandi lo noctu hominum memoriam excedente, sibi quin serant, de eo iuris praetextu , integrum laeum suum esse proprium aestimabant. Hinc eum in Franciscus 1 Jongama huius Curiae senator, partem alvei opera coloni sui exsiccatam venderet, tanquam pertinentem ad vicinum iandum suum a se venditum t Intercedit Iarichius a Lauehamatriplicem actionem movens. I. Rei- vindieationem qua contendebat alveum totum ad se pertinere,ide que Reum eo
demnandum esse, ut sibi partem alvei ab ipso o
II. Si rei- vindic tioni non foret Iocus, ut Reus lacum in pristinum statum reponat. III. Si nee hoe posset obtinere , petit sibi prae stati omne id . quod sua interesset lacum non suisisse exsiccatum, ratione lina venandi Cygnos, de piscandi.
Rei- vindieationem hic malὸ institutam, emissuit Senatus. Quamvis enim Actor eiusque misiores per tempus hominum memoriam recedens, sisti in isto Iam exercuissent aucupium Cygno rum de piseationen t indὶ tamen minime eonse quens est, eos fuisse dominos laci, qui publieusine pinbabatur per testes utrimque productos. Nee jus aucupandi aut piscandi quisquam com mune habet cum proprietate staminis aut laei publici , nec naturam eius effectum imminnit vel
impedit argumento eorum, quae tradunt Hartis mannus Pistoris M. q. d. I nam. T. Petrusini as ρον. 2. Mi. U. Et in*ecie , quod is, qui iure piscandi usus est, non intelligatur poes dissi tetram sub amis , ex Alexandro cma. s 7. Oviam. I. refert Tiberius Decianus cmsi . irri um. 9. Noluas. 3 i. Alveus fluminis vel laei publici qui de venter de lectus fluminis etiam dicitur aequὸ publicus est , quamdiu continet sumen. eique inservit. At alveus a flumine publico relictus fit privati juris, Se aequiritur vieinis possessoribus i. adeo I. l. qua/ ε 3. P de aquis. Nν. domin. l. r. q. simili Moda θ. de fluminibus. Et quidem alveus vieinis possetaribus aequi' ritur, sive naturaliter, sive opere manufacto sua erit exsiccatus; quia Iuris-Consultus Gajus in LL adeὸ. 7. q. instin. 3. ω f. quad. s. indistinctὸ ait insulam de alveum vicinis polletaribus aequiri. Et generaliter Pomponius inquit is L ergo Io.' alpis i. q. de arquir. ret. domin. cum exsiccatus est alveus, fit proximiorum, quia jam populus eo non utitur. Et ita quoque sentit Baptista Aymius Parmensis de jure alluvionis lib. I. cap. . m. st. Alterum conclusionis membrum,ineptum esse putabat Senatus; non enim solus reus alveum in
pristinum statum poterat vel cogebatur restitue re, qui ab universitate publica authoritate erat exsecatus. Idem etiam dicendum videbatur de tertio eonclusionis membro. Pro euius resolutione tractata suit quaestio. An flamen publica authoritate, Sc opere manu-sacto exsiccari vel in
aliam formam mutari possit in praejudicium eius, qui in isto flumine habet ius piscandi, vel Cygnos aucupandi; Quod videtur negandum argumento eorum, quae scribit Andreas Gai l. lib. 1. b. 67. n. s. et . ubi docet, quando quis habet jus venandi in sylva aliena, quod dominus sylvae, eam cumulatim, magno numero , Se una vice exscindere nequeat. Sed hoc sortὸ procedit
in sylva privata. Hie quaestio es de flumine vellaeu publico, cuius usus communis est , qui in usum publicum, quo aestivo tempore redderetur navigabilis, aut horitate publica ita mutari po tuit , ut fossa navium capax per alveum eius dueeretur. Nam ius aucupandi Cygnos, aut ius pii standi praescriptione quaestum patientia de silentio vicinorum , non potest esse sortius vel essic
eius a qu m si Princeps vel Populus alicui istud
ius concessisset. Quo casu isthae concessione non mutaretur natura fluminis i maneret enim nihil
miniis publicum, proindὸ usu communi de utilia late publica ita exigente de isto flumine per Prinis ei m vel populum statui ae disponi posset etiam cum incommodo praedicti iuris axicupandi vel
piscandi. Privilegium enim non comprehendit eastis utilitati publicx contrarios L labemus nullamio. C. de IS. Euclis. ac in omni concessione semper utilitas publica dicitur excepta Se reservata , ut inquit loannes de platea, in L si quis peν divinamἰς deat duc . lib. ii. Et quemadmodum cui inoterpretatur Stephanus Forcatulus Baluo 8s. πιη. quominus. '. de sumini ui ex flumine publico qua duei potest, nis alii usui potiori, qu m sit
quid tactus, vel commodo reipublicae aetralia atur r Ita quoque qui longo tempore sbi aequis- vir jus aucupandi cygnos, vel piscandi, eo iureli id uti potest, donec ob majorem de meliorem usum publicum visem fuerit quicquam in isto flumine mutare. quo fiat nau abile , vel
560쪽
publieum alium usum praestet meliorem. Potuit igitur navigandi caussa authoritate publiea, scissa dues per alveum praenomitrati laei. Et ita vitum fuit Setratui. Sed quia vicini posse tam non ta tum authoritate publica scissam per sveum duxerant; sed insuper authoritate privata ut videbatur alveum , quἰ ab utraque scissis parte re
liquus erat , opere manufacto . exsiccaverant
cum maiori adhue incommodo aucupii le piscationis, istius damni nomine, reservata fuit Act bi Actio nova instantia contra Reum & unive sos post Ores simul , quὁ etiam his auditis, cum plena causae cognitione de hae quaestione statui
Illus ob ordinibus Prist impetraverat diploma de exsiccando laeu iando suo vicino, ea conditione, ut vocatis vocandis istud Curix offerret approbandum sive sui in sero loquuntur interinandum. Omnia enim Privilegia 1 Supreioribus coneessi intelliguntur sine praejudi-eio tertii, etiam cum de sumine publico fruenno agitur i. miras. 2. I. is. f. te flum. l. i. q.
sant qui. J. Ne suiu in ια. pust. Aecolae igitur hujus
laeus, quorum interesse putabatur, sunt vocati,
ut videant diploma approbari , vel ut proponants quid eontri diploma habeant. Hi petitae apoprobationi interces uni, di insuper per modum mutuae petitionis contendunt, se aequὸ ae Titirum pro modo, ac latitudine agrorum suorum ad participationem istius beneseii esse admistenis
dos , vel approbationem Actori esse denegandum. In hae lite duo in controversiam veniebaal.
I. An lacus esset publicus lII. Si publicus, an omnes aeeolae ab Actore essent admittendi in societatem & ius ex lacandi Iaeus pro latitudine eujusque agri lM primum caput quod attinet. Actor probabat laeum esse perennem, ac navigabilem, piscari di ius in eo ab immemoriali tempore cuivis ex populo fuisse, eumque habere varios exitu in alia flumina publiea. Quae notae sunt fluminis pu-hllei. Nam Ulpianus ex Casili Sententia flumen
desinit publieum . quod perenne est. I. r. ε. I. f. ia flam. pub Dis . Inst. δε νην. Mis D in I. M-m q. f. de dicis m. Marcianus ait, flumina peia omnia esse publica. Si pene omnia, Ergo id regulare ae generale est. Unde ex sola perennitate Doctores praesumptive colligunt flumen eta publieum , illique probandi onus incumbere, qui
contrarium asserit,ut docet Baptista Aymius Parmensis dea 2m lib. I. N. s. mae. 6. 7. II. s. Et tam hie laeus sit navigabilis non tantum lem his , sed etiam navibus, Uidetur inter regalia referenduς. Flamina enim navigabilia Imperator prederieus inter regalia retulit. -. unit. Qua Raraeualia in s M.feia. Secuadum controve ae caput plus difficultatis habet. Nam si laeus est publicus,
adeoque regale, consequitur illum esse in domi. nio Reipubl. Fris , hujusque ordires de eo libree posse disponere, ac cuivis privato concedere , ut aquam ex eo extrahat vel alveum exse. cet d. ι. quia minus v. q. ristumin. Et elim alveus
publici fluminis mea opera uthoritate Principis, yel ordinum est exsiccatus, meus esse debet, quia si manssset publicus, nee meus, nec vicino. rum fuisset. Ιῖrgo cum nullum opere meo illis sactum sit praeiudicium, mihi potius qu m illis ae-
uiri ae eommunicari debet. Unde Domui Moieaeae alveum fluminis publici suo sumptu exsiccatum ex concessione Dominii Florentini, esse aequisitum decidit Rota Florentina ut refert, S: hanc opinionem probat Αymius Parmensis d. ε
scribit quando flumen non naturaliter cursum mutavit, sed hominum opera te industria , eoncedente Principe, est exsiccatum, tum alveum pertinere ad eum,eui ius exsiccandi Princeps eciri
cessit. Nee in eo aliquod praeiudicium vieinis sit. Nam si alveus non suisset ex si reatus , vicini plus damni fuissent passi ex flumine quod arrodendo xmbedendoque illorum agros diminuisset, quam ex alluvionis incrementis sipetare potuissint. Praeterea utilitas, quam vicini sperant ex alluvione, est de suturo contingente, ae eosistit in iure quaerendo, quod facilius potest impediri, quam jus quaesitum auferri. imo quod Princepsius quaerendula cuilibet possit auferre vulgo Doctores tradunt citati ab Andrea Gail. lib. 2. e s
am. I , quorum Sententiam amplectimci
pluribusque propugnat Aymius Parmensis d. l. i.
Contra pro Aetolis facit, quando sumen, alisveo relicto, alias fluere expit, quod novus quidem alveus eius iuris esse incipit. cuius est ipsum flumen, eui subscitur, id est, publieus; vetus autem eorum est, qui prope ripam praedia possindent, pro modo scilicet latitudinis cuiusque praedii, quae latitudo prope ripam sit t. adeo 7. .
F. ιμώβ nMuralitast. de re p. di vis. Id quod obtinet,
sive naturaliter, sive opere manudacto alveus
fuerit exsiccatus , ut dictum praesaea Diripis Cuius iuris rationem hane elegantem reddit
Hugo Donellus sis. 6. emaeem. tap. 1q. quod alis veus exsiccat.s non nunc primum incipiat esse, pars vicinoeum praediorum; sed videatur iam, olim eorum pars fuisse, & quidem tune , eum is alveus adhuc tenebatur a sumiae, nisi fluminis is vis cibilaret et pars detracta his praediis 3 sua
se mine & ab eo occupata , ita , ne iam usu essetis privata, nunc . flumine liberata recipiat pristin, nam codditionem , non ut nunc primum parsis vicinorum praediorum fiat; sed ut alveus, quiis pars fuerat. nunc ει cum re pars manssis inisis telligatur. Hoc innuere. Pomponium di d. t. erga o 3 o. θ. l. ibi, allia iam pepulas ea mn mum me.
- hoe est . flumen usum, quem oecupando abstu o lit, absceadendo redit. Deinde comparat, i