장음표시 사용
211쪽
Cupiebam etiam nun plura garrire sed luCet urget
turba, festinat Philogenes. Valebis igitur et valere Piliam et Caeciliam nostram iubebis litteris et salvebis a meo
CICERO ATTICO SAL. Etsi nil sane habebam novi quod post accidisset quam dedissem ad te Philogeni liberto tuo litteras, tamen Cum Philotimum Romam remitterem, scribendum aliquid ad teio fuit. Ac primum illud quod me maxime angebat-non quo me aliquid iuvare posses quippe res enim S in manibus, tu autem abes longe gentium;
i5 obrepit dies, ut vides mihi enim a. d. ii Kal. Sextil. de provincia decedendum Stin, ne suCCeditur. Quem relinquam qui provinCiae praesit Z Ratio quidem et opinio hominum postulat fratrem, primum quod videtur eSSe honOS, nemo igitur potior deinde quod solum habeo praetorium. a Pomptinus enim ex paCto et Convento nam ea lege Xierat)iam a me discesserat . quaestorem nemo dignum putat; etenim is levis, libidinosus, tagax. fratre autem primum illud est persuaderi ei non posse arbitror idit enim provinciam, et hercule nihil odiosius, nihil molestius. a Deinde ut mihi nolit negare, quidnam mei sit ossici ' Cum bellum esse in Syria magnum putetur, id videatur in hanCprovinciam erupturum, hi praesidi nihil sit, Sumptus annuus cleCretus Sit, Videaturne aut pietatis esse meae fratrem relinquere aut diligentiae mugarum inliquid relinquere Θ3 Magna igitur, ut vides, sollicitudine adficior, magna inopia
212쪽
consili. Quid quaeris toto negotio nobis opus non suit. Quanto tua provinCia melior DeCedes Cum voles, nisi forte iam decessisti; quem videbitur praeficies Thesprotiae et Chaoniae. Necdum tamen ego Quintum ConVeneram, ut iam, si id plaCeret, scirem possetne ab eo impetrari ne 53 tamen, si posset, quid vellem habebam. Hoc est igitur eius modi.
Reliqua plena adhuc et laudis et gratiae, digna iis libris
quos dilaudas, OnserVatae Civitates, Cumulate publiCanis Sati factum, offensu Contumelia nemo, decreto iuSt et IoSevero perpaUC ne tamen quisquam ut queri audeat, reS
gestae dignae triumpho de quo ipso nihil Cupide agemus, Sine tuo quidem Consilio certe nihil. Clausula est dissicilis in tradenda provincia. Sed haec deus aliquis gubernabit.
De urbanis rebus CiliCet plura tu scis saepius et Certiora 5 audis equidem doleo non me tuis litteris certiorem fieri. Huc enim odiosa adferebantur de Curione, de aulo non quo ullum periculum videam stante Pompeio vel etiam Sedente, valeat modo Sed me hercule Curionis et Pauli meorum familiarium vicem doleo. Formam igitur mihi et o totius rei publicae, si iam es Romae aut Cum eris, Velim mittas quae mihi Obviam veniat ex qua me fingere OSSimet praemeditari quo animo accedam ad urbem. Est enim quiddam advenientem non esse peregrinum atque hospitem.
Et quod paene praeterii, Bruti tui Causa, ut Saepe ad te 25 scripsi, feci omnia Cyprii numerabant; sed Scaptius
centesimis renovat in Singulo anno faenore ContentuS non fuit Ariobarganes non in Pompeium proliXior per ipsum quam per me in Brutum. Quem tamen ego prae- Stare non Poteram; erat enim re perpauper aberamque abcio
eo ita longe ut nihil possem nisi litteri quibus pugnare non destiti. Summa haec est Pro ratione pecuniae liber-
i sqite ad 4. 1 ex alterum codici in fragii elitum exstat
213쪽
alius est Brutus tractatus quam Pompeius. Bruto Curatalio anno talenta Circiter C Pompeio in Se menSibu promissa CC. Iam in Appi negotio quantum tribuerim Bruto dici vi potest. Quid est igitur quod laborem p Amicos habet meras nugas, Matinium, Scaptium. Qui quia non
habuit a me turma equitum quibus Cyprum VeXaret, Ut ante me feCerat, fortasS SUSCOnSet, aut quia praes Cius non est, quod ego nemini tribui negotiatori, non C. Vennonio meo familiari, non tuo M. Taenio, et quod tibi Romae Io Stenderam me Servaturum in quo perseveravi. Sed quid poterit queri is qui auferre pecuniam Cum posset noluit Θ'Aut Scaptius' qui in Cappadocia fuit, puto Sse Sati SsaCtum. IS a me tribunatum Cum CCepi SSet quem ego ex Bruti litteris ei detulissem, postea scripsit ad me se uti nollei Deo tribunatu. Gavius aest quidam aeui cum praefecturam detulissem 6 Bruti rogatu multa et dixit et fecit Cum quadam mea Contumelia, P. Clodi canis. Is me nec profi CiSCentem Apameam ProSCCUtu Si CC, Cum POStea in Castra venisSet atque 2 inde discederet, num quid vellem rogavit et fuit aperte mihi neSCio qua re non amicus. Hunc ego si in praeseCtiS habuissem, quem tu me hominem putare. Qui, ut Cis, potentissimorum hominum Contumaciam numquam tulerim,
ferrem huius adsecutae etsi hoc plus est quam ferre, et tribuere etiam aliquid benefici et honoris. Is igitur Gavius, Cum Apameae me nuper vidisset Romam ProfiCiSCCnS, Cita appellavit it Culleolum vix auderem, ' Vnde inquit me iubes petere Cibaria praesecti Respondi lenius quam
214쪽
putabant oportuisse qui aderant me non instituisse iis dare Cibaria quorum opera non OSSem usus. Abiit iratus. Huius nebulonis oratione si Brutus moveri potest, licebit eum Solus ameS, me aemulum non habebis. Sed illum eum suturum esse ut qui esse debet. Tibi tamen Causam notam esse volui et ad ipsum hae perscripsi diligentissime. Omnino soli enim sumus nulla umquam ad me litteras misit Brutus, ne proxime quidem de Appio, in quibus non ineSSet adroganS, κοινονόγητον aliquid. Tibi autem valde
solet in ore SSO Io Granius autem Non Contemnere Se et rege OdiSSe Superbos.
In quo tamen ille mihi risum magis quam stomachum movere solet. Sed plane parum cogitat quid scribat aut ad quem. 58 Q. Cicero puer legit, ut opinor, et Certe, epi Stulam inscriptam patri Suo Solet enim aperire idque de meo Consilio, si quid forte sit quod opus sit sciri. In ea autem epistula erat idem illud de sorore quod ad me. Mirifice
Quid quaeri. miram in eo pietatem suavitatem humanitatemque perSPOXi. Quo maiorem spem habeo nihil fore aliter ac deceat. Id te igitur scire volui. Ne illud quidem praetermittam. Hortensius filius fuit Laodiceae gladiatoribus flagitiose et turpiter. Hun ego 25 patris Causa vocavi ad Cenam quo die venit, et eiusdem patris Causa nihil amplius. Is mihi dixit se Athenis me CXSPeCtaturum ut meCum decederet Recte inquam
quid enim dicerem Θ Omnino puto nihil esse quod dixit;
nolo quidem, ne Offendam Patrem quem me herCule multum odiligo. Sin fuerit meus Comes, moderabor ita ne quid eum offendam luem minime Volo.
215쪽
Haec sunt etiam sillud. Orationem Q. Celeris mihi Iovelim mittas contra M. Servilium. litteras mitte quam primum si nihil, nihil fieri vel per tuum tabellarium. Piliae et filiae salutem. Cura ut ValenS.
CICERO ATTICO SAL. Tarsum venimus Nonis Iuniis. Ibi me multa moverunt, Imagnum in Syria bellum, magna in Cilicia latrocinia, mihi dissicilis ratio administrandi, quod paucos dies habebam
1 reliquos annui muneris, illud autem dissicillimum, relin quendus erat e Senatu COnSulto qui praeesset. Nihil minus probari poterat quam quaestor Mescinius. Nam de Coelio nihil audiebamus. Rectissimum videbatur fratrem cum imperio relinquere: in quo multa molesta, discessus 1 noster, belli periculum, militum improbitas. SesCenta praeterea. O rem totam odiosam l Sed hae fortuna viderit, quoniam ConSilio non multum uti licet. Tu quando Romam Salvus ut spero venisti, videbis, ut Soles, omnia quae intellege nostra interesse, imprimis dea Tullia mea, Cuius de CondiCione quid mihi placeret scripsi ad Terentiam Cum tu in Graecia esses deinde de honore nostro. Quod enim tu afuiSti, Vereor ut satis diligenter actum in senatu sit de litteris meis.
Illud praeterea μυστικωτερον ad te Cribam, tu saga ius 3 25 Odorabere Τῆς δαμαρτος χου ὁ πελευθερος οισθα o λεγω)
216쪽
quantum Vereor Cribere; tu autem fac ut mihi tuae litterae volent obviae. Haec festinans Cripsi in itinere atque agmine Piliae et puellae Caeciliae bellissimae salutem
CICERO ATTICO SAL. Nunc quidem profecto Romae S. Quo te, Si ita est, Salvum venisse gaudeo; unde quidem quam diu afuisti, magi a me abesse videbare quam si domi esses minus enim mihi meae notae re erant, minia etiam PubliCae IoQua re velim, etsi ut spero te haec legente aliquantum iam Viae proCOSSero, tamen obvias mihi litteras quam argutissimas de omnibus rebus Crebro mittas, imprimis de quo scripsi ad te antea. Τῆς ξυναορου τῆς μῆ οἴξελευθερος εδοξε μοι θαμια
217쪽
Reliqua vide et quantum fieri potest perSPiCe. Nos etsi annuum tempus prope iam emeritum habebamus 3 dies enim XXXIII erant reliqui), sollicitudine provinCiae tamen vel maXime urgebamur. Cum enim arderet Syria bello et Bibulus in tanto maerore suo maXimam Uram belli sustineret ad meque legati eius quaestor et amici eius litteras mitterent ut subsidio venirem, etsi exercitum infirmum habebant, auxilia sane bona sed ea Galatarum, io Pisidarum, Lyciorum hae enim Sunt nostra robora , tamen esse omCium meum putavi exercitum habere quam proxime hostem quoad mihi praeeSSe provinCiae per Senatu Consultum Ceret. Sed quo ego maxime delectabar, Bibulus molestu mihi non erat, de omnibus rebus scribebat ad mer potius. Et mihi deCessionis dies λελγηθοτως obrepebat. Qui Cum adVenerit, αλλο προβλγημα quem praesiCiam, niSi Caldus quaestor venerit; de quo adhuc nihil certi habe
Cupiebam me hercule longiorem epistulam facere, Sed ne qa erat res de qua Criberem nec OCari prae Cura Poteram.
Valebis igitur et puellae salutem Atticulae dices OStraeque piliae.
CICERO ATTICO SAL. 2, Ego dum in provinci, omnibus aebui Appium orno, Subito sum factus accusatoris eius socer Id quidem' inquis di approbenti Ita velim teque ita Cupere Certo scio. Sed crede mihi. nihil minus putaram ego qui de
Ti. Nerone qui Octina gerat Certos homines ad mulieres
218쪽
mi Seram, qui Romam venerunt factis sponsalibus. Sed hoc spero melius mulieres quidem valde intellego delectari obsequio et comitate adulescentis Cetera noli ἐξ
Sed heus tu i πυρους δῆμον Athenii placet hoc tibi Θ Etsi non impediebant mei certe libri. Non enim ista largitio fuit in civis sed in hospites liberalitas. Me tamen
de Cademiae προπυλω iubes cogitare, Cum iam Appius de Eleusine non cogitet 3 De Hortensio te certo scio dolere equidem XCrucior decreram enim Cum eo valde familiari io
Nos provinciae praefecimus Coelium. Puerum ' inquies et fortasse fatuum et non gravem et non Continentem 'Adsentior fieri non potuit aliter. Nam qua multo ante tuas acceperam littera in quibus μεχειν te scripseras quid I 5 esset mihi faciendum de relinquendo, eae me pungebant; videbam enim quae tibi SSent ἐποχης auSae, et erant eaedem mihi. Puero traderes fratri autem Θ Illud non
utile nobis. Nam praeter fratrem nemo erat quem sine contumelia quaestori, nobili praeSertim, anteferrem. Tamen, o dum impendere arthi videbantur, Statueram fratrem relinquere aut etiam rei publicae Causa Contra Senatus Consulium
ipse remanere. Qui postea quam incredibili felicitate dis
cesserunt sublata dubitatio est. Videbam sermones, Mui, fratrem reliquit Num est O non plus annum obtinere asprovinciam Quid quod senatus eo Voluit praeeSSe provinciis qui non praefuissent At hic triennium Ergo haec ad populum Quid quae teCum Numquam essem sine cura si quid iracundius Contumeliosius aut neglegentius, quae fert vita hominum. Quid si quid filius puer go et puer bene sibi fident qui esset dolori quem pater non dimittebat neque id Censere moleste ferebat At nunc
1 traderem fratri fori an fratri fratri post Illud a d. non rei publicae, hoc Madost 19 Iam eid
219쪽
Coelius non dico equi dena quod egerit , sed tamen multo minus laboro. Adde illud Pompeius, eo robore vir, ii Sradicibus, Q. Cassium Sine Sorte delegit, Caesar Antonium; ego Sorte datum offenderem, ut etiam inquireret in eum quem reliquissem Θ Hoc melius, et huiu rei plura Xempla, Senectuti quidem nostrae profecto aptius. At te apud eum,
di boni, quanta in gratia posuit eique legi littera non tuas sed librari tui.
Amicorum litterae me ad triumphum ossant, rem a nobi S, Io Ut ego arbitror, Propter an παλιγγενεσιαν OStram non
neglegendam. Qua re tu quoque, mi Attice, incipe id cupere quo nos minus inepti videamur.
CICERO ATTICO SAL. 13 Quintus filius pie sane, me quidem Certe multum hortante, Sed Currentem animum patri sui sorori tuae reconciliavit. Eum valde tuae litterae excitarunt uid quaeris 3 confidorem ut VolumUS OSSO.
Bis ad te antea scripsi de re mea familiari, si modo tibi et redditae litterae sunt, GraeCe , αἰνιγ/io Cilicet nihil est moVendum Sed tamen α βελα, percontando de nominibus Milonis et ut expediat ut mihi receperit hortando aliquid 'aut' profici OS. Ego Laodiceae quaestorem Mescinium X Spectare USSi, 25 ut Con Ctas rationes lege Iulia apud duas Civitates possem relinquere. Rhodum volo puerorum nuSa, inde quam primum Athenas, iis P etesiae valde aestant; Sed ita ne
220쪽
volo his magistratibus quorum voluntatem in supplicatione Sum eXpertuS. Tu tamen mitte mihi, quaeso, obviam litteras numquid putes rei publicae nomine tardandum SSe nobiS. Tiro ad te dedisset litteras, nisi eum graviter aegrum SSi reliquissem. Sed nuntiant melius esse. Ego tamen angor anihil enim illo adulescente castius, nihil diligentiUS. VIII Ses, Ephesi K. Oct. a. O b, . CICERO ATTICO SAL. Cum instituissem ad te scribere Calamumque SumPSiSSem, Batonius e navi recta ad me venit domun Ephesi et epistia Iolam quam aeddidit pridie Mai. Octobris aetatus sum felicitate navigationis tuae, opportunitate iliae, etiam her- Cule Sermone eiusdem de Coniugio Tulliae meae. Batonius autem mero terrores ad me attulit Caesarianos, Cum Lepta etiam Plura locutus est, spero falsa, Sed Certe horribilia, 5 exercitum nullo modo dimissurum, Cum illo praetoreS designatos, Cassium tribunum L, Lentulum ConSUlem facere, ompeio in animo esse urbem relinquere.
Sed heus tu i numquid moleste fers de illo qui se Solet anteferre patruo Sororis tuae fili latin quibus victus Sed o
Nos etesiae vehementissime tardarunt detraxit XX pSOS dies etiam aphractus Rhodiorum Kal. Octobr. EphOSOCOnSCendentes han epistulam dedimus L. Tarquitio simul e portu egredienti sed expeditius naviganti. Nos Rhodiorum 5aphraCti ceterisque longis navibus tranquillitates aucupaturieram UM; ita tamen properabamus ut non POSSO magiS. De raudusculo uteolano gratum Nunc velim dispicias