장음표시 사용
221쪽
re Romanas, videas quid nobis de triumpho cogitandum Pute ad uena amici me vocant. Ego nisi Bibulus qui, dum unus hostis in Syria fuit, pedem porta non plus extulit
illam domo sua, adniteretur de triumpho, aequo animo
ut quo die Congressi erimus Consilium Capere POSSim US. Sat multa, qui et properarem et ei litteras darem qui aut INOCUm aut paulo ante venturus esset Cicero tibi plurimam Salutem dicit dices utriusque nostrum verbis et Piliae I tuae et filiae.
CICERO ATTICO SAL. In iraeea cum exissem pridie Idus Octobr. accepi ab IACast servo meo statim tuas litteras uas quidem Cum IDCXSPectaSSem iam diu, admiratus sum, ut vidi obsignatam
epistulam brevitatem eiuS, Ut aperui, rurSUS iγχi Ihi litte-rUlarum, quia Solent tuae Compositissimae et Clarissimae CSSO, C, ne multa, CognOV ex eo quod ita scripseras te Romam venisse a. d. XII Kal. Ct. Cum febri PerCussus a Vehementer ne magis quam debui, Statim quaero ex ACaSto.
Ille et tibi et sibi visum et ita se domi ex tuis audisse ut nihil esset incommode. Id videbatur approbare quod erat
in extremo, febriCulam tum te habentem scripsisse. Sed te amavi tamen admiratusque sum quod nihilo minus ad mea tua manu Cripsisses. Qua re de OC Satis. Per enim. quae tua prudentia et temperantia est et herCule, Ut me iubet Acastus, confido te iam ut volumus Valere.
3 hostis Vict. hospis r hospes si aliquid deesse ante domo putatur, ad en tim est vel domi vel modo consul vel olim Schiit 7 a Sunt at quia Moti quae M. ιιο freti Heli potest si tu e eicitHr 2 incommodi Oligrin 3, a Sed te amavi coni. II se aberg, coli Fam. i. I. Sed clamavim: Sed deamavi coni. Militi r
222쪽
A Turranio te accepisse meas littera gaudeo. Παρα γυ-
HanC, quae me hercule mihi magno dolori est dilexi enim hominem), proCura, quantulaCumque St, recianam hereditatem prorSus ille ne attingat Di Ces nummos mihi opus 3 esse ad apparatum triumphi. In quo, ut PraeCipi S, ne me κενον in XPetendo CognOSCe ne ατυ γον in abiciendo. Intellexi ex tuis litteris te ex Turranio audiSSe a me Provinciam fratri traditam. Adeon ego non perSPOXeram Prudentiam litterarum tuarum Θ 'Errc cchi te scribebas. Quid io erat dubitatione dignum, si esset quicquam Ur PlaCeret fratrem et talem fratrem relinquit 'Aθcr,ησις ista mihi tua, non ἐποχη videbatur Monebas de Q. Cicerone puero ut eum quidem neutiquam relinquorem. Του μῖν νειρον λοι. Eadem omnia quasi Conlocuti essemus vidimus. Non fuit i5faCiendum aliter meque ἐπιχρονι ἐπ ox, tua dubitatione liberavit. Sed puto te accepisse de hac re epistulam scriptam
Ego tabellarios postero die ad vos eram misSurUM; UOS Puto ante Venturo quam nostrum Saufeium. Sed eum sine o5 meis litteris ad te venire vix rectum erat. Tu mihi ut polliceris, de Tulliola mea, id est de Dolabella, perscribeS de republica quam praevideo in summis periculis, de CenSOribUS, maximeque de ignis, tabulis quid fiat, referaturne. Idibus Octobribus has dedi litteras, quo die, ut Cribi S CaeSar 25ΡlaCentiam legiones IIII. Quaeso, quid nobis futurum S ZIn arce Athenis statio mea nun PlaCOt.
223쪽
T Sci Athenis xvii K. Nov. a. O so .
CICERO ATTICO SAL. DEDERAM equidem L. Saufeio litteras et dederam ad te IUnum, quod una non esset temporis mihi ad scribendum Satis, tamen hominem tibi tam familiarem sine meis litteris ad te venire nolebam sed ut philosophi ambulant, has tibi redditum iri putabam prius. Sin iam illas CCepisti, Cis me
Athenas venisse pr. Idus Octobris, e navi egressum in Piraeum tuas ab Acasto nOStro littera accepi SSO, Conturbatum 1 quod Cum febre Romam Venisses, bono tamen animo esse Coepisse quod Acastus ea quae Vellem de adlevato Corpore tuo nuntiaret, CohorruiSSe autem me eo quod tuae litterae de legionibus Caesaris adferrent, et egiSSe tecum ut videreS ne quid φιλοτιμ ια eiu quem nosti nobi nOCeret; et, de quoi iam pridem ad te Cripseram, Turranius autem SeCus tibi Brundisi dixerat quod ex iis litteris Cognovi qua a Xenone, Optimo viro, accepi), Cur fratrem ProvinCiae non praefecisSem exposui breviter Haec fere sunt in illa epistula. Nunc audi reliqua. a Per fortuna. omnem tuum amorem quo me S mPleXUS Omnemque tuam Prudentiam quam me hercule in omni genere iudico singularem Confer ad iam iuram ut de
224쪽
Omni statu meo cogites. Videre enim mihi videor tantam dimicationem, nisi idem deus qui nos melius quam Optare auderemus Parthico bello liberavit respexerit rem publi-Cam, Sed tantam quanta numquam fuit. Age ho malima mihi commune est cum omnibus. Nihil tibi mando ut deraeo Cogites, illud meum proprium πρόβλημ α UaeSO, SUSCipe. Videsne ut te auctore sim utrumque complexu. AC Vellem a principio te audisse amicisSime monentem. 'Aλλ' ἐμν υποτ θυμιον ἐνὶ στηθεσσιν πειθες. Sed aliquando tamen persuasisti ut alterum Complecterer Ioquia de me erat optime meritus, alterum quia tantum Valebat Feci igitur itaque effeci omni obsequio ut neutri
millorum quisquam esset me carior Hae enim Cogitabamus, nec mihi Coniuncto cum Pompeio fore neCesse peccare in re publiCa aliquando ne cum Caesare sentienti pugnandum 5eSS Cum ompeio. Tanta erat illorum coniunctio. Nunc impendet, ut et tu ostendis et ego video, summa inter OSContentio. autem uterque numerat riuum, nisi forte simulat alter Nam lompeius non dubitat . vere enim iudicat ea quae de re publica nunc sentiat mihi valde pro robari Vtriusque autem accepi eius modi litteras eodem temPor NUO UaS ut neuter quemquam omnium IluriSosaCere quam me videretur Verum quid agam Non quaero illa ultima si enim castris res geretur, Vide Cumaster vinci satius esse quam cum alier vincere), Sed illa 25 Uae tum agentur Cum Venero, ne ratio absenti habeatur,
ut exercitum dimittat DiC, M. TvLLi. Quid dicam p EXSpecta, amabo te, dum Atticum Conveniam Non est lOCUS ad tergiversandum. Contra Caesarem Vbi illae sunt densae dexterae 3 Nam mi illi hoc liceret adiuvicio rogatus ab ipso Ravennae de Caelio tribuno pl. Ab ipso
225쪽
autem Etiana a Gnaeo nostro in illo divino tertio consulatu Aliter Sensero ; ιδεομαι non Pompeium modo Sed
Τρωας και Τρωαδας. Πουλυδαμας μοι πρωτος ἐλεγχείην καταθύ σει.
Quis Tu ipse scilicet laudator et faCtorum et Criptorum meorum Hanc ergo plagam effugi ter duos superiore 5 MarCellorum Consulatus Cum est Ctum de provincia Caesaris, nunc incido in discrimen ipsum Θ Itaque ut stultus' Primus Suam sententiam dicat, mihi valde placet de trium- Io Pli nos moliri aliquid, extra urbem esse Cum iustissima Causa. Tamen dabunt operam ut eliciant sententiam meam. Ridebis hoc loco fortasse. Quam vellem etiam nun in provincia morari l lane opus fuit, si hoc impendebat. Etsi nil miserius Nam ὁδου πάρcργον Volo te OC CirC. i Omnia illa prima quae etiam Iu tui. litteris in Caelum ferebas ἐπιτηκτα fuerunt Quam non est facilis virtus liquam vero difficilis eius diuturna simulati Cum enim hoc OCtum et gloriosum putarem, X annUO VIDI tu NUi mihi tecretus isset Coelio quaestori relinquerea annuum, referre in aerarium ad HS CID , ingemuit nostra cohors omne illud putans distribui sibi oportere, ut ego amicior invenirer Phrygum et Cilicum aerarii quam OStro. Sed me non moverunt; nam et mea laus apud me plurimum valuit ne tamen quicquam honorifice in quemquama fieri potuit quod praetermiserim. Sed haec fuerit, ut ait Thucydides, εκβολη λογου non inutiliS. Tu autem de nostro statu cogitabis primum quo artificio tueamur benevolentiam Caesaris, deinde de ipSo triumpho, quem video, nisi rei publicae tempora impedient, ευποριστον. 3o Iudico autem cum ex litteris amiCorum tum e SuppliCatione. Quam qui non decrevit, plus deCrevit quam si omnis
226쪽
decresset triumphos. Et porro adsensus est unus familiaris meus, Favonius, alter iratus, Hirrus Cato autem et Cribendo adfuit et ad me de sententia sua iucundissimas litteras misit. Sed tamen gratulans mihi Caesar de suppli-Catione triumphat de sententia Catonis nec scribit quid ille 5 sententiae dixerit sed tantum SuppliCationem eum mihi non decreViSSO. Redeo ad Hirrum. Coeperas eum mihi placare perfiCO. Habes Scrofam, habes Silium. Ad eos ego et iam antea scripsi ad ipsum Hirrum. Locutus enim erat Cum ii Com io mode se potuisse impedire sed noluisse adsenSum tamen eSSe Catoni, amicissimo meo, Cum is honorificentissimam in me sententiam dixisset ne me ad se ullas litteras miSisse, Cum ad omni mitterem Verum dicebat Ad eum enim solum et ad Crassipedem non scripseram. Atque haec de 5 rebus forensibus oedeamus domum. Diiungere me ab illo volo. erUS SP γυρατης, germanUS LartidiuS.'Aλλα τα μεν προτετυχθαι ἐάσομ εν ὁ συμενοι περ. Reliqua eXpediamus, ho primum-quod accessit cura dolori omeΟ,-Sed tamen OC, quicquid est, Precianum cum iis rationibus quas ille meas traCtat admisceri nolo. Scripsi ad Terentiam, ScripSi etiam ad ipsum, me quicquid possem nummorum ad apparatum sperati triumphi ad te redacturum. Ita puto ἄμεμπτα fore ; verum ut libebit. Hanc quoque 5 SUSCipe Uram quem ad modum experiamur. Id tu et Stendisti quibusdam litteris ex Epiro an Athenis datis et in eo ego te adiuVabo.
227쪽
CICERO ATTICO SAL. Brundisium venimus VII Kalend. Decembr. si tua felici-Itate navigandi ita belle nobis Flavit ab Epiro lenissimus OnchesmiteS.
dito. Valetudo tua me valde conturbat; signifiCant enim tuae litterae te prorsus laborare. Ego autem, Una Ciam quam Si fortis Vehementius esse quiddam suspiCor quod te Io Cogat edere et prope modum infringat. Etsi alteram quartanam Pamphilus tuus mihi dixit decessisse et alteram leViorem CCedere. Terentia vero, quae quidem eodem tempore ad portam Brundisinam venit quo ego in portum mihique obvia in foro fuit, L. Pontium sibi in Trebulano i dixisse narrabat etiam eam decessisse. Quod si ita est, est quod maxime me hercule opto idque spero tua prudentia et
Venio ad epistulas tua. quas ego SeSCenta uno tempore 3 accepi, aliam alia iucundiorem, quae quidem erant tua manu. et Nam Alexidis manum amabam quod tam Prope CCedebat ad similitudinem tuae litteras non amabam quod indiCabant te non alere. Cuius quoniam menti facta est, Tironem Patri aegrum reliqui, adulesCentem, ut nosti et adde, si quid vis), probum Nihil vidi melius. Itaque careo aegrea et, Uamquam Videbatur Se non graViter habere, tamen Sum Sollicitus maximamque spem habeo in M'. Curi diligentia de qua ad me scripsit Tiro et mula nuntiarunt. Curius autem ipse sensit quam tu velles se a me diligi et eo sum
228쪽
admodum delectatus. Et me hercule est quam facile diligas αυτοχθ BP in homine urbanitas. Eius testamentum deporto trium Ciceronum signis obsignatum Cohortisque praetoriae. Fecit palam te ex libella, me ex terrunCio. In Acti Cor- Cyrae AleXio me opipare muneratus est. D. Ciceroni obsistia non potuit quo minus Thyamim videret Filiola tua te
delectari laetor et probari tibi λυσικην CSSO τὴν προς τα τεκνα. Etenim si hae non est, nulla potest homini esse ad hominem naturae adiunCtio qua sublata vitae societas tollitur. Bene eveniati' inquit Carneades spurC Sed tamen pru Iodentius quam Lucius noster et Patron qui, Cum omnia ad se referant, numquam quicquam alterius causa fieri putentet, Cum a re bonum Virum Oportere esse di Cant ne malum habeat non quo id natura reCtum sit, non intellegant se de
callido homine loqui non de bono viro. Sed haeC, Opinor, 5 sunt in iis libris quos tu laudando animos mihi addidisti.
Redeo ad rem. Quo modo exspectabam epistulam quam Philoxeno dedisse. Scripseras enim in ea esse de Sermone Pompei Neapolitano. Eam mihi Patron Brundisi reddidit Corcyrae, ut opinor, acceperat. Nihil potuit esse oiucundius. Erat enim de re publica, de opinione quam is vir haberet integritatis meae, de benevolentia quam ostendite Sermone quem habuit de triumpho. Sed tamen hoc iucundissimum quod intellexi te ad eum venisse ut eius animum erga me perspiceres Ho mihi inquam, CCidit i56 iucundissimum. De triumpho autem nulla me Cupiditas umquam tenuit ante Bibuli impudentissimas litteras quas
intellegunt M 17 Quo modo codd. Ottos Commodum an b. is Patro sita t
229쪽
amplissime supplicatio ConseCuta est. A quo si ea gestaeSSent quae scripsit, gauderem et honori faverem nunc
illum qui pedem porta quoad hostis cis Euphratem fuit
non extulerit honore augeri, me in uiti exerCitu spem illius exercitus habuit idem non adsequi dedeCu est Ο-Strum, nOStrum, inquam, te Coniungen S. Itaque Omnia experiar et, Ut Spero, adSequar. Quod si tu valeres, iam mihi quaedam XPlorata CSSent Sed, Ut Spero, Valebi S. De raudusculo Numeriano multum te amo. Hortensiussio quid egerit aveo scire, Cato quid agat qui quidem in me turpiter fuit malevolus. Dedit integritatis, iustitiae, Clementiae, fidei mihi testimonium quod non quaerebam quod postulabam, id negavit. Itaque Caesar iis litteris quibus mihi gratulatur et omnia pollicetur quo modo exSultati Catonis in me ingratissimi iniuria i At hic idem Bibulo dierum XX. Ignosce mihi; non poSSum hae ferre nec
Cupio ad omnis tuas epistulas, sed nihil necesse est iam 8 enim te videbo. Illud tamen de Chrysippo, nam de alteroa illo minus sum admiratus, Operario homine ; sed tamen ne illo quidem quicquam improbius Chrysippum ero quem ego propter litterularum neScio quid libenter vidi, in honore habui discedere a puero insciente me Mitto alia quae audio multa, mitto furta fugam non fero qua mihi nihil 25 visum est CeleratiuS Itaque usurpavi vetus illud Drusi ut ferunt, praetoris in eo qui eadem liber non iuraret, me istos liberos non addi XiSSe praesertim Cum deSSet nemo a quo recte vindicarentur. Id tu, ut videbitur, ita accipies; ego tibi adsentiar. 36 ni tuae disertissimae epistulae non reScripsi in qua St
230쪽
de periculis rei publicae. Quid rescriberem p valde eram perturbatus. Sed ut nihil magno opere metuam Parthi faciunt qui repente Bibulum Semivivum reliquerunt.
ΙΙΙ Scr. in Trebulano v Id. Dec. a. 7s IO).
CICERO ATTICO SAL. I A. d. VIII Idus Decembr. Aeculanum veni et ibi tuas
litteras legi quas Philotimus mihi reddidit E quibus hanc
primo aspectu voluptatem Cepi quod erant a te PS SCriptae, deinde earum accuratissima diligentia sum mirum in modum delectatus. Ac primum illud in quo te DiCaearcho adsen iotiri negas, etsi Cupidissime expetitum a me St et te approbante ne diutius anno in provinCia Ssem, tamen non Stnostra Contentione perfectum. Si enim Cito verbum in senatu laCtum SSe numquam de ullo nostrum qui provinCias obtinuimus quo in iis diutius quam ex senatus OnSulto 15 maneremus, ut iam ne istius quidem rei culpam sustineam
quod minus diu fuerim in provincia quam fortasse fuerita utile. Sed quid si hoc melius Θ' saepe opportune dici videtur ut in hoc ipso. Sive enim ad Concordiam res adduci
potest sive ad bonorum vi Ctoriam, utriusvis rei me aut adiu aotorem Velim SSe aut Certe non expertem in VinCuntur boni, ubicumque SSem, una Cum ii victu essem. Qua re
Celeritas nostri reditus μεταμελητος debet esse. Quod si ista nobis cogitatio de triumpho iniecta non esset quam tu quoque approbaS, ne tu haud multum requireres illum virum squi in sexto libro informatus est. Quid enim tibi faciam qui illos libros devorasti Quin nunc ipsum non dubitaborem tantam abicere, si id erit rectius. Vtrumque vero Simul agi non potest et de triumpho ambitiose et de re publica