M. Velleivs Patercvlvs. Cum notis Gerardi Vossii G.F

231쪽

A P. XI II. Longum est narrare, quid Oouo res ausus t c. Lege,ac distingue Longum H narrare,qui , ct quoties ausu's , onto opere

puli R. metu suo destituerit. Duelliges autem lunium , qui proconsule Aliae praeerat. Aut scribe cum Vrsimo, io sitoque quanto opcre conata ejus, qui obtin bant Asam iratus populi R. suo de ituere. Et juvat ditio eius, in quo desi-iuὸre, scriptum ij j

Tum idem enim jam e.rm, quam obtinebat. 4Bene emendavit Lipstas, sam eam si ob inebat. Tenditurum oue captiυο dixi et J Lapirus mallet, vindicaturumque. Sed cave ei auscultes. Θnatus erat Caesar mortem pr. edonibus. Patinis

proconsul objec a spe pretii, se eos sub corona venditurum respondit. Quo nil equidem CXIatis votis poterat adversari magis. Quid clarius et , is Plutarchi in a sare eandem hanc rem narrantis

tretio occaecato, neque enim exiguum erat O de

aptio consideraturum se dicente per otium c. CAP. XLIII. si 'ippe absens Pontifexfactis erat cum in Cottae consularci locum pene puer c cci Edni princeps illud eum non agnoscit de e regie mendavit Lipsinis . ens Pontifex factiuerat in Cotta Con inru locum , curn pene e Ia-que in Animadversionibus suis solide ex acuo, ac Dione, sin m. it. Taciti verba haec sunt ex III. Annal. ii e .XX annu post Cornelii serula cadem neminem Sc flaminem suscium. E. Vtuli, ut exiguo mendo liberarem Puto enim, Tacitum scripssisse: L LX annis. Qu)ppe satis conitat, Merulam occisum almo V. C. Dc LX via

232쪽

ci, Flamines autem Diales rei tuta anno DCCXIII , Iulo Antonio, Fabio Maximo , consulibu ut liquet ex Dione lib. II v. Ergo patet, Iin L . x annos intermedios Flaminibus caruisse. A p. XLI Diverso quoque tempore. Ja secum Acidalio, quoique. Auctoritate Pompeii, viribus teneret Caesam. JIta castigarunt. In s. tamen fuerat, auctoritate Pompei viri, viri bio teneret Caesaris. Vnde argutabar aliquando auctoritate Pompeii III viri, virbus teneret Caesaris. Nunc vulgatam e tionem iremere mutaverim facile enim festinantis cala: ivitio duae priores syllabae F imbri, geminari

potuerunt.

Et usa Caesare dc Post pejo. Non video , cur vulgata lectio mutari de

beat.

A P. X L . tui neque dicendi, neque t-ciendi. Cur non audiamus potius Velleium, quam correctores sane V.C. habet, quique dicendi, ne a iaciendi. Nec debuit mutari. . Et patribus ad plebem transiret. J Inro, tri. I s. t. Ita bene a Gryphio, aliisque editum. micit em R. damnatum interemi sei. Jundem natum. Quod res Malii monuerunt. Calamitate exitii tulit. J Gryphio Maria ectio, aliisque editum alamitatem. Et ita reponendum. Intra biennium. Recte Velleius. Neque eni indecimo exilii mense, ut ait Aldus sed decimo sexto Ciceronem reversum scribit Plutarchus. Cui consentit Appianus lib. I. ωαπικων Q- serum se cupit interitu. scribe, prout est in

tione Basileensi posteriori, aliisque eam secutis, verum, ut carpit, interrita. V Pompeii curam

seram quidem, sed setiam, dicat suille Velleius. Et

233쪽

M VEI. I. P ΑΥr c t. c firmat hoc s. in quo, testante Burrerio, scriptuna erat verum 9 cupit interita Non audiendi, qui alia estangunt. Non ante egregie s. J scribendum cum Lipso, i . CAP. LVI. Int/iἰZum par consulum , Cn. Pompeius, ct M. Cra sis. J Manavit hoc a Rhenuino. Nam in ipso codice fuit, violis ars consulum In Bosrhomae editione erat, notante Schegkio: victi spar consulum. Quae merae nugae. Magis etiam nugantur, qui ex lectione Rhenani novam exsculpere conati. Neque ego tamen me eram invenisse assii maro. Neutiquam intelim abiurde gi poste arbitror vinctum par consulum Vetriumviralem illam conspirationem notet Velleius. Non minus tamen placet conjectura rimi, reponentis, vetis a consulum. Nam cantea iidem simul consulatum efferari. Circumfusi immanibu copiis equitum J V. C. circumfusos sorte, circumfusum. mplius cccc a Cae are caesi sunt. Malim cis Nam Plinius , Solinusque scribunt, praeter ciυiles vi toria undecies centena, ct nonaginta duo millia Occisa ab eo praeliis Nisi malis cum Lipsio, Dcc Nam Appianus in Celticis decies centena millia tantum occisa esse tradit. Rex γο ι. Plutarcho in Crasso et I ω ης .

Africano apud Eusebium ρω ς. Malim uti o-bique legere χ'ρω ς. Ex Velleio , Floro , Ap -

pian O, Dione, de abiis Morodem hunc vocare videtur setvius ad xi. Eneidos. Sed videtur tantum.

Nam omnino locus illius est mendosus. Nos eum integrum adscribemus, non solum, ut prodeat emendatior, sed etiam ilia historiam hancce Crassi illustrat Romauit, inquit, AIni R bi: ni r

234쪽

c AT in castris cum adde m eu .aumforet, captatisa urita Peliabantur e terra. Ham alibi ea Himn licebat. Sed inter auguria hoc habebatur . s. eve entemfacilesequerentur. de ut cum fli in Orod bello ita lege, non, Morbis sit Cras uolcisus,qui iturus ad Parthiam V.C. legit, pratiun a evellere gnaviaepotuit Resert inde historiam limitem Flaminii; in qua pro Thra niminam, Thra' menum, ligendum, apparet.. p. X L VII. Circii Alexiam. Repone, sesam, ex s. Ita semper Graeci, plerum it . etiam Latini. Non ignoro tamen X. o S. crebio

commutari Florus lib. iii cap. X. scribit, totam

belli nolem circa Gorgoviam sui sie non Alesiam, ut e letus, aliique Cujus errorem amolim etiam deprehendit Anonymus seu Caesaris, seu Iulii Celsi exscriptor. Et sane nil manifestius. Nec ficile invenias uxta Romam olim a Senonibus captam, it Gallis Romanos infestiores reddiderint, quam p.ricula apud Alesiam adita. Insignis de hoc est Taciti locus, lib. xi Annalium sed etiam summi viii Iusti Lipsi sententia , tam prodigiose corruptu , ut ne Attius Navius quidem pater augurum, ei sine libris mederi queat. Verba Taciti haec sunt, ex

Oratione contra proceres Galliae Comatae: qui nuper jus civitatis consecuti, etiam jus adipiscendUrum in urbe honorum petebant oppleturos omnia

.ivites, os quorum a Diproaviqise oblitium viri tonum duces , exercitin nostros Erro vique ceciderint divum Iulium apud Alesiam osse erint.

Recentia haec qui is memoria eorum inoreretu qui Capitolio, ara Romana, manibus eorundeL prosIratis. Fruerentur sane ocabulo civitato insignia patrum , decora mae. ratuum ne vulga 'rint. Ego tamen mihi bene per sanasse visus sum.

Scribo: s

menioriae eorum troreretur, quo

235쪽

, Capitolio se ara Romana, moenibus eor Idem pro j ratis,fruerentur 'Sane vocabulum civitatis; insonia patrum , decora magistratuum ne vulgarent.

Per aram Romanam, Maximam intestigit Tacitus quam, uti Capitolium , non sui sie prostratam, ex Plinio Solino, aliisque, satis conitat. Sed nolo pluribus conjecturam nostram tirmare. Iam enim fatis orbitam excessisse videor Merebatur interim hoc Taciti locus. Cum medium ex invidia Po=npeti, male cohaerentis inter Cn. Pompeium 9 C. Caesarem, concordocti nus Iulia, uxor Magni, eo it. J Aliena omnino huic loco vox Pompeii Nec fuit e in s. in quo legebatur ex invidia ponti a camilia ca- haerent Inter Cn. Pompeium c. Vnde Gruterus lepebat eae invidia potentiae muta , cohaerentis.

od non placet. Neque enim dicit Velleius, Iuliam ex invidia potentiae emulae discessisse sed ob

invidiam male cohaesisse concordiam inter Pompeium,ac Caesarem. Verior ergo conjectura Lip- sit ex invidia potentiae, male cohaerentis e. Error inde ortus, quod compendio primitus pontia, pro

potentiae fuerit exaratum.

Exemplo inutili, facto si Iutari e . In V. C. fuerat exemplo inutiliterfacto circ. Forte in codice Ms. quaedam liter ob vetustatem fuerant extritae: legendumque exemplo inutili, interim facto sal rari eip. c. mem quidem M. Cato palam lata absolυ it se :- r , uia. J Dubitat docti munus Ciceronis interpres, Asconius Pedianus, commentationibus in Milonianam. Cujus corrupta verba partim Velleii, partim ipsius Asconii causa, adscribemus: Fueruntimquinqui crederent, a Catonu sententia eum se absolutum. Nam ct bene cum Rep.a tum e e morte

S. cladii non simularat, studebat inpetitione

236쪽

vetia e futile visum est Balthius tiidem Advers. lib. xvr cap. v. rescribit Sed Milonis quoque nota audaciae obviam iri reipublica utile visum est. Verum enimvero quam expedita foret ratio veteres emendandi, si ita in eorum scriptis grassarii ceret Equidem unica tantum itera addita, scribendum puto: Sed Misinu quoque notam auda eiam verti a rep. utile vi um es Verti, Pro averti quomodo Valerius Flaccus lib. i. ait -- - Priami sed qui jam vertere regnu

Fata queat.

Non ergo dubitamus, quin haec vera sit lectio. CAP. LVII l. is, qui ab ipso adυersabatur. JOmnino s. lectio retinenda: qui ab ipso quoque adversabatur.

Perfectu muneribus theatri J Velleius infra quam magnis animi temperamento Cn. Pompeii munera absumpta igni restituit. Nil itaque mutandum. Notandam tamen significatione rariorem,

munerci,censet ruterus. Et sane non esse vocabulum e vulgo, fatis indicat Frontinus, libello de A- quaeduestibus Vrbis Rom.e his verbis quantGp

blicis operibit, quantum muneribus ita enim cu

riores appetant quantum lacubus sec. benescis principi detur sic recte edidit Onu lirius. Et ita etiam ante visum nuphri codicem, legendum conjeceram, usus sola editione Florentina Iuniae: in qua perperam, a pellantur. cum justis aliorum voluminibus promitur. Malum profecto aliorum stomachum fuisse oporcet, qui veterem veramque lectionem ion potue

237쪽

M. VII L. PATER C Vz. ri uni concoquere. Ea est, cum justim aliorum τι- luminibus promatur,2 c. A P. XI LX. Post urbem conditam annis

fulatum inires. J Missis aliorum conjecturis, repone authentici libri scripturam L xx VIII, quam tu e mam, Velleio, 5 dic, o alibi, volet antequam. Quod certissimum. tali, ante initium bellorum civilium , morte

fune Iisunt. Non video, cur tuterus hanc le- ctionem falsam dicat, tescribatque fatale ante initium e Movit forsan, quod Coria elius Nepos Lucullo venenum a Callisthene liberto praedituna scripserat. Nam ita Lucullus fatali morte functus dici non possit. Velleius sibi ipsi adversetur quia itista, ubi de Africano nainore loquitur , perfit. D lem mortem, intelligit gro Θα ναόν, ut id tollae

Latino Graecet interpretantur. an mortem naturalem vulgo nuncupant. Sed nihil eo mutaverim Sequitur Velleius communem Opinionem, quae erat, Lucullum spontaneae fatali morte peride ut in vita ejus indicat Plutarchus. Consules, enatusque cause, non Pompeio una-uam imperii detulfrunt. J Nihil hic nautandum. Sensus est. Pompeio delat uni imperium, non quod ei faveret senatus, sed quod causa ejus videretur justior. Vidit hoc Grtu erus vidit c Gillotius apud savaronem in erudito ad Sidonium commentario, lib. 11. epiti vi II. ubi multis hanc lecti

nem confirmat. committere decreverat. MS .habuit, decrevere.

Non dubium itaque esse debet, quin legendum sit,

committeret, decrevere. Ita bene Gryphio, si ei bano, bc aliis editum. CAP. LI. Castris Pompeii tenere M 1. In S.

238쪽

dum sane Pompeio rectum esse, jam supra monuisumus. Retinere autem , pro simplici te; ere, etiam apud Horum lib. r. cap. ultim, sive potius lib. III, cap. I. sic enim optime in editione, quam Iaabemus, principe distinguitur Veibaalota haec sunt Provinciam R. non bella, sed, quod ei ZZquius iareditario ure retinebat. uominus ct cum vesici, ipse , exercitusque, elassibus perveniret. J Lego quo minus eo cum vel 4 let, c. Nimirum Brundusiium Mirum hoc eruditorum oculos sustugisse. mibus non si laniae suae natus, sed IiJanus. JIn s. erat Hispaniae . . natus, c. Vnd. Optime emendavit Lipsius non ii paniens natus c. Hispanus et o τό ν Hi panienss autem cujus majores aliunde orti. Flavius Vopiscus: Eonosus homo Hi paniens fuit, origine Tritannus.

Sosipater cum dicimus Hispanus, nomen nationis ostendimus cum autem ui anten , cognomen earum , qui provinciam typaniam incolunt. Vnde patet, in veteribus excerptis di Terentiarum a Bon- parsio editis, male legi Inter Hispanum, ii paniensem, hoc interest, quodHi 'anus natione dicatur,

ut laniensi Masiliens se milia Priora addita

voce sic legenda videntur quod Hispanus natione dicitur, HV aniens habitatione. Caeterum non video , cui bono sit illud , Masilli iis, satis enim constat, illud ui bis ejus εθνικον esse. Viderint ita ique alii, an non rescribendum iit ut Siciliensis, o is milia. Quae Aldus Acidalius, opina, aliique

ad Vellei hunc locum notavere, ut mera somnia, refellere non est animus. Fieretque ex privato consularu . J Ioc est con Etsi enim consis laru vix aliter sumitur , quam pro exconsule si originem tamen vocis conside eze. quemcunq; extulit consulatus, seu eum gerat, seu

239쪽

sex gesserit, recte eum consulati dignitate inii cinem, ac proinde iram dixeris consularem , sive consularu dignitatis. Sic etiam interpretor loruin lib. III cap. XXI: Haec tot senatusfunera intra

tendas, ct Idus Ianuarii mensis , septima cae narii purpura dedit mi futurum Mi is , annum consularis imple s. ' Vt fortas te nihil a tineat reponere, consti Litud, vel consul trem.

Aa uod dignationi partem in iti it magis prosperum feret. J Ita erat in s. nisi quod pro legeret Fo te scribelrda cludi diruationi partium, in sim ipsi maris proberum feret. diem, pro i=r dies, Livio ali luoties ulitatum. Vt lib. xxi: Sed in lariora Mendo, minorem in diem sebem Saguntini faciunt. Item in diem napi vivit Rhenanus emendarat, indis ipsi magis prosperum fret. Cui naultum repugnare nolim. Dignationis vero vox Tacito, Suetonio, S aliis familiarissima. Vt monstri sit imiles, quod Tuius emendare conatus sit, quod dilatione partium indies ipsis magis ros crum eret. tuod ab Aristarcho ejus votae illic malo praetermistum miror. Effusumque alterum Romam imperat lumen. Orta haec te tio ex errore editio iii Gryplatanae, bc aliarum . qua Fosum ex prellere Scoppius igitur, Popina, aliique, Omni vi propugnant. Mi hi nil certius , quana Velleium reli lutile effossis m-que. Hoc qui negare audeat, neget simul est Latinum i conje taneo plus h dei adhibendum asia

240쪽

Vbi Servius : Per transitum inquit historia usu

est erbis. Nam qui ab exercitu relaxantur, ab armo dicuntur dimisit Sallusim de A pio, ubi eum cotta in concione ab exercitu cogit abcedere, dicit se u opera non usurum, eumque ab armis dimittit.

In Vellei vero verbis, ut intelliges, non reponeS. De quo alibi.

CAP. L I V. dhuc tibique Iubae nomine Vivo Villiomarus, sive caliger, recte το Iuba delendum centuli. Non est tamen, quod nimium emendatione sua glorietur. Nam dc ita iam ante eum

a Gryphio, Maria essio, tephano, aliisque fuit

editum. Magna cum di ficultate itinerum, locorumquernopia. Emendi liquorumque inopia Ansa er- rotis sortasse, quod Olim icorumque uerit scriptum. Ita enim scribebant ut, i risus, pro iniquit , cum, pro quum locutus, pio, sequutus aliaque id gerus. Siccum illud Catonis iter, praeter alios, eleganter describit Lucanus lib. I x Pharsaliae. Cum summum ei a militibus ferretur imperium. J Germana lectio. Nam ita in s. ualle, testatus Burrerius. Incuria scribae posterioris in Rhenani editionem irrepserat, ambit in , pro, a militibi ι. Quod monendum fuit, nequis audiat Vrsinum reponentem, ab ilias. A P. L . Ibi primo varia fortunam expugnavit via. Eleganti ismae emendant Liplius, ac Acidalius cibi primo varia fortuna, mox pugnavit

sua. λι- Pu alias etiam Caesari attribuit Vel

leius. Imo dc Lucanus ut lib. v. Pariter tot regna, tot urbes, Fortunamque suam a facie dure recepit. Caduce, quam milite, fortius. J Ita sui tui