장음표시 사용
31쪽
sus esset, quia Tigranem Armeniae regis filium captivum invito Pompeio muneribus corruptus liberasset, de illius reditu opera amicorum agere coepit. Resistente frustra Clodio, placuit Senatui, nihil in Repub decernere, nulla de re agere, nisi prius Cicero ab exilio reu caretur. Quarto A M. Novembris octo tribuni plebis de Ciceronis reditu Iegem promulgarunt iisdemque referentibus P. Lentulus Consul designatus priestantissimam sententiam de Cicerone dixit.
Ciceronis quinquagesimur. Non prius Lentulus cum Μetello Cousulatum inivit, quam de Ci- cmone revocando agendum putavit. Itaque de illius reditu Sen emes sententiam rogati sunt. Cotta dixit nihil iure actum esse de Cicerone, nihil more majorum, nihil legibus, ideoque lege non opus esse, ut revocaretur; ut censuit Pompeius, ut Senatus auctoritas beneficio populi firmaretur; res subit,confecta esset, nisi Sextus Atti ius e factione Clodii, vir turbulentus, non ausus quidem intercedere, noctem sibi ad deliberandum postulasset. Sed cum perspecta esset Semisis voluntas, causa ad populum si Kal. Feb. delata fuit. Nihil non es cere Clodiani, ut Ciceronis reditum prohiberent. Ipse Clodius acceptis a fratre Appio gladiatoribus, quos in funere Marci propinqui sui daturus erat, in multitudinem impetum fecit. ulticives cum Tribunis plebis vulnerati sunt, multi occisi. Q. Cicero inter cadavera tanquam occisus acuit crudelissimae in foro caedes factae sunt. ilo, qui summo studio Ciceronem prosequebatur, Clodium de vi postulavit. Verum in judicium non adductus est, quia creati nondum Quaestores erant, per quos sortitio judicum fieri debebat. Quare cum ii videret judicio locum non esse, ne omnia interim Clodius perturbaret, emptis gladiatoribus ejus furoresin conatus repressit.
Antequkm autem de Ciceronis reditu sententia serretur, iis civitatibus gratias agendas esse Senatus censuit, quae . Tullium receperant decrevit etiam, ut qui provincias cum imperio obtinebant, salutemis vitam Ciceronis custodirent, cunctam in Italiam literae
Consulares mitterentur, ut qui Remp. salvam esse vellent convocarentur, ut de Cicerone ageretur. Cum igitur x omnibus Italiae partibus tanta multitudo, quanta nunquam, Romam confluxisset, Lentulus Senatum in Capitolium convocavit. Adfuerunt Senatores
quadringentiis amplius. Q. Nepos Consul alter, qui Ciceroni errat inimicus, tum Senatus auctoritate, tum P . Servilii gravitate dicendi permotus, cum . Tullio absens rediit in gratiam, ac pro eo mitistimam habuit orationem Pompeius de scripto sententiam dixit, unique Ciceroni Reipublicae conservatae testimonium dedit omnes
32쪽
Ρompeii sentantiam secuti, excepto uno Clodio, ab exilio Cicemnem revocarunt. Senatus illud Consultum summo totius populi plauni clamore comprobatum est. Postridie in curia decretum fuitp puli admonitu be quis de coelo servaret, ne quis moram ullam asse ret, si quis aliter fecisset, is eversor Re G. haberetur. Legem ma
gistratus promulgarunt, cui solus Appius Praetor, dumue Tribuni plebis Quinctius S Sex. Attilius Mersati sunt, sed frustra. Nam
pridie Non. Sext. cum comitia centuriata Lentulus Consul in campo
Martio haberet, dissuadente Cl io, legem han suasit Pompeius, cui
populus universus assensit. Statim autem atque cognovit Cicero extiteris Q. fratris mirifico omnium studio de reditu legem perlatam esse Dyrrhachio Brundusium venit, ubi ab honestissimis civibus o natus est. Iter Appia via Romam versus fecit Toto autem illo itinere incredibilis ad eum ex omnibus oppidisis coloniis concursuε factus est, ut illi reditiun gratularentur. Veniebant undique legati, patre familias cum conjugibus e domibus tota passim Italia festidie celebrabantur. Porro ad urbem ut venit, ad elini Senatus unuversus egressus est cum populo, ut conservatorem suum videret Camad portam Capenam advenisset, qua Appia via ad urbem ducit, gradus templorum ab infima multitudine completi sunt, a qua maximu plausus datus est summa Ciceroni fasia gratulatio ita populueum deducente ad Capitolium pervenit, unde inter acclamatione populi ad domum per forum reductus est. Ρostridie in Senatum venit, ubiis Senatui, populo gratias agite oratione, quae post reditum in Senatu, Maltera, quae Ad Quirite
inscribitur. Hoc biduo cum summa esset annonae caritas, tumultu plebe concitatus est, quae caedem Meamnam Senatui, qui in Capitolio habebatur, minitata est. Cicerone suadente lex promulgat est, ut per quinquennium Cn. Pompeio rei frumentariae potestas toto orbe terrarum decemeretur. Secuta est deinde magna contentio de Ciceronis domo, quae a Clodio consecrata fuerat. Populus enim comitiis centuriatis eam eodem jure esse jusserat, quo fuisset. Senatus, ut de ejus religione ad Pontificum Collegium referretur, edixit. Egit causam suam tanta vi dicendi Cicero, ut vacuam omni religione d
mum ejus Ρontifices judicarint ea sumptibus publicis restituta est.
cff. Cn. Cornelio Leneuo Marcellino L. Mareis Philippo ante chria Ium 55 civieronis uadragesmus primu Initio hujus anni Cicero omni studio in id incubuit, ut Pub Lemtulo, qui Siciliam pro Consule obtinebat, tolemaei Regis reductio decerneretur. ub Sextius a . Tullio Albinovano lege Lutatiade vi postulatus fuit, propter caedem quae anno superiore, cum de Ciceronis reditu ageretur, in foro facta est; sed defensus sui tum ab
33쪽
Hortensio, tum a Cicerone cujus ratis pro Sextio erat. Cumque Vatinius maxime Sextium oppugnavisset, atque in illum testimonium duisset, Cicero Vatinium testem perpetua interrogatione aecusavit. Dixit eodem anno pro Bestia, de ambitu, apud Praetorem Cn. Domulium in foro medio, metuam cor ventu. Nonis April. factum ruit senatusconsultum in Ciceronis sententiam, ut de agro Campano steriquenti Senatu Idibus inii referretur. Hoc eodem anno multa prodigia facta sunt, de quibus consulti haruspices responderunt, quod loca sacra 3 religiosa profana haberentur, in occasionem nactua odius Edilis vexandi Ciceronem, de sacrisis religionibus co Honem habuit atque Ciceronis domum inter ea loca esse dixit, quae inuisecram prolapa haberentur. Itaque postridie Cicero, defendens se in is tu, qui ex haruspicum responso decreverat, ut de locis sacris 'eligiosa Consules ad Senatum referrent, orationem habuit dei spicum responsis in qua omnia illa prodigia contra Clodium intersi satus est. Hoc tempore actum fuit in enatu de stipendio saria exercitus, quod non solum Cicero decrevit, sed etiam, utinalii de merent, laboravit. Decrevit quoque de decem legatis Caesari dandis. Habuit etiam orationem in Senatu de provinciis consula mbu , inqua suadet, ut Macedonia Gyria futuris Consulibus dece arantur,in Galliae Caesari non adimantur. Comelium Balbum, Coelium de vi accusatos defendit.
Cogiae uerseis Mag secuniam, M. Licinis secundiam, ante Chrisum 54. ciceronis quinquage ussecundus. Hoc anais dixit contra Pisonem cum enim ille, suadente Cicemne e Macedoni i revocatus esset, graviter de eo conquestus est in senatu. ii ero ei resp*ndit. Hoc etiam tempore scripsit tres libros
si L. Domitis AEnobarti Ap. Claudis Pulchra, ante Chrisum 53.
Ciceronis quinquagesimus tertius.
Cicero absentis Crassi causam in Senatu defendit: Roma profectus, in Cumano lompeiano fuit atque in Cumano scribere instituit de optimo statu civitatis, Moptimo cive. ductus a Reatinis
in eorum agrum, apud Ap. Claudium cocis decem legatos eorum causas contra Interminatos egit minc Romam rediit, ubi totus
fuit in causis agendis nam defendit essium de Drusum Vatinium dignitati suae semper infestum duobus publici judiciis tutatus est.
Pro . Emilio Scauro, qui Triario repetundarum postulatus est, apud M Cmnem Proetorem dixit item proilanco extremis anni mensibus, Pompeii rogatu pro Gabinio, a quo Consule expulsus est,
34쪽
riu Μ. 61 1M CICERONIS ANNUS URBIS CONDITAE m.
coss. n. Domiti Calvim, M. Valerio Messalia, ante Christum 52.
Ciceronis quinquagesimus quartus.
Hoc anno Cicero Augur factus est, quem a toto collegio expetitum Cn. Pompeius, M. Hortensius nominarunt.
Cossin Pompei magno tertium sne collega, anu Christum 51. Cis
Cum Clodium Milo interfecisset, postulatus in udieium, , solo
Cicerone defensus est: at clim dicere inciperet, ita importunis o dianorum clamoribus exceptus est, ut ea qua solitus erat constantia non dixerit quare eam quam habemus orationem Cicero postea seripsit cum Μilo vissiliae esset, quo statim post judicium, profectus fuerat in exilium. M. Saufeius, Cicerone defendente, absolutus est; QSex. Clodius summo omnium consensu damnatus. Hoc anno fingitur habitus sermo de Finibus bonorum malorum, quem Cicero libris quinque postea perscripsit. T. Μunacius Ρlancus Bursa Cicerone accusatus est, ct ompeio defendente damnatus, quod curiam incendisset.
coss. Ser. Sulpici Ruse, M. Claudio Mareello, ante Christum so cis
renis quinquagesimus sextus. Post Clodii caedem Cicero de Legibus scripsit qua de re cum plures libros scripsisset, tres tantam ad nos, iique mutili pervenere. Clim anno superiore factum es. senatusconsultum, ne quisFraetorius aut Consularis intra quinquennium in provinciam ire posset, hoc senatusconsulto ire in provincias coacti sunt, qui in eas ex praetura aut consulatu non iverant. In his fuit, Tullius, cui Cilicia r vincia Consularis obtigit cum exercitu peditum II mill equitum duorum mill ω600. Tenuit etiam roconsul Cyprum insulam Ciliciae oppositam, cum tribus dioecesibus Asiaticis, Cybaritica, Synnadensi, inpamensi. aio ex urbe prosectus est,is Brundusii aliquot diebus commoratus, Athenas I Kal. Sextil. ad castra venit ad Kal. Sept. ad tertium vero apud Iconium exercitum lustravit. Ex his castris cum graves delarthis nuncii venirent, perrexit in Ciliciam, per eam Cappadociae partem, quae provinciam illam attingit: eo consilio, ut Armenius Artavasdesin ipsilarthi Cappadocia se excludi putarent: at certior factus, arthos procul hinc abesse, ma- ' Ciliciae imminere, confestim iter in eam fecit per Tauripylas Ta um venit ad 3 Non. Octob. inde ad Amanum montem plenum hostium contendit, ubi adiridus Octob. magnum eorum numerum
35쪽
e ldit, castella munitissima noctumo Pomptini lagati sui adventu, suo matutino cepit, atque incendit; noxque Imperator est appellatus. Inde indenissum oppidum munitissimam, modis omnibus oppugnatum, post septimum quinquagesimum dier deditibne accepit. Tum in hybem exercitum distat, eique Q. fratrem prinfecit, quia ipse in ejus legatis fuit.
ω L. AEmili Paulo, c Claudi Marcelis, ante Christum 49 Ge ron quinquagesimus septimur. Ad hos Consules e Cilicia scripsit Cicero, pellitque, ut quam hon rificentissimum senatusconsultum de rebus a se gestis faciendum curarent. Et revera pro re bene gesta supplicationes decretae sunt. Nonis Ianuarii Tarso profectus fuit in Asiam, ut in suis dioecesibus jus diceret. Ex Asia in Ciliciam Nonismati perrexit provincia decedens Q Coelium Quaestorem suum ei praefecit Athenas venit,
inde Brundusium, unde Romam reversus est.
Claudis Marcello, L. Comelio Lentulo Crure, aine Christum 48.
ciceronis quinquarismus octav .
Μ. Tullio Ciceroni pridie Non. Ianuar. ad urbem accedenti, sce obviam proditum, ut nihil fuerit magnificentius at invenit plenam motibusinismisrempule cani, dissentientibusPompeioin Caesare. Dixit omnia, & fecit quae ad concordiam pertinerent. Ad Caesarem Pompeium scripsit, ut utrumque placaret, attestatus nihil civili bello miserabilius esse in republica. Cum itaque varias in partes Italia descripta esset, ut quisque suam partem defendendam susciperet, Capuam Cicero sumpsit Roma igitur Capuam profectus est 16Kal. Feb. lustratisque Formiis, itertim Capuam rediit, ubi triduum suit. In Apuliam a Pompeio advocatus est. Sed cum in via Caesar esset, Theani Sidicini mansit, unde Leptam cum literis ad Pompeium misit, reversusque Formias est. ompeius vero Brundusium iter fecit, quo Ciceronem vocavit, sed mansit in Formiano Caesar interim Brundusio, quo ingressus erat postero die, quo Pompeius oppidum deseruerat, Romam reversus est. Eo in itinere Cicero illum convenit deinde Arpinum profectus, ibi Tullio filio suo togam puram dedit, mansitque in villis mense Aprili, malo, o Idus Iunii ad
Pompeium in Graeciam navigavit. Rus adventus multis gratus fuit, sed non Catoni, e quo reprehensus est, quod Pompeium secutusposset, neque mansisset in Italia, rebus prospecturus. Catonis verbis non mediocriter commotus est, eoque gravius, quod nulla ejus operatompeius utebatur quare eum facti poenituit non thm propter suum periculum, quin propter vitia musta, quae ibi offendit.
36쪽
o in μον-- ὰσntis. mei Caesis o clues ad Pharsilietun in acie Ciem non sint, sed in castris, propter valetudinem. Erant eum laesone M. Varro, Μ. Cato nam Cato Dyrrhaehi relictus est ii P mapeio cum Is hortibus, ut impedimentis praesidio esset. Viso Pompeio, Cato, qui copias magnas, Se elassem mentem Drrhachii habebat, ad M. Tullium, qui Consularia erat, imperium deterre voluit at clim illud
recusaret, propias factum est nihil, quaim ut occideretur, cum MP-- peius filius, Se amici eum proditorem appellarent, gladiosque stri gerent; sed Cato resistens vix lecto eum eripuit quare Cicero cum multis aliis Senatoribus eontinuo Romam prosectus est,in Brundusii moratus, Caesarem exspe viti Brundunum qum M. Antonius post victoriam, cum legionibus venit, MCiceroni pepercit. Scriptatum Caesar ad Antonium, prohibere omnes Italia, nisi quorum ipse causam cognovisset quare ei Antonius periisseta Cicerone per lia teras, ut sibi ignosceret: facere se non posse, quin Caesaris literis p reret: nisita eum Cicero L Lamiam, qui demonstraret, Caesarem Dolabellae dixisse, ut ad Ciceronem scriberet, ut Italiam quamprimam veniret. Itaque Antomus edixit ita, ut M. Tullium exciperet nominatim. Vide epist. 7. lib. 11. ad Att.
F. I is Caesere se, km, Di sore, M. Antonis Equietum Mars o ante Christum 46 cieremia sexagesimam Constituerat Cicero filium suum Ciceronem cum Cn. Sallustio o viam Caesari mittere; sed cum de ejus adventu nilut inerretur, consilium mutavit Cicero literas' Caesare accepit, quas ille ei ex AEgypto miserat, quibus petebat, ut esset idem qui fuisset. Sed opinione citius Caesar venit in Italiam quod ubi Ciceroni perlatum est, eum Tarentum navibus appulisse, atque inde Brundusium pedibus cimtendere, obvi m illi processit. Caesar, ut eunt longe ante alios occurrere vidit, descendit,is cum eo solo colloquens mesta stadia processit.
coss. Julis Caesare tertium, Dictatore, M. Emili Lepido, anu Christari
5. Ciceronis sexagesimus primus. Toto hoc anno bellum Africanum gestum est, ac fere semper Romae commoratus est Cicero, vel in villis nec fere exibat, propter varias hominum suspiciones Totus fuit in studiis: eo enim tempore putatur scripsisse Panitiones oratorias clibrum qui Brutus inscribia
37쪽
tur, quil de claris oratoribus est. Cato sibi Uticae mortem conscivit. Caesar, Africano bello confecto, Romam rediit, ubi ab eo honore Ci-eero inciebatur. Scripsit vitam Catonis. Pepercit arcello Caesarrogante smatu Cicero, qui filere in posterum statuerat, roganti sententiam amplissimis verbis asari gratias egit quae oratio pro Niseello extat. Dixit quoque sud Caesarem pro Ligario, quem erimine liberavit. ullius cum Terentia livortium fecit.
CO C. ulis cisare quartum, Dictarere ne retria, ante chrisum 44. Ciceronis sexagesimusserundin. Dimissa Terentia, Cicero virginem quandam, nomine Publiliam, uxorem duxit, eamque divitem, ut aes alienum dissiaveret. Non ita in biin Tullia eius filia pariens apud Lentulum obiitimirum est quanto eius desiderio exarserae Plures viri graves eum literis cons lati sunt M. Brutus, Lucceius, sar, qui tum erat Hispali, sed, cum omnem consolationem dolor vinceret, scripsit librum, quem C Marionem inscripsit. Dicitur pavid post Publiliam conjugem dianusisse, quod morte Tulliae visa est laetari. Post illius mortem Cicero domo abfuit, atque in caeteris villis maximam anni partem
in Philosophiae studiis posui Hortensium scripsit quo in libro Philosophiam ab Hortensio vituperatam defenditi eminit hujusti, D. Augustinus, aitque illius lectione ad Christianae hilosophiae contemplationem se Mensum fuisse. Duobus libris Academicis posteriores duos adimi scripsit quoque libros de Finibus e Laudationem Porciae, roris, Catonis, & uxoris L. Domitii 2 obarbi Caesar ex Hispania victor mense Octobri in urbem rediit, apud quem Cicero pro rege Deiotaro orationem habuit.
GF C. Iulio Caesare, M. Antonio, ante Chrisum 48. Cisereni ex resemus tertius. Cicero, post quinque libros de Finibus, quinque alios Tusculanarum quaestumum edidit. Initio hujus anni Romae fuit, MKal. Jan. an senatu adfuit, eam Caesar, resistente Antonio, Dolabellam uia rogare fibi voluit Idibus artiis 1 conauratis in Pompeii curia consonus est sed quia eo interfecto Brutus pugionem extollens Ciceronem exclamavit, illius conjurationis particeps creditus est sed re- ver, non fuit, ut Plutarchus scribit. Dio refert lib. 44. percussores Caesaris, cam . curia in forum se conferrent, crebro Ciceronem e ciamas, cum illis Cicero se recepit in Capitolium, neque adduci potuit, ut ad Antonium iret. ost diem tertium in sedem Telluris Verui, ubi Senatus habebatur,4 ad pacem cives hortatus est, Athemensium exemplo habuit quoque Antonius Orationeiri domo
38쪽
cordia. Cicero initio Aprilis ex urbe rus profectus est, villas suas lustraturus. In hac rusticatione tres libros de Natura Deorum scri sit duos de Divinatione, & dialogum de Senectute, aut sane jam
scriptum ad Atticum misit. Eodem tempore, cum omnes cogitationes suas defixas in concordia civium haberet, atque omnium, etiam
Antonii amicitiam retinere vellet, scripsit Laelium, sive librum de Amicitia Circa illud tempus Octavius, qui Augustus dictus est,
audita morte Caesaris, qui magnus ejus avunculus erat, Apollonia in Italiam venit, Neapolim transivit, ubi honorifice cum Cicerone fuit, Mamice. Hic postea mense Μaio cum Hirtio cos designato in Puteolano commoratus est, ubi de Fato sermonem habuit. Extremo mense aio Romam versus profectus est, ut Kal. Iunii in Senatu, sicut Antonius edixerat, adesset. Sed cum ille se Romam stipatus a mi retulisset, Senatores metu perterriti repente diffugerunt. Iv. N
nas igitur Cicero ab urbe abfuit, nec in urbem rediisse, nisi pridie Kal. Septemb. videtur. Eo tempore de ossiciis scribere aggressus est cum haberet jus legationis liberae, iter in Graeciam luscepit, ut Romae adesset M. Ianuariis, quibus Hirtius &ians consul tum erant initur . Veliam venit III Kal. Sextil. ibique diem constitit. Velia proficiscens Topica ad Trebatium, in ipsa navigatione, conscripsit. iserat etiam paulo ante ad Atticum isos libros de Gloria, quorum memini lib. 2. de officiis. Inde venit in Siciliam, Syracusas, Leucopetram, ubi navim conscendit transmissium in
Graeciam. Stadia trecenta circiter provectus, rejectus Austro in
menti est ad Leucopetram. Sed ou in villa Ρ. Valerii maneret, Ibique ventum commodum exspectaret, Rhegini quidam viri illustres Ronia huc redierunt qui nunciabant spem esse, fore ut Antonius cederet res conveniret, Caesaris interfectores rodirent. Addebant etiam taceronem desiderari. Nihil moratus ille statim Veliam a ductus est. Convenit Brutum, qui apud Hebetem fluvium circa Veliam cum navibus erat, atque inde in patriam omni festinatione propcravit. Accedenti ad urbem tanta multitudo obviam venit, ut dum ad portas cives Romam ingredientem excipiunt, adventumque gratulantur, dies fere consumptus fuerit Kalendis Sept. Antonius Sen tum habuit de supplicationibus Caesari decemendis: Ciceronem incuriam vocavit; sed cum e via langueret, non adfuit, causatus valetudinem. Antonius id aegre ferens palam in Senatu, nisi veniret, fabros se missurum, domum ejus disturbaturum dixit. Adfuits stridie in Senatu Cicero, sed Antonius abfuit. Cicero miniis quidem libere de republica dixit, quam sua consuetudo liberius tamen, quam pericula minaeque postulabant. Habuit in Senatu primam Philippicam, qua sic Antonius fissus est, ut inimicitias Ciceroni denunciaverit. Itaque in Senatu eum adesse usi xii Kal. Octob.
ubi orationem contra Ciceronem absentem non tam dixit, quam furiose evouiuit Ciceroni cupienti adesse in Senatu, per amicos non
39쪽
UI A. TX utieuit, eo quod Antonius a Cicerone caedis initium factum putar tur. Antonio Tullius respondat nobili4 divina sua hilippica iii
qua totam Antonii vitam excussit egregie Verum non adfuit Antonius, quem tamen quasi praesentem alloquitur obviam nemp/iverat legionibus quatuor, quae in incedoniam a Caesare missae, post ejus caedem in Italiam redierant, ut eas sibi pecunia conciliaret, Win urbem adduceret. Brundusium itaque venit vi Idus Octob. Profecto Antonio Octavianus primum a Calatia, mox a Cassilino veteranos milites excivit, quorum alii secuti exemplum brevi exercitum conflaverunt. Cicero tum rusticabatur,o libros de Teiis absolvebat. Sunt qui putent eo temporeia doxa scripsisse. Cum rediiset Romam Antonius, atque adesse jussisset Senatum in Capitolio, audivit legionem artiamin quartam ad Octavianum transivisse quare mente concidi is statim in Galliam citeriorem paludatus properare decrevit, quam acceperat a populo sed Brutus eum provincia exclusit, Medictum proposuit, quo promittebat se provinciam Galliam in Senatus populique Romani potestate retenturum. c cero Romam reversus, cum audivisset decretum a Bruto propositum, venit in Senatum, quo plures cum eo Senatore convenere.
Retulerunt Tribunuplebis ad Senatum, de praesidio Consulum designatorum ansae in Hirtii, ut Senatus al. Ian. tuto haberi,aesententiae de summa Repub dici possent. Cicero suam rogat censuit, ut praesidium decerneretur, Qquae octavius Caesar egisset, publica auctoritate confirmarentur, c De his vide Ρhillippicam
tertiam. Factum est igitur in ejus sententia fonatusconsultum;
progressus in concionem, via tum effera Sena u Philippich
GF Q ibis Pano A. Hirris ante Chrisum 42 Ciceronis sexagesi
Kalendis Ianuariis Consules Senatum habuerunt in Capitolio de Antonio, qui utinam obsidebat,in D. Brutum oppugnabat Cicero id egit ut hostis Antonius judicaretur, alii ut legati ad eum mitterentur. Habuit igitur quintam Ρhilippicam, in qua legationem dissuadet, contendit bello Antonium esse persequendum, honores esse decemendos iis, qui adversus eum Rempublicam defensuri essent. Iudicatus fuisset hostis Antonius, nisi salvius Tribunu plebis intercessisset. Decrevit tamen Senatus ut Brutus laudaretur, quod Antonio Gaialiam non concessisset; ut Caesar Octavianus cum Pansa bellum gereret, sententiam loco consulari diceret, consulatum peteret decem annis prius quam lege fas esset. Decreti sunt itaque legati ad Antonium cum iis verbis quae Cicero perscriberet. Quae ad eam rem
pertinent sexta Philippica populo exposuit Cum interim legati ex.
40쪽
spectarentur, veritus Cicero, ne ad pacem Senatus inclis eth Phili pica septima pacem dissuasit at clam plena superbiae responsa retulis. sent, tumulius a Senatu decretua est, cum belli nomen quibuslam non placeret quod a Cicerone Philippica octava reprehensum est. Deinde cum in senatu ageretur de mando Ser. Sulpicio, qui in legatione obierat, Philippicam nonam habuit. Μ. Brutus anno superiore ex Italia in Graeciam prosoctus, Athenaa venit, ubi multos nobilas dolescentes sibi adjunxit. In his fuit u Ciceronis filius, quem summis laudibus propter multa virtutes, ut scribit Plutarchus, Brutus esserebat. Hunc ille secum in incedo. niam duxit, quo legato usus multa seliciter gessit. Venit igitur Bri, tus in acedoniam citi C. Antonius Marci frater Q. Horte ode, cedenti succederet. Sed Hortensius exercitum Bruto dedit. Legio vero, quam L. i. Legatus Antonii ducebat, Ciceroni filio serim didit pars equitatas, qui in Syriam ducebaturi ad Brutum se comitulit partem alteram ad se Cn. Domitius abduxit P. Vatinius, q Dyrrhachium occupaverat, portas Bruto veruit,in exercitum tradidit. His de rebus Brutus literas public misit, quas Pansa Consul, laudato Bruto, in Senatu recitavit. Q. Fusius rogatus sententiam, Brutum oppugnavit contra quom Cicero Philippicam decimam dixit. C. Antonius qui se Apollisiam receperat cum septem cohomtibus, Buthrotum contendens, tres amisit, quae a Bruto concisae
sunt versim praelio cum Cicerono filio ad Byllidem commisi victus in Bruti potestatem venit. Cum Antonius Apolloniam teneriret, ante Kal. Apr. allatum fuit de morte Trebonii, quem Dollabella Smymae verberibus in quaestione interfecit. Hostis Dolabella ad natu judicatus est,in actum de imperatore deligendo. Cicero roga tus sententiam Ρhilippicam undecimam dixit, censuitque ut Camus bello Dolabellam persequeretur cum autem pacis sermo ab amicis Antonii spargeretur, Senatus legatos ad eum, Ciceronem 3. Se
vilium decrevit sed habuit Cicero duod imam Philippisam, qua
inutilem illam esse legationem, seque minus idoneum esse legatum ostendit Pansa, initio mensis Aprilis, ad bellum pro Eho, M. Emilius Lepidus Romam ad Senatum misit, quem ad pacem cum Anu nio faciendam cohortatus est. ulti pacem sua runt, quod inceri belli exitus videretur. Tullius rogatus sententiam, Philippicam decimam tertiam dixit, mini Antonio, ω toruanis pacem esse non posse docens. Cum multi de maina despinirent, optatissinu nuncii,3 literae de victori Mutinensi ventiunt, ita tempore maximo eo cursu ad Ciceronem minitudo venit, a Min Capitolium qxussi triumphans deductus est, indeque in Rostris collocatus, domum
ductus est. Haec exponit Cicero Philipμa decima quarta, in qua supplicationes Consulibus,, Caesari clauemit. Interim Antonius fuga transgressus Alpes spe primuin colloquii repulsus est . Lepido; Mox saepius in conspectum malarum veniam a nullii iis receptus est.