장음표시 사용
141쪽
a ploeut Libyeis aberat diversa sub oris di
Nec poterat fati tertior esse me=. Quoeunque adspiceres , ν luctus gemitusque' sonabant ;. Forniaque nota tacit, funeris intus erat .. nomina , Virque meo, pueri quoque funere moerent λInque domo lacrymas angulus. omnis habet ..
si licet exemplis iα parvo grandibux uti
Haec secies Trinae , cum caperetur , erat. Jamque quiescebant voces hominumque canumque zLunaque nocturnos alia regebat equos ..Ha nc ego. suspiciens, & ab. hac Capitoliae cernens LQuae nostro. frustra juncta. suere Lari: Numina vieinix habitantia. sedibus, inquam, JAmque oculis numquam templae videnda meis, Dique, relinquendi, quos Urbs. habet: alta Quirini Aine sabistatk tempus, ini omne mihi. quanquam sero. clypeum post vulnera sumo r. t. Attamqn hanc odiis exonerat: fugam PCoelestique viro, quis me deceperit error', i Dieite prol culpa ne scelux esse putet Ut, quod vos scitis . poenae quoqudi sentiat auctor s: Placato post in non. niser esse Deo. Hac precet adoravi superos ego: pluribus u or I
singultu i mediosi praepediente, sonos .. i. Illa etiam ante Lares passi; prostrata' capvllis: Contigit extinctos ore, tremente ise Multaque in. assiversos .eflud 'vexba. Penates,' 'Pro deplorato. non.t alituta: viro .
Iamque morae spatium nox praeeipitata negabat ,. versaque ab axe suo Parrhalix Arreos erat. Quid facerem blando patriae retinebar. amore 3 Ultima sed nox erat 'illa fugae. Ah quoties. aliquoe dixi. properante Θ quid urges rVei quo festineti ire, ve, unde, vide. AEAb quoties, certam, mo sum; mentitust habere Hor m, proporiae quae foret apta viae . ili Ter limen, tetigi; ted sum revoeatus: α ipse- Indulgens animo, pes mihi tardus: erat.
142쪽
I o, P. Ο υἰῶἱ Nasonis. saepe, Uale dicto, rursus sum mes in locutus ἔ- ., Et quasi discedens oscula summa dedi. saepe eadem mandata dedit meque ipse fefelli, Respicietis oculis pignora cara meis. Denique, Quid propero, Scythia est, quo mittimur, inquam: . , Roma relinquenda est: utraque justa mora est. Uxor in aeternum vivo mihi viva negatur: Et domus , & fidae dulcia membra domus. Quosque ego fraterno dilexi more sodales , i
o mihi Thesea pectora juncta fidei ) .
Dum licet amplectar: nunquam fortasse licebit Amplius in lucro, quae datur hora, mihi est . . Nee mora; sermonis verba imperfecta: relinquo, . Complectens animo proxima quaequet meo Dum loquor , flemus. 3 coelo nitidissimus. alto Stella gravis nobis Lucifer ortus erat. i. t Dividor haud aliter, quam si mea membra relinquam Et pars abrumpi corpore visa suo. est. 1i Iste Priamus doluit, tunc cum in contraria veris
Ultores . habuit proditionis equos . Tum vero exoritur clamor, gemitusque meorum. Et . feriunt 'moestae pectora nuda , manus. Tum Vero conjux humeris i euntis inhaerens
Miscuit haec lacrymis tristia dicta suis . Non potes avellis simul ah, simul ibimus, inquit
Te sequar, & eqviux: exulis exul ero. 5 Et mihi facta via est : de me .eapit ultima tella a Accedam profugae. sarcina parva, rati. jubet e patria discedere Caesaris ira; . Me .pietas o pietas: haec mihi Caesar eit . .
Talia tentabat: sic l&. Leutaverat anter: u IVixque dedit victas utilitate manus Egredior sire illudi erat lanere i ferri Squallidus immissis hirta per ora, comis . . a P ς' A. Illa dolore mes tem: ro narratur. obortis ISemianimis media procubuisse domo . : εUtque resurrexit, . sindatis pulvere turpi Cri-
143쪽
gloria ἰ a rCrinibus, & gelida membra levavit humo:
Se modo. desertos modo complorasse penates: Nomen & erepti saepe vocasse viri r Nec gemuisse minus, quam si nataeve , meumve Vidisset structos corpus habere rogos Et voluisse mori , moriendo ponere sensus: iRespectuque tamen non posuisse mei . . Vivat, & absentem, quoniam sic sata tulerunt; . Vivat , Sc auxilio sublevet usque suo .
Tingitur oceano custos Erymanthidos Ursae, . AEqtioreasque suo sidere turbat aquas: Nos tamen Ionium non nostra findimus aequor Sponte F sed audaces cogimur esse metu. Me miserum, quantis increscunt aequora ventis, Erutaque ex imis fervet arena vadis Monte nec inferior prorae , puppique recurvae , Inssilit, & pictos verberat unda Deos.
Pinea texta sonant a pulsi stridore rudentes: Aggemit & nostris ipsa carina malis'. Navita consessus gelido pallore timo em Iam sequitur victam, non regit arte , ratem, 'Utque parum validus non proficientia victor Cervicis rigidae frena remittit equo: iSic non quo voluit, sed quo rapit impetus undae,
Aurigami video vela dedisse ratia i Quod nisi mutatas emiserit AEolus auxas 3 i . In loca jam nobis non adeunda serar. 'Nam procul, Illyricis laeva de parte relictis;
Interdicta milii cernitur Italia. Desinat in vetitas, quaeso, contendere terra1, A Et mecum magno pareat aura mo . l Dum loquos, εc cupio pariter timeoque revelli, Increpuit quantis viribus unda latus l-
Parcite, eaerulei vos palei te, Numina ponti , Infestumque milii sit sitis esse Iovem. Vos animam saevae sessam subducite morti.
, si modo, qui periit, non periisse potest.
144쪽
et In eaput alix suum Iabentur ab aequore retro
Flumina, conversis Solque recurret equis . . Terra seret stellas'. 'coelum findetur aratro : . .
Unda dabit Aammas: de dabit ignis aquas, omnia naturae praepostera legibus ibunt: Parsque suum mundi nulla tenebi t iter. Omnia jam fient, fieri quae posse negabama Et nihil est, de quo non sit habenda 'fides. . Haec ego Vaticinor, quia sim deceptus ab illo,
Laturum misero quem mihi rebar opem . Tantane te, sallax, cepere oblivia nostri Afflictumne suit tantus affire timora Ut neque respiceres, nec solarere jacentem , Dure ξ nec exequias prosequerere meas 3 . Illud amicitiae sanctum ac venerabile. nomen
Re tibi pro vili , sub pedibu ine iacet t
uuid suit, ingenti prostratu in mole sodalem Uisere . & alloquii parae levare tui
Inque meos si non lacrym m dimiri*rg casus, Pauca tamen ficto verba dolin e queri iIdque, quod ignoti Iaciunt, valedicere silien is Et vocem populi publieaque ora se u o Denique lugubres vultus , Trunquamque idendos Cernere supremo, dum licuitque, dis yDicendum semel toto noo amplius aevo Accipere, de parili reddere voce, Valer At secere alii nullo mjhi foedere junctis , Et Iacrymas animi signa dedere sui . Quid nisi convictu , causisque valentibu essem b. Temporis de longi vinctus amore tibi Quid nisi tot lusui, & tot mea. feria nqa es, Tot nossem lusus, seriaque ipse tua Quid si dumtaxat Rqinae mihi cognitus: Cuςsa a. Adstitus toties in genus omne loci r i Cunctane in aequoreos abierant arrita ventos
145쪽
Cunctane Lethaeis mersa feruntur aquis Non ego te placida genitum reor urbe Quirini , Urbe, meo quae jam non adeunda pede est. Sed scopulis, ponit quos haec habet ora sinistri. Inque seris Scythiae, Sarmaticisque iugis: Et tua sunt silicis circum praecordia venae a Et rigidum serri semina pectus habet .
aeque tibi quondam tenero ducenda palato Plena dedit nutrix ubera, tigris erat. At mala nostra minus, quam nunc , aliena putasses a Dutitiaeque mihi non agerere reus. Sed quoniam accedit fatalibus hoc quoque damnis, Ut careant numeris tempora prima Iuis Eifice, peceati ne sim memor hujus: dc illo Osfietum Iaudem , quo queror, 'Dre Kuum.
Detur inossenta metam tibi tangere vitae sQui legis hoe nobis non inimicus opus. Atque utinam Pro te possint mea Vota valere, Dae pro me duros non tetigere Deos I , . Donec eris felix, mutios numerabis amicose Tempora si fuerint nubila, solus eris- Adspicis, ut veniant ad candida tecta columbae,
Accipiat nullas indida turris a es. i Horrea formicae tendunt ad inania nunquam z
Nullus ad amissas abit amicus opes. IItque comes radios per Solis euntibus umbra, Cum latet hic pressus nubibus, illa fugit, Nobile se sequitur Fortunae lumina vulgus et Quae siniui inducta nube teguntur, εbit. L. Haec precor ut semper possint tibi silla videri:
Sunt tamen eventu vera latenda me .
Dam stetimus, turbae quantum satis esset, habebat Nota quidem, sed non ambitiosa domus. At simul impulsa est, omnes timuere ruinam: . Cautaque communi terga dedere sagae . . .
146쪽
saeva nee admiror viet uuiu si fulmina , quorum Ignibus afflueri proxima quaeque solent.
Sed tamen in duris rem inentem rebus amicum
Quamlibet inviso Caesar in holia probat. Nec solet irasci neque eῖmn in Hieratior alter. , Cuni quis in adversis, si quid amavit . amat . De con ite Argolici possqi iam cognovit Orestae ;Narratur Pyladen ipse proba ite Thoas. Quae suit Actoridae cum magno semper Achille, Laudari solita eth Hectoris ore files. Quod pius ad manes Tneseus comes illet amic , Tartareum dicunt indoluiss) Deum. Euryali Nisique fide tibi, Turne, relata, Credibile est lacrymis immaduisse genas. etiam miseris pietas ι 6c in hoste probatur 'Hei mihi, quam paucos haec mea dicta movent λHie status, haec rerum nunc est fortunx mearum, Debebat lacrymis nullus adesse modus.
Ergo erat in satis Scythiam quoqἐ visere nostris , Quaeque Lycaonio terra sub axe jacet λNec vos, Pierides, nec stirps Lato,a vestro Docta sacerdoti turba tulistis opem Nec niihi quod lusi vero sine crimine, prodest ;Quodque magis vita Musa jocosa mea est y Plurima sed pelago terraque pericula passum
Ustus ab assiduo frigore Pontus habet . imique sugax τerum , i securaque in otia natus , Mollis de impatiens ante laboris eram :Ultima nunc patior, nee me mare portubus: orbum PErlere, diversae nec potuere viae. i . Suffecitque malis animus, nam corpus ab illo' Accepit' vires , vixque ferenda tulit. Dum tamen Ac terris dubius. jactabar Sc undis, Fallebat curis, aegraque corda labor.
Ut via finita est,. de opus requievit edndi,
147쪽
Et poenae tellus eth mihi tacta meae: Nil nisi fiere libet, nec nostro parcior imber
Lumine, de Verna quam . nive manat aqua.
Roma domusque subit , desideriumque locorum , Quidquid & amissa restat in Urbe mei. Heu mihi , quod nostri toties pulsata sepulchri
Ianua , sed nullo tempore aperta fuit. Cu r ego t0t gladios fugi, totiesque minata Obruit in selis nulla procella caput λDii, quos experior nimium constanter iniquos Participes irae quos Deus unus habet, - Exstimulate, precor, cessantia fata , nieique Interitus clausas este vetate fores.
si quis adhue istic meminit Nasonis ademti;
Et superest fide me nomen in Urbe meum, Suppositum stellis nunquam tangentibus aequor Me sciat in media vivere barbarie P . Sauromatae cingunt sera gens, Bessique, Getaeque: Quam non ingenio nomina digna meo iDum tamen aura tepet, medio defendimur Istro. Ille suis liquidus bella repellit aquis. At cum tristis hyemsi squallentia protulit' ora, Terraque marmoreo candida facta gelu est: 'Dum patet δc Boreas, & nix injecta sub Arcto, Tum liquet has gentes axe tremente premi Nix jacet, & jactam nec Sol, pluviaeve resolvam :Indurat Boreas , perpetuamque facit . Ergo , ubi delicuit nondum prior, altera venit οῦ Et solet in multis bima manete locis . . i, Tantaque commoti vis est Aquilonis, ut altas AEquet humo turres, tectaque rapta serat. Pellibus, & sutis arcent male frugora braccis oraque de toto corpore sola patent.
Saepe sonant moti glacie pendete capilli, 'Et nitet inducto candida barba gelu: 'e G Uda
148쪽
x46 P. Ovidii mon7s , Udaque tonsistunt formam servantia testa Vina ue nee hausta meri , sed data frusta bibunt. Quid loquar, ut vincti conerescant frigore rivi, Deque lacu fragiles estodiantur aquae' Ipse, papyrifero qui non angustior amne
Miscetur vasto multa per ora freto, Caeruleos ventis latices durantibus Ister Congelat, de tectis in mare serpit aquis. Qidaque rates ierant, pedibus nunc itur: de undas Frigore concretas ungula pulsat equi. Perque novos pontes subter labentibus undis
Ducunt Sarmatiei barbara plaustra boves. Vix equidem credar: sed cum sint praemia fassi Nulla, ratam test debet habere fidem. Vidimus ingentem glacie consistere pontum,
Lubricaque immotas testa premebat aquas. Nee vidisse sat est, Eurum calcavimus aequor
Undaque non udo sub pede summa suit. Si tibi tale sietum quondam, Leandre, suisset
Non seret angustae mors tua crimen aquae.
Tum neque se pandi possunt delphines in auras
itere: conantes dura coercet hyems.
Et quamvis Boreas iactatis insonet alis , Fluctus in obsessis gurgite nullus erit. Inclusaeque gelu stabunt, ut marmore, puppes δNee poterit rigidas findere remus aquas.
Vidimus in glacie pisces haerere ligatos et
Et pars ex illis tum quoque viva suit. Sive igitur nimii Boreae vis saeva marinas, Sive redundatas flumine cogit aquas; ' Protinus, aequato siccis Aquilonibus Istro .
Invenitur celeri barbarus hostis equo: Hostis equo pollens, longeque volante sagitta Vicinam late depopulatur humum. Diffigiunt alii; nullisque tuentibus agros, Incustoditae diripiuntur opes. Ruris opes parvae pecus, stridentia plaustrat; Et quas divitias incola pauper habet . Pars
149쪽
Eleg a . 147 Pars agitur vinctis post tergum capta lacertis, Respiciens frustra rura Laremque suum. Pars eadit hamatis misere confixa sagittis . Nam volucri serro tinctile virus inest. l . Qtiae nequeunt secum serre aut abducere , perdunt:. Et cremat insontes hostica flamina casas. Tum quoque , Cum pax est, trepidant sermidine belli, Nec quisquam presso vomere. sulcat humum. Aut videt,aut metuit locus hic,quem non videt, hostem. Cessat iners rigido terra relicta situ. Non hic pampinea dulcis latet uva sub umbra Nec cumulant altos servida musta Iacus. Poma negat regio: nec haberet Acontius, in quo Scriberet hic dominae verba legenda suae . Aspicere est nudos sine fronde, sine arbore campos . Heu loca felici non adeunda viro Ergo, tam late pateat cum maximus orbis, Haec est in poenam terra reperta meam l '
s. DE SENECTUTE SUA EXILIO DAMNATA .
JAm mea enneas imitantur tempora plu Mas, Inficit de nigras alba senecta comas: sam subeunt anni fragiles, de inertior aetas: Iamque parum firm'ime mihi , terre .grave est. Nunc erat, ut posito. deberem fine haborum Uivere, me nullo sollicitante metu. iQuaeque meae semper placuerunt otia menti. Carpere; & in studiis molliter esse meis: Et parvam celebrare domum, veteresque Penates. Et quae nunc domino rura paterna carenti Inque sinu dominae , carisque. nepotibus, inque
Securus patria. consenuissα mea . .. . .
Haec mea sic quondam peragi spera erat aetas Hos ego si annos ponere dignus eram. Non ita Dis visum, qui me terraque marique Actum Sarmaticis exposuere locis . In cava ducuntur quassae navalia PuPpe ,
150쪽
I 8 P. Ovidii Nasonis. Ne temere in mediis dis luantur aquis ,
Ne cadat, & multas palmas inhonestet adeptas , Languidus in pratis gramina carpiti equus . Miles, ut emeritis non est satis utilis annis, Ponit ad antiquos, quae tulit arma , Lares. sic igitur, tarda vires minuente senecta, Me quoque donari jam rude tempus erat. Τempus erat, nec me peregrinum ducere coelum .
Nec siccam Getico sonte levare sitim: sed modo, quos habui, vacuum secedere in hortos: Nunc hominum visu rursu , & Urbe frui . Sic animo quondam non divinante futura 'optabam placide vivere posse senex. Fata repugnarunt: quae, cum mihi tempora pririi Mollia praebuerint, posteriora gravant. Iamque, decem lustris omni sine labe peractis
Parte premor vitae deteriore meae .
Nec procul a metis, quas pene tenere videbar, Curriculo gravis est sacta ruina meo.
Ergo illum demens in me saevire coegi, Nitius immensus quo nihil orbis habet 'Ipsaque delictis victa est elementia nostris:
Nec tamen errori vita negata meor I i
Vita procul patria peragenda sub axe Boreo , Qua maris Eudi i ni terra sinistra iacet.
Hoc mihi si Delphi, Dodonaque diceret ipsa
Esse viderentur vanus uterque locus.
Nil adeo validum est, adamas licet alliget illud, IIt maneat rapido firmius igne Iovis, Nil ita sublime est , supraque pericula tendit. Non sit ut in serius, suppositumque Deo. Nam quanquam vitio pars est contracta malorum . Plus tamen exitii numinis ira dedit. At vos admoniti nostris quoque casibus este, Equantem superos emeruisse virum.