Epinicia Musarum, eminentissimo cardinali duci de Richelieu

141쪽

M V. s Α R V M. ἈχNuma quibus Mustes sacris adoleverat aris;

Sanguineae in cinerem corripuere faces. Hic ηυς, CHRIsTE , tuo dederas cum Corpore vitam ; ua dedere viris militis arma necem.

L a Alea iam foedo squalebant tincta cruore Lilia , pestifera lurida facta manu. G A L LIA , sic pestis te deformauerat r illi Nempe Reformatae Relligionis amor. Cur illi tantum licuit ' cur tollere Rexes Non potuere armis eo lisque matim 'Nullus erat Victor, I v s T v s LO Doloes; m Heras ARMANDVs, Gallis nullus ΑΛΕΞΙΚΑΚΟΣ.

Idema

SEQVANAE CUM RHENO, AD EMINENTISSIMUM

CARDINALEM DUCEM .

DE RICHELI E V. E VANA fe nullis sociari Θmpha maritiso diu est , Rheno filicitata proco.

Emulus 7inc Tybris Nymphae se iungere certat, uos inter lis est non leuis orta duos; Vt Rex dirimat hanc iustissi us arbiter Orbis, Consilium Meti conuocat urbe suum :Cui Dea Consili, , Melis , confulta praesse Dum cupit, haec etero pectore scita refert.

142쪽

HS E p I N IMO I APraeter purpureum praestenti numim M sten. Qui possit Θmpham iungere , nullus erit. Iuncta suo Rheno tune felix Sequana , per te, RICHELI, Latio iura dat Imperio.

AD EVNDEM CARDINALEM,

QUERELA RHENI

CE E AN A tuta meis amplexibus muca coniunxo Gaudebas casto continui spe sinu.

Ceu rerum Domina ,σ magnae τrbis Mamroe Orbis Iam poteras toto ponere iura mari.

Cum celotypsto correpta furore iam silla tTurbasti stabilis foedera coniugi, Ausa meam tentassemem foror inuida fortis ,, Fratre per illecebras illiciente Proco Sed nilpellicis Nymphae male suada cupido

Atque tot imbelles nil potuere mina. Forderis author eras nostri Pater optime Regum MN erat oe nodis purpura sancta tribus. Ergo quid toties corrumpere fluminis oras,

Gestis Hr 'eriis fallere posse madis 'Sequana dum re et Rheno mihi fida marito Firmus erit Rhenus mobilitate sua: Hoc mage sit natum certa sub lege revinxit Me tibi, qui Gallo iura dat Imperio. Nunc rege Danubium Caesar , cum coniuge fimper Rhenis ego Galla sub ditione fluam. II. V. METENSIS.

143쪽

MONS ALBANUS.

NON me fata trahunt. uoties damnata, superstes

Fortunam risi, contemptoque omine vicis

Nec me fracta suis pulsat Rupesta ruinis;

Nec belli metus , aut facies obiecta malorum. Jam grauiora tuli. Meborque in praelia siurgor. Et tumet expertis firmata audacia damnis. Fortis adhuc , solidissue potens in viribus exto. Stant altae turres, nec propugnacula nutant. Sponte cado. Iuuat inconcussas pandere porta3. Igagnanimumque libens intacta in moenia RexemAdmitto , O grauidam valido me milite trado.

Exhaustamque malis pqsum ridere fronem , Iam vacuos referasse sinus , m inania tecta, Seminecesque animas , languida corpora Regi Expendisse suo semendum munus ouanti.

Victorem decet hunc totis urbs integra membris, Et etenit exuuiis etictoria maior opimis.

Optabam positas non dissimulabo fateri Optabam leges , m duacia faena subire.

Heu quoties s Memet castigans , impia , dixi. Tanto ne obsistes Regi , dominumque negabis sNon ita . dicebam. Sed me sors uua tenebat. Nunc mihi quando aliam suaserunt numina mentem, Duc, age, duc plenos , Fcelix L o D O IC E triumphos. Victa ego.. Nec doleo. Solum doleo vltima vinci. Hunc ne mihi primum inuidit confultos honorem

144쪽

Iα EPINICIARI CAELI us' Certe si nostras missus ad arces Venisses citius , Genie Augustissime Regni,

Pacis obex non una forem , bed ue iacentis Relliquias infausta darem. Prior ipsa superbi Vidioris placida cinxisem tempora lauro Ex quo fama recens neque enim iam dedita quaero Blanditias te melle canit mea flepta videre, Nutantes dubio fensi fundamine turres. Meque omnem , veluti fatalis Machina belli

uassantra minas murorum , ae desuper ades I tectura meas accederet, horror habebat. Vix mihi nunc fido e quamuis non bo=I idus intres ,

Pacatusque hostis venias. O si mihi Regem Cemere fas superis sed vanas mitto querelas.

Hoc mihi, prob facinus 1 ciues meruere rebelles, Hoc odium. Sic certe absens L o D OIC E triumphas.

Namqate meos si forte lares tranquillus adisses, Ipse ego concessos retusessem micta triumphos. IOANNES AVELA

145쪽

INVICTI HERO is

ARMANDI RIC HELII

FORTITUDINI ET PRUDENTIAE NANC EI PROSO POPOEIA. D VES 'μm , lovique potens Lotharis a belli

Et , modo fata sinant , audacibus inclita coeptis Nancaeum , bis aquis , bis malu , oe milite cincta , O dolor , m nostri memorabile dedecus aeui Vixdum bissenos a 'exi reddita soles. . Ista ego discordes aduersu Apraelia Gallos Quae paribus quondam iussi concurrere telis. Nunc luimus paci que moras , euersque capta Moenia Rupellae , deceptaque foedera Regis, RICHELivM QE E hostem , quaesitaque Caesaris arma. Hoc mihi semirutae malidis sub turribus arces,Vexataeque zrbes , magnaeque iniuria Gentis, Fictaque Restigio , simulatque numina templis, occisἱque noua pietatis imagine Reges, Hoc meruere nefas , hunc diri criminis Uum Pendimus , oe poenas Histantseluimus astus. Demens quae turmas , oe non imitabile robur Gallorum stemens , iurati perfida pariti, Viribus Hesteriis curas solabar inanes Scilicet occiduo quam nullum in Caesare pondus, Et vanum quam nomen Iber , mutatάque fata Agnoui, postquam furias virtutis iniquae

146쪽

tis E PINICIA Carolus absumpsit , praece que ingentibus aAsyncautas patriae scripsit pro foedere leges.

Nec tamen aut sieticaeque acies , Scythicaeque cohortes. Aut vaesana madens propria Germania can uantum RICHEL in terret me feruida minus.

seu faciles urget superos , seu nescia feriit , Flectit fata tamen , seu mens praesaga futuri

Totum consiliis temet felicibus orbem. Sive alio nunquam similes natura coegit Pectore , nec tantas ausa est includere dotes.

uidquid id est . Princeps nostris hic cladibo auctor Tranquillas peragit secura per otia luces , Nil metuens , quidquid trepidi per crimina versent Austriacἱque Duces , scelerumque hortator Iberus. auri odiis fluitur .coel que fauentibus instans

Atque orientis opes, atque Alpes ridet apertas. Et dites Batavos , mi Tψque ulciscitur Indos. Jnterea Regem propriae virtutis imago Excitat ardentem , laudumque immensa cupido. Hoc Duce , oe his animis, hac arte , m talibus ausisPst doli fabricator, urbs notissima munio, Tradita sium cupidis , fortasse σ prodita Gallis. io Italum diuisa fides , deuotίque bello

Pe lora Germani , oe nosbrae pars optima gentis Belga ferox , raptaeque urbes , stoliataque regna suber , atque Ligur , duplex quoque littoris orae Sicanij ,-Mauris iam libera Roma IDrumis, Ac modo Pontifices , O quisquis plaudit Ibero Vel timet , Austriacae multis si parcere famae,

Vos me confidis non armis dicite captam.

147쪽

FRANCISCI

ARCHIEPISCOPI

ROTHO MAGENSIS, NORMANIAE PRIMATIS.

PRO EMINENTISSIMO

CARDINALE DUCE

ESTIS U Superi, magno Papinius ore

Rutilio quondam cecinit, qui proxima Regno , Ceruix languerat, Latia peruigil Aula, Pondere Caesareo rerum e quo Gaiticus , ιngaens Gμmentum operis, nobis cognomine fecit. Hunc reducem ut Statius sensit grauiore sopore, Carmen adhuc pigro , per publica vota fusurrat. Ite meae per aperta iuga , per amoena Camoenae Ferte viro dictuma , sopor quem nullus obumbrate Cui , non Rutilio , missus de pace triumphin , Intendens animus , et iles pro Principe cura,

Dalce onus imperi morbum per torrida punctim Visiera , oe 6 fetas haustere in pectore vires. Vos o patritio mihi quae sonuistis in fro

148쪽

Yis E P P N I C Il ACarmina concinite et immensis mel qualia Diuis Munera grata Paeon , curat dum vulnera , mittit . uid iam Rutilio canitur, dominoque potenti, ' i Gallicus es caelo, Dis ex Germanice cordi; vae mea RICHELIO, Lo Doico Mus secrauit 'Ille aquilas acie erans , hic fulmine rostri Auersa praeda , crescentia Lilia cernit, Et veterem Austrasiae rimatur arundine ripam. Mis io Muse I micat ecce salutifer annus, R i c M E Lib QME Fos promittit Iuppiter annos, Dum stanti, a morbo timuit fortuna , ferendo Impar ,seccumbens oneri , rebusique futuris. Vel certe erubuit tanto stoliare Ministro Imperium , LODOICE, tuum; vel utroque retincta Murice composuit crinem ζ vocemque , roiamque, Cur que , Cr morbos , oe pigra obliuia Uitae. Credite , FRANCIA DIS, ac firmis iam mite rebui, Et motura alios βperate immota manere Numina. Quid morbis , quia nunc imponitis astris Illa mias signant, quibus exceptWa morantur, Donec uterque suum paribus compleuerit orbem Auspiciis , iungatque secrae , Diadema , Tara. Tunc Carolis mixtos Hadrianos , Odere tanto Cernere erit, postquam bis uterque simillima fata Vicit. Non aliter sistit Neptunia moles; Non aliter venti posuere immanibus antris Quam cum bis refluum compescuit unda tumorem:

Bis quoque nudus Attis , MMndi fb Irigore fiat, Nec tamen auertit faciem post nubila , donec Exuit Orbiferae fastidia prima senectar

149쪽

Tum vires meliore nouas virtute resumit,

Et caelo fetus iam libera colla relaxat, Herculeo gaudens animam iunxisse periclo. Non illic Boreae-ete truces , fortis-ve PosAmbiguae Zephyri , Mundi inferioris imago, uos nostri Juaves , Graj fecere 'ientes, Nominάque a malido flatu impetuosa dcdere. Nodis ardent'llae e flant luce micantia taria Fulmina ; quanta Ioui parent iaculanda sinistro, Seu turres altas , caelo inuidiosa supremo Culmina , seu retros mox detrusera Gigantes Pervideas , ' cum terrent mortalia corda Anxia , quae certae fuIntrant signa salutis. Resticit hinc nostros Clementia tuta Quirites , Mox blandos paritura dies e non quae fuit obm , Heu nimium facilis , noua seditionis origo: Sed qualem redii cupiunt, pravique verentur, Ominibus mariis bona stat gens , torva coercens,

Haud signis sibi fros cere , haud praestentibus vit

Incerta , exemplis necnon fidissima donis Non tam pacis amans , quam verae consita laudis . Qua populos animose rudes mi loria ditet, Ac Regni reparet faciem ; post foedera , docti Ferre quietis onus , sed quam labor impiger auget Atque , exhauis prius , cumulanda aeraria complent. Queis etbi Germanae tumulos impleuerit Aulae, Fortis Idumaeas referat tibi sedula palmas Cura tui noua RIC HELII, qui Gallicus Orbe Dignus oe ipse cani toto , nomenque meretur Arte noκum L o Do ICE tua e dum nomina mille,

150쪽

x3o EPINICIA Amplificaturus Regni confinia, pandet. Viue diu , res quanta diu , Germanice Princeps, . Domitianaeum Stati, vi iure triumphum rGallicus en tuus est , quo decumbente retortis Stare undis Rhenus , cum quo surgente vici mSurgere, vel cerni po si vel denique credi. Quod superest, humiles tollant aulaea vagantes Purpurea restante quibus unica Feria factis, Vnaviae fles est clausis , te credere caelo Cun L , nec aeternos hominum Ilerare triumphos

EIUSDEM ARCHIEPISCOPI

AD EUNDEM

CARDINALEM DUCEMS EZANIA COLUMBA.

AD UE NIVM testata Du rereuntis in urbem ,

Visa diu volitans candida pacis auis, Sospite R. i C H E Li o circumsonat aethera plausu, Et mario blandum mormure complet opus: Iuc modo praesidium , modo currum peruolat illuc , ARMANDus dubitans ,sic vel amandus erat: Armigeris tandem custodum fisus galeris , Purpureus sistit qua bene notus apex Tum geminat plaustus , fusis immobilis alis , Inde comes liquidum I)ro duce radit iter. Una deest laurus , ramusive et entis olivae:

Detulit haec Regi , distulit illa tibi.