Opera omnia botanica, in sex tomos divisa; viz. I, II, III. Phytographia, IV. Almagestum botanicum, V. Almagesti botanici mantissa, VI. Amaltheum botanicum. In quibus, stirpes illustriores minus cognitae, exoticae, rarioresque novissime detectae ...

발행: 1720년

분량: 416페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

Dentaria baccisera, M0schatellina dicta. Moschatellina soliis Fumariae bulb6B. de qua Cordus. IB. Ranunculus nemorum Moschatellina dictus. C ΒΡ. Dentariae assinis polymorphe, Hydropbyllon Morino dicta. Dentariae amnis, Echii flore, capsula Anagallidis, Dodari. 8c Morison. DICT AMNUS Craticus. C B P. aaa, Dictamnus Cretica, s. vera. JB. T.

3. l. 28. 233.

Dictamnus Lydiim, imis hirsutis origani foliis, summis subcceruleis, glabris. Origanum spicatum, foliis glabris Montis Sipyli, D. Wheeler. Itiner. Dictamnus Montis Sinti, solio glabro, glauco, Br n. Prodr. I. I. DIGITALIS solio aspero, flore albo, maculis latis atropurpureis, intus pun

ctato.

Digitalis lutea, flore magno, CaVariensis. Forte Digitalis lutea, flore majore, foliolatiore. I B. Tom. a. lib. 2o. 8Ιῖ- Digitalis lutea, magno flore. C B P. 244. Digitalis caerulea, floribus in fistulam contractis, Virginiana. an Digitali, Virginianis, Lysimachiae facie, soliis subrubentibus, flore violaceo minore, Moris. Praelud. 239. in M'. AE . Uo . DORONICUM maximum, foliis caulem amplexantibus. C B P. I 8 s. Do ronicum maxim. foliis Hyosciami Peruviani modo, caulem amplectentibus. IB.

Doronicum foliis stabius lanuginosis, Moris Praelud. a 6. Doronicum Helveticum incanum. C B P. I 8 s. M in Prodr. Doronicum Alpinum, Pulmonariae aureae angustiori solio, hirsuto, fore singulari, Phytogr. Tab. 242. H. s. an DOronici Stiriaci Clusio, genus alterum, ex H. Pa-iaυin. collectum. Forte, Doronicum angustis soliis Transiganum, Griseis Virid. Lusit. Doronicum Ρlantaginis solio, alterum. C BP. Alisina Matthioli, s. Plantago montanaiy B. T. 3. I. 23. 18 DOronicum sm Germanicum 6m. Panonicum, Clus. Hi,3. Diuretice Paul. Renealmi Specim. Hi . Pl. I I 8. Doronicis amnis, longisolia, Rati P togr. Tab. 86. A. 3. Tussilago Alpina, solio longo. 5' B. T. R. l. 23. 21. Tussilago Alpina, folio oblongo. C B P. 19 . in Phytopinace, M Prodr. descript. Forth etiam Virga aurea montana, serrata, magno flore. C ΒΡ. 268. Quam Plantaginis Alpinae nomine, in summitate Montis Calcaris circa tuguriola, Collectam habuit Autor DOronicum Pyrenaicum, Persicae foliis, glabrum, Schol. Bon. 197. Ubi pro nondum descript. ponitur. Doronicis assinis, Alpina, folio rotundo, prona parte canescente. Tufflago Alpina rotundissilia canescens. C B P. I97. Tussilago Alpina 1R flore aperto, Clus. Hist. o Doronicis assinis Alpina, foli subrotundo glabro 3 Scorpidocorta Vulgo, D. Whee qui suspicatur, eandem esse cum Doronici specie 2R- Ger Tussilagine Alpina a . Clof Hist. lib. s. 11 se Tussilagine 2' s. Alpina rotundifolia glabra. C BP. 19 . Tussilagine Alpina minore, folio rotundo. J B. T. I. l. Ja. 363. an Asiarina Mat-

DR AB A

142쪽

DRABA Umbellata , vel Draba major, capitulis donata. CBP. Io 9. Drabamultis, flore albo. y B. T. 2. l. 22. 9ῖ9. Draba siliculosa repens, major, soliis magis incanis, Spanos permos, Vulgaris, Mors. His. 2. 313. Draba Chalepensis repens, humilior, soliis minus cinereis, quasique viridibus, Mo

Draba Alpina minor, capitulo rotundo, Naii Hs. 82 I. Thiaspi petraeum Mya. gryodes Ponae. Thiaspi, foliis Globulariae assine, s. Alsinefolia, cum Myagri foliis. J B. T. 2. l. 22. 926. Thiasipi Alpinum minus, capitulo rotundo. CB P.

Draba Alpina, major, Raii Hist. 82a. Thiaspi Alpinum majus, CBP. Io 6. Thias. pi Alpinum majus , capitulis rotundis, Pari. Theare. & C B. Prob. 49.

Icone.

Draba maxima Glasti lia, Bron. Pyob. 2. 6ῖ. Lepidium Glastifolium. CBΡ. 9 . Lepidium non repens. J B. Tom. 2 l. 2a 9 I. Lepidium Glastifolium, perenne. Mori . Hi l. 2. 3I2. aliani plantam , capsilis mori permis, MFagri forte speciem, sub hujus titulo, describit noster Raius, Hist. Ρl. 8 o. Draba maxima, Chalepensis, villosa. Lepidium Dioscoridis, .noni. His. Bolan. ii 3. Lepidium maximum Chalepens, Moris His. 2. E. cap. 9. ΙO8. EbenuS sorte. IB. T. I. Id. 3. 394. Ebenus Thebeto in initae Insula Palmobolere p ae antissima & nigra; D in 9. Part. Ind. Mid lib. 3. cap. 22, in Hispanisla. E C B OL II bdiei, s. A thatodae cucullatis floribus aemula, Hyssopissilia, Planta CX Infulis Fortunatis, Phlogr. Tab. 28 o. l. I. Huic generi Plantarum forte pertinet Tsjanga pus pam, isori. Malab. Part. 9. Tab. 57. ECHINOPHORA Maderam putana Sideritidis non serratis , nervosis foliis, fructu capsulari, Caucalidis aemulo, Phlogr. Tab. 17ῖ. M. q. Echinophora latifolia, spicata, major, Nerii floribus Malaburiensis ; Schetli-Codi-Veli, Hori. Maiab. Part. ΙO. Tab. 9. Echinophora latifolia, Nerii floribus, Mislabarica sipicata minor. Tumba-COdive-li, H M. P. Io. Tab. 8. ab oris Cormandeliens. aliquando nobis missa.

Echinophora Indica assinis, semiue & floribus in capsulis, seu potius capitulis laevi

143쪽

bus in caulium cymis prodeuntibus. Ana-SchOVadi, Hori, Malab. Part 1 o. Tisb. . Pes Elephantis Malabarorum Vulgo. In H. Medic. Chelfeiano, ela pio anno, cura Sagacissimi Bolanici D. Sood , e seminibUs ortam Observavimus.

E C HIU M Creticum, lati folium, rubrum, C BP. 2 3 . an Echium Cundie flore pulchre rubente Joannis Bauhini, quaerit Cl. Ratim Hist. PI. 498. Echium Creticum angustifolium rubrum. C B P. ibid. Echium Creticum ara, Clusii an Echium nigrum flore eleganti, Pro p. Alpin. exot. 3I 18 Echium latissimo latio, Lycopsis dictum, flore dilute purpurascente , H L d. 223. C B P. et ues. Lycopsis Dioscoridis quibus s. JB. T. 3. l. 3ῖ. 38 q. Echium Lycopsis facie, Africanum perenne, Hort. Le d. Echium majus, & asperius flore albo. C B P. Echium flore albo majus. PB. Haee revera tota specie distinsta est a vulgari Echio, 8c non floriS colore tantum, ut recte notat Raius exot. 42.

Echium album Maderense, & Echium Tingit anum procerius, floribus immaculatis, Phytogr. Tab. 278. R. s. non . edit. Echium Tingit unum altissimum, fl0re Variegato. , Atque Echium Creticum floribus variegatis, D'' Morgano. Ecbium Alpinum luteum, cui amplissima florum spicac an Echium Alpinum, tu

Echium Creticum Buglossoides flore flavescente. Forte Echium Cretitum '. Alpis. exot. 129. an Echium pumilum flore luteo. C B P. 234. Echium flavo flore a Clis . Cur. poster Echium Creticum minUs, flore luteo, a Turre H. Patav. 4 . Echium luteum, minimum. CBP. JEchioides lutea, minima, Apula campestris, Column. ecphras 183. Echioides lutea, sylvestris minima, Pur . Theatr. Echium, s. Lycopsis Monoeliaca, floribus albis, δc dilute purpureis, Lotan: Mose

spel. pag. 88. A LATINES solio pilosissima, papilionaceo flore, Maisr pstans, Phytogr. .

86. H. G ELEM NI FERA Cura gavica arbor. C BP ex mente, D. SVerarae H log ITab. 173. A. s. Ferte Garab. Maurorum, Ramos Hist. Lugd. append. Garb PLyabum Miten SUX Arabica, soliis Atriplicis. CB P. H. Reg. Hampton. alumna P. Hl-Ρrumfera, ut suspicor. EX hac apud Mauros Aphronitrum optimum B. ad ignarium pulverem conficiendum ; Rampo monente. ELICHRYSON, s. Chrysocome AEthiopica, flantaginis solio, GH I. I ῖ

Elichrysum Orientale. CB P. 264. Stae a S citrina, comis grandioribUS, Camer. Epist. Marchas citrina noris magnitudine, & colore, speciosa. yB. T. 3, I. 26. I g. Chrysocome pere rina, major, frutescens, Bre n. Cent. I. I 3- Gna Phalium an lexandrinum, s. Staechas citrina Orientalis. H E P. Elichrysum latifoli Um, Germanicum, flore aureo, squammulis argenteis. Elichryson, s. Scaechas citrina, latifolia. CB P. 26q. Staechas citrina, Germanica, latio

re solio. JB T. 3. L 26. III, Amaranthu, luteus Primus, Tabem. Don 387. Elichrysum

144쪽

Elichrysum lati solium, Hispanicum, Corymborum siquammulis, & floribus amplis,

Sulphureis. Habuimus etiam eX Infulis Fortunatis. Elichrysum peregrinum , empyrOcome ; s. Chrys come Vera Dioscoridis , Iacobi .non. Uor. Bol. 69. Chrysocome Germanica, flore ignescente, ex aureo-rutilante, Bre n. Cent. I. I s.

Elichrysum latifolium, villosum, alato caule, OdoratissimUm, Thytogr. Tab. 1 3. fib. 6. C in eli haec elegans Elichrysi species, nobis nondum innotuit, Hori. Reg. Humpton. praeterito anno florentem invenimus, Fos te Chrysocome, s. Starchas citrina odoratissima, Griseii Virid. Lusit, an potius Chrysecome, s. Starchas citrina polyclonos, Hu . ibidem. Elichrysum AEthiopicum, s. Staechas arborea foliis Abrotant, strigosis floribus, umbellam quodammodo mentientibUs, fragra inissimum. P0togr. ----o . - Elichryson, s. Starchas citriΠa angustis Olia. CBP. Stoechas citrina tenui lia, Nar bonensis. 7 B. Tom. 3. Chrysocome, . Coma aurea, &Staeelias citrina, vulgaris,

Elichrysium, foliis oblongis, Stoechadi citrinae similis, Tod. CBP. Starchas citrina, tenuifolia altera, sive Italica, ut B. T. 3. l. 26.1 3 3. Elichrysium AEthiopicum numercilis, & angustis Starchadis citrinae soliis, minus albucantibus, florum squammulis carbunculi in modum scintillantibus, Phylosor Tab. 279. H. I. an Strechas Rorismarini foliis, Griinii Tiridar. Lusit se MAAL Elichrysum, foliis oblongis, paucis, Starchad i citrinae angustioribus. CBP. Staec ascitrina, tenuissilia 3a s. Neapolitana. I B, Tom. J. Elichryse assinis, Herba Indica, Polygonoides, foliolis ad genicula binis, flore pen- tapetaloide, argenteo, apicibus aureis Paleaceo, Phytogr. Tab. 86. A. s. Elichryso amnis, Herba In ica, Polygonoides, ramosior, foliolis caulium nodos radiatim ambientibus, coma paleacea, flore albo, lituris aureis striato, Phylar. Tab. 86. M. 6. Sub Pol agonorum forte vexillo, potiori jure, militari debuissent utraeque, se nu/cupari possint Polygonum sericeum, loliolis ad genicula binis, Orientale, Polygonum sericeum, ramosius, Indicum, foliolis Gallii instar, caulem ci

gentibES. Elichryso amnis A ris arborestens, floribus purpuro-violaceis, Salviae foliis, odore Rorismarini, HLerae Pistogr. Tab. 174. f. I. COnyZa Africana arborestens Salicis capreae foliis, odore Rosmarini, Bron. Prodr. a. Huc forte spectat Tremate Brasiliensibus, Marcgrav. lib. 2. cap. I s. 8ζTremae, Pisonis, i. q. f. 176.

Elichryso amnis, Virginiana, frutestens, foliis Chenopodii glaucis, Phytogr. Tab. 27. Q. a. Senecio frutelaens, Virginians, Atriplicis solio, Raii His. I 99.-q-

EΡHEMERUM Virginianum Job. Tradescanti Pisrhi on. Allium, s. MOlyPirginianum. C BP. Ii 6. Phalangium Virginianum, foliis latioribus, radice repente, flore tripetalo, caeruleo, Moris. Hist. 2. 334. variat fiore albo, o purpureo. Ephemerum Virginianum, ramosium, procumbens, foliis amplis, et anon. Hist. Bot. 9o. Ephemerum phalango id es, tripetalon, Virginianum majus, ramosum, foliis amisis, acuminatis. De hujus genere videtur MailalytZtic, s. Triorchis Mexicana Hernandet,. 2 R. quae meliuS nominaretur, Ephemerum Phalangoides M icanum, surrectum, radice Palmata. Ephemerum

145쪽

Εphemerum Be halense, serpens, folio subrotundo brevi, Phalangoides, Phlogr. Tab. et . A. R. an Ephemerum Africanum ann Uum, flore dipetalo, Hort. L ἀα31. Dipetalos Virginiana, foliis Gentianae aut Plantaginis, Marcgr. Nati Hist. PI ρ Forte etiam Gentianella Boniti. Is . Ephemerum phalangoides, Malabariense, repens, hexapetalon, capsula seminali triquetra, & in longum striata. Veetia-Caitta, H. Maiab. Ρ. 7. Tab. 8. Ephemerum phalangoides, Maderat patens, minimum, foliis perangustis, persollatum ; P togr. Tab. 27. H. q. AcaXaXan, Potamogitum Mexican. I hornand. 263. Planta palustris, se lenta, quae satim comprimentibus cedat digitis, hujus esse speciem videtur; huc etiam pertinet Talu-PUllU, H. Malub. P. 9. Tab. 68. Necnon Nelam-pultu, II. Maiab. P. Io. Tab. I9. i. e. 9 Phalangit amnis In- flore caeruleo, pallido, Commel. in Locum. Ephemerum phalangoides, Virginianum, majus, erectum, Phlogr. Tab. 174. l. q. Pseudo Phalangium ramosium, majus erectum, fans. Cat. Stirp. Virgis. Ephemerum phalangoides erectum, foliis Liliaceis, bulbosum, flore flavescente, Cap. Bon. Spei. eX Codice Comptonian. Phytogr. Tab. 174.A. 6. Addisnri Dorum genera potiori jure ablegari meretur. Ephemerum phalangoides, Maderassatanum, minimum, secundum caUlem, quasi ex utriculis, floridum, Pistogr. Tab. 174 R. 3. Huc forte spectat Nimpullii, Hori. Malab. Pan. Io. Tab. 13. 8r de hujus genere majore c meo quidem arbitratu videtur Ni valli-pullu, H d. H. Malab. Part. IO. Tab. I 2. i. e. 9ΡΟ-tamogeton foliis bullatis Malabaricum Commel. in Not. Ephemerum et ianicum Alsinae mediae folio, procumbens, Parad. Batav. Prodr. v. c. Ephemerum Phalangoides Virginianum, flosculis arbuteis, bullatis aureis, in spicam dispositis, Phytogr. Tab. 174. H. s. Phalangium spicatum, flosculo Arbuteo, bullato, aureo, D. Bans. Ephemerum Phalangoides spicatum alterum, flosculo argenteo, bullato. Contra yerva Hillanorum, & forte cui arbitratur Banister. non inepte putatum.

E QN IS E T V M Iunceum, nigrinodum, Capitis Bon. Spec non ramosum, P into r. nondum Edit.

Equisetum, s.fIippuris lacustris, soliis mansu arenosis, Gesiero, Phytur.Tab. 29. A. Hippuris coralloides, Ger. ema . Equiseto foetido sib aqua repente haud multum abludere videtur.

Εquisetum, s. Hippuris muscosius, sub aqua repens, in Hibernia, phytogr. Tab. 19'. g. 6. Ubi insignis fotantem, D. Merard. invenit, Se in Angliam, adnOStrans misit. Equisietum, s. Hi Ppuris exigua, fluviatilis Petraea, lauda, Virginiensis, D. Baniser. Ph3togr. Tab. I9ῖ. Ib. 7. a Musco marino Equisetis ornat non ramosa , Ades, haud multum abludit 3 cujus Ιcon eXhibetur, Phytogr. Part. I Lb. 48. D. 6. E RICA

146쪽

E RICA humilis, Rorismarini soliis, Unedonis flore, capsula Cistoide; P0togr.

Tab 1 me. Ae. 1. Ledum palustre nostras Arbuti flore, Rati J 'no Stirp. Britan. osmarinum svlvestre minus nostras, Pa=ψ- Theatr. Viti Idaeae assinis, Poli folia montana TR V. I. l. s. cap. Io. Myrtus tenuissilia, Thalii Haron. Erica arborescens floribus luteolis Vel herba eiS minimIS. TR T. 1. l. Io. 336. E rica major, Scoparia, soliis deciduis c d - 4ds- an Scopa granula minuta, tibii dehiseentia habens, ' λ .. Erica major floribus ex herbaceo Purpureis. CSP. Erica Coris folio, A. Clus Hia. bb. 1. 2. Erica foliis Corios quaternis, noribus herbaceis, deinde ex albo pu puras . D. Imu. I. Erica peregrina Brancioris Lobelio. y Π Qq ῖ s9' . - . Ericaesormis Iuni perinis foliis, Fruticulus AEthiopicus flosculis in cymis. Forte Chry

Epictes Ormis, Coridis folio, AEthiopica noribus pentapetalis in apicibus. an Sanicul e Al pinae genus, Ericoides, eX Prom. Non, Spei, Phytogr. Tab. 279. s. Efica Abietiformis AEthiopica Unionisera, s- capsulis globossis, Phytogr. Tab. 279. H. e Erica Africana, soliis perexiguis, glabris, floribus in suminis ramulis, velut in Umbella confertis, Phytogr. Tab. 279. q. an Eupatorio q=ῖiis, Suffi utex Ericose des, capitatus, Coris, seu Juni Peri foliis, Cap. Bon. Spei. Bre n. Fascis. Rariorum. Efica tenuifolia, flosculis suaVe rubellis, Promoni. Bon. Spei, Phytogr. Tab. I 7 s. 1g. . an Micatlach PahoaZili, δεων, Hisp- Terent. apud Recc. 386. Quae primo ab amicistimo viro, D. Patricio Adair, a D. Dood', nobis monstrata es. Erica Africana, minutissimis foliolis, floribus copiossistime sparsis. Erica Coris folio noribunda ex Promontorio Bonae Spei. Ericie sol mis AEthiopica, Cupressi soliis compressius culis, Phlogr. Tab. 279. R. e.

Histis foliola ad cauliculum ita dissonu'tur, ut Catenarum series non imbelle effor--hist. Forte CupressO-pinulus, Capitis Bon. 6 A. Ir n. Cent. I. fol. 22.

Elica supina, maritima , Anglica, Par Raii Hia. Pl. 1716. Cali, s. vermiculari marinae, non dissimilis planta, quam eX sicca, describit. J B. TOm. 3. l. 31. οῖ. Ubi dubium movet, an sit Vermiculata exilior, totaqUe minor altera, minus cfebris foliis, teretibus, oblongis, & flosculis Centinodii. Ex vireto generosi viri Brancionis oriunda, Lobia. Observ. 2O7. Forte etiam Polygonum pusillo ver

Erica baccifera procumbens nigra. C B P. af 6. Erica baccifera, blatthioli. J B. Tom. i. l. s. 326. Erica Coris folio, Xi. Clin. Hist. lib. I. 4s. Erica erecta baccis candidis. C B P- Erica baccifera Lusitanica. J B. T. I. l. 3. 328. Fruteu Lusitanis Camarinna S dictu S Li schol. Ind. Orient. Part. q. R. 2I. lit. c.

Efica Coris solio X. Ct . Hi s. lib. I - .E R IJ C A maxima Canadensis Cornuti, de PI, Canad. pag. I s. Eruca Virginiuisa Bellidis majoris folio Moris P togr. Tab. 86. R. 8.

147쪽

nealis, parvis luteis floribus, Mors. Η R F. 7o. Presuri Bot. 263. Eruca lutea, . s. Barbarea miΠima; Eruca Barbareae aemula minor, eju . Eruca montana minor laciniata, flore luteo, siliqua asperis. Sinapi parvum, siliquae aspera. C B P. 99. o in Prodr. I. Eruca 13 s. Sinapi parvum, siliqua asper1Fratris Ioannis Bauhini, C B. Phytopin. Sinapi ago pesulanum, siliqua aspera hi suta. y B. T. a. l. 2I. 858. Eruca Monoelienses siliqua aspera, Raii Hist. Pl. 8o8. Eruca Alpina, radice serpente, et,non. His. Bolan. 88. Eruca tenuissilia perennis, flore luteo. y B. T. a. l. 21. 862. Erysimum forte Germanie. Trincia tellae folio, D. Rati H . Pl. 8Iῖ. a D. Bobari. accepimus, su bhoc dubio titulo a an Leucoium terrestre, majus, Frigidarum Regionum, Column. Eruca Indica Tanaceti solio, et anon. 86: Moris. H R B. Erysimum fruticosum Indicum Tanaceti solio, Raii Hiu. R. 8is. ERYNGIUM montanum, Amethystinum. CBΡ. 386. Eryngium caeruleum. JB. T. 3. I. as. 86. Eryngium Alpinum, latis foliis, magno capite, oblongo, caeruleo. y B. T. S. I. 2s.' 88. Eryngium Alpinum caeruleum, capitulo Dipsaci. C B P. Eryngium latifolium planum. CBP. Eryngium planum, latifolium, capitulo rotundo, parvo. y B. ibid. Eryngium ex semine plani degener. H R P. ti H R B. Eryngium capitulis Psyllij ex Sicilia, Paul. Boccon. 87. Eryngium pumilum. I B. Eryngium montanum, pumilum: C B P. Eryngium pu- milum Hispanicum Clusio Par . Eryngium minus Arabicum Centiceps, cujus capitula siunt admodum parva Psyllij

instar, Hori. Oxon.

Eryngium Americanum foetidum - Ιtubu Surinamen us , H. Lyd. a 36.iseed 8c Fit laeeti, Barbadensibus Anglis, vulgo. Eryngium foetidum, oblongis capitulis, Americanum. Cohayelli, s. Chichica Hoarton, seu Herba ferratorum foliorum, Hernand. apud Recc. 14ῖ. Eryngium Americanum Υuccae folio, spinis ad oras molliusculis, ' togr. Tab. 17s. D. 4. Eryngium campestre, Υuccae foliis, sipinis tenellis, hinc inde marginibus appositis, D. Banister. Cat. Stirp. Virgin. an Ocopoatrii Mexice bus, s. Scorpii

Eryngium lacustre, Virginianum, floribus ex albido caeruleis, caule & foliis Ranunculi flammei minoris, D. Banister. E RYSIMUM non laciniatum Draba dictum, Risit Hist. 811. Draba lutea

quibusdam. y B. T. s. l. 22. 039. Draba lutea, Par . 831. Item Solidago Saracenica, S. Germanica, siliquosa, eius . Pur . ς 30. Draba lutea siliquis strictissimis. CB P. DO. Erysimum latifolium Neapolitanum, Par .Ruii His. 811. Erysimum latifolium majus glabrum. CBP. Io I. Irio Apulus alter, laevi solio Erucae, Column. ecphr. 264.

Erysimum angustii ob majus. CB P. quae bis repetitur in Pinace, semel hoc liso, pag. 9 3. Ubi vocatur Rapistrum Italicum 'siliquis longissimis, i. e. ) Rapi strum montanum, s. sylvestre, Irionis folio Column. ecphras. 265. Forte

148쪽

etiam Erysimo similis larvis, laciniata, floribus luteis; C B P. 1 o I. Erysimo simialis, herba Sta Alberii. yB. T a. l. 21. 862. an Sinapi sylvestre Mospestum , lato folio, flosculo luteo minimo, siliqua longissima, ejusd- yB. T. 2. I. a I. 8 8. Erysimum Geneven se, sylvestre, Ilaii Hist. 8 a. Sinapi Genuense, sylvestre. y B.

ibidem.

Erysimum corniculatum, Perenne, D- Tobari. Erysimum corniculatum, majus, perenne, Pyrenaicum; an Erysimo vero ἀi. Dios oriae, .non. Schoia Boiis,. 83 an Erysimum alterum siliquis Erucata C B P. δε dio Erysimum latifolium, foliorum laciniis triangularibus, urit Hist. R. 813. Eruca lati folia. C B P. 98. an Eruca 3δ Anglica Camerar. Erysimum Sophia dictum, Haii Hist. 8ia. Seriphium Germanicum; Sophia quis, bus i. y B. T. a. l. et s. 886. Sophia Chirurgorum Par . Theatr. Nasturtium sylvestre, tenuissime divisum. C B P. Ios. Ei ysimum Sophia dictum Chalepense Procerius, foliis latioribus, & saturate virentibus, priori diversa videtur, ut nos primo monuit, D. Doodu. ERYTHROX YLUM Americanum Hydrolapathi foliis, Nuculas pyramidales, filamentoso cortice inclusias, nucleo Versicolore, proferens, Phytogr. Tab. 17 s.

g. s. Forte Brasilio simile Lignum, erulumbost, Germanis dictum, Redibooia

Barbadenssibus vulgo. Et jam mutata sententia, maxime diversam hane Arborem essὰ Usiferis Orientali folio longo P B P. indubitanter pronuncio. Hunc usque in diem utraeque vigent, in Hori, Reg. Hampi. Ita sit diversitatem, cuiquam observanii liquido appareat, ES CHAROXYLUM s. Lignum focale Americanum , quod in focis eXtruendis, maxime usitatum, Phytogr. Tab. 173. 6. Cui fructus Pyriformis, octies striatus, O acanthae Virginianae magnitudine, per maturitatem Lignescens. an Lignum fomitis vicem praebens, Clus exot. l. 1. c. 8. Barbadensibus dictum. Materies arboris adeo dura est, ut collisa ignem Silicis inst. eiiciat Suberi amne Lignum fomitis vicem praebens. C B P. a , Ligna in Braselia, quae Urahuciba vocant, quae eXsiccant, dein inVicem terunt, ex quo attritu pulvis derasus inflammatur, Stadias Part. J. Ind. Occid- c. 6ῖ Forte Mahol arbor Curi-λna, s. Taenidiophoros nostraue hujus Phytogr. fol. I. Vid. Leri, cap. I9. D. Hochfort. lib. 2. cap. I . pag. 44P. EUEDEXΥLUM, s. Lignum odoratiam Americanum, solio amplo, subrotundb, profunde venosio, fructu glandiserini, Beretini instar, nullo calyce donato ; Santali forte genus, aut Agallochi, Barbassenstibus nostratibus nuncupatur. Hujus folia a Guajeria Brasiliensium Marcgraυ- haud multum abludunt. Forte Glandi Iligneae, quodammodo similis fructus, cortice fragili. PB. T. I. l. 3. 323. hujus Icon habetur, Phylogr- Tab. 17 6. H. I. Eu ede Xylum Americanum, solio magis mucronato, P togr. Tab. 176. D. 2. Sam barana forte Malabarica, Garctoe apud Halum, Hist. 18o4. Siseet-Unlelltngia ludo i. e ) Lignum odore fragrans, Barba ensibus dictum.

149쪽

g u o M Y M O vulgari quodammodo accedens; ex Prom. Bon. Spei.

Euonymi nostratis folio, Arbor Africana, eX Prom. Bon. Spei, Phytogr. Tub. 2So. D. a. an Periclymeni surrecti genus AEthiopicum 'Eubnymus latifolius. C B P. 428. EnoymuS latisolia. yB. T. I. l. 8. 2o2. Euonymus primus, s. latisolius, Clus. His. Εuonymus Virginianus, rotundi solius, capsulis coccineis, eleganter bullatis, D. Bu-nister. P togr. Tab. 28. R. s. Εuonymus Canellae albae foliis, e Maderat palan. D. D. Frederici Stare favore, ad ex sculpend. accepimus. Pictura eXhibetur, in P togr. Tab. 88. g. s. Euonymus AEthiopicus Canellae albae foliis, magis acuminatis, Phytogr. Tab. 2 8o.. S. Euonymus AEthiopicus, Alaterni sellis rotund Ioribus, duris, & non crenatis, Phy-Tab. 28 o. R. 4 Euonymus Virginianus, Pyracanthae soliis, capsula Verrucarum instar asperata, rubente, Phlogr. Tab. XX s. A. s. Euonymus Margaritisera, pentacoccos, Americana, Phlogr. Tab. 176. D. q. Margaritifera arbor Sisinamensis. P BREuonymus Injubinis soliis, Caroliniensis, fructu parvo, fere umbellato, Phlogr. Tab. 28. A. 6. a foliorum similitudine cum Rhamno Catharci ico ni fallor Da e plantis,

sutv-sipho/n ci. e.9 Spina Cervina, Barbadensibin nostratibus nominatur. Tithymali forte ) fructu tricocco, Frutex Virginianus, D. Bania. PenitoOroe zolanensibus dictus. - Α Εuonymo adfinis AEthiopica, sempervirens, fructu globose, scabro , foliis Salicis rigidis, serratis, 'fort. L d. Laurus non odorata, fructu globoso, Africana. heeeli. Citriculi. Lauro serratae odoratae, Stapetianae, similis, inodora, Capit. Bon.

Spei, Bre n. Prodr. I.

Euonymo adfinis, AEthiopica, spinosa, Lycii foliis, & aculeis, fructu Euonymi Pannonicae Gulii grandiore, P togr. Tab. 28 o. g. s. Dioscoridis vel manca, vel certe oppido brevis Paliuri descriptio, usque adeo exercet Bolanographos, ut dubitem num majus dissidium eorum, super ullo alio, quam hoc Frutice existat; Intenditur etiam hoc dissidium, poti mum ex Theophrasti, Paliuri discrepantibus descriptionibus. Alioquin hanc nosram Euonymo a sinem, nussis fere notis reclamantibus, Paliurum Africanam, esse putarem; cujus semina terna, tentorem qnendam pinguem,

prae se ferentia, siliquis conclusit -- Antistes, Theophrastus, lib. 3. Hi si . Pl. cap. 17. Aut ceriae haec est Paliurus filiquata, ejusd. aut Phanta quae ipsam refert,

ad cognitionem nosram nondum pervenit, quare es inter incognitas es reponenda Arbores ; in re tamen dubia, nihil asserere audeo.

Euonymo adfinis Arbor Orientalis Nucisera, flore roseo, P togri. Tab. 88. H. 6. Styraci & Euonymo media amnis, Elie Sinensum, s. Tua Dponensibus, flore simplici, Bron. Prodr. 2. Ehee, Erutex Boniti. Chaa herba Dponiae. y B. Tom.

3. lib. 27. s.

E mymo adfinis, Occidentalis, alatis Rusci foliis, Nucifera, cortice ad genicula, fungose, Phytogr. Tab. 94. R. q. Guaiacum Americanum alterum, fructu Euonymi, Bre n. Prodr. I. Guaiacum foliis Lentisci, Horto FVeliano, ejus . Pron.

Prodr. a. Dosli Daul, Belgarum. Sub Iasmini titillo in L R H. primo nobis innotuit. Forte Avellana Americana quadrifida; Oviedi, res. Amer. lib. 1 .

150쪽

cap. 4. CI exot. lib. 2. cap. 16 Forte etiam Glia iactam,propemodum sine matrice; Quibusdam Lignum Sanctum, Indis I OaXacan, & Mailalquauhit l, yo . Den-diolog. 426. Anton. Recc. 6 a. an Ibiraee Brasiliensibus, Marcgraυ. Io I. Guaia- cum soliis Cerasi acidae, IOB, Den rolog. qa7- & quid-ni, Gquine de Laet. Arbor Floridanu, decantati contra Luem Veneream usus, India Occid. lib. q. cap. xq. Forte etiam Huggium, Novae H pGn. Terent, apud Reccum, 38 o.

Eu6nymo ad finis Philippinarum Infriarum, Anisum spirans, Nuculas in capsulis stelliformiter coaggellis, proferens, Anisum Peregrinum. C B P. I 39. Anisum Philippinarum In futurum, Cluj. Hist. EUΡATORI UM soliis Enulae, Cornut, de Pl. Canad. I91. Cannabila Indicat

St A. Comment. in Theophr. 363. an XOchico palli, s. Copalla florens; ab aliis Narapis tua, Copallisera 8' Hernand. apUd Recc. 49. Eupatorium triphyllon Mexiocanum, floribus albicantibus. Coa pallis Quauh censis, s. CoapalliS δ' Hernand. apud Reccum, 36. Eupatorium Virginianum, Salviae foliis longissimis, acuminatis, persoliatum, Phuto- gr. Tab. 87. 6. Huic folia longa cusipi data, bina opposita , D ad basim it, continua invicem, ut ea caulis transadigat, & sinum quendam, ceu cavitatem pelvi aquae continendae similem, efformant. Idem folio trifoliato. Eupatorium μυχ Angliae inticae soliis, floribus purpurascentibus, caule maculato, H. L d. append. 667 Eupatorium Urticae foliis, Canaiasie, flore violaceo, H. Lod. 239. Valeriana Urticae folio, flore violaceo, Cornut. 22. Mor . Umbel. I. Eupatorium Urticae foliis, Canadens, floribus albis. Valeriana Urticae folio, flore albo, Cornuti, et O. Cacalia Americana, Par . Th. I 22 I. Eupatorium Americanum, Melissae foliis, magis acuminatis, Phylos . Tab. 87. Id. Id nn TZocuilpatilla itera, Hernan apud Reccum,fol. I 49. II 8 I. Forte etiam Eupatorium Americanum, Nepetae solio latiore, floribus albis, brevioribus,

Prodr. 2. . t. in sto

Eupatoria ConyZoides, odorata, solio crenato, molli, subincano, P togr. Tab. 87. D. a. Serratula Noveboracensis, folio leviter crenato, molli, subincano. Ρ B P. 37s. Serratula Indica major latifolia, mollis, Breyn. Prodr. 2. Ubi nomine Jaceae D f:rratulte affinis, capitulis Baccharidis ; hujus mentionem in Prodromo stio primo, se fecisse fatetur. Et quod, per errorem hoc fuit, comperisse me jam audeo pronunciare. ConyZa Sstria Ramosi, Hist. Lugd. append. Forie etiam Te- gompotonic, seu Capillus faetidus, Hernand. apud 191. Item Tlacochiachic, seu Salvifolia, ejusdem, DL ῖο - .8c Virga amara quibusd. I9 I. Eupatoria ConyZoides, Verbasci folio Phyleuosimos; s. Baccharis Americana, suaveolens i. e. 2 Zineet-iueed, Barbadensibus dicta, Phylos . Tab. 87.A. 1.Lupatoria ConyZoides, integro Iacobaeae folio, molli, &incano, Indiae Orient. Ρ togr. Tab, 177. R. I. Jaceae 8c serratulae amnis, Pr n. H. L d. inter Addend. 677. an Cattu-Schiragam, H. Maiab. Part. 2. R. 24. quae ut Cl. Hermannus monuit, pro soli diversitate, a se maxime variat. Scabiosae Indica arborea, Raii Hia.

Eupatoria

SEARCH

MENU NAVIGATION