장음표시 사용
151쪽
Eupatoria Conyetoides, integro Jacob. .: solio, glabro, &duriustulo, Induo ibo . P toe . Tub. 87. m. s. Eruditissimo, D. D, d lare, nobis, hujus notitia debetus. Eupatoria ConyZOides, Maderassatana, iseliis glabris, flore purpurastente, P0 os .
GL 3 7. H. 2. an Nari-patSja, H. Malab Part- IO. R. 62, COnyZa Malabaris tiLamii folio, flore purpureo, CommeL in Not. Forte etiam YZta cococ-Tlacotis μοχ Hispania Terenti, Npud Eecc. 4so. Eupatoria ConyZoides, maXima, Canadensis, foliis caulesin amplexantibus, Phylotes. Tab. 87. R. q. COnyra major, alato caule, foliis Primulae Ueris longe ampliori bus, graviter odoratiS, Laelii Triumsecti apud Fratrem. --ipfixaupestvistissimo
Eupatorium Bermudense, latissilium, nosculis pallescentibus; - 6 stratibus vulgo, Phytogr. Tab. H. a. Si non obstaret alterna foliorum situs, Eupatorio amnem Plantam o LMicam, foliis Ulmi Brytato, Cent. I. I 2. Huic.
nostro proXime accedere putarem.
Eupatorium angustiori solio Fermudense, doribus flavescentibus, Dog-lliein No stratibus dictum, utrumque habuimus, a Sagacissimo Bolanico, D. Jacobo Petj 8t posteri rem a Senecione Afrisam, latiori folio, nostrse Phylogr. Tab. 223-H. . Haud multum abludere arbitramur. Eupatorium humile, Africanum, Senecionis facie, foliis Lamii. PB P. Phylog V. Tab. H. 1. Senecio Africanus, Lamii solio. H RP. Senecio Americantis Lami, lacte, Sohol. Bolan. 186. an Virga aurea, solio Veronicae, Menidet. Fascio. Eupatoria hirsuta, Hyssopi soliorum aemula, Virginiana, Phytogr. Tab. 88. c. Eupatorium Virginianum, LaVendulae foliis, floribus albis, H. Beaumont. 16. an Valeriana Hyssopi folio, Virginiana, D. Banister. Cat. Ius Huc forte referatur Cyanus Lini liuS repens yB. T. S. l. 23. 23. Cyalalas minimUS repens, Lob. Iebis. ue 49. Forte etiam ΥZtacpalli TepuZcullulae, s. Linaria argentea Mex eisnam und. apud Recc. 197 Item Tlalctinoi XOchiil, s.Venerea Medicina eta. Hemand. 238, 8c ΑΙ . Eupatoria Virginiana, Serratulae Noveboracensis, latioribus soliis, Phlogr. Tisb. et 86
6. ad Serratularum genuου averruncetur ct Serratulam Virginientem, latioribus foliis, Iure merito nominare licebit.
Eupatoria ConyZoides, Urticae folio molli, & incano, capitulis magnis, Americana, arch-auget Barbadensibus dicta. an ConyZa Americana, Urticae folio, flore caeruleo, Dist. 99. Forte QNaXOXOuliqui, δε- Hi pan. Terent. apud 4 6. Huic forte pertinet Cyanus arboresens altera, Styracis folio, Pr .
Eupatoria Conygoides Palaestina, Lapathi rigidioribus foliis, ima parte bigemellis,
auriculis donata. Behen album, Hamosi. y B. T. R. l. 2s. 37. Conspeximus hanc, tantum in Herbario vivo fiamolpiano, apud celeberrimum Theologum, D. ' I acum V tam. Eupatoria Valerianoides, flore niveo, Teucrii foliis, cum pediculis, Virginiana, P tostr. Tab. 88. H. D Ad hujus classem forte amandetur Manja-adecax mangen, H. Misiab. P. Io. Tab. 17. ConyZa Indica, Teucrii solio, flore flavo, odorato Huc sorte spectat etiam, QuaPOPol Mexice stibus, Hernand. apud Reco. II 8. . .
152쪽
Cab. 88. H. 4. Cacalia foliis rotundioribus, ad caulem sessilibus, Bani eri LM . an Tlacoxochiti, Nov-Hispan. Recc. 418. Huic generi Plantarum, Cilio, palli Tepogiemica, Nov. Hispan. Fecc- ῆ7O. mmime convenit. Eupatorio adfinis, Americana, bulbosa, noribus scariossis calyculis contectis, Phalogr. Tab. 177. A. q. Huic in capitulis saltem Persimilis exhibetur Ρlanta in Hist. Moxican. Recci, sub nomine Xararo , ut videsis, pag. 196. Planta pap-pesicens, non lactescens, Virginia , D. Banister. O. ΛT. EUΡΗRASI A pratensiis, minor, purpurea, Theatr. Par . I 83o. Euphrassia pumpurea, minor, CB P. P tr. 1 G- Item Euphrasia pratensis, Italica, lati solia, H d. C BP. 234. Euphrasia 3δ non scripta, Fab. Column. ecphr. Ιcon habetur,
Euphrasia pratensis lutea. CB P. 23 . Euphrasia Pratensis major lutea, Ρur Th. Coris Monoessulana, lutea, 7 B. T. 3. l. RO. 43ῖ- Euphrasia major lutea angustiso-lia, Column. ecphr. Sideritis pratensis lutea, Hili. Lugd IIa I. Ubi exhibetur Lon, satisfacticiter exsculpta Euphrasia lutea, latifolia, His. Pl. 772. an Cristae galli astinis, planta, ΜΛ, s. Crista galli major, I B. T. S. ι 3Q. 37. Quaerit &ipse Hujus Icon habetur in Phlogr. Tab. 27.R. s. Euphrasia, L Crataeogonum, foliis brevibus, obtusis, Ves organdisum, atau, P θ Tu. i. Hujus flosculi sunt plane galeati. Euphrasia, Acinos latiori solio, Maderaspatana, cauliculis Pubescentibus, Phytogr. Tub. 279- Ἱ0, 7 Euphrasia, Alsines majori solio, flore galeato pallide luteo, Pamaicensis, Phlogr.
Euphrasia, Alsiines angustiore solio, Rubiae modo spicata, Golcon , Hytogr. Tab. 56. D. 3. Si alterni, foliorum situs non Obstaret, I laelpatii-Acatlanensi Alsine
foliae Iae. Hernandea. apud flacc. a O9. eandem esse putarem.
Euphrasia lutea Alsine folia,radice squamata. CSP. a 34. infriar. deseripi. Anonymos radice Dentariae, Column. ecphr. pari. a. O. Eufragia lutea minor, radice squamata, Par . Th. IJῖo. Dentaria Buguloides, radice globosa, Mentzelii, ut videtur, His. Pl. 7 74. O' Nobis. Euphrasia angustis, & tricuspidatis foliis, flore albo, & purpureo, Phytogr. Tab. 17 . fg. . yn Euphrasia Linisolia, Fab. column. ecphr. Part. a. pag. 68. Euphrasia foliis Lini angustioribus. C B P. 2ῖ4 Euphrasia minima, Par . IJ28. Euphrasia pratensis, Satureiae foliis scabris, e Mader paran. Phytogr. 7ab. I 77. M 6. diu Euphrasia fi utescens, Coridis folio, flore albo, spicato, Cap. Bon. Spei,
Euphrasiae amnis, Indica, Echioides, Κa atu a et lanensibus, H. L d. an. 668. Buglossum echioides Indicum, Convolvuli caerUlei minoris folio, Ephemet. German. Aun. 4, 8r s. Ob . 139, GratiOlῖe assinis Echioides, et lanica major, Bron. Prodr. a. q. Pee-Tumba, H Malab. Part. 9. I.L 46. Flores quodammodoo iformes, sed non galeati sunt, ut recte notat Aronius; ad Lysimachiam, Virginis m hanc Plantam Pro ime accedere vellet Commelim t.
153쪽
A G ARAS Abe sinae, Clus ad Garc. Hist. Arom. lib. I. cap. 2 3. Cubebis, assinis. Fagara major. CB P. 4 a. Guegela-etta et ianensibis dicta. Bliis alterno positu alatis, Arbuscula fi Carica, Phlogr. Tab. 89. . 1 o. ostryae sorte, s. Carpino adfinis angusto solio non serrato, eto nisu. PBP. 36o. Ubi quaerendum proponitur i an FruteX innominatus primus instar Salicis pumiloe, Marcgr. lib. 2. cap. 13. Waerellaghas Mylanens an Arbor Fago similis in Carthagena de Lael. Ind. Occid. lib. 8. cap. II 'FAGO TRITICUM Volubile nostras. Fegopyrum scandens sylvestr. Rari Θ-nops Stirp. Brit. 32. Frumentum Saracenicum alterum, Convolvuli modo scandens, semine triangulo minori nigro, Moris ran. 2. 39o. Convolvulus minor semine triangulo. C B Ρ. 293. HelXine semine triangulo. y B, T. 2. l. I s. 137 Fagotriticum Volubile majus Virginian. P togr. Tab. I 77.A. 7. Convolvulus niger Virginianus major, Hori. Oxon. HelXine late scandens, seminibus majori bus, Banister. Frumentum Saracenicum maXimum Americanum, H. L d. FERRUM equinum vulgare apisceraton, Fab. column. 'Ferrum equinum siliqua singulari. CB P. 349. Solea equina. y B. T. a. I, 17, 347. 6 ferro Caυa D, Camerari Ferrum equinum majus, Par . Ferrum equinum, siliqua multiplici. CBP. Ferrum equinum Polycerato , ' LColumn. ecphras JOD . Ferrum equinum comosum, Ferrum equinum capitatUm, s. comosium, Cois Iumn. ecphr. ῖoa. Ferrum equinUm Germanicum siliquis in summitate. CBΡ. 46. Ornithopodio amnis, vel Potius Soleae, Vel Ferro equino, Herba. yB. Tow2. lib. 17. 348-Ferrum equinum Italicum magis intortis siliquis, in summitate grandioribus: an Ferrum equinum Gallicum, siliquis in summitate. CBPῖFERULA Demina, Plinia. CB P. 1 8. Ferrula solio Foeniculi, semine latiore, , 8c rotundiore. y B. T. 3. l. 27. I. Ferula mas, Coalpini. Ferula folio glauco, femine lato, oblongo, Quibusdam Thapsia ferulacea. 7 B. Tom. 3. L 27. 4s. Ferulago latiore folio. CB P. 1 8. Item Libanotis Foenichil. folio semine foliaceo, ejusd. Pin. Ι 8. Ferula latiore solio, Parh. Ferula scemina, tae, alpini. perula Libanotidis odorem , succum fundeΠβ, s. Pan X A te um, Mors. Umbbl. s. Libanotis Ferulae folio & semine. CD - Ι 8. Libanotis Ostibis flore tu leo, semine Ferulae, P f. T. S. 27-4I. Libanoti, Ferula solio, & semine, Panax Metilium Ferulae facie, Lobe io, Par in oti Ferula
154쪽
Ferula lucida munica. HRP. Ferula Tingitana solio angusto, lucido, Hori.
Ferula Ticlitana, folio latissimo lucido, Hori. Minburg, 119. Ferula Tingit una lucido folio, segmentis Apii, Bre n. Prodr. a. 46. Ferula fruticosa sempervirens, soliis Anisi Galbanisera; ex qua Galbanum OH Ma- ὰM. ΡΒΡ. Anisum Africanum fruticescens, folio caule, rore caeruleob tinctis, P togr. Tab. I a. H. a. an Oreo selinum anisoides arborescens, Ligustici foliis, & facie, flore luteo, Cap. BOAE. Spei, Bryn. Prodr. 2: 79. Forte Acocollis Ligustici facie, Hernand. apud Recc. 32. & forth non immerito huc referri poterit Theu Copalli Mexicensibus, s. Copassi Dei, eju . Hemand, apud Reccum, a 31. Si Autor in Descriptione, flores lanuginosos non addiderit. PICUS humilis. C B Ρ. 4s . Chamaeficus, s. humilis Ficus Lobel. Chamoesyce arbor, Hs. Lugd. 336. ChamaeficuS. 7 B. T. I. I I. I 29. Ficus sylvestris Dioscoriris. Caprificus Plinio. CBP- 437. Caprificus, Anguigara, cordi. in Dioscorid. 8c His. Hujus ramuli eX Infulis fortunatis allati; pictura habetur in Phytogr. nostr. Tab. 28Ι. nondum edit.
Ficus folio Mori, fructum in caudice ferens. CBP- 439. Sycomorus Alpino. y B. T. 1. l. I. 12 . SycomoruS GjeUm eZ Vocata, Pr. Alpin. de Pl. A dipt. 2 o. Syco-- morUS, s. Ficus 43ptia, Par . Theatr. Ficus folio Sycomori, fructum non in caudice gerens. C B P. ibid. Ficus C pria. y f. ibid. Sycomorus altera, s. Ficus Curia, Par . n. Ficus radita Tiliae folio, subtus albo S villosio, polyrhigos, s. flamentis e summis ramis ad terram misiis radicosa; a Plinio, Theophrasto, & Strabone deseripi. P togr. Tab. 178. R. ῖ. Fictas Indica, Crufii exot. Ficus Indica foliis Mali Cotonei similibus, fructu ficubus simili, in Goa. CB P. 437. an Ficus arborescens fen- histi is, solio subrotundo, fructu orbiculato; Pipat Beethalen sibus, Hori. Beaum. Forte etiam Arbor resinistra Tabacenses de Laetud. Occia. lib. I 7. cap. 28. Barba ensibus nostratibus cunde& ipse habui appellata. Ficus arbor Americana, Arbuti foliis non serrata, fructu Pisii magnitudine, funicu. culis e ramis ad terram demissis prolifera, Phytogr. Tab. I 78. n. q. Forte Ficus
arborescens Africana Arbuti soliis non serratis, Hori. Beaum. an Katou-alou, . Hori. Mulub. Ρ. Io. Tub 37. Quae ipsissimam Ficum Indicam Clusi, perperam, nostra sententia facit celeberrimus Commelinus in Not. Nos autem folia, omnino sunt glabra, inferne quidem albicantia, non lanuginosa; Fructus etiam, Κatou alou sunt multo minores, idcirco ad TSjahelam, ej d. Hori. Malab. potiori jure reserendam esse videtur. Alliu arbor forte, .non. Ι9. Et Logato Tamaicensium, s. Arbor Americana Sindophoros nostra. Hujus Almages. Lotan. sol. i. an Ficus Sinensis Pupi murni j apud Bodaeum a Stapel. ad Theophrast. His. lib. 4. cap. 3. Pearded ig-Cree i. e. Ficus barbata, Barbadensibus audit. Ficus Americana, latiori folio Venoso, eX Curacao. an Ficus arbor Ea lud UmmLDonis, pag. 69 ' Peratu sforte Hori. Malab. Part. I. Fig. 28. in Hor . Reg. Hampton. in hodiernum colitur. Iconem videss, Ρ togr. Tab. 178. fg. I. Picus Malabarensis, folio cuspidato, fructu rotundo parvo gemino, D. Den. Areatu Lori. Malab, Part. I. he. 27. Cingalensebus E fue ex religione ipsorum,
155쪽
Hujus Don exhibetur in Phlogr. Tab. I 78. Q. 2. Ficus arbor densioribus foliis parvis integris Ambonensis, Thytogr. Tab. 2M. big. q. an Arbor Sycophora Jamaicensis foliis minoribus, Almagest. Bolan. fol. 42. Itiyalu sorte) Hori. Maiab. Part. I. Fig. a 6. Haec e t una de arboribus illis, quae fibris, M.funiculis e summis ramis exeuntibus, ad terram usque demissis es ibidem radices ahentibus, missice propagatur.
Ficus Malabarica fructu Ribesii forma, ti magnitudine I sjela dicta, Rali ust. Pue143s. Τsjela, Hori. Malab. Part. 3. Iab. 6ῖ. Arbor Sycophora Caryophylli aroma, ei foliis, o facie Jamaicensis. Hujus Almagest. Bolan. soL 42. ab hac purum dissὸrre videtur. Praecedentis speciei est; eoismqae modo crescit, o propagatur, quoillas
FICUS Indiea racemosa, foliis& fructu amplissimis, Musa Arabibus dicta. Paco-
eira, Pisom Is .mrcgr. I 37. Musa IB. I 1. l. I. 148. MauZ-Musia, Alpini, δε PLAR pl. 8o. Bala, s. Musa Serapionis, Hori. Maiab. Part. a. 27. Dudaim, Ludos. lib. I. cap. 9. EloXochiti cibrie9 Hernandem 3 6. Palma humilis longis latisquefoliis. C BP. 5o7. Item Ficus I. Ea fructu racemose, foliis oblongis, ejusd. Pinae. so8. Ideoque haud sine ratione culpatur gravissimus Autor a D. Arnoldo Se n Dis, a se inmicem disjungit Musam, es Ficum Indicam fructu racemos, ctc. cum re- mera una se eadem sint, vim. Pacoeira arbor ; ut etiam Cl. noster Raius ipse arbi-i,atur, Hist. Pl. 1374. Ulantane-Elee, Nostratibus dicta, γ-- LFicus Indica racemosa, soliis venustius venosis, fructu minore. Banana, Marcgr. ibi-rim. Bananeira Pisonis ibid. 8c Rochforti, Hist. des Antilles. Muta amnis altera. C B P. ueo8. Banam fructus in Regno Congiano, forma, & gustu Musiae LM ptiacae, Ρart. I. Ind. Orient. lib. a. cap. I. Item arbor foliis amplissimis, fructu Cucumeris forma, ejusd. C B P. ibidem. 250naua- ree, nostratibus nuncupata. Hujus folia prioribus sunt ad apicem paulo strictiora se venis purpureis spectabili υ u) plurimis paralelis transversim discurrentibus ornata i a Pacoeira maxime diversa. FICUS arbor Utriusque Indiae Platani soliis μονογλαω, fructi Mali Cydonii, aut Melonis magnitUdine, P togr. Tab. 278. fit. I. Arbor Platatii folio, fructu Pe ponis magnitudine eduli. C BP. 43 I. Item Ficuum specie Fructus Perusiani. CBΡ. 437. Papaye Peruvianin. y B, T. I . lib. I. Ι T. Papaya Hernandea. 99. Fanyaycu, Bum. Llor. Sine . yonston. Manlisis de Arboribis, 474. Huius sunt mas ct foemina. Prior es Ambap a, Hori. Malab. Part. I. Fig. I s. altera Papa-jamaram, Hu Hori. Maiab. ibid. Arbor Melonisera, Papayo vulgo dicta, Bontii. 96. Mamoera mas, & scemina,Parh.Theatr. In utraque India fatis frequens conspici.tur. Gulielmus Piso, marem aeque ac forminam fructum ferre refert secus ac Clusius, o Horti Malabarici Autores statuunt licet minorem se oblongiorem ; falsum. que ese Farminam non ferre fructum, nisi mas ad et, quod se consirmat Rochfortius, His f. des Antilles. Hujus es altera varietas habetur in Infula Iamaicensi, ρsae
156쪽
Ficus arbor Ρapate sylvestris nomine missa ex Strinam, Ph togr. Tab. 278. H. a. Fiacui similis arbor fructu oblongo. CB P. 437. Arbor Cucurbitifera; Ficus Magriturum. y B. I I. l. I. LII. Inter Cucurbitiferas per errorem utraeque sortiebantur nunc vero comperimur, ad Ficuum genera potiori iure illas amundari debere.
Ficus arbor Sirinumen O multifido, Umbilicato solio, superna parte admodum scabro, aversa , densa lanugine, molli, Guttar Tab. 2 3. A. s. Ambalbae altera species, Ambattinga Brasilien bm, Pisonis, 1 8. Cui folia sunt tam impenses abra, ut loco limae lignis iavigandis inferviant. Ambayba Bragianorum de Laet. bd.
Ficus arbor Brasilienses, spinosa, digitatis Mandi hocae foliis frondosis. Jaracatia Pisonis, & Murcgravit. Arbor PePOnisera Erastiliensis, spinosia ; fructu Mamoeris simili ramosa, R ait Hist. Plantar. 1669. FICUS IAHeu Tuna dicta, s. Opuntia sola hirsutis pungens. Ficus Indica vis, pilosa. c B P. 4 8. Et forte, Ficus Indica humilis 6 d. ibidem. YZtac-nochili
Memice bus Hernandem, apud Recc. 77- In omnibus fere Americae plagis, Haec ratione inferend o mirabilis planta, est admodum familaris; nec Veteribus fuit prorsus incognita, ut mihi facile persuadeo, neque India quam vocant Occidentalis δε- L ei natale Solum esse videtur, nis refragetur, fuisse Plinii Opuntiam, qui scribit
circa Opuntem Boeotiae oppidum, ejusdem nominis Sinui, Euboico a Livio, Modernis Golfo di Negreponte dicio, vicinum, nasci etiam, homini dulcem, mirumque a folio e-ιjus radicem Aeri, er c plantam nasci, Hist, Nat. l. a I. ca P. 17. Quid igitur quaeris unde in Europam veniret. se quo evanesceret, non nisi ex America postliminio redistura ' Cum in plurimis Europae regionibus olim verisimilius oriebatur, orsicut nos monuit percelebris Pir D. Tancredus Robi Iason, variis in Italicae locis ex propria observatione, etiamnum sponte nascitur, fatis obvia, ct frequens, ut in cautibus montosis circa Neapolin ct juxta viam Appiam prope tres Tabernas, se in toto soiris Iu inter Neapolin se Romam frequentis ima: Siciliae etiam alumna es, o in Catulogo hujus Regni Birpium Indigenarum a Celeber. Viro, se rei Horbariae longop xiis imo, DRQ Paulo BoccOno enumeratur. BOCC. RechercheS se Observations Nature sies, pag 194 Ficus Indica laeVis pilosa, C B P. quam nos intrepide pro hir is Synonymo ponimus a Uaec ad Bauhinum eX Creta missa est , eaqUe duplex, altera solio rotundo, altera folio Oblongo. Opuntiam nonnulli credunt de qκὰ Theophrastus Hist. lib. 1. cap. II. Sis: Huic Ficui Indicae sarcuatas smilis eis, ῬZIpotius quodammodo mirabilius, si qua ex folio radicem mittat, qualem circa Opun tem herbulam esse aiunt, quae se e suavis est. Ficus Indica major laevis, s non spinosa,VermiculOS RUOS Cochenilla Vocant proferens, Phylo r. Tab. 28 I. M- 2. Ficus Indica' grana. CBP. 8. Arbor Cochen ille Claod. Du, eto. NccheZnspatii, seu Nopalnoch eZili, in quo CC ccus Indicus nascitur, Her-nah, apud Vecc. fol. 78. an Ficus Indica folio oblongo media. mP. 6ο ῖ Tuna, s.
Napalli Saxis innascens Nierembergit, lib. 14. cap ῖ Hujus frucZm forte sunt Metta luusun nautis Virginiensibus, D. Og lveit,l Americ. Ficus Indica, s. Opuntia major, solio s pinis longissimis, & validisiimis armata,
Ficus Indica spinosa sylvestris. CB P. 4 8. Eadem folio minori, rotundiori & compressiori, Hort. Le . 243. Cognocthli Mexi
157쪽
Ficus radisi major sipinis nigricantibUS, floribusque purpUreis Cur amicis, Hori. Beaum. 19. an Opuntia foliis longissimis atroViridantibus maxima Am risana Bron. Prodr. 2. 79. AtlatonOctbli, Mexicen sium, Hemand. ibi Ficus Indica, s. Opuntia maxima, solio spinoso, latissimo 8c longissimo, ad imum compressb. Ficus Indica platycaUlOS, H. Beaum, 19. Ficus Indica, s. Opuntia maxima , solio spinoso, longissimo, I angusto, ad imum
rotundiore. Ficus Indica maxima sipinosia, caUle rotundo, H. Beaum, ibid. Ficus Indica, s. Opuntia minor caulescens, Arblasculi in modum, ramis cineritiis spinosissima, Pistogr. Tab. 281.10. 3. an Ficus Indica solio spinoso, fructu mi - nore. 6 BP. 438. Opuntiae Vulgo dictae cognata, Feritaminatrix Vndorum. y RT I. l. 1. I 36. Ficus Indica, s. Opuntia Graisfavisa minor, spinosissima, flore tu. teo, H. Beatim, ubi pro N. D ponitur. an Cacanocthli Memicensium, Hernund. apud Reee. ῖ Opuntia Ostocollos, quos artuum fracturis, M luxationibus prosit: De qua & Author Hist. generalistidiarum. Arbor rupturas consolidans Ovied. qui stipicatur, Carduum Tunes in hanc arborem transmutare. an Ficus Indicaminima folio subrotundo. HRP. 7O Z vcae . . A. Hoc Ficus Indica omnium minima, spinulis tenellis Undique arinata. ex Virginia. Forte Ficus Indica, s.Opuntia Cura gavisa minima, H, Beaum, I9. Opuntia Americana minima, spinis creberrimis, tenuisiimis, Bre n. Prodr. 2. Forte etiam Opuntia minimaudiea, Bellucis Indis. H. Pisan. 39. Ficus Indica minima spinis brevissimis munita, ex Hori. Fagellano. Schol. Bolano J I. Ethe pul-pillo id, nostratibus vocatur. FI C O ID ES s. Ficui assinis Americana erecta Ceret emgie maxima, crastissima, spinosa, 8c angulosa, flore viridi subluteo, fructu spinoso rotundo, extus D intus rubro, seminibus minutis, nigris, reserto, Hori. Maum. a C. CereUS Curassavicinerectus maximus, fructu rubro spinoso. P E P. 321. Dadus Indigenis & C do Eree, nostratibus dicta. TetZivacilis Mexicens ibin, Hernand. 78. Ficoides, s. Ficui amnis Amerisana sipinosior, & angulosior, spinis albicantibus, s. griseis. lanugine runcum excrescunt obsitis flore ex viridi-luteo, fructu ovali, non spinoso, foris rubro, intus subviridi, seminibUs nigris pleno, H. Beaumoni. Io. Cereus Cur avicus erectus, maXimVS, fructii rubro, non spinoso. P BP. 321. Ficoides Americanum multangulare, canUlatum glauci coloris, spinis subluteis, tomento itidem subluteo intertextis, flore subviridi, fructu non sipinosio, extus rubro, pulpa viridi, seminibusque nigris repleto. Ccreus erectus Curas vicus lanuginosus, fructu viridi spinoso. Ρ B P.
Eicoides': Americanum qUadrangulare vel potius angulos iam numero variabile, spinis longissimis armatum, flore subviridi, fructu sis inolo, rotundo, seminibus nigris majoribus, Si splendentibus pleno, H. Beaum. Cereus erectUS Curassavici, tetragonus, articulatus. Ρ B P. 322. an forte idem cum proxime sequenti. Ficoides Americanum, s. CereUS erectus, cristatus, foliis triangularibus, profunde canaliculatis, Pistogr. Tab. 29. R. 3. Ceretis spinis crebrioribus horridus, Paliust. Pl. Cereus cristatus Beaumontianus. P B P. Iamacarri prima Pisonis, Hist. t.Brufi I 88. Lusitanis Cardon. an Planta Pinnata artandinacea, Par . Th. I 62 Ficoides Americanum, arborescens, nodosum; ad nodos admodum aculeatum, Jamacaru quarta, Pison. I9O. Hujus arboris, tibiae fere crassitiei, quinque circiter pedum longittidinis, caudex eme status, ct concavus, in illustris viri, D. Gulielm.
Cortene MediiTempli Londinensis Muso instratissimo, in hunc diem curiose Uer-
158쪽
matur. Hujus Medulti inquit PisoJ Sambucina facile mollior, quae ex arefacta iis
Λυissimum pulverem redigitur, qui cum decidat, Scapus cortice suo echinato contectus relinquitur concavus, miris cancellis quasi ex arte fabricatra, adeoque liquae alicujus
spinosae aemulus, ut m ipse rosior, hallucinandi Raio nostro Sagacissimo ansam praebuit,
eum sub titulo Fruticis exotici ramus in clavatam echinat3m siliquLm terminatus; hujus caudicem excavat sim, infir s. sua Plantar. Univery - SQQ. exhibuerit ; es Id quam Ueram, ut sibi vid batur es e pronunciet. Ficoides triangulare articulatum, amplexic9ule, spinis breVioribus obsitum. Cereus Peruυianus amplexicauhS,articulatu ,fructu rotundo max m),Coccineo. PBP. 322. Ficoides , Imericanum, s CereUS minima serpei S Americana, Putogr. Tab. I 38 A.
6. Forte C reu, Cura gavisus ampleXica ilis, Polygonu minor. Ρ B P. an Iuem minimUS, articulat US eX Vera Cruce, 0u . P B P. ibidem tFICOIDES. s. Meloca' s. Americaηa tomentoso capite, sulcis rectis. Ficoides Oecidentale spinosum, Me oni S facie, sulcis rectis, H. Lod. 67o. Melocactus Iisdia
Occidentalis. C B P. 384. Echi nometocactos vulgo, Sc Nostratibus Eiitka-Can
Ficoides, Melocactos Americana major, sulcis obliquis. Echinomelocactos major, tomentoso capite, costis obliquis. P B P. Ficoides, s. Melocactos major, longioribus aculeis donata. Echinomelocactos longioribus aculeis, Schol. Botan, 3ῖ. Ficoides, s. Melocactos Americana spinis nigricantibus brevioribus, Hori. Beaum: Ficoides, s. Melocactos mammiliaris glabra, sulcis carens, fructum suum undique fundens, Phytogr. Tab. 29. A. I. Ficoides occidentale spinosum, minus, absque tomento,u L d. 67o. EchinomelocactoS minor lactescens,absque tomento cylindris laxioribus. PBP. III. Echinomelocastus tuberosius,s. globularis minor EX Hori. Fagellano Scho Botan. 3 3. Ficoides Vel FiCUSAmericana phaerica, tuberculata, lactescens, flore albo, fructu rubro, pyramidali, Hori. Deaum, a I. OpuntiaEchi, nometocacti efiigie tuberosa, fructu levissimo Amethystino, Bron. Prodr. 2. Ficoides, s. Melocactos minima, lanuginosia , spinis mitioribus, fructu siparsim egrediente, Phlogr. Tab. 29. sig. 2. Echinomelocactos minor, aculeis brevioribus,& densioribus in orbem positis, ex Hori. Fagellano, Schol. Bolan. JI. FI COIDES Africanum, Mesembrianthemum; s. Ficus AiZoides, frutescens, maxima, procumbens, frustii turbinato eduli, flore luteo. Ficus Atroides Africana, major, procumbens triangulari solio, fructu maximo, eduli, Hort. Lυἀ
Fico id es Africanum Mesembrianthernum, s. Ficus Atroides Africana major, procumbens solio triangulari ensiformi, H. Lyd. Idem folio triangulari longissimo, Maliquomodo denticulato, H. Beaum. 17. Ficoides Africanum Mesembrianthemum crassistimo, & valde succulento solio, nigris
Ficoides Vricanum Mesembrianthemum, s. Ficus Ai Zoides frutescens, Media erecta, triangulari solio crasso, glauco, fructu turbinato, parvo, quinquangulari lignoso, flore luteo majore. Ficus AiZoides Africana minor erecta, solio triangulari Slauco, fore luteo, Hori. Lod. ubi optime figuratur, FL
159쪽
Fieoides Ablieanum Mesembrianthemum , s Ficus AiZoides frutescens, floribus albis parvis umbellatis, Phytogr. Tab. D 7.H. I. Mesembrianthemum se ricanuis fruta tescens minus, erectum triangularibus foliis, Viridibus, cornuum Taurinorum in modum rcflexis, fructu turbinato, parvo, Pentagono lignescente, flore albo Bron. Prodr. 2. 68. Forte Ficoides, s. Ficus AiZOides Africana minor erecta folio tereti, floribus albis, P BP 334. Ficoides Africanum Mesembrianthemum, s. Ficus AiZoides frutescens, erecta partim,& procumbens. tenuiore folio, flore Purpureo, Amaranthino majore. Ficus Ai. goides Africam minor folio tereti, Procumbens flore PVrpureo, H. LOL 2 3I. Idem procumbens triangulari solio glauco minimo,Veluti tuberculis exasiperato, flore
suave purpurascente, s. carneo minore, Br n. Prodr. 2.
Ficoides Africanum Mesembrianthemum, s. Ficus AiZoides Africana minor erecta folio trian ulo viridi, Hort. Le d. Idem triangulari solio viridi, flore intus aureo, seris purpureo, 6 d. M. LOLFicoides Asileanum Mesembrianthemti m. s. FicUS AiZoides minUS, maxime procumbens, tereti solio, viridi breviore; caulibus PunicantibUS ; flore purpureo. an Mesembrianthemum Africanum tereti solio Viridi breviore, insigniter repens,
caulibus rubentibUS, Bron. Prodr. a. 69.
Ficoides Africanum Mesembrianthemum, s. FicUs AiZoides tereti liis, succosis, micis argenteis intersipersis, flore carneo eXInfulis hortunatis. COsea. Insulanisvulgo. Ficoides A ieanum Mesembrianthemum, floribus ad geniculos albis, tereti liis, sicco glaciali turgidis. Mesembrianthemum teretisolium minimum Neapolitanum, . flore albo , fructu subrotundo , quinqUecapsulari, Bre n. Prodr. 2. 69. Kali- floridum repens. At Zoides Neapolitanum, Fab. Column. ecphras Part. 2. 72. Kalli secundum. s. Alautiacum album, Pro p. A D. de Pl. pl. Ias. J B. T. I. I. 3 s. os. Ubi Kalli 3'j Pro p. Alpini figura per errorem appingitur. Kali Crasi sillae minoris folio. C B P. 289. Moris Hist. 2. 61 o. Ficoides Africanum Mesembrianthemum, s. Ficus AiZoides Africana major, fore flavo, folio plano latiore, H. Leγῶ 2 a. Mesembrianthemum Africanum latisolium majus, flore luteo, fructu orbiculari compresso multicapsulari, fron. Prodr. I. 6 . Chrysanthemum K1Zoides Africanum primum,s. latifoliUm, ejusd. Cent. I. 16o, Ficoides Africanum Mesembrianthemum, s. Ficus AiZoides Africana folio plano latiore minor multicaulis, flore intus rubente, eXtuS incarnato, H. L d. 23 . Mesembrianthemum Africanum latifolium minus, s. soliis, Anchusae, floribus ex roseo & argenteo colore variegatis, fructu orbiculari quinquecapsulari, Bron. Pro r. a. 69. Male igitur in Icone Hermanniana multicapsularis depingitur, ut animad
Idem flore pallido, H. Lyd. append. 6 7O. Ficoides Africanum Mesembrianthemum, s. Ficus AiZoides Africana triangulari folio lon istano, fructu muhicapsulat i, flore luteo, major, H. L d. 2 4. ChrysaH- themo similis AiZoidis ricana malo', triangulari folio, flore luteo majore, Me n. Prodr. 1', p. 2 3. Aster AiZOides,C Dis Bon. Spei, et noni, bior. Bolan. c. I 8. p. 3 sIdem minus, H. Leyd. 2 3. Mesemrri nthemum Africanum triangulari folio longissimo, fructu multicapsulari flore luteo minus, Bre n. Prodr. 2. Io. Chrysan-
160쪽
Hujus conspicitur quadruplici florum colore, luteo, carneo, purpureo 8c albo quarum postrema planta, inventu admodum rara est, ut ipse fatetur Cl. Bre ius, qui in Prodromo suosecundo, has diversas species, aut saltem varietates fusius L distinctius, enumeravit, Ut videsis, pag. 67. & in Centuria, fol. 16S. Hoc genus
Plantarum nunquam caulescere videtur.
Ficoides Africanum Mesembrianthemum, teretisolium majus, flore luteo majore, Bre n. Prodr. 2. Chrysianthemtim AiZoides Africanum secundum, s. teretifoli iam, ejus . in Centur. 16 I. Chrysanthemo similis AiZoides Africana major secunda, s. teretisolia eidem, Bre n. Prodr. I. 26.
TILIX. Saxatilis non ramosa minima, Raii Cat. Exterre. Ubi dubium movet, An sit Dryopteris, Talechampii. y B. Phytur Tab. 89. g. u. Filix pumila Lonchitidis Maranthae species Cambrobritannica ; An Lonchitis aspera Iluensis, Hist. Lugd. Phytogr. Tab. 89. g. s. Filicula Alpina Pedicularis rubrae soliis, subtus villosis, fiati S nostis. Stirp. Britan. 27. Filicula crisipa lanugine hepat ci coloris Vestita, eX Infulis Fortunatis, Phytogr. Tab. 281. H. 4-Filix Saxatilis omnium minima elegantissima. HRP. Phytogr. Tab. 89.H. 3. Filix Saxatilis pervenusta, foliis punctatis, s. Adianthum Maderens folio Filicis , caule tenui candicante, Phytogr. Tab, 284 A. q. an Filix pulverulenta, pinnulis
obtuse dentatis, Plumier. Tab. as.
Filix Saxatilis Canadensium globulifera. FiliX baccifera Cornuti, de Pl. Canadens. p. s. Pilix Saxatilis caule tenui fragili, Rait SVnops Stirp. Britan. 26. Adianthum album folio Filicis. J F. T. 3. lib. 37. 741. Filicula fontana major, s. Ad ianthum album Filicis folio. C BP. 338. Dryopteris candida Sodonaei, His. Lugd. I 227. Hujus Icon habetur, Phytogr. Tab. I 8O. D. s. Filicula sentana latiori solio ad imum solummodo ramosa, Phytogr. Tab. 18o. R. 6.an Cilicula fontana Adianthi facie lati folia, dentata, Schol. Bolan. 3. Filicula fontana Rutae murariae facie tenerifolia, Phytogr. Tab. 18 I. R. I. an Filicula fontana minor. C B P. 2 8. Filix arborea, s. Dryopteris Tragi, Hi . Lugd. Iaas, Filicis genus parvum alterum, in montibus f pini. Filix querna. C BP. ubi plures & diversas confundit eo titulo plantas. Ut recte animadvertit Frater Pannes, Tom. 3 l. 37. 7 I. HujUSIcon habetur, Phylogr. Tab. I P. A. 4, Filix Saxatilis Rutae murariae foliis Americana, s. Ad ianthum album solio Filicis ex Infula Jamaicensi. Phlogr. Tab. 28 a. R. I. Forte Kalpanna Maravara, H M.
Filix Americana elegans, s. Ad ianthum Calomelanos solio Filicis Americanum majus, Hytogr. Tab. 28 a. m. a. AVenqua forte Lusitanis major, Marcgrav. Hs. Brasil. an Adianthum nigro simile, albissimo pulvere conspersium, Rumier. Tab.
Insula ramaicensi molliusculum soliis tenuissime pennatis, H togr. Tab. D. ἶ-
Filix ramnis ensis non ramosa, ex una radice cespitis instar contexth pediculis nume' rosis soliis auricularis Profundius secta, Phytogr. Tab. 28 I. FiliX