장음표시 사용
261쪽
V.Cl. Gabriel audaeus, Parisinus, Eminentisiimi Cardinalis arari ni Serenissimae Suecorum Reginae Christinae olim Bibliothecarius, culus celeberrimum nomen, cum propter summam ejus eruditionem, tum prppter lingularem amicitiam, quae mihi cum eo intercessit, etiamnunc pilarimum coles veneror, inter caetera Excellentissimi ingenii sui praeclara monumenta duos etiam reliquit
egregios Libros, de instituenda Bibliotheca s de insignioribus omnium Seculorum Biblio-ιhectis publicis σprivatis Gallice scriptos, in cujus posterioris c. o. quod inscribitur de Germania mentionem quoque facit Augustissimae hibliothecae Caesareae, his verbis: Vindobona Metropolis erit Austriae, nec INR Occidentalium untaxat,sedc Mu rum sedes ordinaria utpote cum c Academia ibi flere celebris , c Bibliotheca exquisitio Gnempe Caesarea, quam instituit Imp. rideri
cus II nultis parcens sumtibus, quin non fo- tam libris a ressis quam maxime ditaretur, verum etLam compluribus Codicibus, iis Graecis, Hebraicis es Latinis, quorum Catalo gm Tiguri Helbetiorum impressu H. Pluis, rimum etiam Bibliotheca haec aucta fuit per
Job Sambucum, . CV Majestatis Archiatrum s Historiographum, qui egregiam habui bibliothecam 'rivatam, ex qua BFron,
262쪽
ii fuerunt arti Codices, ii, qui impressioni Vpographicaeferrierunt,pro tog=mphis
Graecorum M torum, qui in hac Bibliotheca Caesarea ex ant, Catalogum edidit R. P.M-ionius Possevinus in sine Tom. a. A anatin Sa-
.ri. In quibus haec necessario illustranda esse censeo, scilicet I. Pro Friderico II legendum esse Fridericum III Secundus enim obiit An. I so. Adeoque dici non potest eum Bibliothecam libris impressis ditasse is,
cum Typographia demum circa annum I o fuerit inventas Neque et-tiam Tertio fundatio ejusdem competit Siquidem Maximilianus L circa annum 49s demum illi certam sedem Vindobonae assignavit&ex privata ive cubiculari secit publicam. II. Catalogum Codicum SCtorum Augustissimae Bibliothecae Caesareae Vindobonensis Tiguri impressam alium hactenus non vidisse, quam eum qui Bibliothecae Gesnerianae, a Ioli Iacobo Frisio, auctae Tiguria i 383 in solio excusae, secundum Alphabeth seriem sparsim
insertus est. An vero eorundem SCtorum Codicum Catalogus, quem Hugis Blotius, S. Caes. Majest. Bibliotheca ius, cum Frisio communicaverat, seorsim
263쪽
quoque Tiguri impressus fuerit, hoc mihi licet diligentissime investigaverim, usquehuc incognitum est. III. Catalogum MSCtorum Codicum Augustissimae Bibliothecae Caesareae a R. P. Antonio Possevino editum, non extare in fine Tom. 2. App. Sacri, sed . ne promiscue cujuscunque generis Codices MSCtos Graecos continere, sed tantum Sacros; ne eos quidem omnes, sed
vix centesimam eorum partem, ut res
ipsa indicabit cum integer eorundem Index, quem jam adorno, intra paucos annos, volente Deo editurus sum, in lucem prodierit. Interea facere non possum, qui jam nunc in antecessum, pauca praemittam, quae emendandi illi Catalogi causa necessario monenda
Ex uno eodemque Ephraemo Syro perperam tres facti sunt, cognomenque Syri ridicule in Flori est immutatum. Cujus quidem erroris occasionem praebuisse videntur verba Graeca τῆ Σύρου, ex quibus ab ineptis librariis latinis primo Tityri, deinde etiam Pisri formatum est. Atque hujus Autoris undecim habemus MSCta in Augustissima Bibliotheca Caesarea, decem Graeca, unuisque latinum
264쪽
quod olim fuit Canonicorum regularium S. Augustini in Hertet gelaberga, continet
praeter alia diversorum Autorum varia opuscula etiam S. Ephraim unum viginti Sermones ab Ambrosi Calmaldunens ordinis Monacho primum, deinde autem Abbate Generali, qui A. I 437. Ferrariae coram Imperatore Constantinopolitano iraestilibus Graeciae graece declamavit, latine versos Una cum ejusdem praefatione ad Cosmum Medicem. Et licet Genur Mossius, Praepositus Tungrensis, in Editione latina operum S. Ephraemi, quam Romae is 89 typis Iacobi ornerit emisit in publicum, nuliam versionis hujus antia quae faciat mentionem, ex ipsa tamen praefatione ejusque cum praefatione Ambrosiana collatione patet, eum hac fuisse usum. Q ppe qui sententiam ierba Ambrosii Camaldulensis ad Cosmum Medicem adeo manifeste usurpat, ad summum Pontificem Sixtum V. applicat, ut primo intuitu videre sit, quod alienam gloriam falsa atque ac ambitiosa venditatione sibi attribuere haud verecundetur. Litera F. haec leguntum Tarrago variorum opusculorum, ut sunt ronicon Christi Epistoia E febit, Coras omi de honi 2 malis mulieri-b-,&c. Quae verba sic mutanda sunt Famrago variorum o sculorum, inter quae fune iraso
265쪽
m oria de miraculo iconis Christ, edito in urbe Beryto somilia S. Iohannis Chrysostomi de expulpone Adam ex Ruradi D, d de bonis atque malis mulieribus Cod ex Bibliothecae Caesareae,qui his verbis innuitur,est chartaceus in to de inter Theologi m Graecos MS tos ais. Et quidem quod attinet ad Berytiens miraculum imaginis Christi, quae
cum a Judaeis ad imitationem passionis Dominicae per ludibrium crucifixa esset, Verum ex latere suo emisit sanguinem laquam, contingit illud A. 6 sub Imp. Constantino V. O-gnomine Fronymo Cabassino, Lonomacho, ωDonoctasta, cum quaestio de sacrarum ima gidum cultu agitaretur quam maxime. Testatur hoc Sigebertus Gemblacensis, in Chronico suo ad A. 76s.&primi, qui istud literis
mandavit, mi Athanasius, non quidem Magnus ili Alexandrinae Ecclesia Archi-Episcopus, qui A. C. 372. obiit; sed alius multo recentior O G θανασίας πωisse , ab immormlicate appetationem fortitus, qui tem porum hujus miraculi fuit aequalis, ideoque tantae autoritatis haberi meruit, ut narratio ab illo conscripta, non tantum a S. Synodo Nicaena II sive Oecumenica VII. publice probata, Verum etiam ejusdem Actioni V ad perpetuam memoriam inserta fuerit. Confuius tamen hic Athanasius propter nominis
266쪽
similitudinem non semel est cum Athanasio Archiepiscopo Alexandrino factumque istud
videmus cum apud Laurentium Surium Tomo VI de Vitis Sanctorum, tum in narrationis jam memorati iraculi Berytiensis duplici editionGommetiniana A. 16o I. quae extat inter operari. Athanasii Archiepiscopi Alexandrini, Tom. 2. p. II. desumta est ex duobus diversis Codicibus MSCtis Bibliothecae Palatinae Sicut in tribus Augustissimae Bibli thecae Caesareae Codicibus sub falso Athanasii
Archiepiscopi Alex nomine narrationem ean dem reperi. Quorum primin est membranaceus in f inter Theologicos Graecos MSCtos 18. Secunda itidem membranaseus in f inter dictos Theol Graecos S. 26. Tertiuae vero chartaceus in to/ inter Theol. Graecos SC. 97. Et quia narratio in eo extans a reliquis ejusdem argumenti narrationibus tam MSCtis, quam impressas valde diversa est, integram eandem, si DEO placuerit, editurusiam in supplemento Historiae Conciliorum, ex Augustissima Bibliotheca Caesarea posthac edendo, utpote ubi in Additamento Synodi Nicenae II. non tantum de ipso illo
stupendo miraculo, verum etiam de Athanasio, migrimus memoriam ejus literis consignaVit, nec non de varietate lectionum Nam
rationis Graecae, quae sub Athanasii nomine
267쪽
tam SCta quam impressa superest: de Anastasii Bibliothecarii, antiqua Latina ejusdem
Nactationis translatione, ex professo accuratius ac uberius agere constitui. Interim hoc in antecesilam moneo, extare in Augustissimae
Bibliothecae Caesareae Codice Membranaceo pervetusto, qui inter odices Latinos MSCtos est . etiam latinam ejusdem miraculi erytiensis Narrationem, sine nomine interpretis&absque ullo proemio, quaein ab Anastasii Bibliothecarii, 4 Laurentii Surii, Severini Binii latina versione non mediocriter discrepat, meaque sententia, ut alias pluribus indicabo, prima omnium est .antiquisama. Quid quod in supra dicto Codice 2I6. Narrationi miraculi Berytiensis sine intervallo statim subjungitur alia ejusdem sere generis historia de imagine quadam Christi Constantinopolitana, juxta Ecclesiam magnam sive S. Sophiae collocata, quae temporibus Imp. Iustiniani M. a Judaeo vulnerata verum emisit sanguinem. Quamobrem prolixius 4ccuratius de duplici illo Berytiensi constantinopolitano miraculo agam partim in promisi jam opplemento Historiae Conciliorum, partim in f plemento corporis Historiae Byzantinae, ex Augustis ima Bibliotheca Caesa-tea, si Deus vitam tires mihi concesserit, itidem posthac edeiido. Interim nunc pergo
268쪽
ad S. Iohannis Chrysostomi locum de bonis& malia Mulieribus, cujus R. P. Antonius Posse vitius in supra citato fragmento Catalogi Bibliothecae Caesareae meminit. Extat is in fine homilia de expulsione Adam ex Paradiso, quae continetur jam memorato Codice inter Theologicos Graecos SCtos 2 6. a. solio 39. usque ad fol. 7. Et quidem titulus de principium hujus Homiliae auctius legitur l. c. in Codice alio, qui est inter Theologicos Graecos SCtos 49. quam in editione Graeca omnium operum hujus partis, quae cura . ac studio Henrici Savilii Elonae in Anglia, typis Ioli Nortoni, A. I 6 a. oesto volum in fol. in lucem prodiit. Siquidem non tantum
homilia agitur, iraeterea etiam de autore ocius Quaedam praemittuntur. Tace ineXordio ejusdem pro eo quod apud Savisium perperam legitur τρυφῆ προεχουσα τῆς αληθέας δισάγμα τα hic legi rectius τηοφήν S Eχουσα, quod pluribus docebo in Supplemento BibliothecaeSS. Patrum ex Auguitissima Bibliotheca Caesarea postlaac edendo. Litera G. haec leguntur L Gemisi Platonis E tome Ἀ- soriarum Sicularum. Quae verba sic mutanda sunt Georgii emisi lethonis pri
269쪽
rome rasoriarum Diodori Siculi. Codex autem Augustissimae Bibliothecae Caesareae, qui his verbis significatur, est chartaceus in to, inter Philosophicos QPhilologicos Graecos MSCtos o. Continetque praeter jam dictum Epito me etiam alia de Plethone is hoc,
quae partim nomen ejus praescriptum habent, partim vero eodem destituuntur. Eadem litera G.
haec leguntur Georgii Nicodii de crucer Quae verba sic mutanda sunt: Georgii Nicomediae Archiepiscopi, liber de Cruce. Hausit enim haec posse vinus, sicut irae cedentia de Plethone, more siro ex Iohannis acobi Frisii Bibliotheca Universali, ubi istius Codicis
sit mentio. Quanquam quod ad me attinet, ingenue fateor, me nec hunc nec ullum alium
librum Georgii Nicomediensis nomine inscriptum in Bibliotheca Caesarea hactenus re pertile; placet mihi valde conjectura . Cl. Leonis Allatii, qui per Librum hunc Georgii Nicomediensis de Cruce, quem alii Michaeli Psello attribuerunt, significari exis i-1Dies Phaeli Ffellio rationem incrαυζωσιν, sive crucifixionem Chrsi. Eadem litera G. haec legunturA Geo Nii Methinensis, de saου-
sone Domini vostri Quae verba Posse-vinus sine dubio descripsit ex Bibliotheca universali
270쪽
versali Ioli Iacobi Frisii, ubi ejusdem rationis sit mentios Scribendum autem tam apud Frisiuin quam apud possievinum pro Methinensis Methi nensis, Mytilenensis sive Mytilenaei. Et est Codex Augustissimae Bibliothecae Caesareae, qui his verbis significatur, chartaceus in . inter Theologicos Graecos MSCtos 299 fuitque olim Ioh. Sambuci. Nec orationem illam Georgii Mutilenaei dep-sone Chris comprehendit solummodo, verum&duo scripta alia non minus notatu digna Scilicet α)Johannis Munucii Charaophylacis Thessalonicensis, Orationem de miraculis MDemetrii Proc mulis, qui ut Martyrologii di 8. Octobr. legitur cum plurimos ad Christi fidem perduceret, Maximiani mp jussu Thessalonicae lanceis
confossus , martyrium consummavit.
Et cum illa, quod ego quidem sciam, nondum in lucem prodierit,in tamen dignissima sit, quae quam primum pu blicetur, integram eam latine iraece exhibebo in Supplemento Historiarum de Vitis c Minuculis Sanctorum, quod ex Augustissma Bibliotheca Caesarea, Deo volente posthac edere constitui. G Martyrium evindem S. Demetrii, quod Laurentio Surio tribuitur Simeoni Me-