Introductio in jus publicum imperii RomanoGermanici novissimum. ... Adornata à Gabriele Schwedero ..

571쪽

deriei III. Imp. & circa annum I s g. judiciuhoe irrepsisse, Scabinos illius autem , ut ldignitatem sui judicii ex antiquitate commendarent, eoque praetextu crudelitatem

palliarent , originis Carolinae opinionem lcredulo vulgo impressisse, statuens. Λ cujus . sententia quoad posterius non alienus Con-ring. DissisIudieiis Reipuu Germanah. o. qui tamen non diffitetur illud Frideriei li I. aevo antiquius esse & jam Conradi II. Salici aetate

viguisse, in tradi. do Orig. fur. German. capcIρ.8. m. roa. Pro eommuni illa tot meliori, notae authorum eonsensu probata autem opinione,ob supra alleg.Constitutiones dise te Carolum M. authorem laudantes, nuper

rursus pugnavit Dn. Maurit. in Dig. de diciet 1. Constituerunt Iudicium hoe Iudex appellati Edilrpen qui vitae dcinorum probitate insi- ignes olim erant; cum igitur sequenti tem- pore inidonei, imperitique ad munus hoc adhiberentur, multaeque causae ad ilIud non pertinentes eo traherentur, Sigismundito lImper. per Theodoricum Arelli-Episeoputii Coloniensem Anno I 3'. illud reformans constituit, ut sequentia in eo tantum judiearentur delicta e S. LMein Conmanin m

572쪽

erata templa ct eoemiseria eom reretror; si man Na proditionis reuι esset, siquis emeris aurium aut vim inferret 3 si quo fumro, rapina, homiciabis, seditioni er incendis vr. ram daret; si quis conora Magisi tum gravitorianqueret, jud io autemses sistere detrectaret. Addidit Iudices de Scabinos admitti debere saItem eos, qui legitime nati, &praememoratorum delictorum dijudicandorum periti. vid. Roform. ap. Goldast. ρ. IOI. a.seqq. Reformationem hanc ulterius declaravit Fridericus III. Anno ιδ a. dc Maximilianus I. An. r.ρ1. qui eodem anno d. 2 3. Iulii, etiam Serenissimum Nostrum Ducem, Ejusque Ministros Vasallos&subditos midie

tamen Privilegium non fuit per omnia novum, nam iam ante a Carolo IV. Imperatore Anno 136i. Privilegium exemptionis accepitEberhardus III.Comesmurtembergiae,bit

tam uterque roboravit. vid. Mum. Proc. C

573쪽

ro post omnino illud abolitum este testatur Engelsertiti VM erlichiivili dex augsturgi foetii i

Scabinos hos ad pristinum vigorem, ju que adhuc An. i s s de causis nonnullis G-xisse ex Ordin. c. m. p. a. t t. ao. colligit Dii, Maurit . d. Dis'. c. I. th. 7. ubi addit, hodie ta- imen ,ne in ipsa quidem est phalia ,requirentibus luculenta aliqua ejus vestigia sese ani rplius offerre. Redeamus ergo ad Iura nostra Reservata, ex quibus sequitur nunc Ius con- eodendi veniam aetatis.

CAPUT XV.

De Iure concedendi veniam aetatis.

574쪽

Ius legitimae aetatis tribuit, ut tanquam maior vere, resque suas ipse absque curatore libere administrare possit. a. Olim in Republic. Rom. solius Populi erat veniam aetatis dare,juxta illud Scipionis

dictum: O Populi RomamM volat,st annorum

harisio. Post cum is omnia sua in Imperatorem per L. Regiam transtulisset, a Principali Clementia eadem peti, darique coepit. l. a. c . C. de his qui ven. aetat. ubi inde expresse supplementum Imperialis beneficii & auxi lium Imperiale vocatur. Idem Ius veniam atatis indulgendi nostro in Imperio postea sibi etiam Impp: nostri asseruerunt, dc sine controversia soli hactenus exercuerunr; Siciliam Maximilianus I. Anno Iso 3. Udatrico. Duci murtemberg. & Rudolphus Il. Carolo Lotharingiae Duci & Postulato Episcopo Metensi eandem cum Administratione Epi

phus II. Christiano IV. Regi Daniae &Nor-vegiae forsan ut Holsatiae Duci in an . die 26. April. aetatis anno I . illam pariter concessit. Ita porro qq. Philippus Iulius,Dux Pomeraniae, Philippus Land gravius Hassae

immaturae aetatis veniam ab Impp. συγχρονοis obtinuerunt. Limn. l. a. cap. st. num. IIo. Fin - thain. de ven..atat. c. a. conel. a. Et hine

575쪽

Concessio veniae aetatis MajoribusRegalibus accensetur, imo deReservatisImperatoris ita esse,ut nec cuiquam alii competat,communiter statuitur. vid. Matth. Stephan. Iuris-

Imperatoris itidem solummodo petitur.3 .Quod maxime procedit quoad eoneessionem veniae aetatis,quae fit Principibus & Comitibus, ad eapiendam Ducatuum aut Comitatuum suorum administrationem, quippe quae in signum supremae eminentiae Imperatori feservata. Aliis autem inferioribus sibi subjectis, quin Electores, caeterique Imperii Principes, eandem quoque vi Iurisdictionis territorialis indulgere queant, nos non .dubitare sinit quotidiana Praxis, vid. Ioler.

eonec in ubi exhibet Diploma, quo Ser. Eiector Saxon. Studioso cuidam aetatis venia indulsit. add. mire. d. tr. c. g. num.δ. Ubi no

tat in Ducatu nostro euilibet Magistratui eivitatis etiam, ex singulari Privilegio Principali, concessum esse, adolescentibus 2 o. annum completum habentibus veniam aetatis elargiri, eosve a curatela liberare. Ex Imperatorias indulgentia etiam potestatem hane in inferioribus exercent Comites Pala

576쪽

d. D. c. a. coul. . Misich. in addis. ad Limn a My. num. ι 8.ρ. νε. Sed non potest eam sibi vindicare Camera Imperialis. da rudua. canes. 3a. in . Bacer. de Re L eq. a.n. 33. sibi contrarius in Claso. Dis .io rh. o.

ubi ait, in Camera Imp. quoque hoc jus impetrari. 4. Petere ac impetrare veniam aetatis

possunt Adolescentes x. honestate morum praediti, qui r. vicesimi anni metas impleverunt, 3. paternam frugem, quoad rem famia sliarem & avorum patrimonia gubernare cupiunt ac possunt, dc . probitatem animi aetestimonium vitae honestioris edocent. Ac

Reminae I. annum I 8.egressae,quas et .morum

honestas, & 3. mentis solertia eommendat. Anni tamen illi hodie tam stridie non attenduntur, aut praecise numerantur, sed quandoq; Imperator vel Princeps aliud supplet me ae dispensative statuit & indulget,praese tim si personae sint illustres, aut causae urgen- , tes talem dispensationem Postulent. Hom. nomti Fascitur.PuM. Maria Ist Mylerin . . Ut aetatis venia pro legitime petita aejuxta l. a. C. is his ven. habeatur, adeoque suas obtineat vires, septem seque tiaretFisita, ut adsint, Dd. requirunt. I. ut petatur a Principali Clementia. 2.mas impleis verit ao. annos, foemina I 8. sed vid. th. ρω- eod. 3. allegetur λ masculo, faemina, aetas,

577쪽

4 o PARTIs SpEeIALIs SECT. I. animi probitas, mentis solertia, morum lio nestas. 4. & idoneitas ad res utiliter geren-d M. F. Masculus post impetratam veniam edoceat, vel scriptura, vel quinque testibus, annorum numerum, morum instituta, animi probitatem, vitae honestatem, & rerum utiliter gerendarum idoneitatem. Foemina vero tantum aetatem probet & nihil amplius , de quo tamen dubitat Brunnemann. adia c. a. 6. Probatio haec non coram Superiore sive

Principe, sed inferiore Magistratu ordinario& competente, cui minor subest,expediatur,& quidem . a masculo ipso mei per se, a foemina vero per Procuratorem. vid. omnino Finchehham. de ven. atat. eaρ. in. concl.

Hodie tamen sussicere, ut cum eo, qui veniae aetatis concessionem postulat, Curatores proximique agnati simul preces deferant, atque de petentis aetate, animique probitate testifi-eentur, tradit Tisia in delib. Iur. adlib. I. t. M.

Effeetus veniae impetratae principales sunt I. quod minor, qui veniam aetatis impetravit, pro majore habeatur, quod tamen non indistincte in omnibus procedit;

non enim I. obtinet tu causis testamentariis, etenim si cui Iegatum fuerit relictum eum legitimae vel terfectae fuerit aetatis, il- Iud maior ex privilegio sub commento impetratae aetatis veniae capere non potest, sed

578쪽

tum demum, cum et . aetatis annuexcesserit, accipiet. l. . C. h.t. nec a. in legibus ac statutis poenalibus. v. g. in L I. C. G transact.

3 in ossiciis publicis, haec enim capessere

nequeunt. Myler ab Ehrensach. e tolog. c. 7.

6 3 seqq. nisi vel specialiter hoc ab Imperatore impetraverint, vel Imperator proprio motu & ex certa scientia ossicium publicum ei, cui veniam aetatis indulsit, conferat. --iar. L*. 8.) & a potestate curatoris, quem habet, liberetur. II. quod liberam rerum suarum administrationem obtineat. & III. de bonis suis mobilibus, ut major, pro lubitu dispensare possit; non aeque vero de immo bilibus: haec enim minor, venia licet impetrata. absque decreto judicis nec alienare, nec hYpothecae supponere, aut in nudum dare Valet. l. 3. C. de his qui ven. nisi vel Princeps in Rescripto suo alienationem immobilium quoque expresse ac specialiter permiserit. l. a. C. qu. decret. non eno'. vel ex parentis conventione fundus ab eo emptus sit reintro vendendus . . C. d. e. Brunnem. ad I. 3. C.

de his qui ven. vel postquam bona immobilia vendidit, oppignoravit, aut alio oneroso titulo sine decreto alienavit &major factus es per quinquenniu omnino tacuerit,aut si titu- Io lucrativo in altu transtulerit,post perfecta illius aetatem inter praesentes decennium, inter absentes vero vicennium, ipso acquie-

579쪽

seente, essiuxerit. C. Si maj 4 1. allem Oct. sino duret rat. babuer. tanti enim tempo- . ris silentio ita roboratur & confirmatur comtractus ac donatio, ut nec beneficium restitu-: . tionis in integrum ei post indulgeatur. Dn. lv o g. a iam Laure aia. ρ. m. an Posit. ex ἀ L uo. C. simio as. allem risit ra.aa. ar. Brun- me . ad eand. c 'ur. d. tr. e. - .

tibi limitat r. si minor dolo adversarii vero l circumventus fuerit a. si constet minorem l. majorem factum non statim habuisse noti- 4: 'tiam laesionis&praejudicii. Sed vide de prio- TIli t. m. D. Lauter M. ibid. post Ug. quod in illis, quae post veniam aetatis impe-: Q tratam gessit, non amplius in integrum re- s, k stituatur. I. r. C. de his q. ven. Si tamen ante

veniam impetratam in aliquo laesus fuerit, - intra quadriennium a die, quo Indulgentia Principalis Iudiei intimata, & minori administratio rei propriae permissa fuit, compu- ltandum per Ly. ρr. C. de MN. intergr. restit. imo si a die intimationis usque ad annum as. plures anni,quam quatuor, intercedunt,usq; ad finem et s. anni dum revera major factus, restitutionem in integrum petere omnino, potest, cum datio veniae postea operetur, non: retro. Hau sith. conch 1s ct ust. Contra ipsam quoque veniae impetrationem ipsum ratiori ne futurorum negotiorum de contractuum, i non autem ratione praeteritorum restitui

580쪽

83. Sed Finc elibus eonet. 21. Sc Testim in delib. V. p. m. ιιι. existimant minori poenitenti ratione futurorum actuum non necessariam esse restitutionem in integrum, sed posse ipsum ordinaria renuntiationis via uti, hanc vero testato & aperte fieri debere, ut in omnium pervenire queat notitiam. . Claudat jam materiam hanc elegans ista inter Dd. agitata quaestio: An minor os imp tratam veniam ad fratrum suorum impuberum tutelam admittendus, ct aiaministratio bonorum fraternorum ei concedenda ' Cujus negativam sustinebimus cum Boseia. d. l. Stephan. de

nibus ab ipsis adduistis; de quidem sine distinctione, sive dignitate Illustris, Ptineeps se. vel Comes, sive inferioris eonditionis sit, qui

veniam impetravit: Cum hoc tamen temperamento, nisi ipsi, ob justam eausam & singularem prudentiam atque morum probitatem, Princeps, qui veniam indulsit,Ius quoque tutelam vel curam fratrum minorum suscipiendi concesserit. Notabile vero est, quod Camera Imperialis Mauritio Friderieo, Comiti Holienioleo anno aetatis Io. eonfirma-